Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Jeśli uważasz że serwis Dar Życia jest potrzebnym miejscem Wesprzyj nas. Chcemy reaktywować serwis, dostosować graficznie i technicznie do aktualnych standardów, ale potrzebujemy Twojego wsparcia. Dziękujemy za wsparcie.

Autor Wątek: Wiersz Szczepana  (Przeczytany 4553 razy)

Offline Mery6

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 282
Wiersz Szczepana
« dnia: Luty 29, 2008, 08:48:48 pm »
Kilka Słów o szczepanie na początek.
Szczepan Karaś (mpd,niewidomy) ma 20 lat jest uczniem II klasy liceum. Skończył szkołe muzyczną, lareat konkursów literackich i recytatorskich, stypendysta Marszałka Województwa Lubelskiego, jeździ konno, płya, jeździ na nartach, lata na parolotni. Niesamowity człowiek którypisze niesamowite wiersze. Za jego pozwoleniem umieszczam kilka:

Pierwszy o sobie:

TO JA
*
Mój świat pozbawiony jest barw,
Składa się z dotyku.
Z trudem znajduje ten kształt, którego właśnie szukam.
Towarzyszy mi stukot białej laski,
Często jedynej towarzyszki życia.
Ale jej widok poraża tych, którzy widzą.
**
Błądze prze życie po omacku,
dotykając jego kształtów.
Odarte z barw jest czarną czeluścią,
W której cięzko pokonać strach.
Wyciągam bezradnie ręce,
Ale twoje są zbyt daleko....
***
Nie potrzebuje twojej litości,
Pragnę jedynie miłości,
Zwykłej akceptacji,
Czasem pomocnej dłoni,
I bliskości drugiego człowieka

 

NIEPEŁNOSPRAWNI

Ci, w źle skrojonych ciałach.
Ci, niewidomi i głusi
Ci, którym los coś zabrał
I zmusił do pokory.

Ci nie-pełno-sprawni

Ci, których piękno omineło bokiem.
Ci, którzy patrzą palcami.
Ci, żyjacy w przerażającej ciszy.

Czy wiesz, że ONI są między nami?

Często ukryci w kącie marzeń.
Wstydzą sie stanąć na cokole.
Los cos im zabrał,
Lecz w zamian też dał coś.
Coś co zobaczysz,
Gdy w ich dusze zajrzysz czasami.



Troche z innej beczki aby nie było ze tylko pisze o niepełnosprawnych.

DO CIEBIE

Zagubiony wśród ludzi idę swoja drogą,
wyboistą i krętą.

wyciągam nieraz ręke w nadziei,
Że spotka sie z Twoją ręką.

Ale Ty cofasz swoją dłoń
Przestraszony czy zawstydzony
Dlaczego boisz się mojej dłoni?

Czy wszystko- co inne- budzi strach w Tobie?
Może warto czasami przełamać go w sobie.

I podać ręke temu, który zagubiony
Po omacku szuka Twijej dłoni.

Dalszy ciąg nastapi.

Jeśli ktoś ma ochote kupić tomik to na PW skontaktować lub zadzwonic do mnie 515623633
,,Uśmiech gdy w sercu ból, to najtrudniejsza z życiowych ról'' Dorosła z ADHD w końcu po diagnozi

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******

Offline ilonadora

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 8423
    • http://wwwmojedzieciaki.blox.pl/html
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #1 dnia: Marzec 01, 2008, 10:22:50 am »
Piękne  :love1:  :love1:  :love1:
"Być bohaterem przez minutę, godzinę, jest o wiele łatwiej niż znosić trud codzienny w cichym heroizmie."
Ilonadora i czwórka pociech

Offline zija

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 433
    • http://dzieciom.pl\4687
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #2 dnia: Marzec 01, 2008, 03:50:12 pm »
czytałam wiersze naprawdę fajne ...


Pozostała wypowiedz przeniesiona została tutaj:
http://forum.darzycia.pl/viewtopic.php?p=130844#130844
kamila 22l porażenie mózgowe  i epi wygasła

zwalcio

  • Gość
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #3 dnia: Marzec 01, 2008, 05:10:19 pm »
Super wiersze, strasznie mi się podobają, jestem pełna poddziwu i uznania dla Szczepana, chylę ku niemu głowę :love1:


Pozostała wypowiedz przeniesiona została tutaj:
http://forum.darzycia.pl/viewtopic.php?p=130844#130844

Online Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26459
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #4 dnia: Marzec 01, 2008, 06:00:48 pm »
Cytat: "Mery6"
Los cos im zabrał,
Lecz w zamian też dał coś.
Coś co zobaczysz,
Gdy w ich dusze zajrzysz czasami.

Chwytają za serce wiersze Szczepana .....  :serce:
Prosimy o jeszcze......

ps.
Zija,zwalcio do dyskusji zapraszam do wątku podanego wyżej.
Ten zostawmy na samą poezję Szczepana :kw:
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline Mery6

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 282
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #5 dnia: Marzec 02, 2008, 07:54:20 pm »
Kolejne.
Prosimy o komentarze

DO CIEBIE

Zagubiony wśród ludzi idę swoją drogą
wyboistą i krętą.

Wyciągam nieraz rękę w nadzieji,
Że spotka się z Twoją ręką.

Ale Ty cofasz swoją dłoń
Przestraszony czy zawstydzony.
Dlaczego boisz się mojej dłoni?

Czy wszystko- co inne- budzi strach w Tobie?
Może warto czasami przełamać go w sobie.

I podać rękę temu, który zagubiony
Po omacku szuka Twojej dłoni.

W tym wierszu moim zdaniem każdy się odnajdzie. Albo będzie zagubiony albo wystraszony

Będą następne
,,Uśmiech gdy w sercu ból, to najtrudniejsza z życiowych ról'' Dorosła z ADHD w końcu po diagnozi

Offline Mery6

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 282
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #6 dnia: Marzec 02, 2008, 08:54:54 pm »
Następny dla tych którzy boja się realizować marzenia a szczególnie Dla Kamili siostry ziaji.

PEŁNOSPRAWNE MARZENIA

Mialem marzenie,
które ukryte na dnie okaleczonej duszy
Bały się dziennego światła.
Były przecież- jak myślałem- tak kalekie jak ja.

Pragnąłem, by chociaż raz
Któreś z nich wymknęło się ukradkiem.
I czekałem, czekałem, czekałem...

I stało się!
Chociaż nie miały nóg, wymknęły się nagle.
Wartki potok słów
Zalewały papier kropkami alfabetu brajla.
I pisałem, pisałem, nie bojąc się nikogo.

Wylewałem smutek,
Ból i żal na niewinny niczemu papier.
I pragnąłem, byś przeczytał go ty i zrozumiał,
Że każdy czlowiek ma takie same marzenia.

Bo nie ma przecież marzeń
Pełno i niepełnosprawnych

Mnie on niesamowicie przypadł do serca. Szczególnie powinni przeczytać go rodzice dzieci niepełnosprawnych którzy zapominają że usprawnianie to nie wszystko, że one też mają marzenia i pragnienia.
,,Uśmiech gdy w sercu ból, to najtrudniejsza z życiowych ról'' Dorosła z ADHD w końcu po diagnozi

Offline zija

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 433
    • http://dzieciom.pl\4687
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #7 dnia: Marzec 03, 2008, 05:37:34 pm »
tak ten wiersz jest rzeczywiście dla Kamili  :kw:  ,brak jej wiary w siebie ,boji się że nieporadzi sobie w życiu ,moim zdaniem jest pełna kompleksów i zachamowań i brak jej odwagi i wiary . Marzenia ma ale ich spełniania oczekuje od innych ,przecież nie jesteśmy wrózkami niejesteś my w stanie pstryknać palcami i spełnić za nią jej marzenia ,możemy ją tylko wspierać , a ona sama z siebie niemal nic niedaje chce tylko żeby jej dać
wiersz o marzeniach czytała podobał się jej

a to jest  do moich rodziców  
mery6 :
Mnie on niesamowicie przypadł do serca. Szczególnie powinni przeczytać go rodzice dzieci niepełnosprawnych którzy zapominają że usprawnianie to nie wszystko, że one też mają marzenia i pragnienia.
kamila 22l porażenie mózgowe  i epi wygasła

Offline Mery6

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 282
Wiersz Szczepana
« Odpowiedź #8 dnia: Marzec 04, 2008, 01:07:10 pm »
Zija niech zacznie Kamila od realizacji najprostszego marzenia.
Poszukaj jej ogniska muzycznego wbrew nazwie chodzą też tam dorośli. Popytaj czy w okolicznych parafiach nie ma m shcoli lub churu, moze zchęcią by ją przyjeli. To spowoduje że pozna innych ludzi i uda sie jej nawiązać znajomości, co podniesie jej samo ocene a jednocześnie sprawi że jak to się uda może sięgnoąć po następne marzenie. Pamiętaj zasada małych kroczków do przodu pomagać nie wyręczać. Napisz z jakiego jesteście z miasta to postaram się wam pomuc, w zdobyciu informacji dla Kamili aby mogła spełniać marzenia.

A tu następny wiersz

SZCZĘŚCIE

Szczęście
To kropelka rosy ukryta w listkukonwalii.
Pierwsze źdźbło trawy
Obudzone wiosennym promieniem słońca.
Deszcz stukający o szyby mojego domu
I miłość w nim panująca.

Szczęście
To drugi człowiek obok
Śmiejkący się razem i razem płaczący.
Ciepłem oddechuogrzewający dłoń deżącą
Wyciągniętą bezradnie w przestrzeń nieskończoną.

Szczęście
to umieć kochać i umieć wybaczać
Uśmiechem witać drugiego człowieka.
Cieszyć się zawsze tą chwilą ulotną,
Która teraz jest, a za moment jej już nie ma
,,Uśmiech gdy w sercu ból, to najtrudniejsza z życiowych ról'' Dorosła z ADHD w końcu po diagnozi

 

(c) 2003-2018 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach