Jaskra, zaćma (katarakta)

[sonia]

Jaskrą nazywamy grupę schorzeń, których wspólną cechą jest postępujące uszkodzenie nerwu wzrokowego. Ta destrukcja prowadzi do powstania typowych zmian w tarczy n. wzrokowego i charakterystycznych ubytków w polu widzenia, kończących się ślepotą.

W podanym linku opisano współczesne poglądy na etiopatogenezę jaskry – przedstawiono nowe możliwości diagnostyki jaskry (laserowa ocena grubości włókien nerwowych siatkówki, topografia tarczy n. wzrokowego) oraz omówiono najnowsze osiągnięcia w terapii jaskry.

Co nowego w diagnostyce i terapii jaskry - Krystyna Czechowicz-Janicka, Małgorzata Krajewska, Barbara Terelak-Borys

[sonia]

Jaskra na dnie oka

Odpowiedź, jak leczyć jaskrę, jest jedna: wcześnie, w początkowej fazie choroby. W Polsce ok. 700 000 osób choruje na jaskrę. Leczy się zaledwie 0,16%. Tylko regularne badanie oczu może uchronić przed ślepotą z powodu jaskry.

Pani profesor, o jaskrze mówi się, że należy do ciężkich chorób oczu, a statystyki wykazują, że jest najczęstszą przyczyną ślepoty. Dlaczego jaskra jest tak trudnym przeciwnikiem?

Jaskra na dnie oka - Serwis medyczny Zyjmy Dłużej.pl

[Gaga]

JASKRA
Jest to znacznie poważniejszą chorobą niż zaćma ponieważ przebiega podstępnie, chory bardzo długo może jej nie zauważyć. Ale dotyczy ludzi tej samej grupy wiekowej, czyli osób w podeszłym już wieku. Nie można usunąc jej z organizmu całkowicie. Zmiany w oku , jakie potrafi spowodować, są nieodwracalne. Można natomiast schorzenie to zatrzymać lekami, działaniem laserowym lub operacyjnym.

Czasami kobiety w okresie klimakterium, czy mężczyźni po pięćdziesiątce miewają ostre , przedłużające się bóle głowy, czy złe samopoczucie. Stwierdzamy wówczas, ze to migrena i na pewno przejdzie, a to właśnie mogą być początki jaskry. Mogą nimi być także krótkotrwałe zaburzenia widzenia, widzenie kół tęczowych wokół światła, czy szybkie męczenie się oczu. Przy wystąpieniu takich objawów należy niezwłocznie udać się do lekarza specjalisty i sprawdzić je.

W Stanach Zjednoczonych , czy zachodnich krajach europejskich istnieje zasada, że po czterdziestce, każdy bada wzrok przynajmniej raz na dwa lata. W wieku powyżej pięćdziesiątki zwiększa się częstotliwość badań do corocznych odwiedzin okulisty. Po sześćdziesiątce natomiast trzeba to robić dwa razy do roku.


ZAĆMA

Zaćma jest chorobą społeczeństwa starzejącego się .Obecnie Polacy żyją o wiele dłużej. Średnia życia w naszym kraju wynosi ok. 70 lat , stąd większy procent występowania tej choroby, ponieważ, soczewka -podobnie jak każdy organ, całe ciało - starzeje się i traci swoją przezroczystość. Na szczęście okulistyka osiągnęła już możliwość wymiany soczewki i po operacji oko wraca do pełnej aktywności . Ponadto - drugim czynnikiem wpływającym na rozwój zaćmy jest ogromne zanieczyszczenie środowiska.

Na szczęście praktycznie w każdym wieku można przeprowadzić operację wymiany soczewki, ponieważ taka operacja trwa zaledwie ok.15 minut i nawet osiemdziesięciolatek lub starsza osoba, po tej operacji swobodnie może czytać, pisać itd. Najstarszy pacjent, jakiego operowano w Polsce na zaćmę miał 102 lata.

[Gaga]

Walka z jaskrą

W serwisach www.jaskra.org oraz www.jaskra.info.pl można dowiedzieć się, co to jest jaskra, czy jest się w grupie ryzyka, a także, jak z nią walczyć. Na świecie cierpi na tę chorobę prawie 70 mln ludzi, a 10 proc. Z nich już straciło wzrok! Jaskra rozwija się podstępnie - w prawie 3/4 przypadków bezobjawowo - dlatego okuliści nawołują do częstszych wizyt lekarskich. Badanie wzroku raz w roku powinno być regułą, szczególnie dla osób po 35-40. roku życia.

Więcej informacji

[Gaga]

W wątku "Odkrycia medyczne" polecam polecam artykuły

"Wzrok powróci w 5 minut"
"Zoperują pod okiem kamer"

[Ulka]

Wymienimy soczewkę, przywrócimy ostrość widzenia

Arkadiusz Adamkowski

Nowoczesne techniki chirurgicznego leczenia zaćmy zaczęli stosować okuliści ze szpitala wojewódzkiego.

Chociaż po raz pierwszy zabiegi metodą fakoemulsyfikacji wykonali w ubiegłym roku, to publicznie, podczas konferencji szkoleniowej, kolegom z innych placówek opowiedzieli o nich dopiero teraz.

Co to w ogóle jest zaćma? - Zmętnienie soczewki - podczas prezentacji w hotelu Starzyński odpowiadał dziennikarzom Piotr Komadowski, zastępca ordynatora okulistyki. I tłumaczył: - Soczewka jest w środku oka. Jej zadaniem jest skupianie promieni świetlnych na siatkówce. Kiedy soczewka zmętnieje, przejmuje coraz mniej promieni, obraz staje się zamglony. I żadne okulary tu już nie pomogą.

Wraz z upływem czasu zaćma postępuje, widzenie pogarsza się coraz bardziej. Chory, często w pełni sił, rezygnuje z pracy zawodowej, wyłącza się z życia towarzyskiego.

Według Piotra Komadowskiego zaćma może dawać się we znaki nawet 20 proc. ludzi po 60. roku życia. W 90 proc. są to zaćmy starcze, ale nie tylko. Bo mogą je przyśpieszyć cukrzyca, alkohol, palenie papierosów, nadciśnienie. - Nie wszystkim to przeszkadza, niektórzy przyzwyczajają się po prostu, że widzą słabiej - dodaje Komadowski.

Co jednak najgorsze, w sytuacji całkowitego zmętnienia soczewki obraz nie pojawia się w ogóle.

- Jak donosi Światowa Organizacja Zdrowia, to właśnie zaćma aż w 48 proc. jest przyczyną ślepoty - informują okuliści. - Ale jest nadzieja. Bo - co ważne - to jedna z tych nielicznych przyczyn, które mogą być odwracalne. Możemy przywrócić do 100 proc. wcześniejszej ostrości widzenia.

Jedynym sposobem leczenia zaćmy było i jest operacyjne usunięcie zmętniałej soczewki z oka.

Trudno w to uwierzyć, ale operacje zaćmy wykonywane były już kilka tysięcy lat temu. Jest o nich mowa w Kodeksie Hammurabiego, Księgach Wedy i Kodeksie Medycznym Hipokratesa. Stosowano m.in. tzw. zepchnięcie zmętniałej soczewki igłą do wnętrza oka, wypchnięcie na zewnątrz oka lub usunięcie za pomocą mrożącej sondy.

Metoda polegająca na wypychaniu z oka soczewki w całości powodowała dość duży uraz, powstawała spora rana o długości od 10 do 16 mm, która trudno się goiła.

Dlatego jak zbawienie przyjęto najnowszą metodę, która zrewolucjonizowała chirurgię zaćmy - fakoemulsyfikację. Polega na rozdrobnieniu starej soczewki wewnątrz oka za pomocą ultradźwięków, a następnie odessaniu zmętniałych mas.

Operację wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, w miejsce usuniętej soczewki wszczepia się soczewkę nową, odpowiednio dobraną, akrylową. Potem nie ma już potrzeby, by ją wymieniać - jej żywotność wynosi ok. 250 lat. - Nie zakładamy żadnych szwów, rana, która ma ok. 3 mm, "zamyka" się sama - uzupełnia Piotr Komadowski.

Zabiegi są wykonywane dzięki specjalnemu aparatowi - fakoemulsyfikatorowi. Szpital kupił go za 140 tys. zł. Poza Płockiem na Mazowszu wykorzystuje się go jeszcze jedynie w dwóch miastach - Warszawie i Radomiu. Wskazania do wykonania zabiegu mogą być medyczne, kosmetyczne i subiektywne. Te ostatnie stanowią aż 80 proc., wynikają z tego, że pacjent odczuwa pogorszenie widzenia.

Aby poddać się zabiegowi, trzeba mieć skierowanie na oddział okulistyki, wystarczy, że wyda je lekarz pierwszego kontaktu. Następnie do zabiegu będzie musiał zakwalifikować lekarz z oddziału - czeka od poniedziałku do piątku w godz. 10-13.

Gazeta Wyborcza 3.04.2006r.

[joanna2006]

Witam. Wszystko fajnie jeżeli chodzi o usunięcie zaćmy u dorosłych, tylko z niemowlakami troszkę gorzej. Moja córcia ma w tej chwili 6 miesięcy i jest bezsoczewkowa po zaćmie. Lekarze w CZD nie wszczepiają maluchom sztucznych soczewek ze względu na zbyt szybki wzrost gałki ocznej, więc dochodzi problem grubych okularów. Poszukuję rodziców, którzy borykają się z tym problemem co ja w celu wymiany doświadczeń. Serdecznie pozdrawiam i proszę o kontakt.

[sonia]

Nowe metody leczenia zaćmy
-PAP, ML

Coraz łatwiej usunąć z oka zmętniałą soczewkę i zastąpić ją implantem, który pozwala normalnie widzieć - mówiono na konferencji prasowej w kierowanej przez prof. Jerzego Szaflika klinice II Wydziału Lekarskiego Warszawskiej Akademii Medycznej.
Zaćma to choroba polegająca na postępującym, bezbolesnym mętnieniu soczewki oka. Jest
najczęstszą z odwracalnych przyczyn ślepoty - dotyczy około 27 milionów osób na całym
świecie. Zwykle pojawia się po 50 roku życia, ale może wystąpić wcześniej - jako choroba
wrodzona, powikłanie cukrzycy, po urazie czy przy zatruciu naftaliną. Usuwanie zaćmy należy do najdawniejszych zabiegów okulistycznych. W starożytnych Indiach zmętniałą soczewkę spychano w głąb oka za pomocą silnego nacisku. Później rozwinęły się metody chirurgiczne, a przez 20 lat na całym świecie za najlepszą uchodziła opracowana w roku 1963 krioekstrakcja - usuwanie zamrożonej soczewki za pomocą oziębionego aplikatora, opracowana przez Polaka, prof. Tadeusza Krwawicza.

Ostatnio krioekstrakcję zastąpiła fakoemulsyfikacja - przez dwumilimetrowe nacięcie w rogówce wprowadza się specjalna narzędzie ultradźwiękowe, które rozdrabnia soczewkę. Powstałą ciecz można łatwo odessać. Następnie specjalnym aplikatorem wprowadza się do oka zwiniętą w rulonik elastyczną, sztuczną soczewkę. Pacjenci szybko wracają do normalnego życia, a metoda jest tak bezpieczna, że w warszawskiej klinice operowano w ten sposób nawet 100-letnią kobietę, która przez kilka kolejnych lat mogła oddawać się ulubionej lekturze. Jeszcze nowsza metoda - emulsyfikacja płynowa - polega na wykorzystaniu zamiast ultradźwięków pulsującej cieczy.

Wbrew pozorom zastępujący soczewkę implant nie powinien być całkowicie przezroczysty, lecz - jak w zdrowym oku - żółtawy. Dzięki temu lepiej chroni komórki barwnikowe siatkówki przed szkodliwym wpływem światła niebieskiego i nadfioletu. Sztuczne soczewki wszczepiane do oka mogą być jedno- lub wieloogniskowe. Te pierwsze wymagają okularów, jeśli osoba której je wszczepiono chce na przykład czytać. Soczewki wieloogniskowe dzięki zmieniającej się strefowo zdolności skupiania pozwalają się obyć bez okularów. Niestety, na krawędzi stref pojawiają się zniekształcenia obrazu.

Najnowsze osiągnięcie to soczewki pseudoakomodacyjne, wykorzystujące technikę apodyzacji, stosowaną wcześniej w rejestrowaniu światła słabych gwiazd i specjalnych obiektywach do fotografii portretowej. Dzięki dyfrakcji światła na wykonanych na powierzchni soczewki koncentrycznych rowkach o zróżnicowanej głębokości, jej środek pozwala widzieć przedmioty bliskie, a części boczne - obiekty położone daleko. Mózg zwykle dobrze sobie radzi z "przełączaniem" obrazów - pacjent po prostu widzi ostro to, na co patrzy i nie potrzebuje okularów ani do czytania, ani do jazdy samochodem.

Niestety, operacja zaćmy i wszczepienie sztucznej soczewki poprawiają wzrok tylko w stopniu, w jakim pozwala na to stan innych elementów oka - choćby siatkówki czy nerwu wzrokowego.

Nie zawsze i nie u każdego można stosować soczewki pseudoakomodacyjne najnowszej generacji. Na razie prof . Szaflik wszczepił ich tylko 30.

Dużą przeszkodą jest koszt. O ile zwykłe soczewki kosztują 300- 400 złotych, to apodyzyjne - nawet 2600. Łącznie z kosztem operacji daje to ponad 5 tysięcy na jedno oko. Nigdzie na świecie najnowsze metody okulistyczne nie są dostępne w ramach państwowej opieki zdrowotnej.

Rocznie w Polsce wykonuje się około 100 tys. operacji zaćmy - trzeba na nie czekać od 6 do 12 miesięcy. Tymczasem w mającej podobną liczbę ludności Hiszpanii wykonywanych jest rocznie 250 tys. operacji, a czas oczekiwania to tylko 3 miesiące.

[ilonadora]

Ratunek dla chorych oczu

Naukowcy odkryli, że ta statyna, ta sama substancja, która obniża poziom cholesterolu w organizmie, zmniejsza także ryzyko zaćmy.

Zaćma, to zmętnienie soczewki gałki ocznej. Choroba ta bywa wrodzona, ale najczęściej rozwija się w wyniku zapalenia oka, urazu lub starzenia się - pisze "Rzeczpospolita".

Leczenie jest kosztowne i trudne, zaćmę można usuwać operacyjnie - w miejsce zmętniałej naturalnej soczewki wszczepia się sztuczną. Najnowsze amerykańskie badania wykazały, że rozwojowi tej choroby zapobiega w dużym stopniu statyna.

Naukowcy obserwowali 1229 osób szczególnie zagrożonych zaćmą. 12,5 proc. z nich leczono statyną. To substancja chemiczna hamująca aktywność enzymu odpowiedzialnego za syntezę cholesterolu w organizmie - o czym wiadomo od dawna.

Tymczasem odkryte zostało jeszcze inne jej korzystne oddziaływanie na organizm. W badanej grupie, wśród osób, którym podawano statynę, ryzyko rozwoju zaćmy zmalało o 40 proc. Była to grupa szczególna, między innymi palacze i cukrzycy - czytamy w "Rzeczpospolitej".

Zaćmę można także leczyć chirurgiczne, ale jest to uciążliwe. Badania naukowców stwarzają szansę na opracowanie leku skutecznie opóźniającego mętnienie soczewek gałek ocznych, zwłaszcza w wyniku starzenia się - dodaje.

interia.pl

[Emilianka]

Jaskra - wyścig z czasem

Lekarze szacują, że jaskra dotyka 700–800 tys. Polaków. Dawniej zaliczano ją do schorzeń ludzi starszych, dziś diagnozuje się ją nawet u dwudziestolatków. Jaskra rozwija się podstępnie i właśnie dlatego można przez długi czas nie wiedzieć, że w oku dochodzi do nieodwracalnych uszkodzeń. Początkowy ubytek wzroku nie jest dostrzegalny dla chorego.

Tymczasem jeśli jaskra nie zostanie w porę wykryta, prowadzi do nieuchronnej utraty wzroku. Niestety, większość pacjentów zgłasza się do lekarza o wiele lat za późno. Uszkodzonych komórek oka nie da się bowiem odbudować. Natomiast choroba zdiagnozowana we wczesnym stadium jest uleczalna aż w 80 procentach.

W czym tkwi problem?

– Istotą jaskry są zmiany w nerwie wzrokowym oraz w polu widzenia – mówi dr Mariusz Rowiński z Centrum Mikrochirurgii Oka Laser w Warszawie. – Najczęściej przyczyniają się do tego podwyższone ciśnienie w oku, a także zbyt słabe ukrwienie nerwu wzrokowego. Sprzyja to podstępnemu procesowi uszkodzenia tego nerwu. Jeśli ciśnienie śródgałkowe jest prawidłowe, utrzymuje się stałe napięcie gałki ocznej. Napięcie to reguluje ciecz wodnista wytwarzana w oku. Płyn wypełniający przestrzeń między soczewką i rogówką powinien być stale odprowadzany, gdy jednak odpływ nie jest wystarczający, ciecz zaczyna gromadzić się w oku. Przyczynia się to do wzrostu ciśnienia śródgałkowego, a więc zwiększa ryzyko jaskry.

Żadnych objawów, a oczy chore

Objawem jaskry może być ból gałki ocznej, ale 80 proc. chorych w ogóle nie odczuwa bólu – choroba przebiega bezobjawowo. Dlatego tak ważne są badania profilaktyczne. Zdaniem ekspertów, każdy z nas powinien raz w roku wybrać się do okulisty, nawet jeśli widzi doskonale. W zaawansowanym stadium jaskry pole widzenia jest już tak wąskie, że chory widzi świat jak przez lunetę – ogląda tylko to, co znajduje się w środku pola widzenia.

Rozpoznanie proste i szybkie

Jaskrę rozpoznaje okulista, wykonując standardowe badanie okulistyczne oraz badanie dna oka z oceną pola widzenia. Mierzy także ciśnienie w oku. Niekiedy bada się też nerw wzrokowy[/b] specjalnym urządzeniem HRT II. Wiele polskich gabinetów dysponuje już najnowszym tomografem optycznym o nazwie Copernicus, stworzonym przez naukowców z Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Polski tomograf, wynaleziony w ubiegłym roku, zdążył już stać się światowym megahitem! Jest najnowocześniejszy ze wszystkich istniejących. Badanie pozwala uzyskać trójwymiarowy obraz nerwu wzrokowego i można nim wykryć jaskrę oraz inne choroby siatkówki.

Lecz się szybko, ratuj wzrok

Każdy rok zwłoki to niepowetowana strata dla oczu, jaskra atakuje bowiem coraz to nowe komórki. Celem leczenia jest powstrzymanie procesu degeneracji nerwu wzrokowego. Stosuje się 3 metody, a cel jest ten sam - obniżenie ciśnienia śródgałkowego i poprawienie ukrwienia (dzięki temu nerw wzrokowy jest lepiej odżywiony)

-terapia farmakologiczna
 Leków jest wiele. W zależności od przebiegu jaskry, stosuje się krople do oczu, m.in. analogi prostaglandyn, betablokery;
-zabiegi laserowe
 Przywracają prawidłowy odpływ cieczy wodnistej z oka. Zabieg jest bezbolesny, bezkrwawy, wykonuje się go ambulatoryjnie. Efekty jednak nie są trwałe, a zabieg można wykonać nie u każdego pacjenta;
-zabiegi chirurgiczne
 Ich celem jest stworzenie dodatkowej drogi odpływu cieczy wodnistej z oka.
Jednym z tych zabiegów jest trabekulektomia. W twardówce oka tworzy się klapkę, która działa jak swoisty zawór, regulując przepływ cieczy. Gdy ciśnienie w oku wzrasta, klapka automatycznie zmniejsza dopływ cieczy. W rzadkich, poważniejszych przypadkach wykonuje się też zabiegi setonowe – w oku montuje się rurki ułatwiające odpływ cieczy wodnistej.

Gdy świat staje się zamglony

Zaćma to także częsta choroba oczu. Jest związana z wiekiem – zwykle rozwija się po pięćdziesiątce. Zwana jest również kataraktą. Wynika z tego, że z upływem lat dochodzi do zmętnienia soczewki oka. Dociera do niej mniej promieni świetlnych, a to objawia się coraz słabszym widzeniem. Oglądane przedmioty widzimy nieostro, zamglone, a kolory stają się coraz bledsze. Warto leczyć zaćmę, gdy tylko zostanie zdiagnozowana. Chirurg usuwa zmętniałą soczewkę, a w jej miejsce wstawia sztuczną. Stosuje się też leczenie farmakologiczne.

Idź do okulisty, jeśli...

- Ktoś z twoich bliskich chorował lub ma zdiagnozowaną jaskrę.
- Masz więcej niż 40 lat.
- Jesteś krótkowidzem z krótkowzrocznością powyżej -4 dioptrii.
- Chorujesz na cukrzycę.
- Masz wysoki poziom cholesterolu.
- Masz niskie ciśnienie (poniżej 100/70).
- Przeżywałaś silne stresy.
- Dokuczają ci zimne ręce.
- Miewasz migreny.

Diagnoza jaskry
By potwierdzić chorobę, należy wykonać:

1. Badanie kąta przesączania pozwalające określić, czy jest on wąski, czy szeroki.
2. Badanie ciśnienia śródgałkowego.
3. Ocenę dna oka, podczas której lekarz ogląda tarczę nerwu wzrokowego i szacuje jej uszkodzenia.
4. Badanie pola widzenia, które określi, jak duże są jego ubytki.

Aleksandra Barcikowska

[ilonadora]

Środek do czyszczenia szyb pomoże w leczeniu jaskry



Tlenek ceru, obecny w środkach do polerowania szyb i czyszczenia piekarników może pomóc w leczeniu jaskry, poważnej choroby oczu, która stopniowo prowadzi do ślepoty - wynika z najnowszych amerykańskich badań. Informację na ten temat podaje tygodnik "New Scientist".


Jaskra jest chorobą oczu stopniowo prowadzącą do uszkodzenia nerwu ocznego i utraty wzroku. Często jest nazywana "cichym złodziejem wzroku", ponieważ rozwija się latami bez żadnych objawów lub bólu, a nieleczona prowadzi do całkowitej ślepoty.

Choć może rozwinąć się u każdego, to przede wszystkim dotyka osób starszych (po 65. roku życia), chorych na cukrzycę, krótkowidzów oraz członków rodzin, w których występowała jaskra. Istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju jaskry jest podwyższone ciśnienie śródoczne, będące efektem gromadzenia się płynu w gałce ocznej. Może ono doprowadzić do uszkodzenia nerwu ocznego.

Jak przypominają autorzy najnowszych badań, w leczeniu jaskry problemem jest to, że większość aktywnych składników lekarstw stosowanych w tej chorobie z trudnością penetruje w głąb oka.

Teraz para badaczy z Uniwersytetu Środkowej Florydy w Orlando zaobserwowała, że proces ten można usprawnić z pomocą tlenku ceru. Cząsteczki tego związku mają bowiem odpowiedni kształt i wielkość by łatwo przenikać przez rogówkę.

Sudipta Seal i Sanku Mallik z sukcesem połączyli tlenek ceru ze związkiem blokującym enzym, który przyczynia się do rozwoju jaskry. Jest to ludzka anhydraza węglanowa II (hCAII) zaangażowana w produkcję i gromadzenie się płynu w gałce ocznej.

Testy prowadzone na szczurach i królikach wykazały, że zmodyfikowany lek nie powoduje podrażnienia oczu.

Zdaniem autorów pracy, istnieją duże szanse, że przy pomocy tlenku ceru w przyszłości można będzie efektywniej dostarczać lek na jaskrę do oczu, a przez to zwiększyć skuteczność jego działania.

Naukowcy podkreślają zarazem, że testy kliniczne na pacjentach będą potrzebne, aby ustalić jakie skutki uboczne może powodować zmodyfikowany lek i upewnić się, że nie szkodzi on w większym stopniu, niż pomaga.



wp.pl

[Emilianka]

Nowy sposób leczenia zaćmy

Nowa technologia znacząco zmniejszyła wielkość nacięcia potrzebnego do usunięcia zmętniałej soczewki z oka, co poprawia wyniki operacji.

Zaćma (katarakta) to choroba polegająca na postępującym, bezbolesnym mętnieniu soczewki oka. Jest najczęstszą z odwracalnych przyczyn ślepoty - dotyczy dziesiątek milionów osób na całym świecie. Zwykle pojawia się po 50 roku życia.

Leczenie zaćmy polega na usunięciu zmętniałej soczewki i wstawieniu w jej miejsce plastikowej protezy. W rogówce oka robi się dwa niewielkie otworki, ultradźwiękowo rozdrabnia soczewkę, a następnie wprowadza zwiniętą w rulonik sztuczna soczewkę i pacjent może wrócić do normalnego życia. To jedna z operacji najczęściej przeprowadzanych przez publiczną służbę zdrowia Dotychczas operacje wymagały wykonania nacięcia o średnicy 2,7 milimetra. Jednak wspomagające rękę chirurga i nieruchamiające oko pacjenta urządzenie o nazwie Stellaris pozwala dokonać zabiegu poprzez jeszcze mniejszy otwór - tylko 1,8 milimetra.

Podobnie działają konkurencyjne rozwiązania "Sovereign" oraz "Infinity". Dzięki mniej inwazyjnej, szybkiej i bezbolesnej operacji pacjenci rzadziej mają problemy ze zogniskowaniem wzroku i nie wymagają tak starannej opieki jak przy dawniejszych rozwiązaniach.

Jedyny problem to niewystarczająca elastyczność niektórych soczewek - nie da się ich zwinąć na tyle ciasno, by przeszły przez otwór mający mniej niż 2 milimetry średnicy.

[Mulesia]

Jaskra nie boli, ale oślepia

Jaskra jest chorobą podstępną - zwykle nie boli, a gdy pojawią się trudności z widzeniem, można już tylko zahamować postęp choroby - mówił prof. Jerzy Szaflik na konferencji z okazji Światowego Dnia Jaskry. Odpowiednie leczenie jaskry zapobiega utracie wzroku. Jaskra to grupa schorzeń spowodowanych podwyższonym ciśnieniem wypełniającego oko płynu - cieczy wodnistej. Wysokie ciśnienie prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego, co jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty wzroku. Choć może rozwinąć się u każdego, przede wszystkim dotyka osoby po 45. roku życia, chorych na cukrzycę, krótkowidzów oraz członków rodzin, w których występowała jaskra.

Ponad połowa chorych na jaskrę nie zdaje sobie sprawy z choroby (w naszym kraju jest ich od 380 do 800 tysięcy). Tym ważniejsza jest profilaktyka. Niestety, działający w Polsce od zeszłego roku program badań profilaktyczny został właśnie przerwany.

Stopniowa utrata wzroku prowadzi na najpierw do ograniczenia pola widzenia ("widzenie tunelowe"), a następnie do pogorszenia ostrości wzroku i jego całkowitej utraty. Pacjenci często zgłaszają się do lekarza dopiero wtedy, gdy jaskra doprowadziła już do poważnych uszkodzeń. Wtedy można tylko zatrzymać postęp choroby. Dlatego, jak mówiła prof. Hanna Niżankowska, trzeba korzystać z każdej okazji do zbadania oczu - na przykład przy okazji dobierania nowych okularów.

Samo badanie ciśnienia w oku nie wystarczy - istnieje postać jaskry przebiegająca bez podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Znacznie pewniejsze jest badanie dna oka - dzięki niemu można wykryć ewentualne uszkodzenia i kontrolować skuteczność leczenia.

Leczenie jaskry opiera się przede wszystkim na podawaniu leków (w formie kropli do oczu). Ważne jest systematyczne ich stosowanie. Jak zaznaczył prof. Szaflik, konsultant krajowy w dziedzinie okulistyki, preparaty łączące działanie kilku leków są skuteczniejsze, ponieważ pacjentowi łatwiej jest zakraplać jeden lek raz czy dwa razy dziennie niż kilka preparatów po kilka razy dziennie. Dlatego łączone leki przeciwko jaskrze powinny trafić na listę leków refundowanych.

U osób, którym nie pomagają leki, wykonuje się zabiegi laserowe. Natomiast przy rzadkiej jaskrze dziecięcej leczenie laserowe jest niezbędne pozwala wytworzyć drogę odpływu nadmiaru cieczy z oka.

PMW
PAP - Nauka w Polsce
http://naukawpolsce.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_naukapl.pap.pl&_PageID=1&s=szablon.depesza&dz=stronaGlowna&dep=71391&data=&lang=PL&_CheckSum=1080274622[/b]

[Mulesia]

Z Wikipedii:

Zaćma (katarakta - łac. cataracta) - choroba oczu prowadząca do zmętnienia soczewki, jest jedną z przyczyn ślepoty, występuje głównie u osób starszych po 60 roku życia.

Zaćma wrodzona
 
Zaćma wrodzona (cataracta congenita) - zaćmienie soczewki występuje już w momencie urodzenia, występuje jako:

zaćma warstwowa, okołojądrowa (cataracta zonularis, perinuclearis) - rozwija się w warstwie położonej obwodowo względem jądra zarodkowego, a zaćmienia biegnące współśrodkowo leżą w obrębie jądra płodowego; zaćmienie jest mniej wysycone w centrum, stąd upośledzenie widzenia jest tylko częściowe, obwód soczewki jest przejrzysty; jest ona najczęściej spotykaną odmianą zaćmy wrodzonej,
zaćma jądrowa (cataracta nuclearis),
zaćma całkowita (cataracta totalis) - które uniemożliwiają prawidłowe widzenie plamkowe i powodują brak możliwości rozwoju zdolności widzenia u noworodka; powstaje wtórne niedowidzenie (amblyopia); przy obustronnej zaćmie całkowitej rozwija się oczopląs i zez,
zaćma torebkowa przednia i tylna (cataracta capsularis anterior et posterior),
zaćma biegunowa (cataracta polaris anterior velet posterior),
zaćma błoniasta (cataracta membranacea) - pojawia się wtedy, gdy w pierwszym okresie życia dochodzi do przerwania ciągłości torebki soczewki i wchłonięcia się jej mas.

Podstawowym objawem zaćmy wrodzonej całkowitej jest biała źrenica (leucocoria). Drugim objawem, charakterystycznym dla niewidzących dzieci jest odruch palcowo-oczny Franceschettiego. Polega on na uciskaniu przez niemowlę oczu (piąstkami lub kciukami obu dłoni).

Zaćma wrodzona częściowa może być rozpoznana dopiero u kilkuletniego dziecka, gdy upośledza widzenie na tyle, że zostaje zauważone np. w szkole przez nauczycieli lub rówieśników, lub też gdy jej rozwój postępuje w wieku późniejszym.


Zaćma nabyta (łac. cataracta acquisita), którą w zależności od stopnia zaawansowania dzielimy na:

zaćma początkowa (cataracta incipiens) - występuje zmętnienie na obwodzie soczewki
zaćma zaawansowana (cataracta provecta) - zamglenie obejmuje całą soczewkę powodując upośledzenie wzroku
zaćma niedojrzała (cataracta immatura lub praematura) - zamglenie powoduje ślepotę
zaćma dojrzała (cataracta matura) - występuje całkowite zamglenie soczewki
zaćma pęczniejąca (cataracta intumescens) - soczewka chłonie wodę i dlatego pęcznieje
zaćma przejrzała (cataracta hypermatura) - włókna soczewki ulegają stopniowemu upłynnianiu, powodując przesunięcie się jądra soczewki w dół. Upłynnione masy soczewki mogą jednak spowodować zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (łac.Irydocyclitis phacolytica) lub zapalenie wszystkich tkanek wewnątrz oka (łac.endophtalmitis), które może spowodować nieodwracalną ślepotę.


Podział ze względu na lokalizację zmian  

zaćma korowa (łac.cataracta corticalis)
zaćma podtorebkowa tylna (cataracta subcapsularis posterioris) - powoduje głównie upośledzenie widzenia do bliży
zaćma jądrowa (cataracta nuclearis) - w przypadku 2 ognisk zmętnienia w jądrze soczewki może powodować podwójne widzenie jednym okiem
zaćma brunatniejąca (cataracta brunescem)


Podział ze względu na przyczynę  
zaćma starcza (cataracta senilis)
zaćma następowa (cataracta consecutica)
zaćma cukrzycowa (cataracta diabetica)
zaćma tężyczkowa (cataracta tetanica)
zaćma kortyzonowa - może się pojawiać pod torebką tylną już po roku stosowaniu sterydów
zaćma galaktozowa - jedyna odwracalna postać zaćmy - u dzieci chorych na galaktozemię po zastosowaniu diety eliminacyjnej zmiany mogą się wycofać.
zaćma pourazowa (cataracta traumatica), która pojawia się po urazach tępych lub penetrujących do gałki ocznej. Odmiany zaćmy pourazowej są także:
zaćma popromienna
zaćma hutnicza
zaćma elektryczna
zaćma powikłana (cataracta complicata) - tym terminem określamy zaćmę występującą jako powikłanie innych przewlekłych chorób oczu (np.: jaskra, retinopatia barwnikowa). Ma zwykle kształt gwiaździsty i pojawia się podtorebkowo w okolicy bieguna tylnego soczewki.

Objawy
występuje przymglone widzenie, aż do całkowitej utraty wzroku
zaburzenia w ocenie odległości
pogorszenie ostrości wzroku
zez lub oczopląs (u dzieci)
zaburzenia w poruszaniu lub samoobsłudze (u starszych)

Zaćma może być jedno lub obustronna. Zaćmę jednostronną łatwo przeoczyć lub zbagatelizować.


Leczenie zaćmy

Zaćmę możemy leczyć tylko operacyjnie przez wszczepienie nowej soczewki. Wskazania do tego typu leczenia są zależne od stopnia obniżenia ostrości wzroku; jeśli jest większa od 0,3 nie daje to podstaw do stworzenia stanu pooperacyjnej bezsoczewkowości, wraz ze wszystkimi konsekwencjami, jakie niesie korekcja optyczna i brak akomodacji.

Dawniej zabieg polegał na całkowitym usunięciu starej, zmętniałej soczewki i umieszczeniu nowej sztucznej, jednak po zabiegu pacjent miał wysoką nadwzroczność, co klasyfikowało go do korzystania z bardzo grubych szkieł korekcyjnych (od 8 - 16 dioptrii). Dziś usuwa się tylko przednią część soczewki lub rozbija się zmętniałe jej części i w środek wszczepia się nową soczewkę, co nie powoduje już tak wysokiej nadwzroczności (fakoemulsyfikacja).

Z optycznego punktu widzenia najlepszą metodą korekcji bezsoczewkowości, jest wszczepienie sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej, która uzupełnia zmniejszoną moc układu optycznego oka. Moc łamiąca tej soczewki, powinna być dobrana w każdym przypadku na podstawie obliczeń tak, aby uzyskać miarowość oka (dla obliczenia tej mocy konieczna jest przedoperacyjny pomiar krzywizn rogówki - keratometria, pomiar głębokości komory przedniej, a także echograficzny pomiar długości osi gałki - USG-A). Moc wszczepianej soczewki zależy również od jej umiejscowienia w oku; w przedniej bądź tylnej komorze. Oko, które było normowzroczne i posiada przeciętnie długą oś, wymaga na ogół wszczepu o mocy +19, +21,0 D. Stan po wszczepieniu sztucznej soczewki nosi nazwę pseudophakia.

Coraz bardziej popularne staje się zastąpienie korekcji okularowej, soczewkami kontaktowymi (zarówno w przypadku pseudophakii, jak i bezsoczewkowości). Takie rozwiązanie niesie ze sobą wiele korzyści, a do najważniejszych należy możliwość patrzenia obuocznego nawet przy dużej różnicy ostrości wzroku w oczach, poszerzenie pola widzenia (które ograniczają oprawki okularowe), zmniejszenie światłowstrętu (jego przyczyną mogą być okulary), uczucie lekkości i, co jest również bardzo ważne, korzystniejszy wygląd.

Pacjent po zabiegu musi uważać na wzrost ciśnienia w gałce ocznej np. nie wykonywać ciężkiej pracy i energicznie wykonywać skłonów.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Za%C4%87ma

[Emilianka]

Leczenie zaćmy bez operacji

Badania nad właściwościami białek tworzących soczewkę oka mogą doprowadzić do przełomu w leczeniu zaćmy - jednej z najczęstszych chorób zagrażających utrata wzroku.

Zaćma (cataracta) to zmętnienie soczewki oka, które najpierw utrudnia, a później uniemożliwia widzenie. Zaćma pojawia się w jednym lub obu oczach u 40 procent osób po 75 roku życia. Obecnie leczenie polega na operacyjnym usunięciu soczewki i zastąpieniu jej sztuczną, zrobioną z odpowiedniego tworzywa sztucznego. Wobec związanych z tym kosztów w ubogich krajach wciąż jest około 20 milionów osób niewidomych z powodu zaćmy.

Alternatywą dla operacji mogłoby być odbudowanie prawidłowej struktury molekularnej soczewki za pomocą nanotechnologii - nad czym pracuje prof. Barbara Pierscionek z uniwersytetu w Ulsterze.

Badania nad zaćmą były do tej pory utrudnione - o ile mechaniczne i optyczne właściwości stosunkowo łatwo badać mając do dyspozycji całą soczewkę, to badania na jej biochemią wymagały dostępu do wnętrza, co sprawiało, że nie można było określić struktury białek przed i po powstaniu zaćmy,

Prof. Pierscionek współpracuje z kolegami z University of Texas w Arlington - nanotechnologiem prof. Wei Chenem oraz okulista i fizykiem prof. Ronem Schacharem. Zrozumienie zachodzących w soczewce zmian powinno pozwolić na opracowanie nieoperacyjnego leczenia zaćmy.

PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki

[berto45]

witam,mam początki zaćmy,wiek 47.lat.duzo jestem przy komputerze,zaćma zaatakowała mi lewe oko,mam słabsze,juz tak ponad rok,lek.okulista wstrzymuje się z zabiegem,bo mówi,ze mogą byc komplikacje po operacji,mam wizytę na przełomie maja i czerwca,ale chyba się zdecyduję,bo widzę,że gorzej widzę,chociaz urzywam okularów i w domu do komputera i drugich na spacery,poza domem.czy ktoś moze mi doradzić co mam zrobić??i od czego to świństwo sie mi wzięło,czy od komputera czy inny powód? :lzy:

[Gaga]

czy ktoś moze mi doradzić co mam zrobić??i od czego to świństwo sie mi wzięło,czy od komputera czy inny powód?  

Zaćma moze doktknąć każdego i myślę,że na takie pytanie to może Ci udzielic odpowiedzi lekarz okulista po badaniach.

7 Marzec 2008, 21:35        

Jaskra nie boli, ale oślepia

Jaskra jest chorobą podstępną - zwykle nie boli, a gdy pojawią się trudności z widzeniem, można już tylko zahamować postęp choroby - mówił prof. Jerzy Szaflik na konferencji z okazji Światowego Dnia Jaskry. Odpowiednie leczenie jaskry zapobiega utracie wzroku. Jaskra to grupa schorzeń spowodowanych podwyższonym ciśnieniem wypełniającego oko płynu - cieczy wodnistej. Wysokie ciśnienie prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego, co jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty wzroku. Choć może rozwinąć się u każdego, przede wszystkim dotyka osoby po 45. roku życia, chorych na cukrzycę, krótkowidzów oraz członków rodzin, w których występowała jaskra.

Poczytaj jeszcze ten wątek berto45,

Oczy przy komputerze - zespół suchego oka
http://forum.darzycia.pl/topic,735.htm

[Mulesia]

Berto45, niestety przyczyny powstawania zaćmy są różne.

Wyżej jest taki fragment z Wikipedii : Podział ze względu na przyczynę
zaćma starcza (cataracta senilis)
zaćma następowa (cataracta consecutica)
zaćma cukrzycowa (cataracta diabetica)
zaćma tężyczkowa (cataracta tetanica)
zaćma kortyzonowa - może się pojawiać pod torebką tylną już po roku stosowaniu sterydów
zaćma galaktozowa - jedyna odwracalna postać zaćmy - u dzieci chorych na galaktozemię po zastosowaniu diety eliminacyjnej zmiany mogą się wycofać.
zaćma pourazowa (cataracta traumatica), która pojawia się po urazach tępych lub penetrujących do gałki ocznej. Odmiany zaćmy pourazowej są także:
zaćma popromienna
zaćma hutnicza
zaćma elektryczna
zaćma powikłana (cataracta complicata) - tym terminem określamy zaćmę występującą jako powikłanie innych przewlekłych chorób oczu (np.: jaskra, retinopatia barwnikowa). Ma zwykle kształt gwiaździsty i pojawia się podtorebkowo w okolicy bieguna tylnego soczewki.

Jak widzisz jest tego mnóstwo i tak naprawdę tylko okulista może odpowiedzieć na Twoje pytanie.

O usuwaniu zaćmy słyszałam dwukrotnie.
Raz ( ponad 25 lat temu ) , kiedy moja babcia miała operacyjnie usuwaną kataraktę ( zaćmę ) . Z dobrym skutkiem.
Drugi raz, niedawno, gdy mój kolega miał usuwaną zaćmę laserem.  Też jest zadowolony
z rezultatów.

Jak go spotkam, to przy okazji zapytam, na czym dokładnie polegał zabieg, któremu się poddał.
Oczywiście , napiszę Ci to,  co mi powie.

O jaskrze też możesz sobie poczytać, bo choć to inna choroba, bywa także przyczyną tzw. zaćmy powikłanej.

[berto45]

witam,serdeczne dzięki za cenne i istotne informacje,ja mam zespół suchego oka i niskie ciśnienie,ale był okres,ze tetno miałem ciut za wysokie oraz wadę serca i operację w dzieciństwie,lekarz okulista,chociaż uważam,ze ta pani lekarz okulista jest super,nie umie dokładnie sprecyzować przyczyn,dzisiaj u niej będę,ale słyszałem,że ten zabieg laserowy jest super,ale mogą być powikłania.wieć nie wiem czy się zdecydować??pozdrawiam. :lzy:

[berto45]

:lzy: niestety,za 2.mies.mam zabieg zaćmy,jestem już zapisany,pogorszyło się.Przynajmniej to jest posieszające,że w super prywatnej przychodni,ale na ubezpieczalnię,podam jej nazwę: www.mavit.com.pl :ok:

[wladek222]

Mam pytanie mialem wypadek rok temu mialem operacje rok temu na zacme pourazowa  i czy bede mogl podnosic ciezary i ciezko pracowac??

[sonia]

wladek222-
Pacjent po zabiegu musi uważać na wzrost ciśnienia w gałce ocznej np. nie wykonywać ciężkiej pracy i energicznie wykonywać skłonów.


Dziś po 2 godzinnych badaniach u okulisty prywatny lekarz dr med. Roman Szpytma stwierdził, że Monia ma wrodzoną zaćmę, która nie jest operowalna.

Pożaliłam się do naszej lekarki (pediatry) - ona nie wierzy, żeby przez 12 lat ani Instytut Pediatrii, ani Szpital w Witkowicach nie wykrył tej wady.
Czeka mnie konsultacja u dr Bilskiej i ponowna wizyta w Witkowicach.
Ręce mi opadły- zaćma wrodzona nioeoperowalna-czyli wiadomo - w razie najgorszego ociemniałe dziecko w przyszłości  :lzy:

[sonia]

Dyskusja przeniesiona z wątku "Co słychać"
Część jest rozcalona,część w cytatach aby miała sens,a temat ważny dotyczy zaćmy.
Gaga

Żeby nie było za wesoło- to dziś pękły Moni cieniutkie oprawki do okularów.
Niby nic strasznego, ale one są pozłacane i tylko złotnik może je złączyć.
Nam nie wolno wychodzić, więc jak to zrobić?  
Musiałam takie kupić bo mała jest uczulona na nikiel zawarty w oprawkach okularów.

Soniu przekichane z okularkami, znam ten ból, raz Michał w ciągu jednego miesiąca złamał 3 pary oprawek

Monia miała okularki bardzo drogie, leciutkie, nie powodowały u niej żadnego uczulenia i spełniały rolę korekcji wady wzroku nabytej w trakcie rozwoju (a właściwie po szczepieniach).
Miała je kilka lat-nigdy sama nie rzuciła nimi, chowała do sztywnego etui na noc-a dziś stało się- swój limit widocznie wyczerpały, więc trudno się mówi.
Udało się dziś skrócić termin oczekiwania na wizytę do okulisty-już jutro o 15,15 będziemy prywatnie u lekarza. Zbadam jej wzrok i założę wszystko nowe.

zwalcio - masz jakiś przepis na nieoczekiwane smutki?

Dziś po 2 godzinnych badaniach u okulisty (prywatnie) - lekarz stwierdził, że Monia ma wrodzoną zaćmę obuoczną, która nie jest operowalna.
Pożaliłam się do naszej lekarki (pediatry) - ona nie wierzy, żeby przez 12 lat ani Instytut Pediatrii, ani Szpital w Witkowicach nie wykrył tej wady.
Czeka mnie konsultacja u dr Bilskiej i ponowna wizyta w Witkowicach.
Ręce mi opadły- zaćma wrodzona nioeoperowalna-czyli wiadomo w razie najgorszego ociemniałe dziecko w przyszłości  

Zanim optyk zrobi nowe okulary z dobranymi szkłami - udało mu się naprawić stare okulary-tak musimy wytrzymać do wtorku.
A wiecie jaki koszt szkieł? bagatelka 240zł + oprawki + wizyta 70zł+ krople na zaćmę.
Taki wydatek żeby poznać kolejną diagnozę    

zwalcio - masz jakiś przepis na nieoczekiwane smutki?

Dziś po 2 godzinnych badaniach u okulisty (prywatnie) - lekarz stwierdził, że Monia ma wrodzoną zaćmę obuoczną, która nie jest operowalna.
Pożaliłam się do naszej lekarki (pediatry) - ona nie wierzy, żeby przez  12 lat ani Instytut Pediatrii, ani Szpital w Witkowicach nie wykrył tej wady.
Czeka mnie konsultacja u dr Bilskiej i ponowna wizyta w Witkowicach.
Ręce mi opadły- zaćma wrodzona nioeoperowalna-czyli wiadomo w razie najgorszego ociemniałe dziecko w przyszłości   :lzy:

Zanim optyk zrobi nowe okulary z dobranymi szkłami - udało mu się naprawić stare okulary-tak musimy wytrzymać do wtorku.
A wiecie jaki koszt szkieł? bagatelka 240zł + oprawki + wizyta 70zł+ krople na zaćmę.
Taki wydatek żeby poznać kolejną diagnozę  :roll:  :roll:  :roll:

[zwalcio]

O rety Soniu :puppydogeyes:  :puppydogeyes:  :puppydogeyes:

zwalcio - masz jakiś przepis na nieoczekiwane smutki?

Soniu u mnie na smutki najlepiej działa obżarstwo ;;  ale Ty nie masz smutków Ty masz mega ogromne smutasy a na to nie mam pojęcia co pomoże  Ale tak sobie myślę, że może ta Twoja Pani doktor ma rację i może słusznie nie wierzy w zaćmę u Moni, może z tym martwieniem poczekaj do konsultacji u tej drugiej Pani doktor. Bo skoro to zaćma wrodzona to kurcze dlaczego szybciej jej nie wykryli ino dopiero po 12 latach, to jest dośc optymistyczny akcent w całej tej sytuacji. Ja trzymam kciuki, żeby jednak to nie była zaćma :ok:

[sonia]

To samo pytanie zadałam sobie-dlaczego po 12 latach życia dziecka wykrywa się nagle aż taką wadę nieodwracalną.
Ponieważ Monia ur. się w 35 tyg c. jako wcześniak- bojąc się retionopatii wcześniczej -jeździłam z nią do Instytutu Pediatrii co 3 tyg na badania oczu aż do ukończenia 12 miesięcy, potem byłam kilka razy w Szpitalu w Witkowicach (nie ma lepszego miejsca od wzroku) i co wszyscy "barani" nie wykryli wady aż aparatuta i prywatny lekarz dr med. Roman Szpytma Jednym jestem pozytywnie zaskoczona, że badał Monikę 2 godz na różnym sprzęcie itp. Czy to sie kom,uś z Was zdzrzyło u okulistów?
Gdybym zaniedbała może lżej zniosłabym dzisiejszą diagnozę, ale ja nie przeoczyłam nic przez te lata. A tu taki pasztecik diagnostyczny  :evil:

Może fakt, że nagle pękły okulary -miał być dopingiem do badań wzroku -chyba jednak nic nie dzieje się bez przyczyny.
Bardziej spodziewałam się złej morfologii, tarczycy po szkarlatynie, aloe oczu-nigdy.

Jakoś nie ryczę, rozmyślam i dławi mnie ta polska służba zdrowia.

Tak na prędce zebrałam info o zaćmie wrodzonej:

leukokoria (biały refleks ze źrenicy), zez, oczopląs, objawy towarzyszące zespołom (jak w zespole Downa czy w zespole poróżyczkowym),


Zaćma ludzkiego oka widziana w lampie szczelinowej przy użyciu rozproszonego oświetlenia.


przy obustronnej zaćmie całkowitej rozwija się oczopląs i zez,
- to stwierdzono u Moniki ok 2 lata temu, ale Szpital wtedy nie wykrył zaćmy?  :roll:

[wladek222]

ale juz na zawsze??!!! nie moge wykonywac ciezkiej pracy??

[Anna]

Soniu, starsznie mi przykro, ze lekarz podejrzewa u Moni zaćmę.
Wierzę, że nie jest duża i w przyszłości nie będzie tak bardzo przeszkadzała Moni.
(Ala też ma zaćmę, jednak ja jestem dobrej myśli.)
Czy Monia brała kiedykolwiek sterydy w kroplach do oczu?
 To jest częsta przyczyna zaćmy. :cry:
Jeśli diagnoza się potwierdzi (oby nie) warto zmienić orzeczenie o niepełnosprawności (dodać chorobę oczu) i zapisać dziecko do Polskiego Związku Niewidomych i Słabowidzących. Związek doskonale opiekuje się dziećmi (imprezey, dary rzeczowe, paczki, darmowe szkła, wyjazdy, rehabilitacja wzroku, a co najwazniejsze szkoła  ( w osrodku dla dzieci  niewidomych i słabowidzacych) nie specjalna lecz specjalistyczna z nastawieniem na potrzeby konkretnego dziecka).

Pozdrawiam serdecznie

[sonia]

Dziękuję Anno za informacje.
Lekarz stwierdził zaćmę wrodzoną w ramach zD, więc tu krople ze sterydami w ciagu 10 dni kiedy je brała nie zaszkodziły.
Orzeczenie PPP zmieniłam w IV ub.roku właśnie ze względu na oczy mimo, że nikt nie przypuszcał nawet, że ma też zaćmę.
Ma wpisane schorzenie sprżężone ze względu na wzrok ( złapała zeza zbieżnego wtedy).
Anno piszesz że Ala też ma zaćmę - jak często trzrba chodzić do kontroli czy powiększa się?
Czy wracają Ci w NFZ za zakup tak drogich szkieł?

Zastanawiam się jak ona może pisać ładnie w linijkach mając zaćmę, bo szkła ma +2.

[Anna]

Przy zaćmie ważny jest (z tego co wiem od naszego lekarza i rehabilitanta wzroku) zdrowy styl życia. Mało cukru i tłuszczu, duzo ruchu, duzo snu. Lekarstwa nie ma. Krople opóźniają narastanie zaćmy, ale nie ma takich, które by likwidowały.
My jeździmy raz na pół roku do kliniki do Wrocławia i tam proponują nam operację.
Szkła od kiedy zapisałam Alę do PZN-u mamy darmowe. Do tej pory płaciłam 300zł za jedno. Ala nosi szkła o wysokim indeksie.

Jesli chodzi o pisanie, Ala pisze pięknie w specjalnych zeszytach z bardzo dużą liniaturą, które dostaje w PZN-nie. Zeszyty mają większy format niż zwykłe i mało linijek. Wlejałam kiedyś:

http://images21.fotosik.pl/200/1574002f688cdb24.jpg
http://images21.fotosik.pl/200/7cf81ef3e167601cmed.jpg

Warto pytać o takie zeszyty.
Pozdrawiam.

[Gaga]

Temat rozcalony,przeniesiony
18 kwietnia - Sonia

Dyskusja przeniesiona z wątku "Co słychać"
Część jest rozcalona,część w cytatach aby miała sens,a temat ważny dotyczy zaćmy.
Gaga

Dodam jeszcze dwie wypowiedzi,nie dotyczą bezpośrednio wzroku,ale jest to ciąłgość tematu

Zaciekawiło mnie co piszecie o wzroku. Michaś ma +4 i astygmatyzm, czy myślicie, że mogłabym z taką wadą też zmienić jemu orzeczenie? Nasze szkła też nie są tanie, a przy każdej zmianie oprawek jest zmiana szkieł.

My również musieliśmy wrócić u Bastka do okularów. Jak był malutki miał w obu oczkach +3, wada stopniowo malała aż Bastek nie nosił okularów. Jakiś czas temu zauważyłam, że dziwnie czyta i wizyta u okulisty potwierdziła wadę wzroku (-0.85 obuocznie).

[sonia]

„Oko jest małe, a widzi cały świat”.

Zaćma (cataracta)

Polega na częściowym lub całkowitym zmętnieniu soczewki. Powoduje ona, że soczewka traci swoją przejrzystość.

Większość z Państwa słyszała o istnieniu zaćmy i uważa iż choroba ta dotyczy wieku starczego.

W tym artykule poruszę temat mniej znany ogół czytelnikom –a mianowicie zaćmę spotykaną u dzieci.

Precyzyjniej: zaćmie wrodzonej, dziecięcej (rozwijającej się w pierwszych latach życia) i młodzieńczej.

Zaćma wrodzona i dziecięca to zmętnienia soczewki występujące już w momencie urodzenia lub rozwijające się w pierwszych latach życia. Ponieważ niewielkie zmiany w soczewkach mogą być niezauważone u noworodka, a stwierdzone dopiero w okresie późniejszym - oba te rodzaje zaćm nazywa się w praktyce zaćmą wrodzoną.


Zaćma wrodzona może być wywołana wieloma czynnikami, a najczęściej:

zaburzeniami chromosomalnymi w zespole innych zaburzeń wrodzonych,
uszkodzeniami płodu w okresie zakładania się organów,
zaburzeniami metabolicznymi,
zakażeniami wewnątrzmacicznymi.

Całkowitą zaćmę wrodzoną rozpoznaje się łatwo - białą źrenica jest podstawowym objawem, który wskazuje na istnienie całkowitej zaćmy wrodzonej.

Odruch palcowo-oczny, występujący u dzieci niewidzących, jest drugim objawem zwracającym uwagę otoczenia – dziecko uciska oczy piąstkami lub kciukami obu dłoni w celu wywołania wrażeń wzrokowych („latające gwiazdki”).

Zaś częściowa zaćma wrodzona – na istnienie której pragnę Państwa uczulić niniejszym artykułem - może być nierozpoznana po urodzeniu, w okresie niemowlęcym i w wieku przedszkolnym.
Ten rodzaj zaćmy może zostać wykryty dopiero, gdy upośledza ona widzenie dziecka w wieku szkolnym lub też gdy postępuje w wiekiem późniejszym.


Leczenie zaćmy jest wyłącznie operacyjne i polega na usunięciu soczewki. Nie wymagają usunięcia zaćmy, które dzięki centralnie przejrzystej soczewce pozwalają na zachowanie użytecznej ostrości wzroku w dal i z bliska oraz na fizjologiczny dla wieku rozwój funkcji widzenia jedno i obuocznego. Szczególnie ważna jest dobra ostrość wzroku przy patrzeniu z bliska gdyż małe dziecko stale używa takiej właśnie odległości.

W przypadkach, gdy zmętniała soczewka powoduje praktyczną ślepotę, i nie pozwala na fizjologiczny rozwój zdolności widzenia w pierwszym roku życia – zabieg wykonuje się bezpośrednio po stwierdzeniu zaćmy.

Samo usunięcie zmętniałej soczewki u niemowlęcia nie wystarcza do zażegnania niebezpieczeństwa głębokiego niedowidzenia, gdyż oko bezsoczewkowe widzi też bardzo słabo i wymaga skompensowania niedoboru mocy łamiącej korekcją optyczną.

Wszczepy soczewek wewnątrzgałkowych nie mogą być stosowane u dzieci poniżej drugiego roku życia. U małych dzieci może być zastosowana korekcja okularowa. Mimo wszystkich wad takich okularów małe dzieci dość dobrze adaptują się do tej korekcji.
Okulary muszą mieć moc zapewniającą dobre widzenie z bliska.


Soczewki kontaktowe stanowią dobre rozwiązanie dla niemowląt i małych dzieci, aczkolwiek stwarzają one poważny problem dla rodziców - zarówno pielęgnacyjny, jak i finansowy.

U dzieci starszych i młodzieńców wykonuje się już wszczepy. Na ogół stosuje się soczewki o mocy mniejszej niż aktualnie potrzebna, pozostawiając część nadwzroczności do korekcji okularowej. Po zakończonym wzroście oka, oko jest miarowe lub nieco krótkowzroczne – dające się łatwo „dokorygować” okularami.

Czy niektórzy z Państwa nie zastanawiali się, co Państwu tak rozprasza światło i przeszkadza w prowadzeniu samochodu w nocy? Może podane poniżej informacje pomogą Państwu znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Zapewne tylko niektórzy z Państwa słyszeli o istnieniu zaćmy hutniczej– powstającej po długotrwałym działaniu promieniowania podczerwonego przy braku szkieł ochronnych. Mam nadzieje, że informacja o istnieniu tej postaci zaćmy w Chrzanowie i okolicach – rejonie uprzemysłowionym – przypomni tym z Państwa, którzy pracowali jako hutnicy, palacze etc.,  jeszcze teraz są czynni zawodowo lub są na emeryturze o konieczności  okresowych wizyt u okulisty. Przypomnienie to dotyczy również osoby pracujące przy radarach, stacjach przekaźnikowych i innych urządzeniach wytwarzających
promieniowanie jonizujące, jak też osoby, które byli kiedyś porażeni prądem.

W wyniku działania powyższych czynników zmętnienia soczewki mogą pojawić się po kilku tygodniach, ale również i po kilku latach.

Kolejne zagadnienie, które chciałabym poruszyć – to objawy zaćmy.

Większość pacjentów odwiedzających gabinet okulistyczny mają przeświadczenie, iż objawem zaczynającej się zaćmy jest „widzenie przez mgłę”.

Natomiast objawy subiektywne w zaćmie zależą między innymi od postaci (lokalizacji ognisk zaćmy w soczewce). Na przykład: oprócz pogłębiającego się spadku ostrości wzroku, pacjent obserwuje często podwójne kontury obrazu, spowodowane różnicami współczynnika załamania (jednooczne podwójne widzenie).

Innym przykładem objawu, który nie każdy skojarzy z zaćmą jest pogorszenie widzenia przy ostrym oświetleniu – tzn. przy zwężeniu źrenicy. Dotyczy to zaćmy, w której ognisko usytuowane jest centralnie.

Innym paradoksalnym objawem, który może świadczyć o istnieniu zaćmy jest sytuacja, kiedy osoba wymagająca stosowania okularów korekcyjnych do pracy z bliska, zaczyna dobrze widzieć bez okularów do czytania. Ten objaw jest związany ze zmianą współczynnika załamania soczewki w niektórych postaciach zaczynającej się zaćmy. W praktyce to wygląda następująco: pacjentka przychodzi do lekarza i mówi: „Pani powiedziała że mam zaćmę, natomiast wzrok mi się poprawił – teraz czytam bez okularów”. Albo pacjent długo opowiada jaki jego 90-cio letnia babcia miała „sokoli” wzrok i czytała bez okularów. Lekarz w tym czasie myśli: „Jej zaćma była prawie dojrzała”.

Niektóre postacie zaćmy mogą powodować wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i objawy jaskry wtórnej.

Pomimo usilnych apeli o nie kupowanie okularów na placu często spotykamy i taki „objaw”: znaczny spadek ostrości wzroku w dal, po czym pojawia się spadek
ostrości widzenia z bliska, zaś próba dobrania okularów przez pacjenta na straganie wykazuje niemożliwość całkowitego skorygowania ostrości wzroku okularami.

Każdy z chorych na cukrzycę słyszał o istnieniu retinopatii cukrzycowej.
Natomiast nie każdego z rodziców dzieci i podlotków dotkniętych cukrzycą lekarz prowadzący informuje o niebezpieczeństwie powstania właściwej zaćmy cukrzycowej – atakującej najczęściej dzieci i młodzież z cukrzycą.

Jeżeli mowa o cukrzycy - inny rodzaj nieprawidłowości soczewki, który może być obserwowany w przebiegu cukrzycy - to przejściowa krótkowzroczność (złe widzenie w dal, pacjent stosuje szkła minusowe –cienkie w środku, szerokie na obwodzie soczewki).

Pojawienie się i samoistne ustąpienie złego widzenia do dali może być sygnałem alarmowym zwracającym uwagę na istnienie nierozpoznanej cukrzycy.

Zaś zaćma starcza w cukrzycy występuje wcześniej i częściej.

Innym przykładem zaćmy pojawiającej się w wieku dziecięcym jest zaćma związana ze złą gospodarka wapnem – zaćma tężyczkowa.

Ten sam rodzaj zaćmy może dotyczyć dorosłych po zabiegu na tarczycę, – którym przypadkowo z tarczycą usunięto przytarczyce.
Pacjenci z niedokrwieniem kończyn dolnych („chromanie przestankowe”, bóle łydek w nocy) zwłaszcza ci, u których rozpoznano chorobę Bürgera lub Takayashu powinni pamiętać, że przewlekłe niedokrwienie, na które są cały czas narażeni może dotyczyć również oka. W wyniku przewlekłego niedokrwienia w oku rozwija się wtórna zaćma wikłająca.
Oprócz pacjentów z zaburzeniami krążenia chciałabym uczulić na niebezpieczeństwo powstania zaćmy w dość młodym wieku jeszcze kilka grup chorych.
W okulistyce istnieje pojęcie „zaćma toksyczna” – najczęściej posteroidowa – związana z przewlekłym (ponad rok) podawaniem kortykosteroidów miejscowo lub ogólnie.

Pacjenci, którzy mogą nieświadomie lub świadomie z powodu meczących je dolegliwości bólowych stosować sterydy– to na przykład chorzy ze schorzeniami reumatoidalnymi (liczne częste blokady do- i okołostawowe). Do tej grupy można też zaliczyć chorych z ciężką postacią dychawicy oskrzelowej (przyjazdy karetek z wstrzyknięciem dożylnym dużych dawek sterydów, terapia wziewna grubo przekraczająca
zalecane dawki). Jak też chorzy z przewlekłymi uczuleniami i niektórymi schorzeniami skóry bez umiaru stosujące zapisywane maści z zawartością sterydów. Groźnym w zaćmie sterydowej jest to, że ona bardzo silnie upośledza wzrok, szczególnie przy patrzeniu z bliska, gdyż jest umiejscowiona podtorebkowo w tylnym biegunie soczewki, a zatem w pobliżu punktu węzłowego układu optycznego oka.

Pacjenci z urazem mechanicznym lub chemicznym oka najczęściej od razu trafiają do lekarza. Natomiast później nie zawsze poddają się kontroli zgodnie z wyznaczanymi terminami. Po urazie tępym oka istnieje niebezpieczeństwo powstania zaćmy pourazowej – bardzo często po roku a nawet później. Jest to niebezpieczna postać zaćmy, która „wchłania wodę” (zaćma pęczniejąca) i może doprowadzić do ataku jaskry wtórnej – ta postać zaćmy winna być operowana jak najwcześniej.

Kontynuując burzenie stereotypów związanych z zaćmą pragnę podkreślić, że „staruszek” u którego często wykrywamy początki zaćmy najczęściej ma 45-55 lat! Objawy zaćmy w formie odczuwalnej dla pacjenta ujawniają się zaś w wieku od 50 do 60 lat.
O prawdziwym szczęściu mogą mówić ci, którzy nie zmarnowali tych kilku lat, co upływają od momentu gdy początki zaćmy starczej wykrywa okulista w trakcie badania, a pacjent tych początków jeszcze nie odczuwa. Leczenie zapobiegawcze podjęte w okresie, kiedy pacjent nie odczuwa zmian, pozwala maksymalnie wydłużyć ten okres, jak też przynosi lepsze wyniki .

Nie zagłębiając się w nudne dla Państwa szczegóły klasyfikacji i obrazu w lampie szczelinowej zaćmy starczej pragnę poruszyć kolejny kontrowersyjny temat: skuteczność rozmaitych preparatów farmakologicznych w leczeniu zaćmy. Ze względu na indywidualnie różną szybkość rozwoju zaćmy uważa się, iż ich skuteczność jest trudna do udowodnienia.

Natomiast wieloletnia praktyka pokazuje – regularne stosowanie zapisanych kropli naprawdę poprawia metabolizm soczewkowy i spowalnia postęp choroby

Objawem „flagowym” zaćmy jest pogłębiający się spadek ostrości wzroku.

Pożyteczną dla Państwa informacją będą podane niżej częste, ale prawie nigdy nie kojarzone z zaćmą starczą objawy.

Są to:
Obserwacja przez pacjenta podwójnych konturów obrazu - jednooczne podwójne widzenie. Jest to spowodowane różnicami współczynnika załamania soczewki w obszarach zajętych przez zaćmę a obszarami wolnymi od zmian.

W przypadku umiejscowienia zaćmy w tylnym biegunie soczewki spostrzegamy paradoksalny objaw – im lepiej, wręcz ostro oświetlony jest obiekt – tym gorzej go widzimy. Jest to związane ze zwężeniem źrenicy przy ostrym oświetleniu.

Ten sam rodzaj zaćmy starczej powoduje jeszcze jeden objaw, który nie każdy skojarzy z zaćmą, raczej ze zmęczeniem – rozpraszając światło przeszkadza w prowadzeniu samochodu nocą.

Zagęszczenie jądra soczewkowego w zaćmie jądrowej prowadzi do wzrostu współczynnika załamania soczewki – co powoduje, że osoby wymagające okularów korekcyjnych do pracy z bliska mogą zacząć dobrze widzieć bez okularów do czytania.

Z podanych wyżej informacji wynika, że każdy patologiczny objaw ze strony oczu, zwłaszcza ten niewytłumaczalny dla nas winien być konsultowany przez okulistę – gdyż nawet rzekoma poprawa widzenia (zamiast oczekiwanego pogorszenia) może świadczyć o
istnieniu groźnych zmian w oku.

W przypadku istnienia zaćmy przywrócenie prawidłowej ostrości wzroku lub jej znaczna poprawa są możliwe wyłącznie na drodze:
Po pierwsze - chirurgicznego usunięcia zmętniałej soczewki.

Po drugie - skorygowania zmniejszonej mocy łamiącej oka bezsoczewkowego.
Decyzja o usunięciu soczewki musi nastąpić w czasie, gdy stopień obniżenia funkcji wzroku pozwala sądzić, iż po operacji i zastąpieniu soczewki odpowiednią korekcją optyczną funkcje te będą lepsze.

Jeśli zatem nie ma innych medycznych wskazań do operacji to wskazania do operacji - która jak każda wewnątrzgałkowa interwencja chirurgiczna może nieść za sobą niebezpieczeństwo poważnych powikłań - są względne i zależą od stanu miejscowego i od aktywności życiowej oraz zawodowej pacjenta, a także od przewidywanej techniki operacyjnej i możliwości korekcji oka bezsoczewkowego.

Nie raz rodzina, która zwykle przyprowadza pacjenta zastanawia się: co można „wybadać” w oku pacjenta z całkowitą zaćma? Badając ostrość wzroku oka z zaćmą całkowitą, zwykle obniżoną do poziomu postrzegania ruchu ręki przed okiem, lekarz kontroluje przede wszystkim prawidłową percepcję światła, rzutowanego na oko na wprost oraz z góry, dołu, od nosa i skroni. Pacjent powinien też rozpoznawać
czerwoną i zieloną barwę światła. Świadczy to o prawidłowości innych struktur oka i pozwala podjąć decyzję o możliwości wykonania zabiegu operacyjnego.

Współcześnie zaćma jest planowo usuwana za pomocą metody zewnątrztorebkowej, tzn. z pozostawieniem nienaruszonej obwódki torebki soczewki wraz z jej częścią równikową.

Stosuje się dwie podstawowe metody operacyjne:
• zewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy metodą usunięcia jądra po uprzednim usunięciu przedniej torebki soczewki. Po wyssaniu i wypłukaniu mas korowych orazdokładnym oczyszczeniu loży tylnej torebki wprowadza się do niej wszczep sztucznej soczewki.
• fakoemulsyfikację, która jest również metodą zewnątrztorebkowego usunięcia zaćmy, przy czym różnica polega na rozdrobnieniu (emulsyfikacji) jądra soczewki pod wpływem wibracji ultradźwiękowej i wyssaniu mas soczewkowych. Ponieważ technika zabiegu
pozwala na stosowanie małego cięcia operacyjnego, przez ten sam otwór wprowadza się dotorebkowo złożoną na pół, miękką soczewkę wewnątrzgałkowa.

Sztuczna soczewka wewnątrzgałkowa stanowi najlepszą metodę korekcji bezsoczewkowości z punktu widzenia optycznego. Jej moc łamiąca powinna być dobrana w każdym przypadku na podstawie obliczeń tak, aby uzyskać oko miarowe. Obliczyć moc optyczną wszczepianej soczewki można tylko w dobrze wyposażonym ośrodku, gdyż musimy wykonać keratometrię, pomiar głębokości przedniej komory oraz
pomiar za pomocą USG długości osi gałki ocznej.

Oko ze sztuczną soczewką nie mając możliwości akomodacji, wymaga dodatkowej korekcji okularowej na bliską odległość, podobnie jak to ma miejsce w starczowzroczności.
Ponadto po zabiegu wszczepienia soczewki dość często pojawia się astygmatyzm (gorsze widzenie w jednej z osi oka). Praktyka pokazuje, że prawdziwą satysfakcję pacjent odczuwa dopiero po skorygowaniu okularami nawet niewielkiego astygmatyzmu powstałego po zabiegu na zaćmę.

Pacjent po wszczepieniu sztucznej soczewki, jak każdy pacjent po 40 – m. roku życia winien regularnie odwiedzać okulistę.

Przyczyną jest niebezpieczeństwo powstania późnego powikłania, jakim jest zmętnienie tylnej torebki, na której leży wszczepiona soczewka. Objawia się ono zamgleniem widzenia. Jeśli spadek ostrości wzroku jest duży, istnieje konieczność wykonania otworu optycznego w centrum zmętniałej torebki. W tym celu wykonywane jest nacięcie torebki za pomocą lasera neodymowego YAG.

Proszę dbać o swój wzrok i pamiętać: „Oko jest małe, a widzi cały świat”.


wyjatkowo nie mogę podać Autorki tego artykułu -nie posiadam go w swojej Bazie o zD.

[sonia]

WYNIKI LECZENIA DZIECI PO OPERACJI ZAĆMY WRODZONEJ STOSUJĄCYCH TWARDE GAZOPRZEPUSZCZALNE SOCZEWKI KONTAKTOWE
- Centrum Okulistyki Dziecięcej w Warszawie EWA OLESZCZYŃSKA-PROST


Zaćma – najczęstsza przyczyna uleczalnej ślepoty Przew Lek, 2000, 2, 10, 78-86
- Przewodnik Lekarza  10/2000
autorzy: Jerzy Szaflik, Justyna Izdebska, Anna Zaleska,
 

Zaćma (cataracta, z gr. katarraktes – wodospad, kaskada) jest zwykle definiowana jako zmętnienia soczewki lub jej torebki. W tym ujęciu większość dorosłych ludzi ma zaćmę, ponieważ w czasie badania w lampie szczelinowej bardzo często wykrywa się delikatne zmętnienia soczewki nie powodujące zaburzeń widzenia.


Schorzenie to nie stanowi poważnego problemu klinicznego, dopóki nie upośledza funkcji widzenia. Nie wszystkie zaćmy mają charakter progresywny. Wiele zmętnień, szczególnie wrodzonych, pozostaje stacjonarnymi w ciągu życia. W większości przypadków schorzenie dotyczy obu oczu, ale nasilenie zmian i szybkość ich postępowania w każdym oku mogą być różne.
Rozróżniamy dwa główne typy zaćmy: wrodzona i nabyta.

Zaćma wrodzona (cataracta congenita)
Jest najczęstszą przyczyną ślepoty u dzieci i występuje w 2 przypadkach na 10 000 żywych urodzeń.

Przyczynami zaćmy wrodzonej mogą być:
- aberracje chromosomowe – zespół Downa (w którym zaćma o różnym nasileniu występuje u 60 proc. chorych), trisomia 18, 13 i delecja krótkiego ramienia chromosomu 5,
- dziedziczność – ok. 1/3 przypadków jest dziedziczna, w tym większość w sposób autosomalny, dominujący z różną ekspresją genów. Rzadziej występuje dziedziczenie w sposób autosomalny recesywny lub związany z chromosomem X,
- schorzenia gałki ocznej
– m.in. przetrwałe hiperplastyczne ciało szkliste, małoocze, brak tęczówki, uraz, siatkówczak, retinopatia wcześniaków, odwarstwienie siatkówki, zapalenia błony naczyniowej,
- zakażenia wewnątrzmaciczne – najczęstszą przyczyną jest wirus różyczki, który może powodować jedno lub obustronną zaćmę całkowitą. Zmętnienie soczewki wywołane jest bezpośrednią inwazją wirusa do soczewki w I trymestrze ciąży. W tych przypadkach wirusa można wyhodować z aspiratów zmętniałej soczewki. Inne czynniki etiologiczne zakażeń wewnątrzmacicznych powodujących zaćmę to wirusy półpaśca, opryszczki, polio, grypy, zapalenia wątroby, cytomegalowirus oraz krętki kiły, toksoplazmozy,
- zaburzenia metaboliczne – galaktozemia, niedobór galaktokinazy, mannozydoza, zespół Lowe’a,
- niska waga urodzeniowa,
- toksyczne – u płodów narażonych na promieniowanie jonizujące lub leki, takie jak: sulfonamidy, kortykosterydy, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży może wystąpić zaćma.

Zmętnienia w zaćmie wrodzonej dotyczą tych części soczewki, które rozwijają się w życiu płodowym w czasie, kiedy wystąpił czynnik kataraktogenny.

Ze względu na miejsce wystąpienia zmętnień wyróżniamy następujące postacie zaćmy wrodzonej:
- zaćma torebkowa przednia i tylna,
- biegunowa,
- jądrowa,
- warstwowa (okołojądrowa),
- całkowita,
- błoniasta.

Najczęstszą postacią zaćmy wrodzonej jest zaćma warstwowa (fot. 1.), w której zmętnienia rozwijają się obwodowo do jądra zarodkowego, które pozostaje przezierne, podobnie jak obwód soczewki, stąd upośledzenie widzenia jest tylko częściowe.

Przy istnieniu zmętnień w jądrze (zaćma jądrowa) lub gdy cała soczewka jest zmętniała (zaćma całkowita), niemożliwy jest rozwój prawidłowego widzenia plamkowego i co się z tym wiąże, zdolności widzenia u noworodka. Konsekwencją tego jest powstanie niedowidzenia, zeza lub oczopląsu.

Głównym objawem przedmiotowym zaćmy całkowitej jest biała źrenica (leucoria). U niemowląt istnienie białej źrenicy należy różnicować z siatkówczakiem, całkowitym odwarstwieniem siatkówki, dysplazją siatkówki, przetrwałym pierwotnym hiperplastycznym ciałem szklistym, retinopatią wcześniaczą, szczeliną naczyniówki. Natomiast w przypadku zaćm niecałkowitych obserwuje się różny stopień zmian w zabarwieniu źrenicy i utrudnienia w oglądaniu dna oka.

Przy istnieniu obustronnej zaćmy całkowitej u niemowląt można dostrzec charakterystyczny objaw – odruch palcowo-oczny Franceschettiego, polegający na uciskaniu przez dziecko oczu – piąstkami lub kciukami.

Leczenie zaćmy wrodzonej polega na operacyjnym usunięciu zmętniałej soczewki. Wskazania do tego leczenia są uzależnione od ostrości wzroku oraz tego, czy zaćma jest
jedno- czy obuoczna.

Przy obustronnej zaawansowanej zaćmie, znacznie upośledzającej ostrość wzroku i uniemożliwiającej ocenę dna oka operację przeprowadza się w ciągu pierwszych tygodni życia. Drugie oko jest operowane kilka dni po pierwszym, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju niedowidzenia.

Przy obustronnej zaćmie, gdy ostrość wzroku jest lepsza niż 0,3 i można ocenić dno oka, leczenie chirurgiczne można odłożyć, szczególnie, gdy dziecko ma dobrą ostrość wzroku do bliży. Jeżeli ostrość wzroku do bliży jest upośledzona, należy rozważyć operacyjne usunięcie soczewki.

Leczenie operacyjne jest wskazane, gdy ostrość wzroku do dali jest mniejsza niż 0,3. Mierne upośledzenie wzroku (V>0,3) nie daje podstaw do usunięcia soczewki, bowiem w
okresie pooperacyjnym zwykle nie udaje się uzyskać lepszej ostrości wzroku, pomimo stosowania odpowiedniej korekcji bezsoczewkowości.

W przypadku zaćmy jednostronnej leczenie operacyjne w celu poprawy widzenia jest zwykle przeciwwskazane, jeżeli nie może być przeprowadzone w ciągu kilku pierwszych tygodni (a nawet dni) życia i tylko w przypadku istnienia silnej motywacji rodziców do współpracy.

U znacznej części chorych osiągnięta ostrość wzroku jest niezadowalająca i w podobnym stopniu jak zmętniała soczewka, powoduje w chorym oku rozwój niedowidzenia. W chirurgii zaćmy wrodzonej stosuje się jedną z metod:
- lensektomię z witrektomią przednią – metoda polega na usunięciu całej soczewki za pomocą specjalnej końcówki
tnąco-aspirującej oraz usunięciu przedniej części ciała szklistego;
- pozatorebkowe usunięcie zaćmy – metoda polega na okrężnym nacięciu torebki przedniej, usunięciu mas soczewkowych z pozostawieniem torebki tylnej soczewki. W związku z tym, że u dzieci torebka tylna soczewki zawsze mętnieje, należy w czasie zabiegu wyciąć otwór w torbie tylnej, lub w terminie późniejszym dokonać nacięcia torby laserem YAG.

Problemem jest wybór odpowiedniej korekcji bezsoczewkowości u niemowląt i małych dzieci. Mamy do dyspozycji szkła okularowe, soczewki nagałkowe, soczewki wewnątrzgałkowe.
Szkła okularowe mają zastosowanie tylko w przypadku obuocznej bezsoczewkowości u dzieci starszych. Nie mogą być stosowane u pacjentów z jednostronną bezsoczewkowością, ponieważ wiąże się to z powstawaniem na siatkówce różnej wielkości obrazów uniemożliwiające ich fuzję, a zatem i widzenie obuoczne. Soczewki wewnątrzgałkowe są coraz częściej stosowaną metodą korekcji bezsoczewkowości. Należy jednak pamiętać, że wszczepienie implantu wewnątrzgałkowego do oka dziecka powoduje odczyny proliferacyjne i zapalne.

Trudno jest także określić moc wszczepianej soczewki, bowiem gałka oczna dziecka jest w fazie stałego rozwoju i nie znana jest ostateczna moc łamiąca soczewki własnej pacjenta. Soczewki kontaktowe wydają się najlepszym rozwiązaniem optycznym korekcji, zarówno jedno, jak i obustronej bezsoczewkowości u dzieci do 2 lat. Później dzieci ze względu na dużą aktywność gorzej akceptują soczewki nagałkowe. U tych pacjentów w przypadkach obustronnej bezsoczewkowości stosuje się okulary, przy jednostronnej należy rozważyć wtórny wszczep soczewki wewnątrzgałkowej.

W okresie pooperacyjnym dziecko z zaćmą wrodzoną musi być pod stałą opieką lekarza okulisty, aby nie dopuścić do rozwoju niedowidzenia i zeza chorego oka.

Zaćma nabyta

Zaćma nabyta związana jest ze zwyrodnieniem włókien soczewki. Rozróżniamy zaćmę nabytą:
- starczą, czyli pierwotną;
- wtórną.

Zaćma starcza (cataracta senilis)
Jest to najczęstsza postać zaćmy. Pojawia się zwykle po 50. roku życia jako wynik fizycznych i biochemicznych zaburzeń stanu białek soczewki, stężenia białek nierozpuszczalnych, uszkodzenia półprzepuszczalności torebki soczewki zmniejszenia efektywności układu autooksydacyjnego soczewki.

Obserwujemy początkowy wzrost ilości wody w soczewce, a następnie stopniowy jej spadek w zaawansowanych postaciach, spadek stężenia potasu i kwasu askorbinowego, wzrost stężenia sodu i wapnia oraz prawie całkowity brak glutationu. Dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne. W przypadku dziedzicznej zaćmy wcześniej występują zmiany w przezierności soczewki. Ze względu na miejsce wystąpienia zmętnień, zaćmy możemy
wyodrębnić:
- zaćmę jądrową,
- korową,
- podtorebkową (czaszowatą).

Ze względu na stopień zaawansowania zmian wyróżniamy:
- zaćmę początkową (cataracta incipiens) (fot. 2.)
– zmętnienia pojedyncze, zwykle obwodowe, szprychowatego kształtu w korze lub centralnie położone pod torebką tylną soczewki. Jądro soczewki staje się gęstsze optycznie, zaczyna przybierać barwę brunatną. Ostrość wzroku prawidłowa lub nieznacznie upośledzona,
- zaćmę niedojrzałą (cataracta non matura) (fot. 3.)
– nasilenie wyżej wymienionych zmian, czego konsekwencją jest znaczne osłabienie ostrości wzroku,
- zaćmę dojrzałą (cataracta matura) (fot. 4.) – wszystkie warstwy soczewki są zmętniałe. Ostrość wzroku obniżona do ruchów ręki przed okiem lub poczucia światła. Niekiedy zmętniała soczewka zwiększa nawet kilkakrotnie swą objętość w wyniku pęcznienia jej włókien. Powstaje wówczas zaćma pęczniejąca, która powoduje spłycenie komory przedniej oka i może wywołać wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego przez zablokowanie źrenicy i kąta przesączania,
- zaćmę przejrzałą (cataracta hypermatura).

Zaćma dojrzała może ulec progresji w jeden z podtypów zaćmy przejrzałej:
- zaćma przejrzała obkurczona – soczewka całkowicie zmętniała traci wodę (co jest wynikiem zmian wtórnych w torebce soczewki, która staje się bardziej przepuszczalna dla płynnych mas korowych). Zmniejszenie objętości soczewki objawia się pomarszczeniem jej torebki, pogłębieniem komory przedniej, drżeniem soczewki, depozytami soli wapniowych i cholesterolu w torebce soczewki (objawy widoczne w lampie szczelinowej). Zwiększa się ryzyko podwichnięcia soczewki,
- zaćma typu Morgagnina, powstaje gdy w całkowicie zmętniałej soczewce dochodzi do rozpływu mas korowych (torebka soczewki staje się nieprzepuszczalna dla płynnych mas korowych). Zmętniałe jądro soczewki pod wpływem ciężkości układa się w dolnej części soczewki.

Powikłaniem długo trwającej zaćmy przejrzałej może być przedostawanie się białek soczewki poza jej torebkę. Stan taki może prowadzić do powstania jaskry fakoanafilaktycznej, spowodowanej zatkaniem przestrzeni w sieci beleczkowania w kącie przesączania przez makrofagi obładowane masami soczewkowymi. Materiał soczewkowy przedostający się do komory przedniej, może wywołać odpowiedź autoalergiczną na białka własnej soczewki, co prowadzi do tzw. fakoanafilaktycznego zapalenia wnętrza gałki ocznej.

Objawy subiektywne zależą od stopnia zaawansowania zmętnień i miejsca ich występowania. Głównym objawem jest pogorszenie ostrości wzroku do dali i bliży, nie dające się skorygować żadnymi soczewkami. Obniżenie ostrości wzroku powodują najwcześniej zmętnienia umiejscowione pod torebką tylną soczewki. Tego typu zmiany powodują także objaw olśnienia przy jasnym świetle, rozszczepienie światła, widoczne wokół jego źródeł. W związku z ułożeniem zmętnień w osi widzenia, rozszerzenie źrenicy w tych przypadkach może poprawiać widzenie, bowiem więcej światła wpada do oka przez obwodowe przezierne części soczewki.

Gdy zmętnienia umiejscowione są w korze, pacjent – oprócz pogorszenia ostrości wzroku – może skarżyć się na dwojenie konturów obrazów, tzw. jednooczne podwójne widzenie, co jest spowodowane różnicami współczynnika załamania światła w poszczególnych warstwach mętniejącej soczewki.

W przypadku zaćmy jądrowej pierwszym objawem zauważanym przez pacjenta jest poprawa widzenia z bliska. Jest to związane ze wzrostem współczynnika załamania światła przez mętniejące jądro i wytworzeniem tzw. nabytej krótkowzroczności refrakcyjnej (krótkowzroczność soczewkowa). Dalszy postęp zmętnień pogarsza zarówno widzenie do dali, jak i do bliży.
Innym subiektywnym objawem może być zmiana w percepcji barw, szczególnie upośledzenie widzenia barw w fioletowym krańcu widzialnego spektrum. Tak więc kolory pomarańczowe, czerwone stają się dominujące (takie zmiany obserwowane były w pracach malarzy takich jak Turner, Mulready, Verrio, Monet, Renoir, którym przypisywano zaćmę początkową).

W zaawansowanych przypadkach zaćmy upośledzenie widzenia jest głównym objawem zgłaszanym przez pacjenta – od „widzenia jak przez mgłę”, aż do poczucia światła w zaćmie dojrzałej.

Najczęstszą postacią zaćmy starczej (pierwotnej) jest zaćma korowo-jądrowa.
Zaćma wtórna (cataracta secundaria)
Zaćma wtóna może powstać w przebiegu różnych patologii:
• schorzenia gałki ocznej:
– zapalenia błony naczyniowej (przedniego lub tylnego odcinka), zapalenia rogówki, twardówki,
– uraz gałki ocznej (przenikający, uszkadzający torebkę soczewki lub tępy) (fot. 5.),
– guzy wewnątrzgałkowe,
– wrodzone dystrofie siatkówkowe (np. retinitis pigmentosa, girlandowaty zanik naczyniówki),
– wysoka krótkowzroczność,
– żelazica gałki ocznej (jako wynik obecności metalicznego ciała obcego wewnątrzgałkowego),
– przewlekłe niedokrwienie oka (jako wynik m.in. zaburzeń drożności tętnicy szyjnej wewnętrznej),
– jaskra dokonana.
• schorzenia ogólnoustrojowe:
– cukrzyca. Są dwa typy: pierwszy, gdy zaćma starcza u osób chorujących na cukrzycę pojawia się wcześniej i szybciej przechodzi w postać dojrzałą niż u osób zdrowych.

Drugim typem jest właściwa zaćma cukrzycowa, która pojawia się u młodych osób w postaci białych punktowatych zmętnień, szybko przekształcających się w mlecznobiałe zmętnienia, a następnie zaćmę dojrzałą (fot. 6.),
– atopowe zapalenie skóry,
– dystrofia miotoniczna,
– hipokalcemia, niedoczynność przytarczyc,
– choroba Wilsona,
– Neurofibromatosis typu 2,
– ekspozycja na niekorzystne czynniki środowiska,
– promieniowanie podczerwone (zaćma hutnicza),
– promieniowanie rentgenowskie,
– energia elektryczna.

Leki stosowane ogólnie:
– hormony sterydowe,
– amniodaron,
– chloropromazyna,
– złoto,
– bisulfan,
– związki azotowe,
– pochodne ergotaminy.

Jatrogenne:
– niektóre procedury mikrochirurgiczne mogą powodować mętnienie soczewki, np. witrektomia z użyciem oleju silikonowego lub gazu,
– długotrwałe terapeutyczne stosowanie niektórych leków, np. hormony sterydowe, miotyki.

Rozpoznanie zaćmy nie sprawia trudności. Po rozszerzeniu źrenicy, możemy obserwować zmętnienia soczewki, oświetlając światłem bezpośrednio soczewkę lub rzucając snop światła do wnętrza oka za pomocą wziernika okulistycznego (retinoscopia). W pierwszym badaniu obserwujemy w obrębie źrenicy biało-szarawe zmętnienia soczewki, które występują przy zmianach w korze, lub brunatnawe przy zmętnieniach jądra soczewki. Przy zaćmie dojrzałej widoczna jest biała źrenica.

W drugim badaniu na tle czerwonego odblasku z dna widoczne są czarne cienie odpowiadające częściowym zmętnieniom soczewki (fot. 7.). Przy całkowitym zmętnieniu soczewki nie obserwuje się czerwonego odblasku z dna oka. Odblask przybiera barwę szarą.

Celem dokładnego określenia położenia i zaawansowania zmętnień w soczewce konieczne jest badanie w lampie szczelinowej. Jest to urządzenie dające kilkunastokrotne powiększenie obrazu i umożliwiające stereotypowe badanie przedniego odcinka gałki ocznej (a więc także soczewki).

Leczenie zaćmy
Zmiany w rozpuszczalności białek soczewki i pozostające zmętnienia nie są odwracalne, nie istnieje więc żaden zachowawczy sposób leczenia zaćmy. Na rynku farmaceutycznym dostępne są leki, których działanie ma polegać na poprawie odżywienia soczewki i opóźnienia niekorzystnych zmian chemicznych w jej składzie. Działanie to nie zostało jednak udowodnione.

Ponieważ postęp zaćmy u niektórych pacjentów jest bardzo powolny, trwa latami, to część z nich chętnie stosuje leki, które powodują u nich subiektywną poprawę.

W Polsce dostępne są: Quinax (Alcon), Catalin (Senju), Vitreolent (Ciba Vision) lub krople robione w aptece (2 proc. roztwór jodku potasu). Należy pamiętać, że niektóre z tych leków (np. Vitreolent, jodek potasu) zawierają w swoim składzie jod, a więc przeciwwskazane są u osób z nadczynnością tarczycy i uczulonych na ten składnik.

Przy omawianiu leczenia zachowawczego zaćmy należy podkreślić konieczność właściwego kontrolowania pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak cukrzyca, galaktozemia, niedoczynność przytarczyc. W niektórych przypadkach poprawa stanu ogólnego chorego może przyczynić się do cofnięcia się początkowych zmian soczewkowych, spowodowanych zaburzeniami w jej uwodnieniu.

Jedynym skutecznym sposobem przywrócenia funkcji widzenia w oczach z zaćmą jest chirurgiczne usunięcie zmętniałej soczewki.

W związku z rozwojem nowych technik operacyjnych (phakoemulsyfikacja) celowe stało się jak najszybsze usunięcie chirurgiczne zaćmy, a nie czekanie na przejście jej w formę dojrzałą.

Wskazania do zabiegu operacyjnego są następujące:
- ostrość wzroku z najlepszą, możliwą korekcją okularową lub soczewką nagałkową jest upośledzona w stopniu nie akceptowanym przez pacjenta (zależy więc od wieku, stopnia wykształcenia, potrzeb zawodowych pacjenta),
- wystąpienie powikłań w postaci soczewki pęczniejącej,
jaskry wtórnej spowodowanej soczewką, podwichnięcia soczewki,
- zaćma stała się dojrzała i zagraża powstaniem wcześniej omówionych powikłań,
- praca pacjenta wymaga obuocznego widzenia,
- ze względów kosmetycznych – gdy pacjent nie akceptuje obecności białej źrenicy celem obserwacji zmian na dnie oka, np. w zwyrodnieniu barwnikowym, zwyrodnieniu plamki oraz w cukrzycy, także w celu umożliwienia laseroterapii.

Przeciwwskazaniem jest niechęć pacjenta do zabiegu operacyjnego, jego ciężki stan ogólny, uniemożliwiający nawet miejscowe znieczulenie, a także w przypadkach, gdy współistniejące schorzenia oka nie rokują poprawy widzenia po zabiegu. Przykładem takich schorzeń może być: całkowite odwarstwienie siatkówki, niedowidzenie (amblyopia), jaskra dokonana, atrofia nerwu wzrokowego. Czasami jednak usuwa się zmętniałą soczewkę celem obserwacji zmian na dnie oka.

Przed ostatecznym zakwalifikowaniem pacjenta do zabiegu operacyjnego przeprowadza się dokładne badanie okulistyczne. Należy wykluczyć schorzenia oka dyskwalifikujące pacjenta do operacji, takie jak jaskra dokonana i niekontrolowana, zapalenie błony naczyniowej, zwyrodnienie plamki, zanik nerwu wzrokowego, odwarstwienie siatkówki, choroby rogówki, nowotwory wnętrza gałki ocznej.

Podstawowym badaniem okulistycznym u każdego pacjenta jest ocena ostrości wzroku do dali i bliży z optymalną korekcją okularową. Poza tym wykonuje się badanie w lampie szczelinowej (które pozwala m.in. na określenie stopnia zaawansowania zmętnień soczewki, wykluczenie chorób rogówki, zapalenia błony naczyniowej, ocenę głębokości komory przedniej) oraz tonometrię (celem oceny ciśnienia wewnątrzgałkowego). W badaniach przedoperacyjnych należy ocenić także stan siatkówki. W tym celu używa się wziernika okulistycznego, gdy zmętnienia soczewki nie są duże i umożliwiają wgląd w dno oka. W przypadku zaćmy dojrzałej ocenę funkcji siatkówki wykonuje się dzięki badaniom elektrofizjologicznym (elektroretinografia – ERG, elektrookulografia – EOG), natomiast stosunki anatomiczne wnętrza gałki ocznej określamy przy użyciu badania ultrasonograficznego.

Przed zabiegiem operacyjnym konieczne jest wykluczenie źródła lokalnej infekcji (zapalenie spojówek czy worka łzowego), gdyż mogą być one przyczyną pooperacyjnego zapalenia wnętrza gałki ocznej.

U pacjentów z chorobami rogówki, jaskrą, w podeszłym wieku, a także po uprzednich operacjach okulistycznych należy ocenić stan śródbłonka rogówki: gęstość, kształt, wielkość jego komórek. Nieprawidłowości tej warstwy rogówki mogą prowadzić w okresie pooperacyjnym do nieodwracalnego obrzęku rogówki, a w konsekwencji do rozwoju keratopatii pęcherzowej.

Przed operacją usunięcia zaćmy ze wszczepem sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej, należy obliczyć moc takiego implantu. Wyliczenie to opiera się na następujących pomiarach:
- krzywizny rogówki,
- głębokości komory przedniej,
- długości przednio-tylnej gałki ocznej.

Wyniki uzyskane z badania keratometrem, np. Javala i urządzeniem ultrasonograficznym w prezentacji A (biometria) wprowadza się do odpowiedniego wzoru do kalkulacji mocy soczewki wewnątrzgałkowej. Dokładne przeprowadzenie powyższych badań pozwala na precyzyjne wyliczenie mocy wszczepianego implantu, zapewniając pacjentowi dobrą ostrość wzroku.

Do rutynowych badań przed operacją należą również badania laboratoryjne (morfologia, OB, cukier, elektrolity, wskaźniki układu krzepnięcia, badanie ogólne moczu), badanie EKG i RTG klatki piersiowej oraz konsultacje lekarza internisty, stomatologa (celem wykluczenia ewentualnych ognisk infekcji w jamie ustnej). Bezpośrednio przed zabiegiem stan pacjenta ocenia lekarz anestezjolog.
Zabieg usunięcia zmętniałej soczewki przeprowadzany jest w większości przypadków w znieczuleniu miejscowym. Wskazaniami do znieczulenia ogólnego są:
- brak współpracy pacjenta (osoby umysłowo chore, dzieci),
- operacje osób niesłyszących lub nie znających języka operatora,
- wyraźne życzenie chorego lub operatora.

W przygotowaniu do znieczulenia miejscowego pacjent otrzymuje dożylną sedację (NLA – neuroleptoanalgezja). Następnie wykonuje się iniekcję z lidokainy lub podobnego środka znieczulającego w okolicę połączenia skroniowo-żuchwowego lub bocznie, od powiek celem porażenia włókien n. VII, unerwiających mięsień okrężny oka. Czuciowe znieczulenie gałki ocznej i unieruchomienie (akinezja) mięśni gałkoruchowych uzyskuje się przez podanie środka znieczulającego okołogałkowo lub pozagałkowo. Powoduje to zablokowanie funkcji nerwów czaszkowych – n. III, IV, V i VI na czas operacji.

Zabieg usunięcia zaćmy przeprowadzany jest na bloku operacyjnym, przy użyciu specjalnego mikroskopu operacyjnego, dającego obraz steroskopowy – powiększony ok. 10 x.

Współczesne sposoby usuwania zmętniałej soczewki mogą być podzielone na 3 typy:
- wewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy;
- pozatorebkowe usunięcie zaćmy;
- fakoemulsyfikacja.

Wewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy jest najstarszą z wymienionych technik. Było ono rutynowo stosowane na świecie w latach 50. i 70. Polega na usunięciu całej soczewki łącznie z torebką za pomocą sondy krioekstraktora.

Po tym zabiegu nie pozostaje torebka tylna soczewki, która mogłaby być oparciem dla implantu tylnokomorowego. W związku z tym stosuje się soczewki wewnątrzgałkowe przedniokomorowe, które jednak powodują więcej powikłań, głównie ze strony rogówki. W czasie tego zabiegu możliwe jest przedostanie się ciała szklistego do komory przedniej, co może być przyczyną wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powikłań ze strony siatkówki i rogówki.

Obecnie technika ta zarezerwowana jest dla przypadków usunięcia przemieszczonej soczewki. Zewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy polega na nacięciu torebki przedniej soczewki, usunięciu kory i jądra soczewki z pozostawieniem jej torebki tylnej i wiązadełek Zinna. Pozostawienie torebki tylnej soczewki umożliwia wszczepienie implantu tylnokomorowego, tzn. pomiędzy tęczówkę a zachowaną torebkę, a więc w miejsce odpowiadające usuniętej soczewce.

Fakoemulsyfikacja jest zabiegiem polegającym na fragmentacji jądra soczewki za pomocą ultradźwiękowych wibracji i aspiracji rozdrobnionego materiału za pomocą specjalnego urządzenia, które jednoczasowo zapewnia podaż i odsysanie płynu z przedniej komory. Technika wymaga wysoko specjalistycznego sprzętu i dużej sprawności operującego. Metoda ta jest przeciwwskazana w przypadkach zaćm bardzo zaawansowanych – z twardym (brązowym) jądrem soczewki, a także gdy nie można uzyskać dobrego rozszerzenia źrenicy.

Dużą zaletą fakoemulsyfikacji jest możliwość wykonania zabiegu przy małym nacięciu gałki ocznej w okolicy rąbka rogówki (ok. 3 mm), podczas gdy dwie pierwsze metody, wymagają dużego nacięcia (ok. 10 – 11 mm). Małe cięcie zmniejsza możliwość powstania astygmatyzmu pooperacyjnego, umożliwia szybszą rehabilitację pacjenta po zabiegu. Po usunięciu soczewki metodą fakoemusyfikacji pozostaje torebka tylna soczewki, co umożliwia wszczepienie implantu tylnokomorowego. Przy małym cięciu stosuje się specjalne giętkie soczewki wewnątrzgałkowe, które można złożyć i wprowadzić do wnętrza gałki przez cięcie 3 – 5 mm.

W okresie pooperacyjnym (kilka tygodni) pacjent przyjmuje miejscowo w kroplach lek rozszerzający źrenicę, lek przeciwzapalny i chemioterapeutyk.

Po operacji ostrość wzroku stopniowo się poprawia.

Większość pacjentów, którzy przeszli operację zaćmy ze wszczepem sztucznej soczewki nie potrzebuje korekcji okularowej do swych codziennych zajęć. Natomiast do pracy z bliska będą potrzebować okularów z soczewkami skupiającymi ok. +4,0 Dsph (wiąże się to z brakiem akomodacji w oku ze sztuczną soczewką). U osób z krótkowzrocznością (przyzwyczajonych do noszenia okularów do dali) oraz u osób pracujących głównie z bliska, wszczepia się soczewki wewnątrzgałkowe o mocy zapewniającej dobre widzenie z bliskich odległości, a do patrzenia w dal będą używać okularów z soczewkami rozpraszającymi około – 4,0 Dsph.

Poza soczewkami wewnątrzgałkowymi, użyteczną ostrość wzroku w oku bezsoczewkowym po usunięciu zaćmy, możemy przywrócić dzięki optymalnej korekcji soczewkami okularowymi lub nagałkowymi. Każda z metod ma swoje wady i zalety.

Soczewki okularowe korygujące bezsoczewkowość w oku uprzednio normowzrocznym muszą mieć moc około +10,0 Dsph do patrzenia w dal i ok. +14,0 Dsph do bliży, są więc grube i ciężkie. W soczewkach tak dużej mocy występuje aberracja sferyczna, powodująca zniekształcenia obrazu. Na obwodzie soczewki skupiającej dużej mocy powstaje efekt pryzmatyczny – padające na brzeg soczewki promienie świetlne ulegają
ugięciu i nie wpadają do oka, czego wynikiem jest mroczek pierścieniowy, zawężający pole widzenia. Soczewka taka ze względu na swoje położenie, ok. 12 mm od szczytu rogówki, jest soczewką powiększającą, obraz powstający na siatkówce około 30 proc. większy niż w oku z soczewką własną. Ta metoda korekcji bezsoczewkowości nie może być stosowana w przypadkach jednoocznego braku soczewki, ponieważ różnica wielkości obrazów powstających na siatkówce obojga oczu (anizeikonia), uniemożliwia fuzję obrazów, a więc i widzenie obuoczne. Zaletą korekcji okularowej jest jej niski koszt, w porównaniu z dwiema pozostałymi metodami.

Soczewki kontaktowe umożliwiają zachowanie prawidłowego pola widzenia. Zaletą ich jest umiejscowienie na rogówce, znacznie bliżej fizjologicznego położenia soczewki niż szkło okularowe, przez co obraz jest jedynie o 8 proc. większy w oku bezsoczewkowym w porównaniu z okiem z soczewką własną. Różnica ta pozwala na prawidłową fuzję obrazów obojga oczu i umożliwia widzenie obuoczne. Soczewki kontaktowe mogą być stosowane w korekcji jednostronnej bezsoczewkowości. Wymagają jednak codziennej pielęgnacji.

Ich zakładanie i zdejmowanie może sprawiać bardzo dużą trudność osobom w podeszłym wieku, mało sprawnym manualnie oraz źle widzących drugim okiem i wymagają pomocy innej osoby. Nieprawidłowo pielęgnowane i zakładane soczewki mogą być przyczyną wielu powikłań ze strony rogówki, spojówki.

Wadą soczewek nagałkowych jest także koszt związany z zakupem soczewek i płynów do ich konserwacji.

Soczewki wewnątrzgałkowe są wszczepiane do wnętrza gałki ocznej w czasie zabiegu chirurgicznego. W ostatnich dwóch dekadach rozwój technik mikrochirurgicznych oraz ciągłe doskonalenie kształtu, wielkości i materiału, z którego wykonuje się te soczewki znacznie zmniejszyło powikłania związane z ich użyciem. Sprawiło także, że są one obecnie najczęściej stosowaną metodą korekcji bezsoczewkowości.

Wszczep może być osadzony w przedniej komorze (implant przedniokomorowy) (fot. 8.) lub w tylnej komorze (implant tylnokomorowy). Z punktu widzenia optyki jest to najlepszy sposób korekcji bezsoczewkowości.

Poważne powikłania po zabiegu usunięcia zaćmy występują w ok. 5 proc. przypadków. Większość tych powikłań może być skutecznie leczona z przywróceniem dobrej ostrości wzroku. Chociaż istnieje wiele potencjalnych niepowodzeń, to najważniejszymi są:
- uszkodzenie śródbłonka rogówki (prowadzące do jej obrzęku i rozwoju zwyrodnienia pęcherzowego),
- zapalenie wnętrza gałki ocznej (wywołanego przez czynniki zakaźne, pozostawione fragmenty soczewki własnej pacjenta, materiał, z którego wykonano wszczep wewnątrzgałkowy),
- odwarstwienie siatkówki,
- wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego,
- krwotok wewnątrzgałkowy.

Przyczynami niesatysfakcjonującej ostrości wzroku po zabiegu mogą być błędy w wyliczaniu mocy wszczepionej soczewki wewnątrzgałkowej, astygmatyzm pooperacyjny, przemieszczenie soczewki wewnątrzgałkowej, zmętnienie torby tylnej. To ostatnie powikłanie występuje u około 35 proc. pacjentów. Zwykle postępuje powoli, stopniowo pogarszając ostrość wzroku – przeciętnie w ciągu 3 – 18 mies. po zabiegu.

Przy dużych lub centralnie położonych zmętnieniach torby tylnej, pogarszających ostrość wzroku, wykonuje się przecięcie tej torby laserem Nd : YAG. Zabieg przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych.

Zaćma jest najczęstszą przyczyną obniżenia ostrości wzroku. Ocenia się, że około 40 mln ludzi na świecie choruje na tę chorobę. Jest to także najbardziej podatna na leczenie, przyczyna utraty widzenia. W chwili obecnej jedyną skuteczną metodą leczenia jest chirurgiczne usunięcie zmętniałej soczewki. Jest to najczęściej wykonywany zabieg na oddziałach okulistycznych. W ostatnich latach nastąpił dynamiczny rozwój technik mikrochirurgii zaćmy:
- wprowadzono środki mające na celu ochronę śródbłonka rogówki,
- ulepszono leki podawane do wnętrza gałki w czasie zabiegu, metody znieczulenia, kształt i wielkość implantu,
- zmniejszono wielkość cięcia otwierającego dostęp do komory przedniej.

Udoskonalenia te mają na celu zmniejszenie uszkodzenia oka w czasie zabiegu i szybszą rehabilitację pacjentów. W krajach Europy Zachodniej i USA, a także niektórych ośrodkach w naszym kraju, operacje zaćmy traktuje się jako przypadki jednodniowe (one-day case).

W przyszłości, kiedy poznamy dokładnie mechanizmy odpowiedzialne za powstawanie zmętnień w soczewce i będziemy je kontrolować, rozwój zaćmy będzie można opóźnić lub zahamować.

prof. dr hab. Jerzy Szaflik
konsultant krajowy w dziedzinie okulistyki
kierownik Katedry i Kliniki Okulistyki
II Wydziału Lekarskiego
Akademii Medycznej w Warszawie

dr Justyna Izdebska
Katedra i Klinika Okulistyki
Akademii Medycznej w Warszawie

lek. Anna Zaleska
Katedra i Klinika Okulistyki
Akademii Medycznej w Warszawie

[berto45]

SONIU,ale super ten artykuł o zaćmie,bardzo ciekawy i interesujący.Bardzo wyczerpująco napisany.pozdrawiam,robert-berto45. :ok:  :tekno:

[sonia]

berto45- niestety ten problem dotknął moją córke  (diagnoza zapadła w piątek ub.tyg)-musżę więc znać za i przeciw- bo nie wiem co ją czeka.
Tu piszą o operacjach a mnie dr okulistyki badający ją powiedział, że to zaćma wrodzona (w ramach zD) obuoczna nieoperowalna.
Zamiast tylko narzekać na Los - jak zwykle wpadam w samodokształcanie, dzieląc się jednocześnie na forum z innymi.

[berto45]

:lzy: życzę zdrowia i powodzenia dla Kochanej Twojej Córki,oby się to paskudztwo zaćmowe skasować.A co to za skrót'zD'?? Trzeba się douczać a nie narzekać.Ja nie słyszałem żeby zaćma była nieoperowalna,wiem,że jaskra nie jest,wiem też od medyka,że to się operuje-zaćmę,sam mam zabieg zaćmy ok.20.06.na lewe oko.Coś mi się nie chce za bardzo wierzyć żebyś nie mogła podać Córki operacji.Ja bym zmienił medyka,bo ten zdaje się oszukuje.Medycyna tak idzie naprzód,czyni cuda,więc wydaje mi się tak 'na chłopski' rozum,że to co córka ma powinno się usunąć.Trzymam 'kciuki'żeby się udało. :ok:

[sonia]

zD to skrót Zespół Downa- nieodwracalna wada uwarunkowana genetycznie.
Polega na posiadaniu dodatkowego chromosomu w 21 parze (trisomia-trzy ciała).
Ta właśnie para chromosomów odpowiada za rozwój fiz. i umysłowy każdego z nas.
Ponieważ dzieci dotknięte tą odmiennością genetyczną mają nadmiar materiału genetycznego-stąd zaburzenia w rozwoju, w trakcie którego mogą wystąpić wszelkie wady, schorzenia. Niektóre wady mają wrodzone.
Medycyna na całym świecie nie radzi sobie z tym problemem.
Co to jest zD?

[berto45]

serdeczne dzięki za dokładne wyjaśnienia.życzę Córci jak najwięcej zdrowia.i jak najmniej problemów.

[berto45]

mam ciekawy artykuł zapisany w pdf-ie o zaćmie,jak go tu mogę na Forum zapisać żeby inni mogli go pobrać do poczytania?? i drugie pytanie,nie związane z zaćmą,jest księga gości,ale nie czynna,dlaczego??

[sonia]

Format pdf możesz przerobić na doc lub txt.
Jeśli nie dasz rady-wyślij na mój adres sonia@low.pl
W pdf musi być umieszczony w Necie na jakimś serwerze lub własnym FTP - a na Dar można podać tylko adres do niego.
Natomiast w doc jako tekst można bez problemu skopiować na Forum.
Księga Gosci jest zamknięta z przyczyn znanych administracji - (to userzy userom zgotowali taki los)

[berto45]

serdeczne dzięki za powyższą instrukcję i wyjasnienia,spróbuję sam,jeśli sie nie uda,to zrobię kopiuj,wklej,tak chyba można? a zresztą podam link do strony skąd to sciagnolem i jeśli ktoś będzie chętny to sam sobie sciągnie,można podać tu link do strony?
A userzy,to inaczej administratorzy??
W nastepnym poście podam link do strony.tylko go muszę odszukać. :ok:

[berto45]

www.mavit.com.pl

[sonia]

Userzy- to Użytkownicy.  
Tak link podaj jak znajdziesz-ja w nocy przerabiałam też art. z pdf na doc i weszło bez problemu. Podaj tytuł, bo nie dałeś bezpoośredniego linku.

[berto45]

witaj,dzięki za wyjaśnienia,czyli ja tez jestem userem,czyli uzytkownikiem,fajnie,nie znałem tegoż słowa.a odpowiedz od Ciebie doszła,tzn.link,dopiero po 5.dniach,co sie dzieje??a ja nie znam bezpośredniego linku do artykułu o zaćmie w pdf-ie,ten co podałem to jest dla mnie bezpośredni innego nie znam,bo własnie pod powyższym adresem jest tenże artykuł.pozdrawiam. :ok:

[sonia]

Tęczówka jak filtr

Czy istnieje skuteczna ochrona przed słońcem?


Chronić przed słońcem powinniśmy nie tylko skórę, ale i oczy.

– Nadmiar promieniowania ultrafioletowego działa na nie szkodliwie – mówi dr Magdalena Ulińska z Kliniki Okulistyki II Wydziału Lekarskiego w WUM. – Może przyspieszać pojawienie się poważnych chorób, np. zaćmy czy zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem. Oczy nie lubią przewlekłego narażenia na promienie, jak i jednorazowego, bardzo silnego ich działania. Może wówczas dojść do zapalenia słonecznego siatkówki, co bywa pamiątką z wakacji w ciepłych krajach. Z większą troską powinny traktować swój wzrok osoby o jasnym kolorze tęczówek. Do wnętrza ich oczu przedostaje się więcej szkodliwych promieni UV. Inaczej niż u ludzi o ciemnych oczach, w przypadku których tęczówka np. w kolorze brązowym działa niczym filtr.
Jak chronić oczy?
– Nosić okulary przeciwsłoneczne – radzi dr Ulińska. – Nie byle jakie, kupione na straganie, ale specjalne z odpowiednim filtrem.
Więcej

[sonia]

Soczewka toryczna leczy zaćmę i astygmatyzm

W Warszawie przeprowadzono dwie pierwsze w naszym kraju operacje wszczepienia sztucznej soczewki torycznej, która pozwala leczyć zaćmę i jednocześnie korygować astygmatyzm.

Zaćma (cataracta) to zmętnienie soczewki oka, które najpierw utrudnia, a później uniemożliwia widzenie. Zaćma pojawia się w jednym lub obu oczach u 40 procent osób po 75. roku życia, może też być skutkiem urazu czy zaburzeń genetycznych.

Leczenie zaćmy polega na usunięciu zmętniałej soczewki i wstawieniu w jej miejsce plastikowej protezy. W rogówce oka robi się niewielkie otworki, ultradźwiękowo rozdrabnia i usuwa zmętniałą soczewkę, a następnie wprowadza zwiniętą w rulonik sztuczną soczewkę i pacjent może wrócić do normalnego życia. To jedna z najczęściej przeprowadzanych operacji okulistycznych i bardzo rzadko się nie udaje.

Wbrew pozorom zastępujący soczewkę implant nie powinien być całkowicie przezroczysty, lecz - jak w zdrowym oku - żółtawy. Dzięki temu lepiej chroni komórki barwnikowe siatkówki przed szkodliwym wpływem światła niebieskiego i nadfioletu.

Sztuczne soczewki wszczepiane do oka wymagają okularów, jeśli osoba której je wszczepiono chce na przykład czytać. Nowsze osiągnięcie to soczewki pseudoakomodacyjne. Dzięki dyfrakcji światła na wykonanych na powierzchni soczewki koncentrycznych rowkach o zróżnicowanej głębokości, jej środek pozwala widzieć przedmioty bliskie, a części boczne - obiekty położone daleko. Mózg zwykle dobrze sobie radzi z "przełączaniem" obrazów - pacjent po prostu widzi ostro to, na co patrzy i nie potrzebuje okularów ani do czytania, ani do jazdy samochodem.

Bardziej skomplikowane jest leczenie około 40 procent chorych na zaćmę, którzy z powodu zniekształconej rogówki mają astygmatyzm - widziane przez nich obrazy nie są ostre, bo rogówka nie jest wycinkiem sfery. Dotychczas musieli albo nosić okulary o szkłach w kształcie wycinka walca, albo poddać się laserowej korekcji rogówki. Teraz wprowadzono wszczepiane do oka akrylowe soczewki o kształcie torycznym - mają kształt taki, jak stycznie odkrojony wycinek obarzanka (geometrycznie rzecz biorąc-torusa). Soczewkę dobiera się dzięki odpowiedniej "mapie" kształtu rogówki pacjenta, a podczas operacji ustawia ją tak, by dokładnie korygowała kształt rogówki.

Obie przeprowadzone przez prof. Jerzego Szaflika (specjalistę krajowego w dziedzinie okulistyki) operacje zakończyły się powodzeniem. Pacjentki czują się dobrze, a poprawa widzenia była natychmiastowa.

[Ulka]

Jaskra - podstępna choroba oczu

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/24962

[Mulesia]

Soczewki z kwasem hialuronowym


Naukowcy cały czas pracują nad ulepszeniem soczewek kontaktowych. Niedawno opracowano soczewki z wbudowanymi czujnikami, co pozwala mierzyć ciśnienie w gałce ocznej, a więc monitorować np. rozwój jaskry. Teraz udało się wytypować lepszą substancję nawilżającą. Zapobiega to zespołowi suchego oka, a w dodatku mamy do czynienia ze związkiem naturalnie występującym w organizmie człowieka: kwasem hialuronowym (Biomaterials).
(...)

Autor: Anna Błońska

Źródło: News-Medical.Net

Całość: http://kopalniawiedzy.pl/soczewki-kontaktowe-kwas-hialuronowy-nawilzenie-naturalne-5218.html

[berto45]

:tekno: Super ciekawy i interesujący materiał.super,że osiągnięcia naukowe idą ciągle do przodu.i są ulepszane. :ok:

[Małgorzata kor.]

mam pytanie.  Czy będzie się widzieć po urazie oka. Uraz był wewnątrz gałkowy. Obecnie ma być usuwana zaćma pourazowa. prosze o szybką odpowiedz na moje pytanie.

[Małgorzata kor.]

mam pytanie. czy bedzie sie widzieć po urazie  wewnatrz gałkowym oka?  jesli sie usunie zaćme pourazową. prosze o szybką odpowiedz.