Aktualno¶ci: Zapraszamy na nowo powstałe Forum dyskusyjne o szyciu http://forum.metkiiwszywki.pl

Autor W±tek: Metoda Reuvena Feuersteina-terapia przez rozwój inteligencji  (Przeczytany 2496 razy)

Offline sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 25270
    • Dar Życia
Metoda Reuvena Feuersteina-terapia przez rozwój inteligencji
« dnia: Marzec 01, 2007, 11:29:32 pm »
Terapia przez rozwój inteligencji. Metoda Feuersteina teraz w Polsce.


O tej metodzie pisze prof. Anna Sobolewska w ksi±żce "Cela. OdpowiedĽ na zespół Downa"
Dotyczy Prof. w Centrum w Jerozolimie.

Wiele lat temu młody psycholog Reuven Feuerstein, współpracownik Jean Piaget, otrzymał w nowo powstałym Izraelu zadanie szybkiej integracji szkolnej i społecznej grupy kilku tysięcy dzieci z różnych ¶rodowisk.
Większo¶ć dzieci była osierocona i z ciężkimi traumami. Pochodziły z różnych stron ¶wiata, różnych kultur, różnych stref językowych... Zadanie nie było łatwe.
Pogram terapeutyczno-edukacyjny, musiał więc odwoływać się do struktur umysłowych, wspólnych wszystkim dzieciom. Nie mogło to być uczenie tre¶ci, gdyż dla każdego byłyby one skrajnie różne. Należało skupić się na uczeniu strukturalnym, czyli tym jak się uczyć, by z czasem móc to robić samodzielnie.

Stworzony program oparty został na uniwersalnych zasadach uczenia my¶lenia.
Z czasem zaadaptowany został dla różnych grup osób w tym także dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Wspaniale sprawdza się w pracy z dziećmi o wrodzonych zaburzeniach umysłowych jak i z nabytymi uszkodzeniami mózgu.

Zasady my¶lenia u każdego człowieka przebiegaj± tak samo. Porz±dek kształtowania operacji umysłowych jest ten sam. Innego rodzaju s± natomiast czynniki utrudniaj±ce zaistnienie skutecznego procesu my¶lowego.
Sztuk± jest przygotowanie zadania w taki sposób, który byłby na aktualnym poziomie możliwo¶ci i potrzeb dziecka. Zadanie musi być możliwe do zrobienia(!) ale i być wyzwaniem(!).
By umieć “wstrzelić się” dokładnie w ten moment pracy umysłu dziecka należy wzi±ć pod uwagę kilka różnych parametrów, a każdy z nich w kilkunastu aspektach.
Rzecz wydaje się prosta, lecz wyważenie tych aspektów we wła¶ciwy sposób sprawia, że jest złożona (nie to samo co: trudna).
Najczę¶ciej po treningu metod± Feuersteina dzieci z autyzmem czy innymi trudno¶ciami edukacyjnymi wł±czane s± do szkół o masowym programie nauczania. Nauczono je jak obserwować, kojarzyć, zapamiętywać.
To nie dzieci maj± niemożno¶ć rozumienia i uczenia, ale to my mamy trudno¶ć zrozumienia tego czego one nie rozumiej± i jak im to wyja¶nić :)...
Metoda Profesora Feuersteina uznana jest na ¶wiecie już od wielu lat, a jego teorie wykładane s± na różnych uniwersytetach jako nowatorskie podej¶cie w systemach współczesnej edukacji.

Już sama diagnoza inteligencji jest przez autora pojmowana inaczej niż zwykło się o niej my¶leć. Inteligencja ze swej natury podlega kształtowaniu. Jego testy badaj± inteligencję dynamicznie: jak dziecko rozumuje, jakiego typu stymulacji potrzebuje, które obszary pracy umysłu s± zablokowane i jakich technik używać, by je odblokować.
Kiedy my nauczymy się “jak uczyć dzieci”, sił± rzeczy ono osi±ga sukcesy.
Sukcesy budz± chęć wysiłku i nowych wyzwań. Każde dziecko ma w sobie potencjał zmian. Mózg jest struktur± plastyczn±.
Osoba ucz±ca dziecko to “mediator”. Tłumaczy zależno¶ci między rzeczami i zjawiskami, zna ogólne prawa rozwoju dziecka i jego indywidualnego umysłu, wie jak podać materiał, czemu nadać znaczenie a co pomin±ć, ile razy powtórzyć, jakie zmiany wprowadzić.. by osi±gn±ć zrozumienie zadania, i przygotować teren dla kolejnych etapów rozwoju.

W tym podej¶ciu mówimy o terapii kognitywnej, nie o edukacji. Działania podejmowane
w trakcie zajęć przekładaj± się na życie i powoduj± stopniowy wzrost rozumienia ¶wiata, rozpoznawanie reguł w zadaniach oraz w otoczeniu, zdolno¶ć oceny sytuacji, autonomii, satysfakcję z własnych osi±gnięć, i motywację do wyzwań.
Program przez kształtowanie my¶lenia i inteligencji ma wpływ na dziecko jako cało¶ć. Zasady w zadaniach i życiu s± analogiczne. Podobne operacje umysłowe s± potrzebne dla uporz±dkowania np. czerwonych klocków w pudełku i kiedy podejmujemy decyzję o przynależno¶ci do klasy w szkole lub innej grupy społecznej...

To zdolno¶ć ¶wiadomej refleksji daje możliwo¶ć wyborów, oceny sytuacji, kierowania własnym zachowaniem, podejmowania decyzji i realizacji życiowych planów...
Dzięki specyficznej wiedzy możemy ¶wiadomie pobudzać rozwój umysłowy, tym samym wpływaj±c na kształtowanie osoby jako cało¶ci.
Przez ¶wiadome postrzeganie, porównywanie, zdolno¶ć analizy, okre¶lania celu i wiele innych operacji, których w trakcie programu uczymy różne dzieci w różny sposób, droga rozwoju otwiera się i dynamizuje. Kształtuje zdolno¶ć refleksji a nawet wychwytywania błędów prowadz±cego! Sił± rzeczy wzrasta samodzielno¶ć, ¶wiadomo¶ć siebie i własnych postępów.

Jedna z nazw metody to “Uczenie przez Do¶wiadczenie w Mediacji”.
Dziecko uczy się, a wykonuj±c zadanie samodzielnie do¶wiadcza własnej “modyfikowalno¶ci”.
To co¶ więcej niż rozwój czy zmiana.
Wiara w siebie musi rosn±ć bo oparta jest na własnym do¶wiadczeniu radzenia sobie z zadaniami. St±d doniosło¶ć roli mediatora, który ma przygotować zadanie w odniesieniu do aktualnych możliwo¶ci dziecka i jego potrzeb rozwojowych. Zadanie ma być wystarczaj±co łatwe i wystarczaj±co trudne zarazem. Nowy obraz siebie powoli wypiera stan zagubienia i wyobcowania.
Każdy z nas nabiera zaufania do siebie, satysfakcji i chęci wyzwań kiedy nagle potrafi zrobić co¶ co wydawało mu się trudne lub niemożliwe. Z naszymi dziećmi jest tak samo. Nabieraj± ¶wiadomo¶ci wpływania na własne osi±gnięcia a więc i własny los.
To co do tej pory wydawało się nieosi±galne staje się naturalne i możliwe.

Według Profesora Feuersteina “Chromosomy nie maj± ostatniego słowa”.

Zawsze miałam tak± intuicję, ale ja jak wszyscy potrzebowałam poprzeć j± Uczeniem przez Do¶wiadczenie u boku Profesora. Dzieci, z którymi pracowałam i pracuję robi± duże postępy, staj± się samodzielne, twórcze i radosne. Odmienia się los ich samych i ich rodzin. To proces wymagaj±cy nakładów pracy, ale kierunek działania jest pewny bo sprawdzony.
- Beata Wojciechowska

Więcej można przeczytać w artykule na stronach:
http://www.trendy.codn.edu.pl/doc/2007_02_trendy.pdf
str.36 w formacie pdf


Wyd. Pracownia Informacji Pedagogicznej CODN str.36
7. Instrumental Enrichment – nowatorski program
edukacyjny, rozwijaj±cy struktury inteligencji

Beata Wojciechowska

czas temu pokazano w naszej telewizji program zatytu ł owany “Nauczy ć si ę  ż y ć ”.
Przedstawia ł Profesora Reuvena Feuersteina z Jerozolimy i jego Centrum ICELP
(Międzynarodowe Centrum Podnoszenia Potencja ł u Uczenia).
W programie zaprezentowano du ż± grup ę osób, które przesz ł y ten specjalny program
edukacyjny. By ł y to osoby zarówno maj ± ce niewielkie problemy szkolne jak i te o
specjalnych potrzebach edukacyjnych, na przyk ł ad osoby z Zespołem Downa.
Pokazano tak ż e kilka przypadków osób, które z du ż ymi trudno ¶ ciami umys ł owymi, a
bez jasnej diagnozy, nie mia ł y swego miejsca w strukturach szkolnych, gdyż nie
wiedziano jak z nimi pracować .
Przekaz jaki niósł ten film by ł uderzaj ± cy. Wi ę kszo ¶ć dzieci po treningu funkcjonowa ł a umys ł owo w sposób zupe ł nie autonomiczny, znaczna cz ę¶ć grupy uko ń czy ł a szko ł y, niektórzy z nich postanawiali kontynuowa ć edukacj ę na wy ż szych szczeblach.
By ł am zupe ł nie zafascynowana rezultatami, jakie prezentowano w programie. By ł o dla
mnie jasne, ż e musz ę dotrze ć do szko ł y i realizowanego w niej programu pracy.
Od tamtego czasu up ł yn ęł o kilka lat. Na ich przestrzeni uda ł o mi si ę dog łę bnie pozna ć teorie Profesora Feuersteina, przeszkoli ć w nich, a nawet popracowa ć z nim i jego ekip ± w Centrum ICELP.
Na dzi ¶ jego praca znana pod nazw ± Instrumental Enrichment uznana jest w wielu
krajach i wyk ł adana na ró ż nych uniwersytetach ¶ wiata. Brazylia przeprowadzi ł a projekt edukacyjny adresowany do wielu tysi ę cy osób, który zako ń czy ł si ę w zesz ł ym roku, a efekty b ę d ± wkrótce opublikowane.
My ¶ l Feuersteina wyros ł a na dwóch wielkich filarach ¶ wiatowej psychologii
rozwojowej: na my ¶ li Jean Piaget i Lva Vygotskiego.
Feuerstein pracowa ł przez kilka lat z Piagetem w Genewie. Nast ę pnie odwo ł a ł si ę do
teorii Vygotskiego, rozwijaj ± c j ± , systematyzuj ± c i precyzuj ± c wi ę kszo ¶ć poj ęć .
Interesuje si ę dzieckiem a zw ł aszcza jego mo ż liwo ¶ ciami poznawczymi.

Nie patrzy na dziecko w ¶ wietle tego co mo ż na dostrzec, ale patrzy na nie pod k ± tem jego potencja ł u.

Jedn ± ze swoich ksi ±ż ek zatytu ł owa ł : “Kochasz mnie! Nie akceptuj mnie takiego jakim Do ka ż dego dziecka mo ż na dotrze ć . ¦ ledz ± c etapy rozwoju umys ł owego
zgodnie z za ł o ż eniami psychologii rozwojowej, ¶ ledz ± c jego funkcje poznawcze, analizuj ± c zadanie pod k ± tem ¶ ci ¶ le okre ¶ lonych parametrów i wreszcie dbaj ± c o
szczególn ± jako ¶ć interakcji mi ę dzy dzieckiem i mediatorem.
Inteligencja nie jest trwa ł± cech ± charakterystyczn ± danemu dziecku.
Inteligencja to stan podlegaj ± cy rozwojowi i kszta ł towaniu. Autor programu opracowa ł tak ż e seri ę testów b ę d ± cych alternatyw ± dla statycznych testów Ilorazu Inteligencji.
Tymi testami badamy inteligencj ę w uj ę ciu dynamicznym, pod k ± tem jej potencja ł u.
Poszukujemy szczególnych stref rozwoju umys ł owego wymagaj ± cych wzmocnienia,
szczególnych kana ł ów, którymi mo ż emy najskuteczniej dotrze ć do dziecka by
nast ę pnie rozwija ć inne kana ł y refleksji i komunikacji, rytmu pracy w ł a ¶ ciwego danemu dziecku by móg ł by ć skuteczny...
Zarówno testy diagnostyczne, jak i program edukacyjny istniej ± w dwóch wersjach:
LPAD (Learning Propensity Assessment Device), dla dzieci szkolnych i osób
LPAD – Basic, dla dzieci m ł odszych i ni ż ej funkcjonuj ± cych FIE (Feuerstein Instrumental Enrichment) dla dzieci szkolnych i osób doros ł ych
FIE – Basic, dla dzieci m ł odszych i ni ż ej funkcjonuj ± cych.
Metoda Feuersteina przez precyzyjne dookre ¶ lenie ró ż nych aspektów sytuacji
edukacyjnej pozwala nam uczy ć w sposób bardzo skuteczny ka ż d ± grup ę odbiorców:
dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dzieci szkolne, dzieci z autyzmem, z
uszkodzeniami mózgu, nadpobudliwe... Prowadzono tak ż e projekty w ¶ ród doros ł ych,
którzy wymagali usprawnienia zdolno ¶ ci refleksji w pewnych polach kompetencji, np.
w ¶ ród lekarzy czy pilotów.
Podobnie jak Vygotski, Feuerstein uwa ż a, ż e znacznie wa ż niejsze jest uczenie nie
tre ¶ ci, ale sposobu, tzn. uczymy szuka ć odpowiedzi na pytanie “jak”.
Uczymy struktur.
Jednym z okre ¶ le ń tej metody to: uczenie my ¶ lenia strukturalnego lub rozwijanie struktur Internetowy magazyn CODN nr 2/16/2007 Jedn ± ze swoich ksi ±ż ek zatytu ł owa ł : “Kochasz mnie! Nie akceptuj mnie takiego jakim
Do ka ż dego dziecka mo ż na dotrze ć . ¦ ledz ± c etapy rozwoju umys ł owego zgodnie z
za ł o ż eniami psychologii rozwojowej, ¶ ledz ± c jego funkcje poznawcze, analizuj ± c
zadanie pod k ± tem ¶ ci ¶ le okre ¶ lonych parametrów i wreszcie dbaj ± c o szczególn ±
jako ¶ć interakcji mi ę dzy dzieckiem i mediatorem.
Inteligencja nie jest trwa ł± cech ± charakterystyczn ± danemu dziecku. Inteligencja to
stan podlegaj ± cy rozwojowi i kszta ł towaniu. Autor programu opracowa ł tak ż e seri ę
testów b ę d ± cych alternatyw ± dla statycznych testów Ilorazu Inteligencji.
Tymi testami badamy inteligencj ę w uj ę ciu dynamicznym, pod k ± tem jej potencja ł u.
Poszukujemy szczególnych stref rozwoju umys ł owego wymagaj ± cych wzmocnienia,
szczególnych kana ł ów, którymi mo ż emy najskuteczniej dotrze ć do dziecka by
nast ę pnie rozwija ć inne kana ł y refleksji i komunikacji, rytmu pracy w ł a ¶ ciwego danemu dziecku by móg ł by ć skuteczny...
Zarówno testy diagnostyczne, jak i program edukacyjny istniej ± w dwóch wersjach:
LPAD (Learning Propensity Assessment Device), dla dzieci szkolnych i osób
LPAD – Basic, dla dzieci m ł odszych i ni ż ej funkcjonuj ± cych FIE (Feuerstein Instrumental Enrichment) dla dzieci szkolnych i osób doros ł ych
FIE – Basic, dla dzieci m ł odszych i ni ż ej funkcjonuj ± cych.
Metoda Feuersteina przez precyzyjne dookre ¶ lenie ró ż nych aspektów sytuacji
edukacyjnej pozwala nam uczy ć w sposób bardzo skuteczny ka ż d ± grup ę odbiorców:
dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dzieci szkolne, dzieci z autyzmem, z
uszkodzeniami mózgu, nadpobudliwe... Prowadzono tak ż e projekty w ¶ ród doros ł ych,
którzy wymagali usprawnienia zdolno ¶ ci refleksji w pewnych polach kompetencji, np.
w ¶ ród lekarzy czy pilotów.
Podobnie jak Vygotski, Feuerstein uwa ż a, ż e znacznie wa ż niejsze jest uczenie nie
tre ¶ ci, ale sposobu, tzn. uczymy szuka ć odpowiedzi na pytanie “jak”. Uczymy struktur.
Jednym z okre ¶ le ń tej metody to: uczenie my ¶ lenia strukturalnego lub rozwijanie
poznawczych.
To uczenie przez rozumienie relacji mi ę dzy rzeczami, zjawiskami i faktami, przez
kojarzenie logicznych zwi ± zków mi ę dzy nimi.

Osoby po przej ¶ ciu tego programu staj ± si ę autonomiczne w my ¶ leniu, krytyczne
wobec wiedzy. Same potrafi ± stwierdzi ć czy co ¶ jest prawd ± czy nie, gdy ż maj ±
wszystkie logiczne klucze do rozeznania s ł uszno ¶ ci danych tre ¶ ci.
Czterdziestoletnie do ¶ wiadczenie zebrane przez Feuersteina i jego ekip ę dowodzi
ogromnej skuteczno ¶ ci tego podej ¶ cia edukacji i terapii (wpisuj ± cej si ę w nurt terapii kognitywnych).
Zgodnie z my ¶ l ± Vygotskiego, ¶ rodowisko ma zasadniczy wp ł yw na zdolno ¶ć edukacji
dziecka. Feuerstein sprecyzowa ł rol ę ¶ rodowiska. Osoba towarzysz ± ca procesowi
edukacji “mediator” jest czynnikiem kszta ł tuj ± cym bod Ľ ce w taki sposób by ich
odebranie by ł o mo ż liwe.
Ta sytuacja interakcji: “dziecko – mediator”, powinna spe ł nia ć szereg wymogów:
• Konieczno ¶ć znajomo ¶ ci etapów rozwoju struktur psychicznych dziecka i
operacji mentalnych kolejno pojawiaj ± cych si ę w rozwoju umys ł owym na
poszczególnych etapach.
Obserwacja dziecka pod k ± tem specyficznych dla niego trudno ¶ ci je ¶ li chodzi o
funkcje kognitywne czyli najdrobniejsze cz ę¶ ci aktywno ¶ ci umys ł owej, które
“dziej ± si ę ” w trakcie procesu my ¶ lenia.
¦ wiadome przygotowanie zadania dla dziecka. Analiza zadania pod k ± tem
ilo ¶ ci elementów, stopnia z ł o ż ono ¶ ci, stopnia abstrakcji, modalno ¶ ci – kana ł u,
którego u ż ycie b ę dzie konieczne dla rozwi ± zania zadania... i innych jeszcze
parametrów. Zawsze przygotowane na nieco wy ż szym poziomie trudno ¶ ci, by
by ł o wyzwaniem dla dziecka. Ma by ć jednak mo ż liwe do realizacji dzi ę ki
obecno ¶ ci mediatora. Inny aspekt, który nale ż y wzi ±ć pod uwag ę w przygotowaniu i
przeprowadzeniu zadania to formy mediacji. W trakcie interakcji z dzieckiem mediator zwraca uwag ę na zadanie, na dziecko a w ko ń cu na jako ¶ć samej interakcji. I tu znów
istnieje szereg parametrów, których wype ł nienie zwi ę ksza szanse skuteczno ¶ ci
procesu edukacyjnego. To w ostateczno ¶ ci od jako ¶ ci mediacji zale ż y na ile
skuteczny b ę dzie proces uczenia.
Wymienione elementy w swej naturze nie mog ± by ć przypadkowe. Ka ż dy z nich
analizowany jest w ¶ wietle specyficznych aspektów opisanych przez Feuersteina.
Te aspekty i ich wzajemne relacje jako ca ł o ¶ć struktury interakcji pozwalaj ± na
w ł a ¶ ciwy, skuteczny proces edukacji w ka ż dej sytuacji. Bez wzgl ę du na wiek, problem, grup ę czy inne uwarunkowanie proces edukacji jest mo ż liwy, a nawet staje si ę bardzo atrakcyjny.

Cechy rozwijane “przy okazji” tej metody uczenia to:
autonomia – dziecko nabiera samodzielno ¶ ci w my ¶ leniu, rozwija zdolno ¶ć krytycznej
oceny i nowe rozwi ± zania, odpowiedzialno ¶ć – widz ± c realizowane przez siebie post ę py dziecko nabiera odpowiedzialno ¶ ci za nie. Mediator jest tu tylko niejako przewodnikiem przez pewien motywacja – w miar ę post ę pów i coraz lepszego rozumienia logicznych zwi ± zków uczonych tre ¶ ci dziecko pragnie nowych wyzwa ń , gdy ż widzi, ż e mo ż e im podo ł a ć , trwa ł o ¶ć procesu rozwoju – kiedy dziecko poj ęł o jak u ż ywa ć logicznego my ¶ lenia, zawsze mo ż e si ę nim pos ł ugiwa ć . Procesów umys ł owych kszta ł towanych w sytuacji szkolnej u ż ywamy i w ż yciu pozaszkolnym. A wi ę c proces samodzielnego my ¶ lenia i rozwoju wychodzi daleko poza kadr szkolny.
Program Feuerstein Instrumental Enrichment to fascynuj ± ce zagadnienie otwieraj ± ce
drogi dost ę pu do ró ż nych dziedzin wiedzy, pomagaj ± ce nam rozumie ć  funkcjonowanie umys ł u i buduj ± ce g ł ód nauki. Ta motywacja do wysi ł ku rodzi si ę z poznania i zdolno ¶ ci u ż ywania narz ę dzi, które pozwalaj ± nam osi ± ga ć sukcesy.
Serdecznie Pa ń stwa zach ę cam do otwarto ¶ ci na bli ż sze zapoznanie si ę z tym nowym
kierunkiem edukacji, który zda ł ju ż egzamin na ¶ wiecie, a mam nadziej ę , ż e i u nas
przyjmie si ę wnosz ± c nowe spojrzenie na nieograniczone mo ż liwo ¶ ci intelektualne naszych dzieci.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

 

(c) 2003-2014 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach