Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Dar Życia poleca Kalendarz ze zdjęciami oraz Foto Karty, powołując się na nasze forum otrzymają Państwo rabat w postaci darmowej wysyłki PREZENTÓW. Kod rabatowy to słowo DAR ŻYCIA a strony to Foto Karty oraz Kalendarze ze zdjęciami

Autor Wątek: ROTACYZM  (Przeczytany 5654 razy)

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26225
ROTACYZM
« dnia: Listopad 06, 2008, 04:53:36 pm »
Rotacyzm    

 
Inaczej reranie - to nieprawidłowa realizacja głoski [r]. W ramach rotacyzmu wyróżniamy: -  mogirotacyzm (opuszczanie głoski [r]), -  pararotacyzm (zastępowanie głoski [r] innymi głoskami), - rotacyzm właściwy (zniekształcanie głoski, zastępowanie prawidłowego [r] dźwiękami niesystemowymi).

ROTACYZM

 
Przyczyn rotacyzmu może być wiele. Podajemy tu kilka z nich: niesprawny czubek języka (za duży i za gruby język, obniżone albo wzmożone napięcie mięśniowe, zbyt krótkie wędzidełko językowe), nieprawidłowy słuch, nieprawidłowe wzoru wymowy osób z otoczenia dziecka.

Zajmiemy się tutaj terapią rotacyzmu właściwego, jako najtrudniejszego do pokonania. Pierwszym krokiem jest odzwyczajenie dziecka od wymawiania dźwięku niesystemowego (np. tzw. [r] francuskiego). Dlatego też dziecko wszędzie tam, gdzie występuje w wyrazach [r] (wymawiane nieprawidłowo), powinno wymawiać [l] (zabawa w małą dzidzię – słowa: KLIKNIJ TU). Gdy to już się zautomatyzuje, a dziecko potrafi ładnie i bez problemów wymawiać [l], przechodzimy do właściwej terapii.

Ćwiczenia przygotowawcze

Mają one na celu wyćwiczenie sprawności czubka języka.
 

Przy terapii rotacyzmu bardzo ważne jest usprawnienie języka i warg (KLIKNIJ TU). Należy pamiętać, że dziecka, które ma trudności z prawidłową wymową głoski [l], najpierw trzeba nauczyć wymowy tej głoski, a dopiero potem przejść do wywoływania [r].
Nie wolno zapomnieć o tym, że dziecko musi umieć odróżnić słuchowo prawidłową realizację głoski [r] od nieprawidłowej.
Ćwiczenia narządów artykulacyjnych:  Głoska [r]
W wywoływaniu głoski [r] pomocne są ćwiczenia polegające na wydmuchiwaniu paska papieru (gwiazdek, kółek, kwiatków itp.) umieszczonego na czubku języka na wałku dziąsłowym za górnymi zębami. Dziecko wykonuje głęboki wdech nosem i szybki wydech ustami. Stara się dmuchnąć na tyle mocno, żeby papierek wyleciał. Może przy tym spróbować powiedzieć: tt, albo nawet: tr.
Pokazujemy (uczulamy: mechanicznie, termicznie, różnymi smakami) miejsce artykulacji [r], demonstrujemy układ warg. Dziecko powinno dotknąć wałka dziąsłowego czubkiem języka (warto też uświadomić dziecku, gdzie jest dokładnie ten czubek języka, np. dotknąć go chłodną/ciepłą łyżeczką).
Polecamy dziecku, żeby trzymając szeroko otwarte usta jak najszybciej  wymawiało następujące ciągi głosek: ttt, ddd, tdtdtd, tdn-tdn-tdn, tda, tde, tdy, tdo, tdu, tede-tede, tedo-tedo, tedu-tedu (Uwaga! Język przy wymowie tych głosek znajduje się nie przy zębach, ale przy dziąsłach!). Przy tym ćwiczeniu można przesuwać szybko palcem pod językiem pobudzając go do drgań (trzeba uważać, żeby nie podrażnić wędzidełka). Gdy te ćwiczenia wychodzą dziecku dobrze, możliwe że będzie ono potrafiło wypowiedzieć już [r] w takich sylabach: tra, tre, try, tro, tru (KLIKNIJ TU). Jeśli tak, wprowadzamy inne sylaby z [r] - najpierw [r] w grupach spółgłoskowych, potem w izolacji (np. ara), na samym końcu w nagłosie. Jeśli nie, kontynuujemy terapię:
Rozruszać czubek języka pomaga też dynamiczne wymawianie: lalala, lylyly. Dzieci chętnie nucą w ten sposób znane z dobranocek melodie (np. piosenkę Smerfów) albo dziecięce i ludowe piosenki (KLIKNIJ TU).
 
Wywoływanie [r]



Gdy czubek języka jest już wystarczająco sprawny, musimy wybrać najodpowiedniejszy dla danego dziecka sposób wywołania tej głoski. Możemy:

próbować wywołać wibrację poprzez zbliżenie języka do podniebienia twardego, dziecko nabiera powietrza przez nos, wydycha ustami, starając się trzymać język na podniebieniu.
wprawić język w drganie kładąc go między wibrującymi wargami (parskanie). Przytrzymujemy wargi palcami, by drgał sam czubek języka. Potem stopniowo cofamy język aż na dziąsła. Ta metoda jest kontrowersyjna, jeśli dziecko ma tendencje do seplenienia!
próbować wywołać [r] z [ż]: przy wypowiadaniu głoski [ż] staramy się obniżyć dziecku żuchwę, przy czym ono próbuje cały czas trzymać język na górze (zabawa w siłowanie się). Uwaga: mięśnie żuchwy powinny być rozluźnione, inaczej będziemy siłować się z żuchwą, a nie językiem. Czasem zamiast obniżania żuchwy, przy artykulacji [ż] potrąca się palcem wędzidełko podjęzykowe.
lekko podbijać brodę, podczas gdy dziecko wymawia głoskę [l].
Nauczanie prawidłowego [r] zaczynamy najczęściej od sylab, w których [r] występuje po spółgłosce [t] - tr oraz [d] - dr. Jednak to, jaka to będzie spółgłoska, często zależy od dziecka. Niektóre świetnie radzą sobie z dr, inne z br. Należy natomiast unikać połączenia z tylnymi spółgłoskami.
Większość dzieci swoją przygodę z [r] zaczyna od sylab typu: C[r]V - spółgłoska-[r]-samogłoska, np. tra. Często właśnie w sylabach udaje się uzyskać tę głoskę. Więc dopiero po utrwaleniu wymowy sylab z [r] uczymy [r] w izolacji. Jeśli jednak dziecku najpierw uda się wymówić izolowane [r] (np. po perfekcyjnym opanowaniu szybkiej wymowy sylab: lylyly), to dopiero po jego utrwaleniu przechodzimy do nauki wymawiania [r] w sylabach z nagłosową grupą spółgłoskową.
Po sylabach z nagłosową grupą spółgłoskową powinny pojawić się w naszej terapii logotomy np.: atra, atre, atro, etru, otry, etry, udra, ydro (KLIKNIJ TU), wyrazy (KLIKNIJ TU), wyrażenia (KLIKNIJ TU) i zdania (KLIKNIJ TU).
A na koniec najprzyjemniejsze: krzyżówki, wykreślanki, dobieranie odpowiedniego podpisu pod rysunek, rebusy (KLIKNIJ TU).
 Powodzenia!

 
Żródło:
http://www.logolandia.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=24&Itemid=33
Pozdrawiam :))
"Starsza Wiosenna Miotełka"

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: ROTACYZM
« Odpowiedź #1 dnia: Marzec 25, 2009, 04:07:37 pm »
ĆWICZENIA WARG
 
Należy polecić dziecku naśladowanie logopedy (rodzica)   i patrząc w lustro:
                1. nadymać policzki przy zwartych wargach;
                2. nadmuchiwać gumowe zabawki, baloniki, puszczać bańki mydlane;
                3. nadymać policzki z uwolnieniem nagromadzonego w jamie ustnej powietrza;
                4. nadymać policzki i zatrzymać powietrze w jamie ustnej na około 4 -5 sekund, następnie oddychać przez nos bez zmiany położenia warg i policzków;
               5. nadymać policzki na zmianę lewy i prawy, przesuwać powietrze z jednej strony jamy ustnej do drugiej przy zwartych wargach;
               6. wciągać policzki do jamy ustnej (policzki ściśle przylegają do łuków zębowych, wargi tworzą zajęczy pyszczek);
               7. przy zaciśniętych zębach zwierać i rozwierać wargi (zwarcie ma być silne, rozwarcie możliwie największe);
               8..zaokrąglać i rozciągać (spłaszczać) wargi przy zwartych szczękach; przy zaokrąglaniu wargi wysuwają się do przodu i całkowicie zwierają, przy spłaszczeniu wargi ściśle przylegają do łuków zębowych, zęby dolne i górne powinny być widoczne;
               9. zaokrąglać i rozciągać wargi przy zwartych szczękach; przy zaokrąglaniu wargi wysuwają się do przodu i całkowicie zwierają, przy spłaszczeniu wargi są też zwarte, a łuki zębowe niewidoczne;
               10. przy zwartych szczękach i wargach odciągać na przemian kąciki ust na boki;
               11. cmokać przy dowolnym układzie warg (powstający szmer przypomina pocałunek); cmokać przy wysuniętych i zaokrąglonych  wargach oraz zwartych szczękach;
              12. wymawiać samogłoski ustne z przesadną artykulacją, np. a-i-o-e-u-y, łączyć przy tym w pary samogłoski o skrajnych układach  warg  i kilkakrotne powtarzać każdą z par: a-i-a-i, a-u-a-u, u-i-n-i, i-a-i-a, j-n-i-n, n-a-u-a;
               13. wymawiać samogłoski ustne przy zwartych szczękach;
               14. przy lekko rozwartych szczękach naciskać palcami wskazującymi na kąciki ust w kierunku do środka szpary ust (wargi wysuwają   się do przodu   i uwypuklają na zewnątrz do góry i do dołu w kształcie luków), przy takim układzie polecamy wykonać zwarcie warg;
              15. przy zamkniętych szczękach unosić wargę górną (widoczne są tylko zęby górne), a następnie opuszczać wargę dolną (widoczne  są tylko zęby dolne);
              16. przy zamkniętych szczękach wysuwać wargi do przodu i zaokrąglać  kształcie wąskiego lejka (jak przy wymowie u); stopniowo  opuszczać szczękę dolną i poszerzając we wszystkich kierunkach odległość między wargami, przejść do najszerszego okrągłego  otwarcia szpary ustnej, następnie stopniowy powrót do poprzedniego położenia warg, nie zmieniając położenia wargi dolnej (należy zwracać uwagę na symetryczny układ warg);
               17.  górne siekacze oprzeć na wardze dolnej, warga górna jest lekko uniesiona, tak że widoczne są siekacze górne (jak przy artykulacji głosek w, f); wdychać i wydychać powietrze przez szczelinę wargowo-zębową;
              18. dolną szczękę przesuwać do przodu i do góry, tak, aby widoczne dolne siekacze dotykały do spłaszczonej wargi górnej;
              19. górnymi siekaczami lekko dotykać wargi dolnej, równocześnie wargi wykonują ruch spłaszczenia i powrót do pozycji neutralnej; te  same ruchy warg wykonuje się przy kontakcie zębów dolnych z górną wargą;
             20. wargi wysuwać do przodu, zaokrąglać i zwierać, a następnie wykonać ruch w prawo i w lewo (lub do góry i do dołu); szczęki przez cały czas są zwarte;
              21. przy rozwartych szczękach wciągać w głąb jamy ustnej wargi, tak by całkowicie zasłaniały zęby górne i dolne; następnie stopniowo unosić szczękę dolną, zbliżać wargi i wciągać powietrze;
              22.wargę górną położyć możliwie najdalej na wargę dolną i wykonywać ruchy ssania; to samo ćwiczenie wykonujemy przy ułożeniu wargi dolnej na górną;
              23. oblizywać wargą drugą wargę, na przemian górną i dolną;
              24.wykonywać ruch kolisty wysuniętych, zaokrąglonych i zwartych warg; ruch warg może być wykonywany samodzielnie lub łącznie z ruchami szczęki   dolnej;
             25. utrzymywać przy pomocy warg patyczek obciążony plasteliną; wdech  i wydech wykonywać kącikami ust; w celu wyeliminowania oddychania przez nos zaciskać nozdrza;
             26.dmuchać na płomień świecy, skrawki papieru, watkę, pingpongową piłeczkę przy różnym układzie warg: wargi ułożone w kształcie  wąskiego lejka (jak przy n), wargi ułożone w kształcie szerokiego lejka (jak przy sz), układ właściwy spółgłosce f,
             27. naśladować parskanie konia;
              28.naśladować warkot motoru.
   


ĆWICZENIA  JĘZYKA
Należy polecić dziecku naśladowanie logopedy (rodzica) i patrząc w lustro:
                1. wysuwać język za jamę ustną, na dół, na boki, do góry;
                2. wysuwać język naprzemiennie — wąski i szeroki; na początku ruchy wolne, potem coraz szybsze;
                3. unosić język za wargę dolną, następnie górną;
                4. oblizywać wargę górną wysmarowaną dżemem lub czekoladą;
                5.  unosić język do wewnętrznej strony wargi najpierw dolnej, potem górnej;
               6. lizywać dżem lub czekoladę z wewnętrznej strony wargi górnej;
               7. unosić język do zębów najpierw dolnych, potem górnych;
               8. liczyć czubkiem języka zęby górne najpierw od zewnętrznej, następnie od wewnętrznej strony;
          9. wykonywać najpierw wolne, potem coraz szybsze ruchy na boki, w górę i w dół językiem w powietrzu — jak wąż; następnie stopniowo cofać język  w głąb jamy ustnej;
         10. wolno, następnie coraz szybciej masować czubkiem języka zęby, następnie wałek dziąsłowy, podniebienie;
         11.  żuć język;
         12. udawać ssanie cukierka;
         13. naśladować grę na trąbce;
         14.ostrzyć czubek języka o górne zęby, przy szeroko otwartych ustach;
         15. masować język poprzez nagryzanie czubka języka zębami;
             16.szybko unosić i opuszczać język w kierunku dolnych i górnych zębów, przy szeroko otwartych ustach i nieruchomej żuchwie;
             17. wsuwać język między wprawione w drgania wargi;
             18.dmuchać na czubek języka uniesiony do walka dziąsłowego;
             19.wymawiać ttt najpierw wolno, potem coraz szybciej przy szeroko otwartych  ustach;
              20.  wymawiać ddd najpierw wolno, potem coraz szybciej przy szeroko otwartych stach;
             21.szybko wymawiać / (lllll...);
         22.szybko wymawiać sylaby: la, lo, le, lu;
        23.szybko wymawiać naprzemiennie głoski /, n (Inlnln..)
             24.szybko, naprzemiennie wymawiać głoski t, d, n;
             25. śpiewać: najpierw lalal, lalala, lalala..., lelele..., lololo..., następnie llulu, lulu, lulu...; powtarzać ten materiał,   
              26. podstawiając kolejno  samogłoski: e, o, u: następnie ćwiczyć wymowę wyrazów: lato, lotnik (l -t), lada, lody (l - d): len, kolano (l - n); tata, tutaj (t - t); Tola, hotel (t  - l); Adela, kundel (d - /): tunel, ten (t - n); nota, Aneta (n - t);
  26.zdmuchiwać skrawek papieru umieszczony na czubku języka;
              27.szerko rozciągnięty język wysuwać, a następnie cofać do jamy ustnej; język powinien być tak szeroki, aby jego brzegi dotykały zębów trzonowych; ująć szeroki język między zęby trzonowe i delikatnie żuć;
             28.ułożyć szeroki język na dnie jamy ustnej i przy lekko otwartych ustach  wykonywać wdech i wydech przez usta;
              29.ująć brzegi języka między zęby trzonowe, a czubek unosić do wałka dziąsłowego i opuszczać;
              30. rozluźniony język podnieść do podniebienia twardego i lekko go dotknąć;
              31. nabrać powietrze przez nos i szybko, mocno wydychać przez usta
 
 
              źródło:
                   E.M.Skorek, Reranie. Profilaktyka, diagnoza, korekcja.
                   IMPULS, Kraków 2001’, s. 60 –63. 

Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: ROTACYZM
« Odpowiedź #2 dnia: Marzec 25, 2009, 05:52:57 pm »
Broszka WYDRUKOWANE
Mała Bronka nabroiła,
Piękną broszkę gdzieś zgubiła.
Broszka szybko się znalazła-
Do imbryka Bronce wpadła!   

Bratki
Posadził brat przy bramie bratki.
Bratowa zaś – dwa bławatki.
Bratanek bije im brawa,
Bo pięknie wygląda brama!


Brązowa piosenka

Kasztany są brązowe ten kolor lubi wielu.
Prawdziwek w starym borze brązowy ma kapelusz.
Brązowy dym w oddali, brązowy w ZOO miś,
a kiedy się opalisz brązowy będziesz dziś.

Brązowy mały szczeniak, brązowe buty nowe,
- a konie? - zmieńmy temat! - też często są brązowe.
Nie żaden to przypadek brązowy świeży chleb.
- Gdy wcinasz czekoladę brązowa bywasz też!

Brązowo w ciepłych krajach pustynia w słońcu świeci
na przykład na Hawajach brązowe wszystkie dzieci.
Brązowy chrust pod lasem, brązowy mały jeż,
wakacje tuż za pasem - brązowy będziesz też!

 
Traszka

Siedzi tropikalna traszka w trawie
I udaje oczko pawie
Potem tresowana traszka
Z trudem udawała ptaszka!

   W. Chotomska
Trapez

Foka na trapez nie wlezie,
Królik na trapez nie wlezie,
I miś na trapez nie wlezie,
I lew na trapez nie wlezie,
I koń na trapez nie wlezie,
I słoń na trapez nie wlezie,
Więc kto robi sztuki na trapezie?

Małpka – najlepsza akrobatka,
Małpka – brązowa jak czekoladka.
A inni patrzą zezem
I stoją pod trapezem.

Krowy

Krowa krowę spotkała,
Krowią nogę jej podała.
Powitanie krótkie było,
Krowim „muuu” się skończyło.
Odtąd zgodnie krowy dwie,
Kręcąc buzią pasą się!

Kruczek i kruki

Piesek Kruczek dumnie kroczy,
Bo przegonił kruki w nocy.
A te kruki, mówiąc między nami,
Chciały okraść kram z krawatami!

 
Grab i drab WYDRUKOWANE

Na grabie siedzi szpak
I po grecku mówi tak:
- Stoi sobie w lesie grab,
Pod tym grabem leży drab,
Leży drab a kilka os
Gryzie draba prosto w nos.
Zagniewany wstaje drab,
Patrzy w koło, widzi – grab,
A na grabie siedzi szpak
I po grecku mówi tak...


1.   Przeczytaj tylko słowa zaczynające się od [gr-].

2.   Przeczytaj wszystkie wyrazy zawierające głoskę [r].

3.   Wymyśl i zapisz w zeszycie jak najwięcej słów zawierających głoski [gr].

4.   Przeczytaj starannie poniższe wyrazy:

gra  granatowy  grabie  grudzień  graty  grubas  gruchot  gruszka  grom  groszek  grochówka  grosz  grób  gryzmoł  gryzoń  grajek  grupa grad graham gracz gryka groźba gromada

agrafka agrest ogryzek tygrys ogród ogrodnik fotografia ogromny monogram dekagram kaligrafia nagroda zagroda nagranie  geografia  emigrant

Rybaczki WYDRUKOWANE

Ryba rybie radę dała:
- Moja rybo doskonała
dzisiaj łuski już niemodne,
radzę ci- kup rybie spodnie.
Ryba rybę posłuchała,
Rybie spodnie przymierzała.
Rak kupował ręcznik właśnie:
Rety! – krzyczy. Rety! – wrzaśnie.
Ryba rybie spodnie mierzy!
Czy dla raka jest pancerzyk?
Odtąd nową modę szerzą:
Ryba, rak i reszta zwierząt.



1.   Opowiedz własnymi słowami treść wiersza.

2.   Przeczytaj starannie wszystkie wyrazy z głoską [r].

3.   Zapisz w zeszycie zapamiętane słowa.

4.   Wymyśl i powiedz 5 innych wyrazów rozpoczynających się od głoski [r].



W. Chotomska
Jak biedronka zgubiła kropki

W poniedziałek bardzo rano
Pierwsza kropka wpadła w siano

Drugą kropką wiatr we wtorek
Grał w siatkówkę nad jeziorem

W środę kos dał swoim dzieciom
Do zabawy kropkę trzecią

W czwartek czwarta z siedmiu kropek
W świat ruszyła autostopem

Piąta kropka w piątek rano
Wpadła w studnię cembrowaną

Szóstą kotek wziął w sobotę
I nie oddał jej z powrotem

A ta siódma przy niedzieli
Spadła w mieście z karuzeli


1.   Powiedz, czy biedronka może zgubić kropki?

2.   Z ilu zdań składa się wiersz?

3.   Powiedz własnymi słowami, co się stało z kropkami biedronki.

4.   Przeczytaj cicho wiersz, głośno akcentując wyrazy z głoskę [r].
 
Ślady   
Widać po papierkach   
Że ktoś jadł cukierka.   
Wiatr się z papierkami    
Bawi teraz w berka!      
Mógłbyś mu, kolego   
Nie ułatwiać tego,   
Gdybyś z papierkami   
Sam grał… w chowanego!   
   B. Lewandowska


Wierszyk
Jedzie pociąg – czu czu czu
Trąbka trąbi- tru tu tu
A bębenek – bum bum bum
Na to żabki – kum kum kum

Woda kapie – kapu kap
         Konik człapie – człapu człap
Mucha brzęczy – bzy bzy bzy
A wąż syczy – sss sss sss...

Jan Brzechwa
Baran
Przyszedł baran do barana
I powiada: "Proszę pana,
Nogi bolą mnie od rana,
Pan mnie weźmie na barana."

Baran tylko głową kręci:
"Nosić pana nie mam chęci,
Ale znam pewnego wilka,
Który nosił razy kilka."

Trwoga padła na barany:
"Dobrze pomyśl, mój kochany,
Wiesz, co było swego czasu?
Nie wywołuj wilka z lasu!"

Baran słysząc to zbaraniał,
Baran dłużej się nie wzbraniał,
I - choć rzecz to niesłychana -
Wziął barana na barana.


 
Pan Tygrys                  Ludwik Jerzy Kern

Przymknąwszy oczy, zmarszczywszy brwi,
pan Tygrys w hamaku sobie śpi.
Zobaczyły to zaraz ptaki i chór urządziły taki:
"Panie Tygrysie, panie Tygrysie,
może pan z nami zabawiłby się?"
A Tygrys nic. Ś p i.

Przyleciał Wróbel, ćwierknął wesoło.
Puk! Puk! Dwa razy dziobnął Tygrysa w czoło.
A Tygrys nic. Ś p i.

Po nim natychmiast przyleciał Czyżyk.
"Chcę z panem zagrać w kółko i krzyżyk.
Będzie zabawa na cały park !"
I znów dziób, dziób Tygrysa w kark.
A Tygrys nic. Ś p i.

Potem zjawiła się Jemiołuszka,
zaczęła dziobać tuż koło uszka
Ciuk-ciuk-ciuk-ciuk,
Ciuk-ciuk-ciuk-ciuk,
umarły zbudzić by się mógł.
A Tygrys nic. Ś p i.

Po Jemiołuszce przyleciał Kos.
Raz tylko dziobnął. Prosto w nos.
A Tygrys nic. Ś p i.

Posłano więc po Szczygła,
co dziób ma ostry jak igła. Ten szczyglim sposobem
zaczął bić dziobem:
tyk-tyk, tyk, tyk.
A Tygrys nic. Ś p i.

W końcu wezwano Dzięcioła,
może on zbudzić go zdoła.
Przyleciał Dzięcioł, nastawił dziób,
wycelował w Tygrysa
i łuup!!! Łuuup!!! Łuup!!! Ł u u p !!!
A Tygrys nic. Ś p i.

Więc jeszcze raz łupnął wściekły i zły,
a wtedy Tygrys powiedział: "Psssschyyyyyy..."
I zrobił się taki malutki jak ogórek marynowany.
A ptaki uciekły pomiędzy liście,
bo nie wiedziały oczywiście,
że pan Tygrys jest
n a d m u c h i w a n y.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: ROTACYZM
« Odpowiedź #3 dnia: Marzec 25, 2009, 05:56:08 pm »
» Zestaw ćwiczeń narządów artykulacyjnych przygotowujących do wywołania głoski [r]
Ćwiczenia języka:

1. „Sklejanie pierogów” – nagryzanie brzegów języka zębami (masaż) i rozciąganie języka).
2. „Wyżymaczka” – przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby.
3. „Łopatka” – wysuwanie szerokiego języka z buzi nie dotykając zębów.
4. „ Konik” – kląskanie czubkiem języka o podniebienie twarde (zmiana układu warg jak przy głosce u - i.
5. „Zaczarowane miejsce” – odklejanie czubkiem języka z przedniej części podniebienia twardego chrupki, opłatka, czekolady, nutelli, kropli miodu, itp.
6. Przytrzymywanie czubkiem języka, ssanie cukierka pudrowego lub naśladowanie.
7. Zdmuchiwanie skrawka papieru umieszczonego na czubku języka.
8. „Młotek” – szybkie wypowiadanie głoski [l] dotykając czubkiem języka o górny wałek dziąsłowy.
9. „Trzepanie dywanów” – szybkie i kilkukrotne uderzanie językiem o górną wargę wybrzmiewając [ly].
10. „Piosenkarz” – śpiewanie różnych melodii na sylabach, poruszając jedynie językiem – nie brodą, przy szeroko otwartych ustach:
la, la, la,
lo, lo, lo,
le, le, le,
lu, lu, lu,
ly, ly, ly.
11. Wypowiadanie zbitki sylabowej lalolule najpierw wolno, potem coraz szybciej.
12. „Chiński język” - wypowiadanie zbitek sylabowych – szybko i kilkakrotnie:
nalapatada,
nolopotodo,
nelepetede,
nuluputudu,
nylypytydy.
13. „Traktor” – wielokrotne, coraz szybsze wypowiadanie zbitki bd, a następnie sylab:
bda, bdo, bde, bdu, bdy,
pta, pto, pte, ptu, pty,
bda – pta,
bdo – pto,
bde – pte,
bdu – ptu,
bdy – pty.
14. „Paplanie” – wielokrotne coraz szybsze wypowiadanie:
tedamwa,
tat tedat,
ente dente,
lelum polelum,
ble, ble, ble,
tla, tlo, tlu.
15. „Karabin maszynowy” - wielokrotne, energiczne wypowiadanie [ttt], [ddd],
[tdn] (najpierw wolno, potem coraz szybciej) dotykając czubkiem języka o górny wałek dziąsłowy przy szeroko otwartych ustach, potem sylaby:
te, te, te,
ty, ty, ty,
de, de, de,
dy, dy, dy.
A następnie zbitki sylabowe:
teda – teda,
tede – tede,
tedo – tedo,
tedu – tedu,
tedy – tedy.
16. Wypowiadanie rymowanki - głoska [t] wymawiana w sposób przytępiony, tzn. z językiem na podniebieniu:
Kto to tutaj tak tupie?
To tato tutaj tak tupie.
Ach, tato tutaj tak tupie!
17. „Piła” - wybrzmiewanie przedłużonego [d] z równoczesnymi energicznymi, poziomymi ruchami palcem po wędzidełku podjęzykowym.
18. „Suszarka” – mocne dmuchanie na czubek języka uniesiony do wałka dziąsłowego, aż do pojawienia się tr.
19. „Zepsuty traktor” – mocne akcentowanie głoski [t] w czasie wybrzmiewania zbitek tll, tll, trl najpierw szeptem, potem głośno.
20. „Mały ptaszek uczy się śpiewać” – powtarzanie sylab szeptem, a następnie głośno:
la, la, la, trla,
lo, lo, lo, trlo,
lu, lu, lu, trlu,
le, le, le, trle,
ly, ly, ly, trly,
li, li, li, trli.
21. „Śpiew ptaków” – szeptem i głośno wypowiadanie trla, trlo, trle, trlu, trly.
22. Wyrazy dźwiękonaśladowcze – naśladowanie odgłosów zaczynając od szeptu:
gra na trąbce – tra ta ta, tru tu tu, tre te te,
zepsuty karabin maszynowy – tr tr tr, dr dr dr,
groźny pies – wrr, wrr, wrr,
traktor – tur tur tur, tyr tyr tyr, pyr pyr pyr,
fruwające ptaki – fru, fru, fru,
ćwierkające wróble – ćwir, ćwir, ćwir,
świnka – chrum, chrum,
zatrzymanie konia – pr, pr,
śpioch – chr, chr, chr,
dzwonek – dryń, dryń,
szorowanie zębów – szuru, szuru,
zapalanie światła – pstryk,
pękający balonik – trach,
wrona – kra, kra,
samochód – brum, brum.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

 

(c) 2003-2017 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach