Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Jeśli uważasz że serwis Dar Życia jest potrzebnym miejscem Wesprzyj nas. Chcemy reaktywować serwis, dostosować graficznie i technicznie do aktualnych standardów, ale potrzebujemy Twojego wsparcia. Dziękujemy za wsparcie.

Autor Wątek: trudnośći w nauce czytania i pisania dzieci z MPD  (Przeczytany 3458 razy)

Offline zija

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 433
    • http://dzieciom.pl\4687
trudnośći w nauce czytania i pisania dzieci z MPD
« dnia: Luty 11, 2008, 02:49:39 pm »
http://www.zs5torun.pl/sp18/balicka_trudnosci.pdf

1

mgr Anna Balicka – nauczyciel wspomagający w klasie IV (integracyjnej)



  Trudności w nauce czytania i pisania u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym                                                              
     :madry:

Mózgowe porażenie dziecięce (z łac. Paralysis cerebralis infantum) jest
zespołem trwałych, lecz nie niezmiennych, różnorodnych zaburzeń napięcia mięśni,
czynności ruchowych i postawy wywołanych uszkodzeniem mózgu lub
nieprawidłowościami jego rozwoju nabytymi przed urodzeniem, w okresie
okołoporodowym lub wkrótce po urodzeniu (Borkowska 1989). Synonimem
mózgowego porażenia dziecięcego jest nazwa „choroba Little’a” od nazwiska
angielskiego lekarza ortopedy Williama Johna Little’a, który w połowie XIX w opisał
jedną z najczęstszych postaci tej choroby – obustronny niedowład kurczowy, ang.
Diplegia spastica (Łosiowski 1997).
Ze względu na objawy i przyczyny powstawania, mózgowe porażenie dziecięce
może przybierać następujące postacie:
1) postacie spastyczne (piramidowe) czyli taki typ zaburzeń, w którym
upośledzone są ruchy dowolne, obejmujące zarówno proste czynności, jak np. ruchy
kończynami, ale także bardzo precyzyjne czynności np. ruchy palców. Wyróżnia się
tutaj: niedowład połowiczy prawo – lub lewostronny, który dotyczy kończyny górnej
i dolnej po tej samej stronie; niedowład czterokończynowy oraz obustronny niedowład
kurczowy charakteryzujący się większym nasileniem zmian w kończynach dolnych
(górne są często prawie zupełnie sprawne).
2) postać pozapiramidową (dyskinetyczną), której cechą charakterystyczną jest
zmienność zachowania się napięcia mięśniowego występowanie niezależnych od woli
ruchów mimowolnych (atetotycznych, pląsawiczych, dystonicznych).
3) postać móżdżkową (ataktyczną) polegającą na zaburzeniach koordynacji
ruchów, zaburzeniach równowagi, drżeniu namiarowym, niemożności dostosowania
siły i zakresu ruchów do potrzeb oraz wykonywaniu szybkich i naprzemiennych
ruchów.
4) postacie mieszane stanowiące najliczniejszą grupę w zespole mózgowego
porażenia dziecięcego, gdyż uszkodzenie mózgu często zaburza współdziałanie
między wieloma jego strukturami.
U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (mpd) spotyka się często
fragmentaryczne deficyty percepcji wzrokowej, słuchowej, orientacji przestrzennej,
schematu ciała i lateralizacji, co znacznie utrudnia lub uniemożliwia opanowanie
umiejętności pisania i czytania.
Upośledzenie ruchowe polega w mpd nie tylko na występowaniu niedowładów
kończyn, ale także objawia się zaburzeniami koordynacji ruchowej, ruchami
mimowolnymi lub obniżeniem precyzji ruchów docelowych. Napięcie mięśniowe
może być wzmożone, obniżone lub zmienne. Silne napięcie mięśniowe,
niekontrolowane ruchy mimowolne mogą utrudnić lub wręcz uniemożliwić chwytanie
przedmiotów. Nawet jeśli dziecko zaciśnie rękę na przyrządzie do pisania, to jego
ruchy będą chaotyczne, gwałtowne, zbyt obszerne czyli niecelowe. Trudno zatem
mówić o kreśleniu liter, cyfr, a tym bardziej o pisaniu czy rysowaniu figur
geometrycznych.
Większość dzieci z mpd nabywa jednak umiejętność pisania ręcznego, po
wcześniejszym „treningu” polegającym na wypełnianiu konturów rysunku, łączeniu
punktów, „pisaniu po śladzie” liter, wyrazów, pisaniu w powiększonej liniaturze,
ciągłym usprawnianiu drobnych mięśni palców poprzez np. lepienie z plasteliny,
gliny, wydzierani, rysowanie itp.
Nieprawidłowe napięcie mięśniowe powoduje, że czynność pisania u dzieci
z mpd znacznie się wydłuża w czasie, litery nie mieszczą się w liniaturze,
są niekształtne, nieproporcjonalne, nie ma płynności pisania. Pojawiają się kłopoty
z zaplanowaniem tekstu na stronie, opuszczane są linijki, zapis zaczyna się od środka
strony Charakterystyczną rzeczą jest mylenie liter o podobnym kształcie w osi
pionowej jak np. p-b; p-g lub w osi poziomej np. n-u. Bardzo często w trakcie
przepisywania opuszczane są litery i drobne elementy graficzne (znaki diakrytyczne),
jak również przestawiane. Pojawiają się także litery nieprawidłowo połączone lub
zachodzące na siebie.
Duże trudności sprawia dzieciom z mpd pisanie ze słuchu, które wymaga
prawidłowego wyodrębniania głosek z wyrazu. U dzieci z mpd stwierdza się bowiem
poważny deficyt w zakresie analizatora słuchowego.
Ogromnym problemem stają się także błędy ortograficzne spowodowane m.in.
trudnościami we wzrokowym zapamiętywaniu.
Opanowanie umiejętności czytania stanowi również ogromną trudność dla
dzieci z mpd. Zaburzenia percepcji wzrokowej powodują, że dziecko „przeskakuje”
linijki druku, czyta „od środka”, a nawet od prawej do lewej strony. Charakterystyczna
jest tzw. inwersja statyczna czyli statyczne odwracanie liter o podobnych kształtach,
a innym położeniu i kierunku. Dziecko nie rozróżnia b-d, g-p, u-n, m-w itp. Może
wystąpić również inwersja dynamiczna, czyli dynamiczne odwracanie liter, sylab
w wyrazie. Dziecko czyta lub pisze wówczas „krata” zamiast „karta”, „korolowy”
zamiast „kolorowy”. Często spotykanym błędem w czytaniu są dysocjacje polegające
np. na spostrzeganiu litery d jako cl.
Dzieci starają się wybrnąć z tych trudnych sytuacji próbując odtwarzać tekst
z pamięci lub zgadywać wyrazy. Często w związku z tym przekręcają końcówki
i odczytują niedokładnie.
Dzieci z mpd trudno opanowują technikę całościowego czytania wyrazów.
Bardzo długo występuje u nich głoskowanie, czytanie sylabami bez- lub z syntezą.
W związku z tym bardzo trudno jest im zrozumieć przeczytany tekst i zapamiętać jego
treść.
Trudności w nauce czytania i pisania występujące u dzieci z mpd wymagają
zatem ogromnego wkładu pracy, wysiłku, nieustannych ćwiczeń, powtórzeń zarówno
w szkole, jak i w domu. Bardzo często opanowanie tych umiejętności trwa kilka lat
(nie wystarcza okres od „0” do kl. III). Uczeń, ale również rodzic i nauczyciel czuje
się zniechęcony, zrezygnowany, ale w końcu przychodzą widoczne efekty włożonej
pracy. Dziecko zaczyna wierzyć w swoje możliwości, odczuwa satysfakcję
i mobilizuje się do dalszej pracy.
                                                 

Literatura:
Borkowska M., ABC rehabilitacji. Mózgowe porażenie dziecięce. Warszawa 1989.
Łosiowski Z.(red.), Dziecko niepełnosprawne ruchowo cz. I. Warszawa 1997.
Mazanek E., Dziecko niepełnosprawne ruchowo cz. III. Warszawa 1998.
Michałowicz R., Mózgowe porażenie dziecięce. Warszawa 1993.
kamila 22l porażenie mózgowe  i epi wygasła

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******
 

(c) 2003-2019 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach