Aktualności: Zapraszamy na nowo powstałe Forum dyskusyjne o szyciu http://forum.metkiiwszywki.pl

Autor Wątek: Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www  (Przeczytany 72923 razy)

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Dlaczego małżonkowie nie dostają wspólnych sanatoriów?
« Odpowiedź #51 dnia: Lipiec 09, 2005, 11:57:44 am »
Dlaczego małżonkowie nie dostają wspólnych sanatoriów?

   
Aleksandra Pezda

Nie możemy razem pojechać do sanatorium - żalą się szczecińscy renciści. Pobyt w uzdrowisku to nie wczasy rodzinne - odpowiada Narodowy Fundusz Zdrowia.

Ewelina Midera ma poważnie chory kręgosłup i endoprotezę biodra. Czeka na sanatoryjną rehabilitację. - Potrzebuję szczególnej opieki: mąż pomaga mi sznurować buty, sama nie mogę też wstać z łóżka - mówi.

W marcu złożyli razem podania o sanatorium (choremu mężowi pani Eweliny taki turnus również przysługuje). Dołączyli też prośbę o wspólny pokój. - Najpierw okazało się, że ja dostanę tzw. szpital uzdrowiskowy, a mąż sanatorium, więc nie możemy mieszkać razem - opowiada pani Midera.

Zrzekła się szpitala i w końcu dostała dwa upragnione skierowania do sanatorium na jeden termin. Obydwa do Kamienia Pomorskiego, ale... do innych domów uzdrowiskowych. - To kpiny! Mąż odniósł skierowania do funduszu - żali się pani Ewelina.

Oto kolejny przykład: - Rok temu dostaliśmy z żoną różne terminy: ona w marcu, ja w czerwcu - opowiada Wojciech Rogowski. - Chciała na mnie poczekać, ale urzędnicy NFZ-u nie zgodzili się. "Komputer tego nie przyjmie" - powiedzieli nam. A mnie jest się trudno samemu ubrać, w dodatku taki podwójny wyjazd do Krynicy to dla nas większy koszt, bo nie wykorzystujemy zniżek na PKP dla rencisty i opiekuna.

O przydział martwi się też szczecinianka Krystyna Sałdan: - Mam postępujący gościec, bez męża właściwie się nie poruszam, obojgu nam przysługuje sanatorium, napisaliśmy wnioski o wspólny przydział, ale nic z tego nie wyszło - mówi. Odwołali się i na razie czekają na decyzję funduszu. Nie wiadomo jednak, czy będzie pozytywna. Bo w podobnej sytuacji NFZ odmówiła pani Hildzie i panu Józefowi ze Szczecina: - Dostaliśmy skierowania w tym samym terminie, ale jedno do Połczyna, a drugie do Kamienia Pomorskiego - mówi pan Józef. Na ich prośbę urzędnicy NFZ-u skierowania zamienili: dali dwa do Kamienia, ale za to... do innych domów uzdrowiskowych. - Zaryzykowaliśmy. Pojechaliśmy i na miejscu poprosiliśmy o wspólny pokój. Po kilku godzinach udało się nam to załatwić, ale było przy tym dużo nerwów - mówi pan Józef.

Dlaczego fundusz nie idzie małżonkom na rękę?

- Pobyt w uzdrowisku w ramach ubezpieczenia jest formą leczenia, a nie sposobem na spędzanie urlopu rodzinnego - tłumaczy Marcin Zydorowicz z biura prasowego NFZ w Szczecinie.

Jak to robią u nas...

Według interpretacji szczecińskiego oddziału NFZ, fundusz może zapewnić parom małżeńskim wspólny pobyt pod warunkiem, że: jeden z małżonków ma więcej niż 65 lat lub jest niepełnosprawny, ich wnioski zostały złożone w tym samym terminie i przysługuje im ta sama forma leczenia (szpital albo sanatorium) oraz ten sam profil leczenia. W przypadku naszych czytelników, warunki te były spełnione, a fundusz i tak nie przyznał im wspólnych pokoi.



...i gdzie indziej

Bernadeta Ignasiak, rzecznik prasowa wielkopolskiego oddziału NFZ: - Niezależnie od przepisów, zawsze idziemy na rękę parom, które chcą jechać do sanatorium razem. Nawet jeśli wcale nie są małżeństwem. Gdyby brakowało miejsc, to jeden z małżonków może poczekać na termin drugiego. Nie robimy problemów. Jedyną przeszkodą może być tylko fakt różnych schorzeń, których nie da się leczyć w jednym uzdrowisku.

http://miasta.gazeta.pl/szczecin/1,34959,2811640.html
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline dzidzia1985

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 24
ooo
« Odpowiedź #52 dnia: Lipiec 09, 2005, 12:47:59 pm »
mnie tez sie to sprzydalo bo tez nie wiedzilam jak to roznica :D

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #53 dnia: Lipiec 15, 2005, 10:52:25 pm »
Kolejny wyjazd do sanatorium

W lutym 2004 r. byłem z żoną w sanatorium. Kiedy możemy starać się o skierowanie na kolejne leczenie sanatoryjne i po jakim czasie od chwili złożenia wniosku otrzymamy decyzję o przyznaniu sanatorium?

– Skierowanie na kolejne leczenie uzdrowiskowe może wpłynąć do oddziału funduszu nie wcześniej niż po upływie 24 miesięcy od daty określającej koniec ostatniego potwierdzonego przez fundusz leczenia uzdrowiskowego.

Obecnie na potwierdzenie skierowania ubezpieczeni oczekują 2-4 miesiące. Fundusz nie zapewnia kierowania ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk i na wybrane przez nich terminy. Skierowania są potwierdzone wg kolejności wpływu do oddziału.

Fundusz nie gwarantuje wspólnego wyjazdu małżonkom w tym samym terminie i do tego samego zakładu leczniczego. Dopuszcza się kierowanie razem małżeństwa, jeżeli jedno z małżonków ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia.

W obecnym roku kalendarzowym (w dowolnym terminie) mogą państwo otrzymać potwierdzone skierowania na leczenie ambulatoryjne w przychodni uzdrowiskowej.

W tym przypadku ubezpieczeni pokrywają koszty swojego wyżywienia i zakwaterowania. Zabiegi są refundowane przez NFZ.

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe

Jacy lekarze mogą wystawiać skierowania na leczenie uzdrowiskowe?

– Lekarze ubezpieczenia zdrowotnego (leczący w ramach kontraktu z NFZ), kierując się stanem zdrowia pacjenta oraz prognozą efektów leczenia, wystawiają skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe w sanatorium uzdrowiskowym oraz skierowanie na leczenie ambulatoryjne wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Może to być lekarz rodzinny lub lekarz specjalista, u którego pacjent się leczy. Skierowanie na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, zatrudniony w klinice lub w szpitalu, w którym chory przebywał na leczeniu stacjonarnym

Wyjazd dzieci do sanatorium

Mam dwoje dzieci 3 i 8 lat. Pediatra zasugerował wyjazd do sanatorium (alergia pokarmowa i wziewna). Interesuje mnie strona finansowa tego przedsięwzięcia. Czy ja i moje dzieci możemy liczyć na pokrycie z NFZ całości lub części kosztów pobytu?

– Całkowity koszt pobytu i leczenia dzieci w sanatoriach ponosi Narodowy Fundusz Zdrowia. Dzieci w wieku od 3 do 6 lat mogą być kierowane na leczenie uzdrowiskowe pod nadzorem opiekuna prawnego lub same. Dzieci uczęszczające do szkoły podstawowej lub do gimnazjum kierowane są na leczenie uzdrowiskowe przez cały rok, zaś młodzież gimnazjalna i szkół średnich korzysta z leczenia uzdrowiskowego w okresie wolnym od nauki. Leczenie sanatoryjne dzieci w wieku od 3 do 6 lat pod opieką opiekuna prawnego jest bezpłatne. Opiekunowie lub rodzice dzieci przebywających na leczeniu ponoszą w pełni koszty pobytu w zakładzie na podstawie obowiązujących przepisów. Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje pobytu opiekuna osoby ubezpieczonej."
źródło
Gazeta Prawna Nr 137 (1502) piątek-niedziela 15-17 lipca 2005 r.
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #54 dnia: Luty 04, 2006, 03:59:12 pm »
Turnusy rehabilitacyjne, aktualny link i wyszukiwarka

http://www.turnusy.rehabilitacyjne.pl/

pobyt w ramach rehabilitacji stacjonarnej Konstancin

http://www.ckir.pl/rehabilitacja_stacjonarna.html

krioterapia Konstancin

http://www.ckir.pl/cennik_krioterapia.html
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Emilianka

  • User z prawami do pisania
  • Wyjadacz
  • *****
  • Wiadomości: 3124

Offline micia60

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 21
dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego
« Odpowiedź #56 dnia: Marzec 09, 2006, 12:42:36 pm »
Bardzo proszę o udzielenie informacji jak to jest z dofinansowaniami do turnusów rehabilitacyjnych,znalazłam taką stronke   http://www.mops.myslowice.pl/dofinansowanie.htm  pisze tam dofinansowanie pelne 842zl.Mam w zwiazku z tym pytanie jakie trzeba spełnic warunki zeby dostac dofinansowanie pełne.Z gory dziekuje za wszelkie informacje.

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #57 dnia: Kwiecień 13, 2006, 02:38:16 pm »
Centralna Baza Danych Ośrodków i Organizatorów
Turnusów dla Osób Niepełnosprawnych

http://ebon.mps.gov.pl/wprowadzenie/
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline wbin

  • Nowy użytkownik
  • *
  • Wiadomości: 4
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #58 dnia: Czerwiec 03, 2006, 12:07:48 pm »
Podaję link do strony pana Macieja Bętkowskiego, który organizuje turnusy w Wągrowcu:
http://www.mbrehabilitacja.pl
Wioletta, mama Ani z mpd

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #59 dnia: Czerwiec 07, 2006, 10:21:21 pm »
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Sanatoria: Więcej za leczenie i zakwaterowanie
« Odpowiedź #60 dnia: Lipiec 01, 2006, 05:55:29 pm »
Sanatoria: Więcej za leczenie i zakwaterowanie

To jedna ze zmian dotyczących leczenia uzdrowiskowego obowiązujących od dzisiaj.

Za każdy dzień pobytu trzeba teraz zapłacić - w zależności od standardu od 7 złotych 20 groszy do 29 złotych.


To od kilkudziesięciu groszy do kilku złotych więcej niż wcześniej. Zmiana ta nie dotyczy osób, które są obecnie w trakcie leczenia sanatoryjnego.

Opłata za pobyt w uzdrowisku zależy nie tylko od standardu, czyli od tego czy wybieramy na przykład pokój jedno - czy wieloosobowy. Koszty są także wyższe w sezonie letnim, który trwa od 1 maja do końca września.

Ubezpieczony, który zamierza skorzystać z zabiegów bez pobytu w sanatorium musi uzgodnić terminy z gospodarzami obiektu. Ma na to czas do 14 dni przed planowanym rozpoczęciem leczenia. Uzdrowisko musi potwierdzić te terminy pisemnie lub w formie elektronicznej.

W ubiegłym roku z leczenia ambulatoryjnego refundowanego przez podkarpacki Narodowy Fundusz Zdrowia skorzystało prawie 1100 osób.
Zródło
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline megi

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 148
    • http://www.jarek.bobasy.pl
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #61 dnia: Lipiec 01, 2006, 08:49:52 pm »
micia60żeby dostać dofinansowanie pełne, trzeba przede wszystkim spełniać kryteria dochodowe.Nie wiem ile na dzień dzisiejszy to jest ,ale dowiesz się w PEFRONIE. Tam też powinni cię o tym poinformować,że możesz się starać o max. dofinansowanie.Póżniej idziesz do swojego rejonu do p.socjalnej  z MOPSU i tam odpowiadasz na pyt. dotyczące waszej sytuacji rodzinnej, materialnej.POtem to już powinnaś dostać pisemną odpowiedż czy dostałaś czy nie.Resztę załatw. między sobą PEFRON i MOPS a pieniądze przesyłane są na konkretny turnus,na który chcesz jechać po 842zł na opiekuna i na dziecko.Tak się starałam w tamtym roku.
mama Jarka z zd 2latka i Oli 6lat

Offline olesia

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 73
Pytanie o Sanatorium
« Odpowiedź #62 dnia: Lipiec 25, 2006, 10:47:12 pm »
Dzień dobry! Dowiedziałam się od rehabilitantki, że oprócz dofinansowania na turnus jest możliwośc bezpłatnego wyjazdu do sanatorium. Na turnusie już byliśmy w tym roku, jednak gdyby była możliwośc wyjazdu, skorzystalibyśmy.
 
 Może ktoś z Was wie coś na ten temat lub, gdzie można znaleźć informacje na ten temat?
 Marzą mi się góry  :multi:  mimo, ze Piotreczek nie chodzi jeszcze super.

 Pozdrowionka dla wszystkich :kw:

 Trochę deszczu też życzę bo już umieram od upałów  :puppydogeyes:

 Ola z 4-letnim Piotreczkiem (dupl. 8 chromosomu)
olesia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #63 dnia: Lipiec 25, 2006, 11:00:26 pm »
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline olesia

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 73
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #64 dnia: Lipiec 26, 2006, 11:16:08 am »
Dziękuję bardzo, zaraz poczytam o sanatorium.

 ola
olesia

Offline inka75

  • Nowy użytkownik
  • *
  • Wiadomości: 1
Karpacz-sanatorium dla dzieci
« Odpowiedź #65 dnia: Sierpień 20, 2006, 11:52:03 am »
witam!czy ktos wie cos na temat sanatorium uzdrowiska,szpitala leczniczego w Karpaczu?mam 9,5 miesiecznego synka ktory prawie od urodzenia choruje na nawracajace zap oskrzeli,jedni mowia ze przyczyna jest alergia inni,ze to zwykle infekcje a on ma slaba odpornosc.podobno w Karpaczu jest osrodek w ktorym robi sie testy praktycznie na wszystko i tam moze znalezlibysmy przyczyne jego ciaglych zachorowan.obecnie ma stwierdzona alergie na mleko krowie.dziekuje za odpowiedzi :changes:
inka75

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #66 dnia: Październik 05, 2006, 02:46:14 pm »
Może zainteresuje Was poniższy art. Przepisy wszak są jedne ( chyba  :roll: )


Inwalidka kontra władze Krynicy

2006-10-03, ostatnia aktualizacja 2006-10-03
Rencistka z Krakowa żąda zwrotu opłaty klimatycznej od władz Krynicy. - Nie chodzi o pieniądze, lecz o respektowanie przepisów - zastrzega oburzona kobieta.

Pani Anna ma II grupę inwalidzką. Niedowidzi. W czerwcu tego roku pojechała do sanatorium w Krynicy. Ku swemu zaskoczeniu usłyszała, że musi zapłacić także opłatę klimatyczną. Za trzytygodniowy pobyt wyszło dodatkowo prawie 60 zł. Niemało jak na rencistkę.

- Trzy miesiące wcześniej byłam w Kołobrzegu i nikt ode mnie nie wymagał takiej opłaty. Wystarczyło, że pokazałam legitymację Polskiego Związku Niewidomych
- oburza się krakowianka.

Napisała prośbę o zwrot bezprawnie pobranych pieniędzy do władz Krynicy. Powołała się przy tym na ustawę o opłatach i podatkach lokalnych, która zwalnia niewidomych i ich przewodników od opłaty klimatycznej. - Należę do Polskiego Związku Niewidomych, więc dlaczego mam płacić?! - dziwi się rencistka. W odpowiedzi dostała najpierw wezwanie do uzupełnienia opłaty skarbowej 6 zł, a następnie odmowę. Urzędnicy gminy uzdrowiskowej wykluczyli zwrot pieniędzy osobie słabowidzącej. Z braku prawnej definicji osoby niewidomej posłużyli się wiedzą potoczną i słownikową, która za niewidomego uznaje jedynie człowieka całkowicie pozbawionego wzroku.

- Dla władz Krynicy liczy się tylko, że ktoś ma białą laskę i czarne okulary. A przecież w legitymacji PZN jak wół pisze w kilku językach, że jej posiadacz to "osoba prawnie niewidoma" - odpiera pani Anna.

Swoją sprawą zawiadomiła małopolskie kierownictwo PZN. Przewodniczący Jan Ortyl krytykuje stanowisko krynickiego samorządu. - W ustawach dotyczących komunikacji jest zapis, że niewidoma osoba to ktoś ze znacznym lub umiarkowanym ograniczeniem wzroku. Dlatego np. w Ustroniu Morskim inwalidi drugiej grupy nie płacą podatku klimatycznego - zauważa. Oficjalne wystąpienie do krynickich władz uzależnia od opinii prawnej, o którą zwrócił się do centrali związku w Warszawie. Burmistrz Krynicy Emil Bodziony broni decyzji swoich podwładnych. Egzekwowanie opłaty klimatycznej od rencistki z PZN uzasadnia nowymi, restrykcyjnymi przepisami, które miała wprowadzić wicepremier Zyta Gilowska. Jakie, dokładnie nie potrafi podać.

- W szczególnych przypadkach można umorzyć część wymaganych należności. Zwalniamy z opłat klimatycznych np. całe turnusy rehabilitacyjne. Prośbę tej pani z Krakowa też jeszcze raz rozpatrzymy - dodaje polubownie burmistrz Bodziony.
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #67 dnia: Październik 11, 2006, 11:17:45 am »
Turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych

Korzystanie z turnusów rehabilitacyjnych


Z turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, tj. te, które posiadają ważne orzeczenie:

1) o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
niepełnosprawności lub

2) o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów
lub

3) o niepełnosprawności, wydane przez ukończeniem 16 roku życia.

Osoba niepełnosprawna ubiegająca się o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kosztów uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym powinna złożyć odpowiedni wniosek o dofinansowanie, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wniosek lekarza o skierowanie na turnus rehabilitacyjny sporządzony nie wcześniej niż 3 miesiące przed datą złożenia wniosku. Wniosek o dofinansowanie zawiera oświadczenie o wysokości dochodu w rodzinie oraz liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym.

Wniosek o dofinansowanie należy złożyć we właściwym dla miejsca zamieszkania powiatowym centrum pomocy rodzinie. Jest on rozpatrywany w ciągu 30 dni od daty jego złożenia. PCPR w terminie 7 dni od dnia rozpatrzenia wniosku powiadamia w formie pisemnej wnioskodawcę o sposobie jego rozpatrzenia. Informuje przy tym o wysokości przyznanego dofinansowania bądź też uzasadnia odmowę jego przyznania.

Dofinansowanie można otrzymać tylko raz w roku kalendarzowym.

Wysokość dofinansowania waha się od 18% do 35% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale (w trzecim kwartale 2004 r. wynagrodzenie to wyniosło 2269,93 zł). Wysokość dofinansowania zależy od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji życiowej wnioskodawcy.

Osoba niepełnosprawna, która uzyskała dofinansowanie do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym, w terminie 30 dni od otrzymania powiadomienia, nie później jednak niż na 21 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu informuje PCPR o turnusie, w którym będzie
uczestniczyła.

Aby przyznane dofinansowanie zostało przekazane organizatorowi turnusu muszą być spełnione warunki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz. U. Nr 100, poz. 926), tj. :

1) dane zawarte w informacji o turnusie powinny być zgodne z danymi zawartymi w rejestrze ośrodków i rejestrze organizatorów,
2) wybór turnusu dokonany przez osobę niepełnosprawną musi być zgodny z zaleceniami i
przeciwwskazaniami lekarza, zawartymi we wniosku o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,
3) ośrodek, w którym odbędzie się turnusu musi być dostosowany do rodzaju dysfunkcji
osoby niepełnosprawnej.

Wyżej przywołane rozporządzenie szczegółowo określa m. in.: warunki, jakie powinna spełniać osoba niepełnosprawna ubiegająca się o uczestnictwo w turnusie; warunki, jakie muszą spełniać organizatorzy turnusów i ośrodki, w których odbywają się turnusy; zasady
dokonywania wpisu do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów; zakres i sposób kontroli ośrodków oraz organizatorów, a także zakres informacji przekazywanych przez wojewodę Pełnomocnikowi Rządu oraz wzory wniosków, zawiadomień i informacji. W/w przepisy regulują także tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie kosztów uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych ze środków PFRON.

Powiatowe centra pomocy rodzinie zobowiązane są do udzielania osobom zinteresowanym
informacji dotyczących ośrodków i organizatorów turnusów, którzy posiadają wpisy do odpowiednich rejestrów. Dzięki temu osoby niepełnosprawne mogą wybrać ofertę odpowiednią do rodzaju niepełnosprawności i zaleceń lekarza.

Od dnia 1 lutego 2003 r. wojewoda prowadzi rejestr ośrodków, w których mogą odbywać się turnusy rehabilitacyjne dla osób korzystających z dofinansowania PFRON a od dnia 1
stycznia 2004r. rejestr organizatorów tych turnusów. Aktualne informacje o ośrodkach i
organizatorach turnusów rehabilitacyjnych, posiadających wpisy do rejestrów wojewody, od dnia 15 marca 2006 roku, dostępne są pod adresem elektronicznym:

http://ebon.mps.gov.pl


Na tej stronie znajduje się centralna baza danych, utworzona z 16 wojewódzkich rejestrów
ośrodków i 16 wojewódzkich rejestrów organizatorów. Zawiera ona aktualizowane przez
wojewodów informacje o ośrodkach i organizatorach, posiadających wpis do odpowiedniego rejestru wojewody.
Na stronie umożliwiono wyszukiwanie ośrodków i organizatorów według zadanych kryteriów (np. rodzaju turnusu, rodzaju dysfunkcji, adresu). Wyszukane pozycje można następnie wydrukować wraz z danymi kontaktowymi.
Podmioty, które są zainteresowane uzyskaniem wpisu do rejestru ośrodków lub rejestru organizatorów mogą skorzystać z możliwości elektronicznego wypełnienia wniosku i wydrukowania go w celu złożenia w odpowiednim urzędzie.
Wpisy do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów
Przepisy szczegółowo określają warunki, które powinny spełniać ośrodki i organizatorzy
ubiegający się odpowiednio o wpis do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów turnusów
dla osób niepełnosprawnych. Wniosek ośrodka należy złożyć do właściwego terytorialnie
urzędu marszałkowskiego, natomiast wniosek organizatora – do właściwego urzędu
wojewódzkiego. Wniosek ośrodka musi zostać zaopiniowany przez samorząd wojewódzki, który następnie przesyła go wojewodzie. To właśnie wojewoda podejmuje ostateczną decyzję.

Prowadzi on rejestr ośrodków i rejestr organizatorów turnusów rehabilitacyjnych i dokonuje wpisów do tych rejestrów.

Wniosek o wpis do rejestru organizatorów mogą składać osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne nie posiadające
osobowości prawnej, jeżeli przynajmniej od dwóch lat prowadzą działalność na rzecz osób
niepełnosprawnych.

Ośrodki ubiegające się o wpis do rejestru wojewody powinny spełniać określone standardy
(baza noclegowa i żywieniowa dla minimum 20 osób, gabinet lekarski lub zabiegowy,
odpowiednie zaplecze do realizacji aktywnych form rehabilitacji, infrastruktura
przystosowana do określonej grupy osób niepełnosprawnych).

Organizatorzy turnusów zobligowani są do realizacji zakładanego programu zajęć indywidualnych, grupowych, zapewnienia odpowiedniej kadry oraz stałej opieki pielęgniarskiej i lekarskiej.

Jeżeli podmiot (ośrodek lub organizator) spełnia wymagane warunki, wpis do odpowiedniego rejestru dokonywany jest niezwłocznie. Wnioskodawca otrzymuje od wojewody zawiadomienie o wpisie do rejestru, które powinno zawierać numer tego wpisu. W przypadku odmowy dokonania takiego wpisu wnioskodawca otrzymuje zawiadomienie wraz z uzasadnieniem odmowy.

Organizatorzy turnusów rehabilitacyjnych zobligowani są do corocznego informowania
wojewody o zrealizowanych turnusach rehabilitacyjnych, w których uczestniczyły osoby
korzystające z dofinansowania ze środków PFRON.

Kontrolę ośrodków i organizatorów przeprowadza wojewoda lub powiatowe centrum pomocy rodzinie.

www.mpips.gov.pl

23 05 2006
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #68 dnia: Październik 12, 2006, 08:37:37 am »
PRAWO ADMINISTRACYJNE NFZ nie chciał wysłać chorej do sanatorium

Odmowę skierowania można zaskarżyć

Pacjent musi dostać od Narodowego Funduszu Zdrowia szczegółowe wyjaśnienie, dlaczego nie potwierdza skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Decyzje te podlegają kontroli sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, który tak właśnie rozstrzygnął spór pacjentki z NFZ, sporządził obecnie pisemne uzasadnienie tego precedensowego wyroku.

Sprawa toczyła się ze skargi Barbary B. Pacjentkę skierowano po szpitalu na leczenie uzdrowiskowe. Musiał to jednak jeszcze zatwierdzić Narodowy Fundusz Zdrowia. Ale dyrektor Warmińsko-Mazurskiego Oddziału NFZ nie wyraził zgody. Jako powód podał ogólnikowo brak wskazań do leczenia uzdrowiskowego.

W skardze do WSA w Olsztynie Barbara B. argumentowała, że odmowa była bezzasadna i pozbawiła ją prawa do ochrony zdrowia.

NFZ twierdził natomiast, że na odmowę potwierdzenia skierowania nie przysługuje skarga do sądu. Nie jest to bowiem czynność z zakresu administracji publicznej, tak jak NFZ nie jest organem tej administracji. Sąd uwzględnił jednak skargę. Rozstrzygnął, że potwierdzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe jest czynnością z zakresu administracji publicznej, podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Odmowa musi więc być zawsze należycie uzasadniona. W tej sprawie tego zabrakło. NFZ stwierdził jedynie brak wskazań do leczenia uzdrowiskowego. Dopiero odpowiadając na skargę, przedłożył oświadczenie konsultanta ds. leczenia uzdrowiskowego wyjaśniające w pewnym stopniu przyczyny odmowy.

Nie przesądzając więc tego, czy NFZ powinien zgodzić się, czy też odmówić potwierdzenia skierowania dla Barbary B., sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Wyrok (sygn. II SA/Ol 456/06) jest nieprawomocny. Do chwili obecnej NFZ nie wystąpił z kasacją do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Termin jej wniesienia upływa 5 listopada.

d.fr., Rz 12.10.06 Nr 239
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #69 dnia: Październik 12, 2006, 11:00:48 pm »
Choroba, której brak na liście

DK2006-10-11

Nieuleczalnie choremu Piotrowi Fundusz Zdrowia odmawia sfinansowania sanatorium, bo jego choroba jest tak rzadka, że nie występuje w urzędniczym wykazie
Piotr Tuziński ma 26 lat i od urodzenia cierpi na bardzo rzadką, nieuleczalną chorobę genetyczną - adrenoleukodystrofię. Jej objawy to m.in. problemy z widzeniem i mówieniem, trudności z chodzeniem. Lekarz rodzinny uznał, że potrzebny jest mu pobyt w sanatorium. Ale pomorski oddział Narodowego Funduszu Zdrowia odmówił sfinansowania pobytu chorego w uzdrowisku. Mariusz Szymański, rzecznik pomorskiego NFZ: - Decyzja była odmowna, bo tej choroby nie ma na naszej liście wskazań, na podstawie której finansujemy pobyt pacjenta w sanatorium. Lekarz prowadzący powinien o tym wiedzieć i zaproponować inną formę rehabilitacji. - Ten chory po prostu nie pasował do żadnej z kratek, którą musieli wypełnić urzędnicy - mówi doc. Walenty Nyka, pomorski konsultant ds. neurologii. - Jego choroba jest tak rzadka, że nie znalazła się w katalogu, na podstawie którego urzędnicy kierują pacjentów do sanatorium. To nie znaczy, że nie ma prawa do leczenia. Fundusz Zdrowia ma obowiązek uwzględniać takie sytuacje. Urzędnicy Funduszu Zdrowia mają dla chorego jedną radę - odwołanie do rzecznika praw pacjenta.

Metro 11.10.2006r
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Rehabilitacja w sanatorium i na turnusie Poradnik GP
« Odpowiedź #70 dnia: Październik 28, 2006, 10:48:12 pm »
W sanatorium i na rehabilitacji
- Gazeta Prawna NR 210 (1828) 2006-10-27 > Prawo i Życie

REHABILITACJA

LECZENIE UZDROWISKOWE Z NFZ

Wyjazd do sanatorium tylko raz do roku


Wybierając się do sanatorium na leczenie uzdrowiskowe, trzeba liczyć się z pewnymi
kosztami. Pobyt nie jest bowiem całkowicie wolny od opłat. Kuracjusz musi pokryć z
własnej kieszeni część kosztów związanych z zakwaterowaniem i wyżywieniem.

Leczenie sanatoryjne (inaczej uzdrowiskowe) jest kontynuacją leczenia specjalistycznego lub szpitalnego.
 Jego zadaniem jest rehabilitacja, leczenie chorób przewlekłych oraz
szeroko pojęta profilaktyka. Polega ono głównie na wykorzystaniu naturalnych bogactw i
czynników fizycznych, tj.:

• wód mineralnych (kąpiele lecznicze, kuracje pitne, inhalacje, ćwiczenia w basenach),
• borowin pod postacią kąpieli, zawijań, okładów i tamponów,
• hydroterapii (kąpiele, natryski, bicze szkockie, masaże wirowe, wibracyjne,
podwodne),
• fizykoterapii,
• kinezyterapii (gimnastyka indywidualna i zbiorowa).

WAŻNE

Fundusz nie ma obowiązku zapewnienia małżonkom wyjazdu do tego samego sanatorium w tym samym terminie.
 Osoby te pojadą razem, jeżeli jedno z małżonków ma orzeczony znaczny
stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia

Różne formy

Leczenie uzdrowiskowe w kraju jest prowadzone w kilku formach.
Należą do nich:

szpitalne uzdrowiska dla dorosłych – są tam kierowani ci pacjenci, których stan
zdrowia i zaawansowanie schorzenia wymagają bardziej intensywnego leczenia.
Skierowanie na tego typu kuracje wystawia lekarz prowadzący chorego w szpitalu, ordynator oddziału ub kierownik kliniki.
Leczenie osób czynnych zawodowo odbywa się tam na podstawie
zwolnienia lekarskiego. Leczenie trwa 21 dni, a Narodowy Fundusz Zdrowia w całości
pokrywa koszty opieki medycznej, zabiegów oraz zakwaterowania i wyżywienia;

sanatoria uzdrowiskowe dla dorosłych – tam są kierowani pacjenci przewlekle chorzy, których stan nie wymaga pobytu w szpitalu uzdrowiskowym.
Skierowanie na pobyt tam wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego.
Leczenie trwa 21 dni. NFZ pokrywa koszty opieki medycznej i zabiegów.
Tylko częściowo płaci za zakwaterowanie i wyżywienie.
Resztę kuracjusz pokrywa z własnej kieszeni;

w ambulatoryjna opieka dla dorosłych i dzieci – w takim przypadku NFZ pokrywa koszty opieki medycznej oraz wykonywanych zabiegów.
Kuracjusz natomiast we własnym zakresie zapewnia sobie zakwaterowanie i wyżywienie. Leczenie tego typu trwa od 6 do 18 dni;

szpitalne uzdrowiska dla dzieci – czas trwania kuracji wynosi 27 dni. Do takich szpitali są kierowane dzieci w wieku od 3 do 18 lat.
W czasie kuracji mają zapewnioną opiekę wychowawczą oraz możliwość kontynuowania nauki w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjum.
NFZ pokrywa w całości koszty opieki medycznej, zabiegów, zakwaterowania oraz
wyżywienia;


sanatoria dla dzieci z opiekunem – z tego rodzaju leczenia mogą korzystać dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Leczenie trwa 21 dni, jest w całości opłacane przez NFZ w przypadku dziecka.
Natomiast opiekun opłaca we własnym zakresie swoje zakwaterowanie i wyżywienie;

sanatoria dla dzieci – pobyt tam trwa 21 dni. Z leczenia tam mogą korzystać dzieci w wieku od 7 do 15 lat oraz młodzież od 16 do 18 roku życia, ale tylko w okresie wakacji.
NFZ w całości pokrywa koszty pobytu w sanatorium.
Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe w sanatorium lub w szpitalu uzdrowiskowym wystawia lekarz tzw. ubezpieczenia zdrowotnego, czyli taki, który ma podpisaną umowę
z Narodowym Funduszem Zdrowia na świadczenie swoich usług w danym roku lub pracuje w placówce, która ma taką umowę.
W przypadku konieczności kontynuowania leczenia w szpitalnym
uzdrowisku
, skierowanie wystawia również lekarz zatrudniony w szpitalu,
 w którym pacjent był leczony (w takim przypadku skierowanie jest wystawiane nie później niż w dniu wypisania chorego ze szpitala).
Do skierowania powinna być dołączona karta informacyjna, zawierająca niezbędne dane
na temat przebiegu choroby.

NFZ ma 30 dni na rozpatrzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe

Akceptacja skierowania

Wystawiając skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, lekarz kieruje się stanem zdrowia
pacjenta, a także wskazaniami uzasadniającymi odbycie tego rodzaju kuracji. Lekarz,
który je wystawił, powinien przesłać skierowanie do właściwego ze względu na
zamieszkanie pacjenta oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. Może to także zrobić sam
zainteresowany. Koperta powinna być opatrzona dopiskiem „Skierowanie na leczenie
uzdrowiskowe”.

Skierowanie musi być zaakceptowane przez fundusz. Zasadność wysłania pacjenta na
leczenie uzdrowiskowe potwierdza więc lekarz specjalista w dziedzinie
balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej.
Lekarz specjalista może dokonać zmiany kwalifikacji skierowania z leczenia
sanatoryjno-uzdowiskowego na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym (lub odwrotnie).

Skierowanie powinno być rozpatrzone przez fundusz nie później niż w ciągu 30 dni od daty wpłynięcia dokumentu do oddziału NFZ. J
edynie w uzasadnionych przypadkach (np. w celu uzupełnienia dokumentacji) termin ten może być przedłużony o kolejne 14 dni.
 O kolejności rozpatrywania skierowań na leczenie uzdrowiskowe decyduje data ich
wpłynięcia do NFZ.

Odrzucenie wniosku

Jeżeli oddział funduszu nie potwierdzi skierowania z powodu np. braku miejsca w
sanatorium, to pacjent automatycznie trafia na listę oczekujących. Musi być o tym
poinformowany pisemnie.
W zawiadomieniu powinna znajdować się również informacja o aktualnym miejscu na liście oczekujących i przewidywanym czasie wyjazdu do uzdrowiska.
Lekarz z funduszu ma prawo nie zaakceptować skierowania, gdy stwierdzi, że jest ono bezcelowe, a stan zdrowia pacjenta nie kwalifikuje go do korzystania z takiej formy
leczenia.
W takiej sytuacji oddział NFZ po prostu nie potwierdza przyjęcia skierowania
i zwraca je bezpośrednio lekarzowi, który je wystawił.
O odrzuceniu skierowania fundusz nformuje również samego zainteresowanego. Od tej decyzji pacjent nie może się odwołać.

Wskazanie miejsca leczenia

W przypadku akceptacji skierowania fundusz musi wskazać miejsce oraz termin leczenia
uzdrowiskowego. Jeżeli jednak stan zdrowia pacjenta uległ w międzyczasie pogorszeniu i
wyjazd do uzdrowiska powinien zostać przyśpieszony, o zmianie terminu wyjazdu na
leczenie decyduje lekarz specjalista. Dokonuje on ponownej oceny skierowania.
Potwierdzenie terminu wyjazdu do uzdrowiska powinno trafić do pacjenta nie później niż
60 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia kuracji, zaś sam pobyt trwa 21 dni.


DOKUMENTY W PODRÓŻY

Wyjeżdżając na leczenie uzdrowiskowe, należy zabrać:

• potwierdzone przez oddział NFZ skierowanie na leczenie,
• dowód tożsamości,
• aktualny dowód ubezpieczenia zdrowotnego,
• wyniki badań diagnostycznych, konsultacji specjalistycznych oraz kart informacyjnych

z leczenia szpitalnego, które mogą mieć związek z pobytem w uzdrowisku,
• leki, które są stale przyjmowane przez kuracjusza.

WAŻNE

Kolejne skierowanie na leczenia uzdrowiskowe osoby dorosłej może być złożone do NFZ po
upływie 12 miesięcy od ostatniego pobytu w sanatorium. Skierowania wpływające wcześniej pozostają bez rozpatrzenia i są odsyłane do lekarza wystawiającego

Rezygnacja pacjenta

Pacjent ma prawo zrezygnować z wyjazdu do uzdrowiska. Przyznane skierowanie powinno
zostać bezzwłocznie zwrócone do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania oddziału
funduszu.
Każda rezygnacja powinna być uzasadniona i właściwie udokumentowana w formie pisemnej.

 Oddział funduszu uznaje rezygnację i zwrot skierowania za zasadny w związku z:

• wypadkiem losowym (np. śmierć członka rodziny)
• chorobą ubezpieczonego
• brakiem możliwości uzyskania przez ubezpieczonego urlopu we wskazanym w skierowaniu terminie.

Jeżeli fundusz uzna, że przyczyny rezygnacji z wyjazdu są uzasadnione, wyznacza nowy termin wyjazdu do uzdrowiska.
 Natomiast w przypadku nieuzasadnionej rezygnacji bądź zwrócenia skierowania po terminie rozpoczęcia turnusu lub braku jego zwrotu, pacjent
może ubiegać się o wyjazd do uzdrowiska dopiero po roku od daty proponowanego, a
niewykorzystanego wyjazdu.

CO SANATORIUM MUSI ZAPEWNIĆ

Sanatorium musi zapewnić kuracjuszowi:


• całodobową opiekę medyczną (lekarską i pielęgniarską),
• dwa zabiegi przyrodolecznicze dziennie,
• zabezpieczenie w leki i materiały medyczne niezbędne do prowadzenia leczenia (leki
stale przyjmowane należy przywieźć ze sobą),
• dietę odpowiednią do stanu zdrowia.

W sanatorium pacjent nie ponosi kosztów dwóch zabiegów dziennie, za które płaci NFZ.
Muszą one być bezpośrednio związane z leczeniem choroby, która była podstawą
skierowania do sanatorium. Za pozostałe zabiegi, jeśli chcemy z nich skorzystać, musimy
zapłacić z własnej kieszeni.

Odpłatności pacjenta

Chory skierowany na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym ma w nim zagwarantowany bezpłatny pobyt (zakwaterowanie i wyżywienie). Dotyczy to także zabiegów i leków, które są zalecone przez lekarza. Musi jednak zapłacić za dojazd na miejsce kuracji. Jedynie
osobom z dysfunkcją narządu ruchu, które nie mogą skorzystać z transportu publicznego
(pociągu, autobusu) przysługuje bezpłatny przejazd do szpitala uzdrowiskowego (lub
sanatorium) karetką pogotowia. Taka konieczność musi być jednak potwierdzona przez
lekarza.

Fundusz nie płaci za pobyt w sanatorium rodzica czy opiekuna dziecka

O ile pobyt chorego w szpitalu uzdrowiskowym jest bezpłatny, o tyle w przypadku wyjazdu
do sanatorium chory musi liczyć się z dodatkowymi wydatkami.

Pacjent płaci za przejazd do uzdrowiska oraz pokrywa część kosztów wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium.
Wysokość opłat zależy od terminu pobytu – odpłatność jest niższa od 1 października do 30 kwietnia, wyższa natomiast w pozostałych miesiącach roku. Ich wysokość została
dokładnie określona w rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie
eczenia uzdrowiskowego (Dz.U. nr 94, poz. 655).

Kosztów związanych z wyżywieniem i zakwaterowaniem w uzdrowiskach nie ponoszą dzieci i młodzież: Dotyczy to tych osób, które

• nie ukończyły 18 roku życia,
• uczą się i nie ukończyły 26 lat,
• są niepełnosprawne w znacznym stopniu (bez ograniczenia wieku),
• są uprawnione do renty rodzinnej.

Osoby te, wyjeżdżając na leczenie uzdrowiskowe, muszą mieć ze sobą ważną legitymację szkolną, studencką lub orzeczenie o niepełnosprawności – w celu weryfikacji np. ich wieku lub stopnia upośledzenia. Fundusz nie płaci za pobyt w sanatorium rodzica czy opiekuna dzieci.

WAŻNE

Za okres pobytu na leczeniu uzdrowiskowym jest pobierana opłata miejscowa (tzw. opłata klimatyczna), której wysokość jest zróżnicowana w poszczególnych uzdrowiskach. Jednak nie może ona być wyższa niż 3, 20 zł dziennie. Opłat miejscowych nie pobiera się od osób przebywających na leczeniu szpitalnym

WAŻNOŚĆ SKIEROWANIA

• Okres ważności skierowania wynosi 12 miesięcy od daty jego wystawienia.
• Po utracie ważności skierowanie odsyłane jest do lekarza, który je wystawiał, w celu
ponownej weryfikacji.
• O utracie ważności skierowania oddział NFZ powiadamia pacjenta pisemnie.

Sanatorium a praca

Aby wyjechać do sanatorium w terminie przewidzianym przez fundusz, należy liczyć się z
tym, że wiąże się to z wykorzystaniem urlopu wypoczynkowego. Pobyt w sanatorium nie
stanowi bowiem podstawy do uzyskania zwolnienia lekarskiego (więcej na ten temat w
dalszej części poradnika).
Inne zasady obowiązują w przypadku konieczności wyjazdu pacjenta do szpitala
uzdrowiskowego. Po przyjęciu do niego, pacjent powinien niezwłocznie powiadomić
pracodawcę o przyczynie nieobecności w pracy i przedstawić – otrzymane w szpitalu
uzdrowiskowym – zaświadczenie o rozpoczęciu pobytu. Po zakończeniu leczenia chory otrzymuje zaświadczenie usprawiedliwiające czasową nieobecność w pracy.

Pacjent nie może odwołać się od decyzji funduszu o odrzuceniu skierowania

GDZIE NA LECZENIE SANATORYJNE

W Polsce w ramach ubezpieczenia zdrowotnego dorośli mogą w miejscowościach uzdrowiskowych leczyć dolegliwości:

• chorób narządów ruchu i reumatologia – Busko Zdrój, Ciechocinek, Cieplice Śląskie-Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Horyniec, Inowrocław, Iwonicz Zdrój, Jastrzębie Zdrój, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Lądek Zdrój, Połczyn Zdrój, Solec, Swoszowice, Świeradów Zdrój, Ustroń, Wapienne, Wieniec Zdrój;
• chorób układu krążenia – Busko Zdrój, Ciechocinek, Długopole Zdrój, Inowrocław, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Krynica, Kudowa Zdrój, Lądek Zdrój, Nałęczów, Polanica Zdrój, Rabka, Rymanów Zdrój, Świeradów Zdrój, Świnoujście;
• chorób układu oddechowego – Ciechocinek, Czerniawa, Duszniki Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Iwonicz Zdrój, Jedlina Zdrój, Kołobrzeg, Muszyna, Piwniczna, Rabka, Rymanów Zdrój, Szczawnica, Szczawno Zdrój, Świnoujście, Ustroń, Wysowa;
• chorób skóry – Busko Zdrój, Lądek Zdrój, Świnoujście;
• chorób układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii – Kołobrzeg, Kudowa-Zdrój, Skolimów Konstancin, Świnoujście;
• chorób kobiecych – Duszniki Zdrój, Połczyn Zdrój, Świeradów Zdrój;
• chorób układu trawienia – Długopole Zdrój, Duszniki Zdrój, Iwonicz Zdrój, Jedlina Zdrój, Krynica, Muszyna, Polanica Zdrój, Szczawno Zdrój, Wysowa, Żegiestów;
• chorób układu moczowego – Cieplice Śląskie Zdrój, Krynica, Szczawno Zdrój, Żegiestów.

Natomiast dzieci:

• choroby narządów ruchu – Busko Zdrój, Ciechocinek, Cieplice Śląskie Zdrój, Goczałkowice Zdrój;
• reumatologia i choroby układu krążenia – Ciechocinek, Cieplice Śląskie Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Jastrzębie Zdrój, Kudowa Zdrój, Rabka, Rymanów Zdrój, Wieniec Zdrój;
• choroby układu krążenia (rehabilitacja wad serca) – Polanica Zdrój;
• choroby układu oddechowego – Czerniawa, Kołobrzeg, Rabka, Rymanów Zdrój, Szczawno;
• choroby skóry – Kołobrzeg;
• choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii – Kołobrzeg, Rabka;
• choroby układu moczowego – Rymanów Zdrój.


kliknij, powiększ

Dominika Sikora
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #71 dnia: Październik 28, 2006, 10:51:08 pm »
WOLNE NA SANATORIUM, NA ZABIEGI.

Skierowanie nie jest zwolnieniem

Otrzymanie skierowania na pobyt w sanatorium to tylko połowa drogi do miejsca, w którym pracownik będzie mógł poprawić swoje zdrowie. O tym, czy ostatecznie osoba pracująca będzie mogła wyjechać do sanatorium, może zadecydować pracodawca.

Dla pracodawcy skierowanie na turnus w sanatorium, jakie przedstawi pracownik, jest nic nieznaczącym kawałkiem papieru. Wyjazd do sanatorium z reguły odbywa się w ramach urlopu wypoczynkowego, którego udzielanie należy do pracodawcy. Pracownik nie może bez dokonania uzgodnień z pracodawcą pewnego dnia zamiast w pracy stawić się w sanatorium.

WAŻNE

Podstawą wypłaty wynagrodzenia za czas zwolnienia od pracy jest dokument potwierdzający pobyt pracownika niepełnosprawnego na turnusie, wystawiony przez jego organizatora.

Wyjątki od zasady

Fakt przebywania w uzdrowisku nawet na podstawie skierowania z Narodowego Funduszu Zdrowia jest prywatną sprawą pracownika i nie usprawiedliwia jego nieobecności w pracy.

Skierowanie do sanatorium nie jest zwolnieniem lekarskim.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której pracownik korzysta z leczenia w szpitalu uzdrowiskowym.
W takim przypadku obowiązują zasady stosowane w związku z pobytem w szpitalu. Po przyjęciu do szpitala uzdrowiskowego pacjent powinien niezwłocznie powiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności w pracy i przedstawić – otrzymane w szpitalu uzdrowiskowym – zaświadczenie o rozpoczęciu pobytu. Po zakończeniu leczenia pacjent otrzymuje zaświadczenie na druku o czasowej niezdolności do pracy. Za okres czasowej niezdolności do pracy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie obliczane jak zasiłek chorobowy.

W korzystniejszej sytuacji są pracownicy niepełnosprawni. Osoby te muszą poddawać się bardziej lub mniej intensywnej rehabilitacji. Ustawodawca zadbał, aby tacy pracownicy mogli regularnie korzystać z sanatoriów i organizowanych przez nie turnusów rehabilitacyjnych. Zasady korzystania z takich turnusów określone zostały w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 123, poz. 776 z późn. zm.). Opisaliśmy je w osobnym artykule w dodatku (patrz str. A10). Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, osoba o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w wymiarze do 21 dni roboczych, jednak tylko w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w roku. Osoby
niepełnosprawne są kierowane na taki turnus na wniosek lekarza, pod którego opieką znajduje się dana osoba.

O tym, jakie warunki trzeba spełnić, by wyjechać na turnus rehabilitacyjny, stanowi rozporządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 22 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania zwolnień od pracy osobom o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym (Dz.U. nr 100, poz. 927). Lekarz we wniosku kierującym osobę uprawnioną na turnus określa dokładnie jego rodzaj i czas trwania.

Pracodawca udziela osobie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zwolnienia od pracy na podstawie wniosku lekarza sprawującego opiekę nad tą osobą o skierowanie na turnus rehabilitacyjny.
Pracownik nie powinien wyjechać na rehabilitacyjny turnus w dowolnym terminie. Paragraf pierwszy rozporządzenia z 22 maja 2003 r. stanowi, że wyjazd pracownika powinien nastąpić w terminie, który umożliwi zapewnienie normalnego toku pracy w zakładzie. Podstawą wypłaty wynagrodzenia za czas zwolnienia od pracy jest dokument potwierdzający pobyt pracownika niepełnosprawnego na turnusie, wystawiony przez jego organizatora. Wysokość wynagrodzenia za czas zwolnienia od pracy przysługującego na turnus rehabilitacyjny oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym uprawnia do takiego zwolnienia, jak w przypadku pobytu w szpitalu

Zabiegi w godzinach pracy

Zdarza się, że pracownik po przebytej chorobie odzyska zdolność do pracy, ale jest wskazane, aby przeszedł jeszcze dodatkową serię zabiegów rehabilitacyjnych. Wiadomo, że przychodnie, w których przeprowadzane są tego typu zabiegi, z reguły pracują w tzw.
godzinach biurowych. W takiej sytuacji pracownik ma trudności z korzystaniem z zalecanych przez lekarza zabiegów po pracy. Skierowanie na zabiegi nie jest jednak zwolnieniem lekarskim uprawniającym do niestawienia się w pracy. Zwolnienia wystawiane są przez lekarza tylko w sytuacji, gdy pracownik faktycznie nie może pracować.

Aby skorzystać z zaleconych przez lekarza zabiegów, pracownik musi porozumieć się z pracodawcą. Pracodawca może na wniosek pracownika udzielać mu zwolnień od pracy, za
które pracownik nie otrzyma wynagrodzenia. Poza tym pracodawca może dostosować do planu zabiegów rozkład czasu pracy pracownika, np. może się zgodzić, aby w określone dni pracownik rozpoczynał pracę wcześniej i wcześniej ją kończył. W ostateczności pracownik może skorzystać z urlopu na żądanie. Problem jednak w tym, że wymiar tego urlopu jest ograniczony do 4 dni w roku.


NIE ZAWSZE ZWOLNIENIE


Trzeba pamiętać, że turnus rehabilitacyjny jest osobną usługą świadczoną przez sanatoria osobom niepełnosprawnym. Nie każdy pobyt w sanatorium oznacza, że pracownik nawet z orzeczonym stopniem niepełnosprawności może domagać się od pracodawcy płatnego zwolnienia od pracy. Jedynie w przypadku, gdy spełnione są określone wymagania, a sanatorium jest organizatorem turnusu rehabilitacyjnego, którego rodzaj określił lekarz, osoba niepełnosprawna będzie miała prawo do zwolnienia od pracy określonego w art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych.

- Tomasz Zalewski



POMOC SOCJALNA OD PRACODAWCY

Dofinansowanie nie dla każdego

Pracownicy, którzy chcieliby otrzymać dofinansowanie od pracodawcy do pobytu w
sanatorium, muszą sprawdzić, czy taką możliwość przewiduje regulamin zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych.


Pomoc w sfinansowaniu lub dopłacie do pobytu pracownika w sanatorium czy na wczasach profilaktycznych nie jest obowiązkiem pracodawcy.
Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm.) wskazuje, że środki tego funduszu mogą być przeznaczone na:

• finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do
korzystania z funduszu (należy przez nią rozumieć usługi świadczone przez pracodawcę na
rzecz różnego rodzaju form krajowego wypoczynku, działalności kulturowo-oświatowej,
sportowo-rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialno-rzeczowej lub finansowej, a także
zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową)
• dofinansowanie zakładowych lub międzyzakładowych obiektów socjalnych (tj. ośrodków
wczasowych i kolonijnych, domów wypoczynkowych, sanatoriów, ogrodów działkowych,
obiektów sportowo-rekreacyjnych, żłobków i przedszkoli, a także obiektów służących
działalności kulturalnej).

Pracodawca może jednak w treści regulaminu zakładowego rozszerzyć katalog przyznawanej z ZFŚS pomocy, m.in. o sfinansowanie pobytu w sanatorium nie należącym do danego zakładu pracy.

Nie wszystkim po równo

Wprawdzie ze świadczeń z funduszu ma prawo korzystać każdy pracownik firmy, w której
działa ZFŚS, nie każdemu jednak zostaną one przyznane. Pracodawca bowiem jest
zobowiązany wspomnianą ustawą do udzielenia pomocy według tzw. kryterium socjalnego, a więc zależnie od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej.
Adresatami świadczeń z ZFŚS są zatem osoby o niskich dochodach przypadających na
członka rodziny, rodziny wielodzietne, osoby, które nie są w stanie samodzielnie
przezwyciężyć trudne sytuacje życiowe, a także rodziny dotknięte niepełnosprawnością i
bezrobociem.
Jeśli więc o sfinansowanie pobytu w sanatorium ubiega się osoba, której dochody są
elatywnie wysokie, może ona spotkać się z decyzją odmowną lub zgodą na pokrycie z
funduszu tylko części kosztów leczenia sanatoryjnego. Uzależnienie przyznania świadczeń
czy usług lub pomoc w ich sfinansowaniu jest więc uznaniowe.

WAŻNE

Pracownik ubiegający się o pomoc zakładu pracy nie może odmówić podania informacji o swojej sytuacji rodzinnej

Trzeba spełniać warunki

Pracodawca, ustalając, czy danemu pracownikowi może sfinansować i w jakiej wysokości
świadczenie, o które się ubiega, musi ustalić sytuację osoby, która zwraca się do niego
z wnioskiem o pomoc. Może więc żądać od niej zaświadczenia o dochodach osiąganych nie
tylko w jego zakładzie pracy, ale także z innych źródeł. Co więcej, w takim
zaświadczeniu muszą być uwzględnione także zarobki małżonka osoby ubiegającej się o
świadczenie. Pracownik, jeśli chce uzyskać pomoc, nie może odmówić podania pracodawcy
informacji niezbędnych do ustalenia jego sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej. W
regulaminie funduszu powinny być wyszczególnione wymagane do tego dokumenty.

WAŻNE

Jeśli o sfinansowanie pobytu w sanatorium ubiega się osoba, której dochody są
relatywnie wysokie, może ona spotkać się z decyzją odmowną lub zgodą na pokrycie z
funduszu tylko części kosztów leczenia sanatoryjnego.

Kara za fałszowanie danych

Pracownik nie może sfałszować informacji o swojej sytuacji socjalnej. Musi pamiętać, że
oświadczenie w tej sprawie, które składa pracodawcy, jest dokumentem w rozumieniu art.
245 kodeksu postępowania cywilnego (czyli stanowiącym dowód złożenia oświadczenia), a
prawdziwość danych w nim zawartych – potwierdzona własnoręcznym podpisem osoby
składającej oświadczenie – może być sprawdzana w trybie i na warunkach określonych w
art. 253 k.p.c. (druga strona może dowieść nieprawdziwości informacji podanych w
dokumencie).

Można się odwołać

Jeżeli pracownik otrzyma decyzję odmowną w sprawie przyznania świadczenia lub
wnioskowanej wysokości dofinansowania, może się od niej odwołać w ciągu 7 dni od dnia
potrzymania pisma od pracodawcy. Ten musi w ciągu 14 dni ponownie rozpatrzyć wniosek
pracownika.
Decyzja pracodawcy, podjęta w następstwie tego odwołania, jest ostateczna.


http://www.gazetaprawna.pl/numery/1828/piz6.gif

http://www.gazetaprawna.pl/numery/1828/piz6a.gif
 Izabela Rakowska-Boroń



WOLNE NA WYJAZD DO SANATORIUM

Przesunięcie terminu urlopu

Pracownikowi trudno jest przewidzieć, kiedy NFZ skieruje go do sanatorium. Z reguły na skierowanie czeka się około roku, więc tylko w pewnym przybliżeniu można zaplanować na ten czas urlop wypoczynkowy. Co jednak zrobić, jeżeli termin turnusu w sanatorium nie pokrywa się z terminem zaplanowanego urlopu?



Wielu pracodawców wciąż sporządza plan urlopów. Może się więc okazać, że termin zaplanowanego urlopu nie pokrywa się z terminem przydzielonego turnusu w sanatorium. Na szczęście prawo dopuszcza zmianę terminu rozpoczęcia urlopu wypoczynkowego. Konieczność zmiany terminu rozpoczęcia urlopu może być podyktowana sytuacją pracownika.

Przepisy nie określają, co może być powodem przesunięcia terminu wypoczynku. Ustawodawca ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wniosek o zmianę terminu urlopu powinien być umotywowany ważnymi przyczynami.


Na wniosek

Podstawą zmiany terminu urlopu pracownika z jego inicjatywy jest złożenie wniosku w tej sprawie. We wniosku powinien on wskazać przyczyny, które uniemożliwiają mu wykorzystanie urlopu, oraz termin, w którym miał być wykorzystany, a także termin, na jaki chce go przesunąć. Oczywiście nawet brak uzasadnienia nie oznacza obligatoryjnej odmowy przesunięcia przez pracodawcę urlopu. Jeżeli pracownik i pracodawca dojdą do porozumienia, wtedy korekta daty rozpoczęcia i zakończenia urlopu jest możliwa w każdym przypadku.


Wyjazd na urlop bez uzyskania zgody pracodawcy jest ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych



Interes firmy

Samo złożenie wniosku oczywiście jeszcze nie gwarantuje zmiany terminu. Wniosek jest rozpatrywany przez pracodawcę. To on decyduje, czy okoliczności uniemożliwiające wykorzystanie urlopu zgodnie z jego przeznaczeniem, na które powołuje się pracownik, są poważne i czy zmiana terminu nie wywoła negatywnych skutków dla firmy. Pracodawca przy planowaniu urlopów musi bowiem brać pod uwagę konieczność zapewnienia normalnego toku pracy w przedsiębiorstwie. Jeżeli pracownik, nie czekając na zgodę pracodawcy, pojedzie do sanatorium w zaproponowanym przez siebie terminie, to takie postępowanie stanowić będzie ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. W konsekwencji pracodawca może zastosować wobec takiego pracownika kary regulaminowe, a w skrajnych przypadkach może takie postępowanie uznać nawet za uzasadnioną podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.




GDY ZABRAKNIE URLOPU

Kuracja na bezpłatnym

Turnus sanatoryjny trwa nawet kilka tygodni. Może się więc zdarzyć, że pracownik, który dostanie skierowanie do sanatorium, nie będzie miał wystarczająco dużo urlopu wypoczynkowego. Aby nie stracić wyjazdu, może skorzystać z urlopu bezpłatnego, co ma jednak swoje minusy.



Urlop bezpłatny nie jest idealnym rozwiązaniem. Głównym mankamentem skorzystania z tej możliwości uzyskania zwolnienia od pracy jest to, że za czas takiego urlopu pracownik nie otrzymuje wynagrodzenia. Czasami jednak trzeba poświęcić zarobek, aby podreperować zdrowie. Każdy powinien rozważyć to sam.



Nie zwlekać z wnioskiem

Urlop bezpłatny udzielany jest na wniosek pracownika. Przepisy nie określają wzoru takiego wniosku ani terminu, w jakim należy go złożyć u pracodawcy. Praktyka i zdrowy rozsądek podpowiadają jednak, aby wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego składany był jak najwcześniej. Nikt nie lubi być zaskakiwany w ostatniej chwili. Pracodawca powinien mieć czas na rozpatrzenie wniosku i ewentualne przygotowanie firmy do nieplanowanej kilkutygodniowej nieobecności pracownika.

Pracownik nie musi uzasadniać, dlaczego chce skorzystać z urlopu bezpłatnego. Jednak w tym przypadku lepiej nie robić tajemnicy z faktu, że w czasie nieobecności w pracy pracownik będzie przechodził kurację. Z uwagi na powód ubiegania się o urlop, w pewnością warto do wniosku dołączyć kopię skierowania z Narodowego Funduszu Zdrowia. Dokumentacji lekarskiej, na podstawie której lekarz wystąpił o kurację pacjenta w sanatorium, nie warto pokazywać – nie jest rolą pracodawcy oceniać, dlaczego pobyt w sanatorium uznano za wskazany. W tym przypadku chodzi o udokumentowanie potrzeby czasowego zwolnienia od wykonywania pracy.


W zasadzie pracownik nie musi wyjaśniać, dlaczego chce skorzystać z urlopu bezpłatnego


Tylko z woli pracodawcy

Prawo pozostawia udzielenie pracownikowi urlopu bezpłatnego swobodnego uznania pracodawcy. To on, oceniając możliwości firmy, jej interes ekonomiczny i inne istotne z jego punktu widzenia względy decyduje, czy udzieli zgody na urlop bezpłatny, choć co prawda, pracownik może wywierać na pracodawcę presję, np. przez związki zawodowe działające w przedsiębiorstwie. Związkowcy znając kłopoty zdrowotne jednego z pracowników, mogą popierać jego starania o urlop bezpłatny na okres pobytu w sanatorium.

Podczas urlopu bezpłatnego pracownikowi nie przysługują uprawnienia pracownicze. Warto wiedzieć, że udzielenie takiego urlopu na krócej niż miesiąc nie wpływa na wymiar urlopu wypoczynkowego w danym roku. Zatem pracownik, który skorzysta z urlopu w sanatorium, raczej nie straci nic z urlopu wypoczynkowego.

Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #72 dnia: Październik 28, 2006, 10:51:48 pm »
LECZENIE REHABILITACYJNE

Świadczenia możliwe także w domu

Skierowanie na leczenie rehabilitacyjne oraz na zabiegi fizjoterapeutyczne wystawia
również lekarz rodzinny.
 W skierowaniu musi podać przyczynę wysłania chorego do poradni rehabilitacyjnej
.

Świadczenia rehabilitacyjne są przeznaczone m.in.
 dla osób przewlekle chorych, z dysfunkcjami narządów ruchu, czyli do takich,
w przypadku których leczenie farmakologiczne musi być wspomagane również zabiegami fizykoterapeutycznymi, poprawiającymi sprawność fizyczną.


Skierowanie na zabiegi

Skierowanie do poradni rehabilitacyjnej oraz na zabiegi fizjoterapeutyczne wystawia
lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz musi podać w nim rozpoznanie jednostki
chorobowej oraz określić dysfunkcję narządu lub inną przyczynę kierowania pacjenta na
rehabilitację.
W przypadku skierowania chorego na fizjoterapię przez lekarza innego niż
lekarz ze specjalizacją w ramach rehabilitacji medycznej, ortopedii, chirurgii ogólnej
czy reumatologii, musi on przeprowadzić badania czynnościowe narządu ruchu i ustalić
program rehabilitacji.

Lekarze specjaliści mogą kierować pacjentów na zabiegi rehabilitacyjne zgodne z ich
specjalizacją, np. kardiolog kieruje chorego na zabiegi z zakresu rehabilitacji
kardiologicznej, neurolog – w zakresie rehabilitacji neurologicznej.

Lekarze specjaliści mogą kierować pacjentów na zabiegi rehabilitacyjne zgodne z ich
specjalizacją


Porada w poradni

Podstawową formą świadczeń rehabilitacyjnych są te udzielane w poradniach. Jest to tzw.
rehabilitacja w warunkach ambulatoryjnych. Obejmuje ona m.in.:


• poradę rehabilitacyjną lekarską – są to badania oraz ocena ogólnego stanu zdrowia. W
jej trakcie jest ustalany program zabiegów rehabilitacyjnych oraz wypisywane są
skierowania na specjalistyczne konsultacje oraz recepty. Lekarz wystawia również,
według potrzeb, zlecenie na przedmioty ortopedyczne i pomocnicze, wypisuje wniosek do
opieki społecznej,

• poradę rehabilitacyjną lekarską dla noworodków i niemowląt – w jej trakcie lekarz
przeprowadza dodatkową ocenę rozwoju psychoruchowego i neurofizjologicznego dziecka.
Jest również w stanie stwierdzić ewentualne deformacje i ograniczenie ruchowe dziecka.

zabiegi fizjoterapeutyczne – obejmują one świadczenia z zakresu kinezyterapii,
masaże, elektrolecznictwo, światłolecznictwo, kąpiele czy krioterapię.
Świadczenia te są wykonywane w specjalistycznych placówkach. Jedynie ze względu na stan zdrowia pacjenta, część z nich jest wykonywana w warunkach domowych. O tym jednak decyduje lekarz specjalista kierujący na tego typu leczenie.


WAŻNE


Lekarze specjaliści mogą kierować pacjentów na zabiegi rehabilitacyjne zgodne z ich
specjalizacją.
Kardiolog kieruje chorego na zabiegi z zakresu rehabilitacji
kardiologicznej, neurolog – w zakresie rehabilitacji neurologicznej

Leczenie w domu

Rehabilitacja w warunkach domowych obejmuje swoim zakresem porady lekarskie i zabiegi fizjoterapeutyczne w domu pacjenta, który ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie może dotrzeć do placówek udzielających tego typu świadczeń w warunkach ambulatoryjnych (tj. w specjalistycznej poradni).
Na prowadzenie rehabilitacji w domu mogą liczyć pacjenci, których stan zdrowia rokuje poprawę.
Realizowana jest u chorych z zaburzeniami narządu ruchu, które są spowodowane:


• ogniskowymi uszkodzeniami mózgu (stany po zatorach mózgowych, udarach krwotocznych mózgu, urazach) do 12 miesięcy od wypadku,
• uszkodzeniem rdzenia kręgowego do 12 miesięcy od urazu,
• chorobami przewlekłymi (np. rdzeniowy zanik mięśni, zapalenie wielomięśniowe, guzy
mózgu),
• chorobami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych lub kolanowych po zabiegach
endoprotezoplastyki stawu do 6 miesięcy po operacji,
• stanami po urazach kończyn dolnych do 6 miesięcy po urazie.

O tym, jak powinno przebiegać leczenie rehabilitacyjne takich pacjentów, decyduje
lekarz specjalista z poradni rehabilitacyjnej po odbytej wizycie domowej u chorego.


Czas trwania rehabilitacji w warunkach domowych wynosi do 4 tygodni, z możliwością
powtórzenia cyklu ćwiczeń co 12 tygodni. Jeżeli istnieją wskazania do kontynuowania

rehabilitacji powyżej 8 tygodni w ciągu roku, NFZ finansuje dalszą rehabilitację w domu
chorego na podstawie uzasadnienia lekarza, który leczy pacjenta. Przedłużenie
rehabilitacji wymaga zgody dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego funduszu.

Rehabilitacja ogólnoustrojowa

Pacjenci, których stan zdrowia nie pozwala na korzystanie ze świadczeń
rehabilitacyjnych np. w poradniach, a jednocześnie nie wymagają całodobowego nadzoru
medycznego, mają dostęp do niezbędnych świadczeń i zabiegów w ośrodkach rehabilitacji
dziennej. Są im tam udzielane porady lekarskie, świadczenia z zakresu neuropsychologii,
logopedii, psychoterapii. Czas trwania takiej rehabilitacji wynosi od 3 do 6 tygodni.

W przypadku pacjentów wymagających całodobowej opieki medycznej, są oni przyjmowani do szpitalnych oddziałów rehabilitacyjnych. Tam też są im udzielane niezbędne badania diagnostyczne i ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Na oddziały rehabilitacyjne przyjmowani są pacjenci, którzy w ciągu ostatnich 42 dni byli poddani zabiegowi operacyjnemu, w przypadku których doszło do zaostrzenia schorzenia reumatycznego lub narządu ruchu, co powoduje ich dalsze upośledzenie.

Skierowanie na rehabilitację ogólnoustrojową w warunkach oddziału stacjonarnego może
być wystawiane przez lekarzy pracujących na oddziałach:


• neurologicznych,
• neurochirurgicznych,
• urazowo-ortopedycznych,
• chirurgicznych,
• intensywnej terapii,
• wewnętrznych.

W przypadku schorzeń przewlekłych skierowania na takie leczenie wystawiają lekarze
poradni:


• rehabilitacyjnych,
• urazowo-ortopedycznych,
• neurologicznych,
• reumatologicznych.

W przypadku pacjentów przewlekle chorych, których stan zdrowia uległ zaostrzeniu,
skierowanie może wystawić również lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. Czas trwania
rehabilitacji na oddziale wynosi do 3 do 6 tygodni. Pacjenci powinni być poddawani
ćwiczeniom usprawniającym przez 6 dni w tygodniu.

Na prowadzenie rehabilitacji w domu mogą liczyć pacjenci, których stan zdrowia rokuje poprawę


Rehabilitacja neurologiczna

Ten typ rehabilitacji jest realizowany szczególnie na oddziałach rehabilitacji
neurologicznej oraz o profilu ogólnorehabilitacyjnym. Kwalifikacja do tego typu
leczenia jest przeprowadzana na podstawie oceny stanu zdrowia pacjenta, dysfunkcji
układu nerwowego i oceny stopnia inwalidztwa.

W ramach rehabilitacji neurologicznej wyróżnia się tzw. wczesną i wtórną.
 Ta pierwsza jest potrzebna pacjentom, którzy maksymalnie 3 miesiące wcześniej ulegli urazowi układu nerwowego lub byli poddani zabiegowi operacyjnemu na ośrodkowym układzie nerwowym. Od chwili zakwalifikowania pacjenta na tego rodzaju rehabilitację do przyjęcia do
właściwego oddziału nie może upłynąć więcej niż 21 dni. Czas pobytu na oddziale
rehabilitacyjnym w przypadku pacjentów z urazami układu nerwowego wynosi 3-9 tygodni.

W przypadku rehabilitacji neurologicznej wtórnej, kwalifikacja pacjentów jest
niezależna od daty wystąpienia urazu czy zabiegu operacyjnego.


PRZECIWWSKAZANIA REHABILITACJI KARDIOLOGICZNEJ

Przeciwwskazaniami do prowadzenia rehabilitacji kardiologicznej są:

• niewydolność krążenia III/IV stopnia,
• zaostrzenie choroby niedokrwistości serca wymagające intensywnego leczenia
farmakologicznego,
• czynny stan zapalny wsierdzia, mięśnia sercowego, osierdzia,
• niewyrównane nadciśnienie tętnicze,
• zaawansowany zespół płucno-sercowy,
• inne stany wymagające intensywnego nadzoru pacjenta.

Rehabilitacja kardiologiczna

Ten rodzaj rehabilitacji jest realizowany w oddziałach i ośrodkach dziennej
rehabilitacji kardiologicznej. Na ten rodzaj zabiegów pacjent jest kierowany
bezpośrednio z oddziału szpitalnego (kardiologicznego, kardiochirurgicznego lub chorób
wewnętrznych). Czas trwania rehabilitacji wynosi:

• po zawale serca, operacji wieńcowej lub zastawkowej – do 4 tygodni,
• po koronaroplastyce, niektórych operacjach kardiochirurgicznych – do 2 tygodni.

Należy pamiętać, że pewne osoby nie mogą być poddane rehabilitacji kardiologicznej.
W ramach rehabilitacji kardiologicznej prowadzonej w warunkach oddziału pacjent ma
indywidualnie dobierany program treningowy. Jest on przygotowywany we współpracy ze
specjalistą kardiologiem na podstawie wyników badań diagnostycznych oraz dokumentacji
medycznej pacjenta.

Kierowanie chorego na ten rodzaj rehabilitacji powinno nastąpić bezpośrednio z oddziału
szpitalnego. W wyjątkowych przypadkach wystawia je lekarz poradni kardiologicznej. Czas
takiej rehabilitacji trwa do 8 tygodni.

Podstawową formą świadczeń rehabilitacyjnych są świadczenia udzielane w poradniach


Rehabilitacja pulmonologiczna
Zabiegi fizykoterapeutyczne w ramach tego typu rehabilitacji są przeznaczone
szczególnie dla pacjentów z niewydolnością układu oddechowego. Dotyczy to więc takich
schorzeń, jak:

• przewlekłe nieżyty oskrzeli,
• rozedma i pylica płuc z towarzyszącym nieżytem oskrzeli,
• przewlekła obturacyjna choroba płuc,
• astma oskrzelowa,
• stany po przebytym odoskrzelowym zapaleniu płuc (do 3 tygodni od zakończonego leczenia),
• stan po przebytym wysiękowym zapaleniu opłucnej (do 3 tygodni od zakończenia
leczenia).

W przypadku dzieci schorzeniami kwalifikującymi je do rehabilitacji pulmonologicznej jest:

• nawracające zapalenie oskrzeli, zespoły zatokowo-oskrzelowe, rozstrzenie oskrzeli z towarzyszącym nieżytem, astma oskrzelowa,
• stany po zapaleniu płuc do 3 tygodni od zakończenia leczenia, po przebytym zespole zaburzeń oddechowych, po aspiracji ciała obcego, po zabiegach torakochirurgicznych,
• mukowiscydoza,
• wrodzone wady układu oddechowego,
• inne nawracające schorzenia dróg oddechowych.

Skierowanie do oddziału rehabilitacji wystawia lekarz ze szpitalnego oddziału
pulmonologii, torakochirurgii, kardiochirurgii, laryngologii, onkologii, chorób
wewnętrznych oraz pediatrii. W uzasadnionych medycznie przypadkach skierowanie może być wystawione przez lekarza poradni chorób płuc lub poradni alergologicznych. Czas trwania takiej rehabilitacji wynosi dla osób dorosłych do 3 tygodni, natomiast w przypadku dzieci trwa od 4 do 6 tygodni.


kliknij aby powiększyc

http://www.gazetaprawna.pl/numery/1828/piz9big.gif
Dominika Sikora
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #73 dnia: Październik 28, 2006, 10:52:27 pm »
TURNUSY REHABILITACYJNE

PFRON dopłaci do wyjazdu

Osoby niepełnosprawne mogą ubiegać się o dofinansowanie wyjazdu na turnus
rehabilitacyjny. Mogą tam liczyć zarówno na fachową pomoc medyczną, jak i rozwijanie
swoich zainteresowań.


Turnusy rehabilitacyjne są zorganizowaną formą rehabilitacji połączoną z elementami wypoczynku. Ich celem, najogólniej mówiąc, jest poprawa sprawności psychofizycznej oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników m.in. poprzez nawiązywanie kontaktów społecznych i rozwijanie zainteresowań.

WAŻNE

Informacja o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych oraz specjalne druki
wniosków można uzyskać:


• Krajowym Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych – ul. Gałczyńskiego 4,
Warszawa, tel. 022 826 48 22
• na stronie internetowej www.zurs.com.pl
• powiatowych centrach pomocy rodziny

Wyjazd za zgodą lekarza

Z turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, czyli
takie, które mają ważne orzeczenie lekarskie:


• o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
• o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
• o niepełnosprawności osoby do ukończenia 16 roku życia.

Przy wyjeździe na turnus sam zainteresowany wybiera ośrodek na terenie kraju, do
którego chciałby pojechać. Sam też decyduje o terminie wyjazdu. Jednak udział w
turnusie wymaga zgody lekarza. Dlatego osoba niepełnosprawna jest tam kierowana na
wniosek lekarza, pod opieką którego znajduje się. Może to być zarówno lekarz pierwszego
kontaktu, jak i specjalista. Ośrodek, w którym odbędzie się turnus, musi być
dostosowany do rodzaju dysfunkcji osoby niepełnosprawnej.

Wysokość dopłat zależy od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji materialnej
uczestnika turnusu



Dofinansowanie turnusu

Aby wziąć udział w turnusie rehabilitacyjnym, należy liczyć się z tym, że za pobyt
trzeba zapłacić z własnych środków. Można jednak ubiegać się o dofinansowanie z

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Najczęściej turnusy
trwają 14 dni i kosztują od kilkuset złotych do 1 tys. zł. Zasady dofinansowania
reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej.
Zgodnie z art. 10e o częściowe pokrycie kosztów pobytu na turnusie rehabilitacyjnym
mogą ubiegać się osoby, których dochód nie przekracza:

• dla osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym – 1264 zł netto (50 proc. przeciętnego wynagrodzenia),
• dla osoby samotnej – 1643 zł netto (65 proc. przeciętnego wynagrodzenia).

W przypadku przekroczenia tych kwot, dofinansowanie kosztów turnusu rehabilitacyjnego
ze środków PFRON pomniejsza się o kwotę, o którą dochód ten został przekroczony. Jednak w sytuacjach uzasadnionych trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej lub jej opiekuna, dopłaty z PFRON do uczestnictwa w turnusie mogą być przyznane bez pomniejszenia, mimo przekroczenia dopuszczalnej wysokości dochodu. Zgodę na to musi jednak wyrazić Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR), gdzie należy złożyć wniosek o przyznanie dofinansowania.

Do wniosku należy dołączyć również dodatkowe dokumenty, takie jak:

• wniosek lekarski o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,
• kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
• poświadczenie o uzyskiwanych dochodach – np. odcinek renty, oświadczenie zakładu
pracy.

Informację o przyznaniu dofinansowania oraz oświadczenie wnioskodawcy o wyborze turnusu
może wysyłać osobiście lub za pośrednictwem Krajowego Centrum Organizacji Turnusów
Rehabilitacyjnych (KCOTR) do organizatora turnusu. Bardzo ważne jest również to, że
osoba niepełnosprawna może starać się o pokrycie części kosztów tylko raz w roku.

Ponieważ na decyzję o częściowej refundacji kosztów turnusu czeka się dosyć długo,
odpowiedni wniosek należy złożyć z co najmniej kwartalnym wyprzedzeniem. Wysokość
dofinansowania waha się od 18 proc. do 35 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale (dane takie ogłasza Główny Urząd Statystyczny).

Wysokość dopłaty jest uzależniona od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji
materialnej wnioskodawcy. Należy pamiętać, że wysokość dochodów umożliwiająca ubieganie się o dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych ulega zmianie co kwartał. Informacje te są podawane na stronach internetowych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej –

www.mpips.gov.pl.

Jeżeli osoba zainteresowana uczestnictwem w turnusie rehabilitacyjnym uzyska
dofinansowanie ze środków publicznych, to w terminie do 30 dni od otrzymania
powiadomienia, nie później niż na 21 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu, informuje
PCPR o turnusie, w którym będzie uczestniczyła. Aby przyznana refundacja trafiła do organizatora turnusu, muszą być spełnione warunki określone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz.U. nr 100, poz. 926).
Są to:

• dane o turnusie muszą być zgodne z rejestrem organizatorów,
• wybór turnusu musi być zgodny ze zleceniem lekarza.


ROLA POWIATOWYCH CENTRÓW

Jedną z funkcji powiatowych centrów pomocy rodzinie jest udzielanie osobom
zainteresowanym informacji o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych,
posiadających wpisy do odpowiednich rejestrów. Ułatwia to niepełnosprawnym wybór
najbardziej odpowiedniej placówki. Od 1 lutego 2003 r. wojewodowie prowadzą rejestr
środków, w których odbywają się turnusy dla osób korzystających z dofinansowania
PFRON.
Aktualne informacje o takich ośrodkach są dostępne na stronach: http//ebon.
mps.gov.pl.

Pamiętajmy: wpis do rejestru jest gwarantem jakości oferowanych usług.


WYSOKOŚĆ DOFINANSOWANIA DO TURNUSU

• Dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności – 682 zł
• Z umiarkowanym stopniem – 632 zł
• Z lekkim stopniem – 581 zł
• Dla zatrudnionych w zakładach pracy chronionych i opiekunów – 455 zł



 GDZIE NA TURNUS

Oferta Krajowego Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych na 2006 rok obejmuje
ponad 100 ośrodków organizujących turnusy rehabilitacyjne zlokalizowanych w
najciekawszych regionach Polski:

• na Wybrzeżu – w 35 obiektach,
• w centrum kraju – w 25 obiektach,
• na południu Polski – w 45 ośrodkach.

Ośrodki te oferują również turnusy specjalistyczne, m.in. dla uczestników warsztatów
terapii zajęciowej, laryngektomowanych, dla kobiet po mastektomii, a także żeglarski
dla niewidomych, niedowidzących i wiele innych.


OŚRODEK TYLKO Z CERTYFIKATEM

Przy wyborze ośrodka warto uwzględnić informację o certyfikatach „Ośrodek Przyjazny
Osobom Niepełnosprawnym”. Akcję przyznawania ich ośrodkom Krajowe Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych rozpoczęło w 2001 roku wspólnie z Fundacją Ochrony Zdrowia Inwalidów w Warszawie oraz Zarządem Głównym Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem w Warszawie.
 Oceny obiektów dokonuje specjalnie do tego celu powołana komisja
weryfikacyjna. Profesjonalnie opracowany zestaw ponad 120 kryteriów oceny pozwala na
obiektywną standaryzację obiektów. Otrzymanie takiego właśnie certyfikatu umożliwiają
dobre oceny dotyczące przede wszystkim dostępności obiektu i otoczenia dla osób
poruszających się na wózkach inwalidzkich, wyżywienia, warunków socjalnych, estetyki
obiektu oraz jego bazy rehabilitacyjnej i zaplecza sportowo-rekreacyjnego. Do chwili
obecnej oceniono 51 obiektów, a więc ponad połowę ośrodków współpracujących z krajowym centrum.

 Dominika Sikora
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #74 dnia: Październik 28, 2006, 10:53:11 pm »
ZAKŁADOWY FUNDUSZ WSPARCIA

Indywidualna pomoc niepełnosprawnym

Osoba niepełnosprawna, zatrudniona w danym zakładzie pracy, może ubiegać się u swojego pracodawcy o wsparcie np. w pokryciu kosztów pobytu w sanatorium czy placówce
rehabilitacyjnej. Taka pomoc może być sfinansowana ze środków zakładowego funduszu
rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON).


Z pieniędzy zakładowego funduszu osoba niepełnosprawna może otrzymać tzw. pomoc
indywidualną
.
 Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z 31
grudnia 1998 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych
(Dz.U. z 1999 r. nr 3, poz. 22 z późn. zm.), aby móc ubiegać się o pomoc finansowaną z
ZFRON, trzeba być zatrudnionym w ramach stosunku pracy lub umowy o pracę nakładczą w tym zakładzie pracy, w którym jest utworzony fundusz.

O pomoc może ubiegać się także osoba przebywająca na urlopie wychowawczym
Pomoc indywidualna

O tzw. pomoc indywidualną może się ubiegać także osoba niepełnosprawna, która przebywa np. na urlopie bezpłatnym czy wychowawczym. Uprawnieni do tego są także niepełnosprawni uczniowie odbywający praktyczną naukę zawodu w tej firmie, a także nie pracujący byli pracownicy tego zakładu.

Wspomniana pomoc może być przeznaczona na sfinansowanie:

• dojazdu, pobytu i leczenia w szpitalach, sanatoriach, placówkach
rehabilitacyjno-szkoleniowych, zakładach opiekuńczo-leczniczych i
pielęgnacyjno-opiekuńczych,
• leków i materiałów diagnostyczno-medycznych niezbędnych do stosowania stale lub
okresowo przez osoby niepełnosprawne,
• zakupu i naprawy indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego i przedmiotów
ortopedycznych oraz środków pomocniczych, urządzeń i narzędzi technicznych oraz środków transportu niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• dojazdu i pobytu na turnusach rehabilitacyjnych, usprawniających, wczasach lub
wypoczynku zorganizowanym w innych formach,
• utrzymania przez osoby niewidome psa przewodnika,
• zakupu wydawnictw i pomocy dydaktycznych stosownie do potrzeb wynikających z
niepełnosprawności,
• kosztów wynagrodzenia przewodników towarzyszących osobom niewidomym zaliczonym do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz osobom z
niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonym do znacznego stopnia niepełnosprawności,
• wynagrodzenia tłumacza języka migowego,
• szkolenia lub dokształcania, w tym również w szkołach średnich i wyższych.

Pomoc może być przeznaczana także na:

• adaptację i wyposażenie mieszkań, budynków mieszkalnych oraz obiektów zamieszkałych lub przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• usprawnianie fizyczne,
• kolonie, obozy oraz turnusy rehabilitacyjne, m.in. dla niepełnosprawnych dzieci
pracowników,
• opiekę pielęgnacyjną w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby
uniemożliwiającej poruszanie się, w tym opiekę socjalno-bytową,
• przewóz osoby niepełnosprawnej na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne,
• całkowity lub częściowy zwrot ubezpieczeń komunikacyjnych oraz ryczałtów
samochodowych za używany własny pojazd mechaniczny dla osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz dla osób o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu uszkodzeń narządu ruchu,
• opłacanie składki na indywidualne ubezpieczenie osób niepełnosprawnych,
• podstawową i specjalistyczną opiekę medyczną oraz poradnictwo i usługi
rehabilitacyjne.


Konieczny wniosek

Osoba uprawniona musi złożyć do pracodawcy wniosek o udzielenie wsparcia.
 W takim dokumencie muszą się znaleźć przede wszystkim dane osobowe pracownika, data podjęcia zatrudnienia oraz rodzaj zawartej umowy o pracę, zajmowane stanowisko, a także cel, forma i kwota wnioskowanej pomocy. Trzeba także uzasadnić konieczność udzielenia pomocy.

W związku z tym, że wysokość przyznawanej pomocy indywidualnej jest uzależniona od
sytuacji materialnej i losowej osoby niepełnosprawnej
, musi ona do wniosku dołączyć
także oświadczenie o dochodzie i liczbie członków rodziny pozostających we wspólnym
gospodarstwie domowym.

Jeżeli spełni wszystkie warunki oraz dostarczy wszystkie niezbędne pracodawcy, wymagane prawem informacje, wówczas może liczyć na pomoc. Może być ona udzielona w formie bezzwrotnej lub nieoprocentowanej pożyczki. Ta ostatnia może zostać częściowo lub
całkowicie umorzona, jeśli zostanie wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem.


WAŻNE

Osoba ubiegająca się o pomoc musi także podać w nim informacje o formie, wysokości i
przeznaczeniu dotychczas udzielonej pomocy, jeżeli się o nią ubiegała i ją otrzymała



Program rehabilitacji

Niepełnosprawni pracownicy mogą liczyć także na sfinansowanie im z funduszu tzw.
indywidualnego programu rehabilitacji
. Ma on się przyczynić do zmniejszenia ograniczeń zawodowych wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności.

W ramach tego programu finansowane są koszty m.in.:


• doradztwa zawodowego dotyczącego możliwości szkolenia, przekwalifikowania i
dokształcania osoby niepełnosprawnej,
• specjalistycznych badań lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego,
• szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Takie programy rehabilitacyjne są skierowane do pracowników niepełnosprawnych, którzy posiadają najniższe kwalifikacje, lub tych, którzy z uwagi na niepełnosprawność mają utrudnione samodzielne wykonywanie pracy. Dotyczą one także osób niepełnosprawnych, które utraciły zdolność do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku, lub tych, które z konieczności zmieniają kwalifikacje zawodowe.

 Izabela Rakowska-Boroń
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #75 dnia: Październik 28, 2006, 10:53:54 pm »
WYMAGANIA DLA ZAKŁADÓW UZDROWISKOWYCH

Prewentorium dla dzieci z izolatką

Zakłady lecznictwa uzdrowiskowego muszą najpóźniej do końca 2010 roku dostosować swoje pomieszczenia i urządzenia do nowych wymagań eksploatacyjnych, funkcjonalnych i
technicznych. Dotyczy to nie tylko pokoi, ale także poczekalni, pijalni, basenów,
parków.


Od ponad miesiąca obowiązują nowe szczegółowe przepisy określające, jak powinny być
usytuowane budynki zakładów lecznictwa uzdrowiskowego, jakie pomieszczenia i gdzie one
powinny się znajdować (nie tylko mieszkalne dla pacjentów, ale także zabiegowe,
pielęgnacyjne, lekarzy, pielęgniarzy itp.) oraz w jakiego rodzaju urządzenia powinny
być te zakłady wyposażone.

Wymagania wymienia rozporządzenie ministra zdrowia z 21 sierpnia 2006 r. w sprawie
określenia wymagań, jakim powinny odpowiadać zakłady i urządzenia lecznictwa
uzdrowiskowego (Dz.U. nr 161, poz. 1142), które zaczęło obowiązywać przed miesiącem.
Nowe przepisy dotyczą także wymagań dla pijalni uzdrowiskowej, tężni, parku będącego
urządzeniem lecznictwa uzdrowiskowego, odcinka wybrzeża morskiego przeznaczonego do

terapii ruchowej, basenu leczniczego oraz rehabilitacyjnego i wreszcie specjalnego

urządzonego dla potrzeb uzdrowiskowych wyrobiska górniczego. Zakłady lecznictwa

uzdrowiskowego mają jeszcze dwa lata na pełne dostosowanie się do tych regulacji.


Informacja o rodzaju zabiegów i godzinach ich wykonywania powinna znajdować się w

widocznym miejscu


Pokoje pacjentów

W szpitalu uzdrowiskowym pokoje łóżkowe powinny być wyposażone w system sygnalizacji

przywoławczej i jak wynika z przepisów mogą to być pokoje 1-osobowe, 2-osobowe oraz

3-5-osobowe. Powinna w nich znajdować się co najmniej umywalka z zimną i ciepłą wodą

oraz pojemnik na odpadki. W skład zespołu pomieszczeń pielęgnacyjnych mogą także

wchodzić pokoje pomieszczenia higieniczno-sanitarne przy pokojach łóżkowych lub

zbiorowe, przy czym co najmniej jedna kabina ustępowa z umywalką oraz natrysk powinny

być dostępne dla pacjentów niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich.

Powierzchnia pokoi pacjentów powinna wynosić:

• pokoju 1-łóżkowego – co najmniej 12 mkw.,
• pokoju 2-łóżkowego – co najmniej 14 mkw.,
• pokoju 3-5-łóżkowego – co najmniej 6 mkw. na 1 łóżko.

Do powierzchni tych wlicza się przedpokój i pomieszczenie higieniczno-sanitarne.
Takie same wymagania co do pokoi dotyczą także sanatoriów uzdrowiskowych. W

prewentorium uzdrowiskowym dla dzieci natomiast również powinny znajdować się pokoje

1-, 2-, 3-5-łóżkowe, ale nie muszą one być wyposażone w umywalki. I tam jednak powinny

być pomieszczenia higieniczno-sanitarne pacjentów przy pokojach lub zbiorowe, przy czym

co najmniej jedna kabina ustępowa z umywalką oraz natrysk powinny być dostępne dla

pacjentów niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich.

Wymaga się też, aby w prewentorium wydzielono izolatkę, znajdowała się tam świetlica

dla dzieci o powierzchni co najmniej 1 mkw. na dziecko, a ponadto co najmniej jedna

sala szkolna, pokój do samodzielnej pracy dla dzieci i sala gimnastyczna.


 

ZAKŁADY LECZNICTWA UZDROWISKOWEGO

Zakładami lecznictwa uzdrowiskowego są:


• szpitale uzdrowiskowe,
• sanatoria uzdrowiskowe,
• prewentoria uzdrowiskowe dla dzieci,
• przychodnie uzdrowiskowe.

Jednostką organizacyjną zakładu lecznictwa uzdrowiskowego jest zakład

przyrodoleczniczy, który udziela świadczeń zdrowotnych przy wykorzystaniu naturalnych

surowców leczniczych.




Gabinety, sale, urządzenia

Wymagania związane z warunkami niezbędnymi dla prowadzenia kuracji dotyczą min. zakładu

przyrodoleczniczego wchodzącego w skład zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, w którym do

świadczeń zdrowotnych wykorzystuje się naturalne surowce lecznicze. Zależnie od profilu

leczniczego uzdrowiska oraz dostępnych surowców, kuracjusze powinni móc korzystać z

niezbędnych dla ich potrzeb leczniczych urządzeń wykorzystywanych do prowadzenia

określonej terapii.

Rozporządzenie wymienia je szczegółowo. Na liście tej znajdują się przykładowo:

• baseny i wanny (z uchwytami umożliwiającymi wyjście) niezbędne w balnoterapii i

hydroterapii,
• urządzenia do kinezyterapii,
• sauna i urządzenia do parafinoterapii konieczne w termoterapii,
• urządzenia do naświetlań i lasery stosowane w fototerapii,
• różnego rodzaju urządzenia (np. do jonosfery, magnoterapii) potrzebne w

fizykoterapii,
• sprzęt do masażu klasycznego.

W zakładzie powinny oczywiście znajdować się pomieszczenia zabiegowe (wyposażone m.in.

w zegary), gabinety lekarskie i pielęgniarskie, ale także sale gimnastyczne do ćwiczeń

zespołowych i indywidualnych, odpowiednie sale wypoczynkowe zbiorowe (w tym

umożliwiające relaks po określonych zabiegach) lub pokoje wypoczynkowe indywidualne

oraz poczekalnia pacjentów. Pomieszczenia zakładu przyrodoleczniczego powinny posiadać

wentylację (odpowiednią dla prowadzonych w nich zabiegów).


WAŻNE

Instalacje i urządzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji w zakładach lecznictwa

uzdrowiskowego powinny podlegać okresowemu czyszczeniu zgodnie z zaleceniami

producenta, nie rzadziej niż co 24 miesiące. Dokonanie tych czynności powinno być

udokumentowane



W pijalni, parku, na basenie

Określone wymagania techniczne ma także pijalnia uzdrowiskowa. Ponadto powinny tam być

m.in.: sala spacerowa o wielkości dostosowanej do liczby kuracjuszy, toalety, tablice

określające w formie graficznej i opisowej właściwości fizykochemiczne udostępnianych

wód leczniczych oraz wskazania do ich stosowania w formie kuracji pitnej, a także

regulamin porządkowy korzystania z pijalni.

Woda powinna być wydawana w naczyniach jednorazowych lub wielorazowych mytych w sposób

określony w przepisach odrębnych. Mogą być także udostępniane butelkowane wody

lecznicze.

Tężnia z kolei, poza spełnieniem m.in. wymagań konstrukcyjnych, musi ułatwiać wygodne

korzystanie z niej – chociażby przez zbudowanie wzdłuż niej traktów spacerowych z

ławkami, dostosowanych również do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Odpowiednio także powinien być wyposażony park będący urządzeniem lecznictwa

uzdrowiskowego. Podstawowe wymagania to ławki, pojemniki na odpady, odpowiednie

oświetlenie, toalety. Ścieżki rowerowe powinny być wyznaczone w sposób nieutrudniający

poruszania się przez osoby o obniżonej sprawności ruchowej, a ścieżki ruchowe dla osób

ze schorzeniami kardiologicznymi przygotowane po uzgodnieniu z lekarzami

specjalizującymi się m.in. w kardiologii.

Leczniczy oraz rehabilitacyjny basen uzdrowiskowy powinien nie tylko ułatwiać

korzystanie z niego przy spełnieniu wszelkich higienicznych nakazów i wymagań

bezpieczeństwa (np. przez wykonanie posadzki, dna i ścian niecki basenu z materiału

zabezpieczającego przed poślizgiem), ale też pozwolić m.in. na zachowanie prywatności.

Przepisy wymagają bowiem nie tylko, aby był wyposażony w sprzęt do ćwiczeń (w tym także

uchwyty na brzegach niecki), ale także, aby pomieszczenia przybasenowe i przebieralnie

były oddzielne dla kobiet i mężczyzn, dostosowane do możliwości osób niepełnosprawnych,

wyposażone w szafki na ubrania w liczbie odpowiedniej dla osób korzystających z basenu,

a ponadto w węzły sanitarne, natryski, brodzik, a wejście do basenu musi zapewniać

możliwość wejścia osobom o ograniczonej sprawności oraz niepełnosprawnym.

Oczywiście nie ma mowy, aby kuracjusze korzystali z basenu bez nadzoru terapeuty i

ratownika.

 Iwona Jackowska
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #76 dnia: Październik 28, 2006, 10:54:38 pm »
REFUNDACJA NA ZAKUP SPRZĘTU ORTOPEDYCZNEGO

Potrzebne zlecenie od lekarza

Osoby niepełnosprawne mogą starać się o sprzęt ortopedyczny sfinansowany w całości lub
częściowo przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W zależności od rodzaju dysfunkcji, mają
bowiem prawo ubiegać się o środki z Funduszu na zakup sprzętu ortopedycznego lub innych przedmiotów pomocniczych, niezbędnych do codziennego funkcjonowania.

Przedmiotami ortopedycznymi, o które mogą występować osoby niepełnosprawne, są między

innymi wózki inwalidzkie, kule, protezy, białe laski. Aby fundusz współfinansował ich

zakup, niepełnosprawni czy niewidomi muszą mieć wystawione przez lekarza zlecenie na

zakup sprzętu. Może je wypisać np. lekarz rehabilitacji medycznej, okulista,

reumatolog, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, chirurg, ortopeda, neurolog i felczer

ubezpieczenia zdrowotnego. O opłacenie na przykład zakupu białej laski można strać się

raz na 2 lata, przy założeniu, że jej cena nie przekracza 40 zł. Okres ten może być w

niektórych przypadkach skrócony – np. w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia pacjenta.

Decyduje o tym lekarz. Musi on wystąpić do funduszu ze specjalnym wnioskiem,

zawierającym wyczerpujące uzasadnienie medyczne częstszej zmiany sprzętu

ortopedycznego.



Wymagana zgoda Funduszu

Każde zlecenie na refundowany zakup przedmiotu ortopedycznego lub innych środków

pomocniczych wymaga potwierdzenia przez wojewódzki oddział NFZ, właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania osoby potrzebującej. Należy pamiętać, że zlecenie traci ważności

po upływie 90 dni od daty wystawienia. Bieg tego terminu jest zawieszany na czas

oczekiwania na potwierdzenie zlecenia. W przypadku czasowego pobytu osoby

niepełnosprawnej poza miejscem zamieszkania, potwierdzenie zlecenia można uzyskać w

oddziale funduszu właściwym dla tego miejsca.

Potwierdzone i zaakceptowane przez fundusz zlecenie można realizować w dowolnie

wybranej przez osobę niepełnosprawną placówce, zajmującej się zaopatrzeniem w sprzęt

ortopedyczny lub inne środki pomocnicze. Trzeba jednak pamiętać, że musi ona działać w

ramach podpisanego kontraktu z NFZ. O wykaz takich placówek należy pytać w wojewódzkich

oddziałach NFZ.


Każde zlecenie na refundowany zakup wymaga potwierdzenia przez wojewódzki oddział NFZ


Bezpłatnie tylko w limicie

Planując zakup sprzętu ortopedycznego i chcąc skorzystać ze środków NFZ, warto

sprawdzić jego cenę i ustalić, czy mieści się ona w ustalonym limicie cenowym. Jeżeli

go przekracza, to fundusz może odmówić sfinansowania zakupu sprzętu, bo płaci jedynie

do ustalonego limitu. Wszystko ponad należy zapłacić z własnej kieszeni. Limity określa

rozporządzenie ministra zdrowi z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie limitu cen dla

wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi o takim

samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen naprawy przedmiotów

ortopedycznych (Dz.U. nr 275, poz. 2732 z późn. zm.).

W przypadku osób, które korzystają np. z pieluchomajtek, cewników czy worków do zbiórki

moczu, niezbędne jest zlecenie wystawione przez lekarza na tzw. comiesięczne

zaopatrzenie w środki pomocnicze. Osobom takim wydawana jest karta zaopatrzenia

comiesięcznego na dany rodzaj środka pomocniczego na okres 12 miesięcy i nie jest

wymagane każdorazowe ewidencjonowanie zlecenia przed jego realizacją (jak to ma miejsce

w przypadku zakupu sprzętu ortopedycznego). Lekarz zobowiązany jest do odnotowania w

karcie jedynie faktu wystawienia zlecenia. Zlecenie na comiesięczne zaopatrzenie w

środki pomocnicze traci ważność po upływie 30 dni od daty jego wystawienia.

Ubezpieczony korzystający z tych środków ma prawo do jednorazowego zaopatrzenia się w

nie na okres 3 kolejnych miesięcy. Podobnie jak w przypadku zlecenia na środki

ortopedyczne, zlecenie na środki pomocnicze traci ważność po upływie 90 dni od dnia

wystawienia. W przypadku braku środków finansowych na pełne pokrycie przez oddział

funduszu zakupu niezbędnych środków, na które zostało wystawione zlecenie – termin 90

dni ulega zawieszeniu na czas oczekiwania w kolejce na potwierdzenie zlecenia.

Ubezpieczony ma prawo do informacji o pozycji zajmowanej na liście.


 

Zapamietaj!

• Kartę zaopatrzenia miesięcznego pacjent okazuje lekarzowi, który odnotowuje w niej

fakt wystawienia zlecenia, po czym z kartą należy udać się do odpowiedniej placówki

realizującej zlecenie na zakup środków pomocniczych.
• Zlecenie na comiesięczne zaopatrzenie w środki pomocnicze traci ważność po upływie 30

dnia od daty wystawienia.
• Sprzęt ortopedyczny lub inne środki pomocnicze należy kupować tylko w tych

placówkach, które mają podpisane umowy z NFZ.



Naprawa sprzętu

Fundusz pokrywa również koszty naprawy przedmiotów ortopedycznych. Podstawą takiej

refundacji jest potwierdzony, przez właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

ubezpieczonego wojewódzkiego oddziału NFZ, wniosek samego zainteresowanego o dokonanie

naprawy. Wniosek traci ważność po upływie 30 dni od czasu jego wystawienia. Naprawy

przedmiotów ortopedycznych są refundowane w okresie użytkowania danego przedmiotu do

kwoty ustalonego limitu. W ramach gwarancji ubezpieczonemu przysługuje bezpłatna

naprawa bądź wymiana przedmiotu ortopedycznego lub środka pomocniczego, w terminie 14

dni od dnia zgłoszenia reklamacji.


 

ŚRODKI POMOCNICZE

Środki pomocnicze, o które mogą ubiegać się osoby słabowidzące lub niewidome, to m.in.:

• soczewki okularowe korekcyjne (także barwione) – przysługują one bezpłatnie dzieciom

i młodzieży do 18 roku życia
• soczewki do bliży i dali – przyznawane dorosłym raz na 2 lata (udział własny – 30

proc. ceny zakupu),
• soczewki pryzmatyczne w okresie leczenia zeza, bezpłatne,
• soczewki kontaktowe przy leczeniu stożka rogówki i przy dużej anizometropii (łącznie

z afakią), przysługują raz nas 2 lata (wkład własny pacjenta – 30 proc.),
• odturatory dla dzieci zezujących z niedowidzeniem jednego oka – przysługują

bezpłatnie raz na 2 lata,
• pomoce optyczne dla niedowidzących – raz na 5 lat,
• lupa umożliwiająca obserwację jednooczną i dwuoczną przedmiotów bliskich i dalekich –

przysługują bezpłatnie.



 

WAŻNE AKTY PRAWNE

• Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o finansowaniu świadczeń opieki zdrowotnej ze

środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.).
• Rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego

wykazu wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi,

wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, a także wykazu

wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi podlegającymi naprawie w

zależności od wskazań medycznych oraz wzoru zlecenia na zaopatrzenie w te wyroby i

środki (Dz.U. nr 276, poz. 2739 z późn. zm.).
• Rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie limitu cen dla

wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi, o

takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen naprawy przedmiotów

ortopedycznych (Dz.U. nr 275, poz. 2732 z późn. zm.).
• Zarządzenie prezesa NFZ nr 25/2004 z dnia 13 października 2004 r. w sprawie przyjęcia

„Informacji o warunkach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w

rodzaju: zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze” oraz „wzoru umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i

środki pomocnicze”.

 Dominika Sikora
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #77 dnia: Październik 28, 2006, 10:55:28 pm »
PODATKOWA ULGA REHABILITACYJNA

Dla niepełnosprawnych i ich opiekunów


Ulga rehabilitacyjna jest jednym z nielicznych przywilejów, które przysługują

podatnikom. Ta ulga związana jest z wydatkami rehabilitacyjnymi i mającymi na celu

ułatwienie życia osobom niepełnosprawnym.



Ulgi podatkowe i inne preferencje dla podatników są wyjątkiem od zasady, że wszyscy

muszą płacić podatki. Z tego właśnie powodu ustawodawca szczegółowo ustala warunki,

jakie trzeba spełnić, aby móc korzystać z różnego rodzaju przywilejów. W przypadku ulgi

rehabilitacyjnej warunków takich jest sporo. Trzeba je dobrze poznać, bo konsekwencje

bezpodstawnego odliczania ulgi mogą niemało kosztować.


WAŻNE

Orzeczenie ustalające stopień niepełnosprawności stanowi także podstawę do przyznania

ulg i uprawnień na podstawie odrębnych przepisów – np. do korzystania z ulgowych

przejazdów środkami komunikacji publicznej



Aby móc skorzystać z ulgi, niepełnosprawny podatnik musi posiadać orzeczenie o stopniu

niepełnosprawności


Odliczenia od dochodu

Ulga rehabilitacyjna pozwala na odliczenie od podstawy opodatkowania, czyli od dochodu,

wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania

czynności życiowych. Dotyczy to wydatków poniesionych w danym roku podatkowym. Z ulgi

rehabilitacyjnej mogą korzystać następujący podatnicy:

• osoby niepełnosprawne,
• osoby, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Jeżeli z odliczenia będzie korzystał podatnik, który jest osobą niepełnosprawną,

konieczne jest posiadanie stosownych orzeczeń o niepełnosprawności. Nie można o tym

zapominać, bo brak stosownego dokumentu spowoduje konieczność zaprzestania odliczania i

zwrot poczynionych bezprawnie odliczeń.

Osoba, której dotyczy wydatek, musi posiadać:

• orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni

niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach,
• decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,

rentę szkoleniową albo rentę socjalną,
• orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na

podstawie odrębnych przepisów,
• orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych

przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Odrębne przepisy stanowią, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:

• znaczny,
• umiarkowany,
• lekki.


 

GRUPY INWALIDZTWA

I grupa inwalidztwa – zalicza się do niej osoby, w stosunku do których, na podstawie

odrębnych przepisów, orzeczono całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do

samodzielnej egzystencji albo znaczny stopień niepełnosprawności
II grupa inwalidztwa – zalicza się do niej osoby, w stosunku do których, na podstawie

odrębnych przepisów, orzeczono całkowitą niezdolność do pracy albo umiarkowany stopień

niepełnosprawności




Uprawnienia opiekunów

Odliczeń z tytułu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne mogą dokonywać również

podatnicy, na których utrzymaniu znajdują się osoby niepełnosprawne. Oznacza to, że sam

podatnik, który będzie korzystał z odliczenia, nie jest niepełnosprawny, ale utrzymuje

i zajmuje się opieką osoby niepełnosprawnej. Nie w każdym przypadku możliwe będzie

jednak odliczenie. Nie bez znaczenia będą tu przede wszystkim takie kwestie, jak to,

kim dla podatnika jest osoba niepełnosprawna i jakiej wysokości dochód uzyskuje.

Podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi tylko w przypadku, gdy opiekuje się:

• współmałżonkiem,
• dzieckiem własnym lub przysposobionym,
• dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie,
• pasierbem,
• rodzicem,
• teściem,
• rodzeństwem,
• ojczymem, macochą,
• zięciem, synową.

Zgodnie z przepisami podatkowymi określającymi podstawy do dokonywania odliczeń, osoba

niepełnosprawna zaliczona do jednej z kategorii niepełnosprawności, pozostająca na

utrzymaniu podatnika, nie może w roku podatkowym uzyskać dochodów większych niż 9120

zł. W przeciwnym razie opiekunowi nie przysługuje prawo do ulgi.


 

STOPNIE NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Znaczny stopień niepełnosprawności – określa się dla osoby z naruszoną sprawnością

organizmu, niezdolnej do pracy albo zdolnej do pracy jedynie w warunkach pracy

chronionej i wymagającej, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej

opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w

stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb

życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i

komunikację.
Umiarkowany stopień niepełnosprawności – określa się dla osoby z naruszoną sprawnością

organizmu, niezdolnej do pracy albo zdolnej do pracy jedynie w warunkach pracy

chronionej lub wymagającej czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia

ról społecznych.
Lekki stopień niepełnosprawności – określa się dla osoby o naruszonej sprawności

organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w

porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z

pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról

społecznych dające się kompensować za pomocą wyposażenia w przedmioty ortopedyczne,

środki pomocnicze lub środki techniczne.
Aleksandra Tarka


  Z WYJAŚNIEŃ URZĘDÓW SKARBOWYCH

Nie każdy pobyt w sanatorium do odliczenia

Wiele wątpliwości podatników wiąże się z odliczeniem wydatków związanych z pobytem osób niepełnosprawnych w sanatoriach i innych tego typu placówkach.

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na

odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w

zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i

pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Przede wszystkim trzeba pamiętać, że warunkiem skorzystania z odliczenia również w tym

przypadku jest to, że nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego

funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warto zauważyć, że pobyt na turnusie rehabilitacyjnym może wiązać się z dwoma tytułami

do odliczenia. Raz w pełnej kwocie w ramach pobytu na turnusie rehabilitacyjnym, a

jeśli pobyt wiąże się z koniecznością opłacenia opiekuna, to dodatkowo podatnik ma

prawo do odliczenia wydatków za opiekującą się nią osobę w ramach ulgi na opłacenie

przewodnika w kwocie limitowanej. Oczywiście, o ile zostały spełnione pozostałe warunki

określone w ustawie.


Dom pomocy społecznej nie jest zakładem opieki zdrowotnej


WAŻNE

Podstawą do odliczenia wysokości poniesionego wydatku stanowi rachunek lub faktura VAT

wystawiona za pobyt w danej placówce, tj. zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego,

zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i

pielęgnacyjno-opiekuńczych


WAŻNE

Prawo do odliczenia wydatków związanych z odpłatnym pobytem w specjalistycznym

zakładzie rehabilitacji nie przysługuje osobie, która nie posiada orzeczenia o

niepełnosprawności


Czy to sanatorium

Pewne wątpliwości mogą wiązać się z ustaleniem, czy dana placówka spełnia warunki

określone w ustawie. Odliczeniu podlega odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie

lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach

opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi

rehabilitacyjne. Ustawa podatkowa nie precyzuje ani pojęcia zakład

opiekuńczo-leczniczy, ani zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy. Organy podatkowe w tej

sytuacji odwołują się do innych przepisów. Zgodnie z nimi, zakład opieki zdrowotnej

jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonych i

utrzymywanych w celu udzielenia świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Zakład opieki

zdrowotnej może być również utworzony i utrzymywany w celu prowadzenia badań naukowych

i prac badawczo-rozwojowych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją

zdrowia. Zakładem opieki zdrowotnej jest szpital, zakład opiekuńczo-leczniczy oraz

zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, sanatorium, prewentorium. Ponadto także inny

niewymieniony z nazwy zakład przeznaczony dla osób, których stan zdrowia wymaga

udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednim stałym

pomieszczeniu, przychodnia, ośrodek zdrowia, poradnia, pogotowie ratunkowe, medyczne

laboratorium diagnostyczne, pracownia protetyki stomatologicznej i ortodoncji, zakład

rehabilitacji leczniczej, żłobek, inny zakład, spełniający warunki określone w ustawie.

Zakład opiekuńczo-leczniczy udziela całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują

swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację osób niewymagających hospitalizacji, oraz

zapewnia im środki farmaceutyczne i materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie

odpowiednie do stanu zdrowia, a także opiekę w czasie organizowanych zajęć

kulturalno-rekreacyjnych. Zaś zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy udziela całodobowych

świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację, opiekę i

rehabilitację osób niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnia im kontynuację

leczenia farmakologicznego, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia, a

także prowadzi edukację zdrowotną tych osób i członków ich rodzin. Dokonując takiej

interpretacji i odwołując się do przepisów o zakładach opieki zdrowotnej, należy uznać,

że dom pomocy społecznej nie jest zakładem opieki zdrowotnej. Tym samym opłaty

poniesione za pobyt w tym domu w żadnym wypadku nie można traktować jako opłaty za

pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym. Zdaniem organu

podatkowego nie jest to pobyt związany z rehabilitacją, która stanowi zorganizowany

system działania obejmujący usprawnienie lecznicze, psychiczne, społeczne, zawodowe, a

proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa

nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić

ich społecznie przydatną sprawność (np. postanowienie US Łódź – Widzew z 5 kwietnia

2006 r., nr IX-005/104/Z/K/06).


 

DEFINICJE ZE SŁOWNIKA

W wyjaśnieniach organy podatkowe wskazują, że w ustawie o podatku dochodowym od osób

fizycznych brak jest definicji pojęć rehabilitacja oraz rehabilitacja lecznicza. W celu

dokonania wykładni przepisów podatkowych sięgają więc do znaczeń słownikowych. Przez

rehabilitację rozumie się przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej

poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych. Rehabilitacja lecznicza zaś to

połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi

fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo,

mechanoterapię i kinezyterapię. Decydujące dla możliwości skorzystania z odliczenia

wydatków na pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej jest to, żeby placówka była

zakładem rehabilitacji leczniczej (np. postanowienie US w Legnicy z 12 lipca 2006 r. nr

PDII415/1/40/2006).



Obiady na mieście bez ulgi

Odliczeniu podlegają oczywiście tylko wydatki związane bezpośrednio z pobytem na

leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, np. zakwaterowanie, wyżywienie i

zabiegi. Powinny one wynikać z rachunku czy faktury wystawionej przez tę placówkę.

Dodatkowe wydatki poniesione w związku z pobytem, takie jak np. opłacenie miejsca

parkingowego czy opłata miejscowa tzw. klimatyczna nie będą podlegały odliczeniu. Nie

można ich bowiem traktować jako wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne

związanych z pobytem na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego. Mając na uwadze

powyższe wydatki poniesione na opłacenie miejsca parkingowego i na opłatę miejscową,

nie mieszczą się w kategorii wydatków poniesionych przez osobę niepełnosprawną na cele

rehabilitacyjne, a co za tym idzie nie podlegają odliczeniu od dochodu z tego tytułu w

zeznaniu podatkowym. Wymogu bezpośredniości nie spełniają także wydatki z tytułu

osobiście ponoszonych kosztów związanych z zakwaterowaniem i wyżywienia w danej

miejscowości kuracyjnej podczas pobytu na tzw. leczeniu ambulatoryjnym.

Na podatku nie zaoszczędzą także rodzice niepełnosprawnych dzieci, które przebywały na

tzw. zielonej szkole. W ocenie organów podatkowych zielona szkoła jest formą tzw.

imprezy wyjazdowej, związanej z realizacją programu nauczania.


Zielona szkoła nie jest formą zgrupowania uprawniającego do odliczeń
 Aleksandra Tarka
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #78 dnia: Październik 28, 2006, 10:56:43 pm »
http://www.gazetaprawna.pl/index.php?action=showNews&dok=1828.11.804.2.17.1.0.1.htm
Ważne adresy

Wyjaśnienia NFZ


Skierowanie do uzdrowiska

Lekarz wystawił mi skierowanie do sanatorium z adnotacją wskazującą miejscowość

uzdrowiskową, do której powinienem być skierowany. Czy Fundusz ma obowiązek uwzględnić

to wskazanie?

Kwalifikacji skierowania na leczenie uzdrowiskowe dokonuje lekarz specjalista w

dziedzinie balneoklimatogii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej,

zatrudniony w oddziale wojewódzkim Funduszu, na podstawie informacji o aktualnym stanie

zdrowia pacjenta oraz schorzeniach współistniejących. Wszelkie dodatkowe określenia

lekarza kierującego dotyczące m.in. miejsca i rodzaju leczenia uzdrowiskowego nie są

wiążące dla oddziału wojewódzkiego Funduszu.


Do sanatorium raz na rok


Jak często można korzystać z leczenia uzdrowiskowego finansowanego przez Narodowy

Fundusz Zdrowia?

Aktualnie przyjęte jest założenie, z którego wynika, że lekarz kierujący powinien

kontrolować częstość korzystania przez pacjentów z leczenia bodźcowego w uzdrowisku

mając na uwadze zalecenia specjalistów w dziedzinie balneoklimatologii i medycyny

fizykalnej zawarte w dostępnej literaturze fachowej. Z medycznego punktu widzenia

leczenie uzdrowiskowe nie powinno być powtarzane wcześniej niż po upływie 12 miesięcy

od poprzedniego. Oznacza to, że pacjent, jeśli zaistnieją wskazania medyczne, może

zostać skierowany przez lekarza na leczenie bodźcowe po roku od ostatniego pobytu w

uzdrowisku.


Choroba zawodowa


Czy osoba z chorobą zawodową związaną z pracą przy azbeście może korzystać z

bezpłatnego leczenia uzdrowiskowego. Jeśli tak, to jak często?

Tak, o ile dana osoba była w dniu 28 września 1997 r. lub przed tą datą pracownikiem

zakładu, który stosował azbest w produkcji. Jeśli pacjent spełnia wspomniane kryterium,

uprawniony jest do korzystania raz w roku z leczenia uzdrowiskowego oraz zwolnienia z

odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym, o której mowa w przepisach o

świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Powyższe reguluje

ustawa z 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz.U. z

2004 r. nr 3 poz. 20 z późn. zm.). Natomiast wykaz zakładów, których pracownicy są

uprawnieni do świadczeń zdrowotnych, określony jest w załączniku nr 4 do wyżej

wymienionej ustawy.


Zwrot kosztów leczenia ambulatoryjnego


Czy NFZ zwraca pieniądze za ambulatoryjne leczenie uzdrowiskowe, które odbędę w

wybranym przeze mnie terminie i opłacę z własnej kieszeni?

NFZ nie zwraca pieniędzy za leczenie uzdrowiskowe, z którego skorzystał pacjent bez

potwierdzonego przez NFZ skierowania i na własny koszt. Leczenie uzdrowiskowe, w tym

również ambulatoryjne leczenie uzdrowiskowe (trwa od 6-12 dni) odbywa się na podstawie

skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, potwierdzonego przez

lekarza balneologa, we wskazanym przez NFZ miejscu i terminie.


Koszty wyjazdu do sanatorium


Proszę o udzielenie mi informacji w sprawie możliwości wyjazdu do sanatorium po zabiegu

operacyjnym na tarczycę. Do kogo mam się udać po skierowanie do sanatorium oraz czy

poniosę jakieś koszty związane z takim wyjazdem?

O dalszym pani leczeniu decyduje lekarz prowadzący, który uznaje, czy w pani przypadku

istnieje konieczność leczenia uzdrowiskowego. Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe

wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego (specjalista lub lekarz rodzinny).

Skierowania złożone w oddziale funduszu podlegają kwalifikacji przez lekarza

specjalistę, który decyduje o formie leczenia uzdrowiskowego. Koszty leczenia i pobytu

w szpitalu uzdrowiskowym w całości pokrywa NFZ. Natomiast ubezpieczony ponosi część

kosztów związanych z wyżywieniem i zakwaterowaniem w sanatorium uzdrowiskowym.

Ubezpieczony ponosi koszty podróży (w każdym przypadku).


Leczenie uzdrowiskowe poszpitalne


Czy istnieje dopłata do pobytu w sanatorium ze skierowania poszpitalnego?

Jeśli ubezpieczony otrzyma potwierdzone przez Narodowy Fundusz Zdrowia skierowanie na

leczenie uzdrowiskowe poszpitalne, to takie leczenie jest bezpłatne. Decyzję o

zakwalifikowaniu do leczenia uzdrowiskowego szpitalnego należy do lekarza NFZ, który

nie jest związany rodzajem skierowania.


Ponowny wyjazd do sanatorium


Jaki jest okres oczekiwania na ponowny wyjazd do sanatorium? Czy nadal są to 2 lata?

Zarządzenie nr 66/2005 prezesa NFZ z 27 września 2005 r. znosi dwuletni okres

oczekiwania na możliwość złożenia kolejnego skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

Wprowadza również zasadę, że w jednym roku kalendarzowym świadczeniobiorca może

skorzystać z jednego zakresu leczenia w warunkach uzdrowiskowych, tj. ambulatoryjnego,

szpitalnego lub sanatoryjnego i utrzymuje 12-miesięczny okres ważności skierowania od

daty jego wystawienia. Jeżeli oddział funduszu nie potwierdził skierowania z powodu

braku miejsc, świadczeniobiorca wpisywany jest na listę oczekujących, o czym

informowany jest na piśmie ze wskazaniem kolejności na tej liście oraz przewidywanym

czasem potwierdzenia skierowania. Stosowne informacje znajdują się w zarządzeniu nr

66/2005 z 27 września 2005 r. prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie przyjęcia

do stosowania w NFZ zasad potwierdzania skierowań na leczenie uzdrowiskowe w oddziałach

wojewódzkich funduszu.


Kiedy na leczenie stacjonarne


Czy korzystając z leczenia uzdrowiskowego ambulatoryjnego mogę złożyć wniosek o

leczenie stacjonarne? Czy obowiązują jakieś terminy oczekiwania po odbytym leczeniu? A

może mogę złożyć obydwa wnioski jednocześnie?

W roku kalendarzowym można korzystać tylko z jednej formy leczenia uzdrowiskowego. Po

leczeniu ambulatoryjnym nie ma ograniczenia w składaniu następnego skierowania. Po

leczeniu stacjonarnym kolejne skierowanie na leczenie stacjonarne może wpłynąć po 24

miesiącach od ostatniego leczenia.


Rehabilitacja w sanatorium


Uzyskałem skierowanie od lekarza ortopedy na zabiegi rehabilitacyjne. Z uwagi na fakt,

iż mam problemy w poruszaniu się (chodzę za pomocą kul łokciowych), a mieszkam na

czwartym piętrze bez windy, zabiegi bezpłatne usiłowałem uzyskać w sanatorium, w

pobliżu miejsca zamieszkania moich rodziców, gdzie przemieściłem się na czas choroby.

Odmówiono mi. Czy słusznie, biorąc pod uwagę, że uzdrowisko ma umowę z Funduszem?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, świadczenia zdrowotne w uzdrowisku udzielane są

osobom przebywającym na turnusie leczniczym, których skierowania na leczenie

uzdrowiskowe potwierdzone zostały przez właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

pacjenta oddział wojewódzki Funduszu. To oznacza, że mimo skierowania wystawionego

przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego na zabiegi rehabilitacyjne w warunkach

ambulatoryjnych nie możemy domagać się od uzdrowiska udzielania wspomnianych świadczeń,

gdyż nie stanowią one przedmiotu umowy z funduszem. Zabiegi rehabilitacji leczniczej

pacjent może uzyskać wyłącznie w placówkach zdrowotnych mających z NFZ umowę o

udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza. Biorąc pod

uwagę pana trudność w poruszaniu się, a tym samym brak możliwości korzystania z

rehabilitacji w warunkach ambulatoryjnych, proszę rozważyć możliwość zwrócenia się z

tym problemem do lekarza specjalisty (kierującego pana na zabiegi fizjoterapeutyczne),

który w zależności od oceny medycznej podejmie decyzję co do ewentualnej kwalifikacji

pana do rehabilitacji w warunkach oddziału stacjonarnego.


Refundacja środków pomocniczych


Gdzie mogę znaleźć listę środków pomocniczych refundowanych przez Ministerstwo Zdrowia?

Informacje te są dostępne w rozporządzeniu ministra zdrowia z 17 grudnia 2004 r. w

sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i

środków pomocniczych, o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen

dla napraw przedmiotów ortopedycznych (Dz. U. nr 275, poz. 2732 z późn. zm.) i

rozporządzeniu ministra zdrowia z 17 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego wykazu

wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych,

wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, kryteriów ich

przyznawania, okresów ich użytkowania, a także wyrobów medycznych będących przedmiotami

ortopedycznymi podlegającymi naprawie w zależności od wskazań medycznych oraz wzoru

zlecenia na zaopatrzenie w te wyroby i środki (Dz. U. nr 276, poz. 2739 z późn. zm.).


Skierowanie od lekarza POZ


Czy lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może skierować pacjenta na rehabilitację w

oddziale szpitalnym?

Może. W razie wystąpienia u pacjenta zaostrzenia choroby przewlekłej, skierowanie na

rehabilitację ogólnoustrojową w warunkach oddziału stacjonarnego (szpitalnego) może

wystawić lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. W takim przypadku lekarz oddziału

rehabilitacyjnego po ocenie stanu zdrowia pacjenta dokonuje kwalifikacji oraz ustala

termin przyjęcia pacjenta do szpitala.


Prześwietlenie kręgosłupa


Jestem pod opieką poradni rehabilitacyjnej od pół roku. Lekarz zalecił wykonanie

prześwietlenia kręgosłupa, ale nie wydał mi skierowania tylko odesłał do lekarza

rodzinnego. Kto powinien wystawić mi skierowanie?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami porada lekarska w poradni rehabilitacyjnej obejmuje

m.in. kierowanie pacjenta na konsultacje i badania dodatkowe. W opisywanej więc przez

pana sytuacji skierowanie na prześwietlenie powinien wystawić lekarz z poradni

rehabilitacyjnej, wskazując jednocześnie zakład, w którym to prześwietlenie może być

wykonane.


Aparaty ortodontyczne


Czy Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje aparaty ortodontyczne stałe? Czy są jakieś ulgi

pieniężne na aparat stały i kto może je dostać? Jakie kryteria trzeba spełniać?

W ramach ubezpieczenia pacjenci mają zagwarantowane jedynie leczenie ortodontyczne wad

zgryzu z zastosowaniem aparatów do zdejmowania jedno- i dwuszczękowego do ukończenia

12. roku życia, kontrolę wyników leczenia po jego zakończeniu w tzw. okresie retencji

do ukończenia 13. roku życia, oraz raz w roku kalendarzowym naprawę aparatu

ortodontycznego wykonanego w ramach świadczeń gwarantowanych do ukończenia 13. roku.


Rehabilitacja w domu

Słyszałam o tzw. rehabilitacji domowej, przeznaczonej dla tych osób, które z różnych

względów nie mogą korzystać z rehabilitacji stacjonarnej lub ambulatoryjnej. W

przychodni nie uzyskałam żadnych informacji na ten temat, dlatego chciałabym się

dowiedzieć, czy taka procedura istnieje i jak z niej skorzystać.

Rehabilitacja w warunkach domowych to udzielanie świadczeń w miejscu

zamieszkania/przebywania pacjenta, zawierających rehabilitację leczniczą i edukację

zdrowotną pacjenta i jego rodziny. Prawo kierowania do poradni rehabilitacji oraz na

zabiegi fizjoterapeutyczne posiada każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Lekarz,

wystawiając skierowanie do poradni rehabilitacyjnej lub bezpośrednio na zabiegi

fizjoterapeutyczne, wskazuje rozpoznanie jednostki chorobowej również wg klasyfikacji

ICD-10 i określenie dysfunkcji narządu ruchu, deficyt neurologiczny lub inną przyczynę

kierowania na rehabilitację. W skierowaniu lekarz kierujący określa zlecane zabiegi,

liczbę powtórzeń, parametry zabiegu i okolicę ciała. W przypadku skierowania na zabiegi

fizjoterapeutyczne przez lekarza innego niż lekarz ze specjalizacją z rehabilitacji

medycznej, balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, magister

rehabilitacji/fizjoterapii lub magister wychowania fizycznego ze specjalizacją z

rehabilitacji ruchowej przeprowadza badanie czynnościowe narządu ruchu oraz ustala

program rehabilitacji zgodny ze skierowaniem i stanem zdrowotnym pacjenta. Skierowanie

na zabiegi fizjoterapeutyczne związane z dysfunkcją narządu ruchu wywołaną wadami

postawy wystawia tylko lekarz poradni: rehabilitacji leczniczej, ortopedii i

traumatologii narządu ruchu (w tym poradni wad postawy), a program usprawniania

opracowuje fizjoterapeuta.


Skierowanie na zabiegi


Bardzo boli mnie kręgosłup i potrzebuję zabiegów rehabilitacyjnych. Czy lekarz rodzinny

może mi wystawić skierowanie?

Może. Skierowanie do poradni rehabilitacyjnej oraz na zabiegi fizjoterapeutyczne może

wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Lekarz wystawiając skierowanie do

poradni rehabilitacyjnej lub bezpośrednio do gabinetu rehabilitacyjnego podaje

rozpoznanie jednostki chorobowej i określa dysfunkcję narządu ruchu, deficyt

neurologiczny lub inną przyczynę kierowania na rehabilitację. W przypadku kiedy na

fizjoterapię kieruje lekarz rodzinny (lub inny lekarz niż specjalista z zakresu

rehabilitacji medycznej, balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, ortopedii, chirurgii

ogólnej lub reumatologii), magister rehabilitacji/fizjoterapii lub magister wychowania

fizycznego, posiadający specjalizację z zakresu rehabilitacji ruchowej, przeprowadza

badanie czynnościowe narządu ruchu i ustala program rehabilitacji, o czym powiadamia

lekarza kierującego, dokonując pisemnego uzasadnienia. Skierowanie na zabiegi

fizjoterapeutyczne możemy zrealizować w każdym zakładzie opieki zdrowotnej mającym

kontrakt w danym zakresie.


Karta zaopatrzenia


Moją kartę zaopatrzenia comiesięcznego na pampersy odebrałem 4 września 2005 r. i z

początkiem września 2006 roku. Chciałem wykupić pampersy z refundacją NFZ, a pani w

aptece powiedziała mi, że ta karta już jest nieważna i muszę mieć kolejną. Jak to jest,

czy jest ona ważna rok czy nie?

Karta zaopatrzenia comiesięcznego jest ważna 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych.

Jeżeli pan zrealizował pierwsze zlecenie we wrześniu 2005 roku, to realizacja 12

ostatniego zlecenia przypadła na sierpień 2006 roku. Na kolejne 12 miesięcy musi być

wystawiona nowa karta. Niewykorzystanie któregoś z 12 zleceń w ciągu roku nie przedłuża

ważności karty i nie umożliwia zrealizowania zlecenia w 13 miesiącu. Niezrealizowane

zlecenie przepada.


Dodatkowe dokumenty


Chciałem odebrać pieluchomajtki dla żony. W aptece odmówiono mi twierdząc, że muszę

mieć jakiś dokument podpisany przez żonę. Nie jest to możliwe, gdyż żona jest

sparaliżowana i nic mi nie podpisze. Co mam zrobić?

Nieprawdą jest, że w momencie realizacji zlecenia na pieluchomajtki na podstawie karty

zaopatrzenia comiesiecznego, osoba wykupująca je w aptece musi mieć jakiś dokument z

podpisem chorego, na którego wystawione jest zlecenie. Podczas odbioru wymagane jest

potwierdzenie ww. przez osobę odbierającą, tzn. musi ona podać swoje dane: imię i

nazwisko oraz PESEL. Przepisy te są regulowane zarządzeniem prezesa NFZ nr 79/2005.


Środki ortopedyczne


Jakie są zasady finansowania środków ortopedycznych przez NFZ?

Refundowane przedmioty i środki dzielą się na trzy grupy:

• optyka okularowa, czyli szkła korekcyjne i pomoce optyczne, w tym: lupy, monookulary

itp.,
• aparaty słuchowe, wkładki uszne i systemy wspomagające słyszenie,
• pozostałe przedmioty ortopedyczne (np. kołnierze, gorsety, obuwie, wózki inwalidzkie,

protezy kończyn górnych i dolnych) oraz środki pomocnicze (np. pieluchomajtki, materace

przeciwodleżynowe, protezy piersi, peruki, sprzęt stomijny).

Podstawą do uzyskania refundowanego przedmiotu ortopedycznego bądź środka pomocniczego

jest zlecenie wystawione przez lekarza. Zlecenie jest ważne 90 dni od daty wystawienia

przez lekarza z wyjątkiem środków na comiesięczne zaopatrzenie, które jest ważne 30

dni. Każde zlecenie (z wyjątkiem zlecenia na szkła okularowe) musi być zatwierdzone w

oddziale wojewódzkim NFZ właściwym dla miejsca zamieszkania ubezpieczonego, a

zrealizować je można u dowolnego świadczeniodawcy, mającego umowę z jakimkolwiek

oddziałem wojewódzkim NFZ. Aby uzyskać refundację do szkieł okularowych, lekarz

okulista musi wypisać odpowiednie zlecenie, z którym od razu można się udać (bez

konieczności potwierdzania) do wybranego przez siebie zakładu optycznego mającego

podpisaną umowę z NFZ. Przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane są

uprawnionemu na własność. Ponowne przyznanie zaopatrzenia może nastąpić po upływie

okresu jego użytkowania, który określa rozporządzenie ministra właściwego ds. zdrowia.


Kontraktowanie rehabilitacji przez NFZ


Jakie świadczenia kontraktuje NFZ w ramach rehabilitacji leczniczej?

Narodowy Fundusz Zdrowia, zapewniając świadczeniobiorcom dostęp do rehabilitacji

leczniczej, zawiera umowy o udzielanie m.in. następujących świadczeń:

• świadczenia realizowane przez lekarza rehabilitanta w poradni rehabilitacyjnej
• zabiegi fizjoterapeutyczne realizowane w poradni (gabinecie rehabilitacyjnym)
• rehabilitacja w ośrodku dziennym
• rehabilitacja ogólnoustrojowa realizowana w szpitalnych oddziałach rehabilitacyjnych

oraz w warunkach ośrodka dziennego
• rehabilitacja neurologiczna realizowana w szpitalnych oddziałach rehabilitacyjnych

oraz oddziałach rehabilitacji neurologicznej.


Zabiegi fizjoterapeutyczne


Jaki lekarz może wystawić skierowanie do poradni rehabilitacyjnej i na zabiegi

fizjoterapeutyczne?

Skierowanie do poradni rehabilitacyjnej lub bezpośrednio na zabiegi fizjoterapeutyczne

ma prawo wystawić lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, także lekarz rodzinny (podstawowej

opieki zdrowotnej) oraz lekarz specjalista. Jeżeli otrzymamy skierowanie na zabiegi

fizjoterapeutyczne wystawione przez lekarza o innej specjalności niż rehabilitacja

medyczna albo balneoklimatologia, podlega ono weryfikacji przez magistra

rehabilitacji/fizjoterapii, który przeprowadza badanie czynnościowe narządu ruchu oraz

ustala program rehabilitacji. Jedynie w przypadku schorzeń związanych z dysfunkcją

narządu ruchu wywołanych wadami postawy skierowanie na zabiegi wystawia tylko lekarz

poradni rehabilitacyjnej, ortopedii i traumatologii.


Refundacja fizjoterapii


Jakie zabiegi fizjoterapeutyczne są refundowane przez NFZ w ramach rehabilitacji

leczniczej?

Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje wykonywanie szeregu zabiegów fizjoterapeutycznych,

m.in. z zakresów:

• kinezyterapii, jak np. wyciągi, ćwiczenia usprawniające, ćwiczenia specjalne

(ćwiczenia według metod neurofizjologicznych)
• masażu, jak np.: masaż suchy, masaż limfatyczny – ręczny, masaż podwodny
• elektrolecznictwa, jak np.: jonoforeza, kąpiel czterokomorowa, prądy diadynamiczne,

ultradźwięki miejscowe
• leczenia polem elektromagnetycznym, jak np.: diatermia
• światłolecznictwa, jak np.: naświetlanie promieniami IR (Sollux), okłady parafinowe,

laseroterapia
• kąpieli, jak np.: kąpiel wirowa kończyn, aqavibron, natryski biczowe (szkockie)
• krioterapii, jak np.: krioterapia miejscowa (żele, lód, azot, dwutlenek węgla).


Rehabilitacja ogólnoustrojowa


Czy lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (rodzinny) ma prawo wystawić skierowanie do

szpitala na oddział rehabilitacji ogólnoustrojowej?

Tak, ale skierowanie takie może dotyczyć zaostrzeń schorzeń przewlekłych. Wówczas

kwalifikacji pacjenta do oddziału rehabilitacyjnego dokonuje lekarz rehabilitant

oddziału oraz ustala termin przyjęcia pacjenta do szpitala.
- DS
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Online sonia

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 25314
    • Dar Życia
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #79 dnia: Październik 28, 2006, 10:57:53 pm »
PROCEDURY

Orzekanie o niepełnosprawności

Do orzekania o niepełnosprawności powołane są:

• powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako pierwsza instancja,
• wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako druga instancja.

Powiatowe i wojewódzkie zespoły wydają orzeczenia o:

• niepełnosprawności osób, które nie ukończyły 16 roku życia,
• stopniu niepełnosprawności osób, które ukończyły 16 rok życia,
• wskazaniach do ulg i uprawnień osób posiadających orzeczenia o inwalidztwie lub

niezdolności do pracy.

Powiatowe zespoły orzekają na wniosek osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela

ustawowego albo, za ich zgodą, na wniosek ośrodka pomocy społecznej. Wniosek powinien

zawierać m.in.:

• imię i nazwisko dziecka, przedstawiciela ustawowego dziecka lub osoby

zainteresowanej, datę i miejsce urodzenia dziecka lub osoby zainteresowanej,
• adres zamieszkania lub pobytu, numer dowodu osobistego lub innego dokumentu

potwierdzającego ich tożsamość,
• określenie celu, dla którego niezbędne jest uzyskanie orzeczenia,
• dane dotyczące sytuacji społecznej i zawodowej – w przypadku wniosku o orzeczenie o

niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności.

Do wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności należy dołączyć dokumentację

medyczną, w tym zaświadczenie lekarskie (m.in. z opisem stanu zdrowia) wydane przez

lekarza opiekującego się niepełnosprawnym nie wcześniej niż na 30 dni przed złożeniem

wniosku oraz inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie niepełnosprawności lub

stopnia niepełnosprawności.

O terminie rozpatrzenia wniosku zawiadamia się nie później niż 14 dni przed dniem jego

rozpatrzenia. Niestawienie się w tym terminie oznacza pozostawienie sprawy bez

rozpoznania. W przypadku usprawiedliwienia nieobecności ważnymi przyczynami lub

zdarzeniami losowymi (w ciągu 14 dni od dnia posiedzenia) wyznaczony będzie nowy termin

rozpatrzenia sprawy.

W celu wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, lekarz

– przewodniczący składu orzekającego sporządza, na podstawie badania, ocenę stanu

zdrowia dziecka lub osoby zainteresowanej. W przypadku orzeczenia o wskazaniach do ulg

i uprawnień, ocenę sporządza lekarz – członek powiatowego zespołu, na podstawie

badania.

Jeżeli osoba zainteresowana lub dziecko nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu składu

orzekającego z powodu długotrwałej i nierokującej poprawy choroby, potwierdzonej

zaświadczeniem lekarskim, badanie przeprowadza się w miejscu pobytu tej osoby lub

dziecka. Skład orzekający może też w takim przypadku rozpoznać sprawę i wydać

orzeczenie bez udziału zainteresowanych w posiedzeniu. Jest to także możliwe, gdy

przewodniczący uzna posiadaną dokumentację medyczną za wystarczającą do oceny stanu

zdrowia.

Orzeczenie doręcza się nie później niż w terminie 14 dni od dnia posiedzenia w sprawie

wydania orzeczenia.

Stopień niepełnosprawności osoby zainteresowanej orzeka się na czas określony (w

przypadku dziecka najpóźniej do ukończenia 16 lat) lub na stałe.

  iwa


Z WYJAŚNIEŃ URZĘDÓW SKARBOWYCH
Problemy z odliczeniami wydatków na auto


Problemy dotyczące odliczeń związanych z samochodem wiążą się z dwiema kategoriami
odliczenia. Podatnik może odliczyć wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów
mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności oraz związane z dojazdami na zabiegi.
Niestety, nie każda przeróbka to przystosowanie i nie każdy zabieg można uznać
za niezbędny.



Do pierwszej kategorii odliczeń należy zaliczyć wydatki poniesione na przystosowanie

pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. W tym przypadku

podatnicy często mylą przystosowanie z nabyciem i chcą korzystać z odliczenia także od

kwoty wydatkowanej na zakup auta.



Wydatki na przystosowanie

Jednak z brzmienia przepisów jasno wynika, że odliczeniu od dochodu podlegają tylko i

wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb

wynikających z niepełnosprawności, a nie na zakup pojazdu mechanicznego (samochodu).

Pamiętajmy, że katalog wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej

ma charakter zamknięty. Oznacza to, że odliczeniu podlegają tylko wydatki enumeratywnie

w nim wymienione, a rozszerzająca interpretacja tego przepisu jest niedozwolona.



Umowa użyczenia nie stanowi tytułu własności użytkowanego samochodu


Remont i zakup bez odliczenia

Należy przy tym podkreślić, że za przystosowanie do potrzeb wynikających z

niepełnosprawności rozumieć należy te czynności i wydatki, których skutkiem jest

przerobienie pojazdu mechanicznego w sposób umożliwiający korzystanie z niego przez

osobę niepełnosprawną. Przeróbki te mogą dotyczyć np. elementów związanych z

kierowaniem pojazdem, czyli dostosowaniem pojazdu do potrzeb niepełnosprawnego

kierowcy, elementów umożliwiających przemieszczanie się pojazdem, czyli dostosowaniem

pojazdu do potrzeb niepełnosprawnego pasażera. Organy podatkowe zwracają jednak uwagę,

że przepis wyraźnie zawęża zakres przeróbek, uzależniając je każdorazowo od potrzeb

osoby niepełnosprawnej wynikających z charakteru niepełnosprawności. Niemożliwe będzie

zatem nie tylko odliczenie wydatków na zakup, ale także na remont samochodu.


WAŻNE

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do przysługiwania prawa do ulgi

rehabilitacyjnej warto występować z wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji prawa

podatkowego


Dojazdy na rehabilitację

Drugim odliczeniem związanym z samochodem, który przysparza podatnikom wielu

wątpliwości, jest odliczenie wydatków na używanie auta. Przypomnijmy, że, zgodnie z

ustawą, wydatkami na cele rehabilitacyjne są także wydatki ponoszone przez podatnika

będącego osobą niepełnosprawną na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność

(współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub

podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy

inwalidztwa. Przy czym chodzi o używanie dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem

na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Przede wszystkim trzeba zauważyć, że odliczenie to nie przysługuje każdej osobie

niepełnosprawnej posiadającej stosowny dokument potwierdzający niepełnosprawność.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia ani zabiegu, ani rehabilitacji.

Również w tym przypadku organy podatkowe sięgają do znaczeń słownikowych. Uznają, że

zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, będącego zwykle

środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś. Rehabilitacja zaś w medycynie oznacza

przywracanie sprawności fizycznej, psychicznej i społecznej utraconej wskutek schorzeń

i urazów, przez stosowanie działań usprawniających. Rehabilitacja jest procesem

medyczno-społecznym, którego celem jest przywrócenie człowiekowi niepełnosprawnemu

utraconych funkcji w przebiegu choroby, a także wad rozwojowych i wrodzonych. Innymi

słowy, rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności

organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych,

edukacyjnych i społecznych zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie

tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji

społecznej.


Niezbędny, czyli konieczny

Odliczeniu podlegają jednak tylko wydatki poniesione w związku z koniecznym przewozem

na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. W ocenie organów podatkowych, wyrażenie „zabiegi

leczniczo-rehabilitacyjne” zawęża w istotny sposób cel przejazdu, który upoważnia do

zastosowania przedmiotowego odliczenia. W odliczeniu tym nie mieszczą się wizyty u

lekarzy, których celem jest jedynie rozpoznanie bieżącego stanu zdrowia pacjenta,

wizyty kontrolne czy wskazanie dalszego sposobu leczenia, itp. Samo odliczenie jest

limitowane i wydatek nie musi być dokumentowany. W interpretacjach organy podatkowe

zwracają jednak uwagę, że dla celów dowodowych potwierdzających uczestnictwo w

zabiegach podatnik powinien posiadać np. skierowanie lekarskie, kartę zabiegową,

zaświadczenie o uczestnictwie w zabiegach. Udokumentowania nie wymagają jedynie wydatki

na przewóz na zabiegi, natomiast potwierdzenia wymaga uczestnictwo w niezbędnych

zabiegach rehabilitacyjnych (np. postanowienie US w Łęczycy z 4 maja 2006 r. nr US I /

415 – 14 / 2006).


 

ULGI WYJĄTKIEM OD ZASADY

Organy podatkowe bardzo często przypominają, że zgodnie z zasadą przyjętą w

orzecznictwie NSA, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od

zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy dotyczące ulg

podatkowych, interpretowane powinny być ściśle, a każda ich nadinterpretacja jest

niedopuszczalna (np. postanowienie Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z

13 czerwca 2006 r., nr 1449/2CF/415/IP-45/06/GW).



 

POBRANIE KRWI NIE JEST ZABIEGIEM

W jednym z wyjaśnień organów podatkowych podkreślono, że zabieg stanowi interwencję

mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym

przeciwdziałającym czemuś. Dlatego w jego ocenie np. pobranie do badania krwi, wizyty u

lekarzy nie są zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym, lecz badaniem diagnostycznym. Sam

fakt pobrania krwi nie wywołuje żadnych skutków i w żaden sposób nie wpływa na stan

zdrowia pacjenta. Badanie to stanowi jedynie bazę do analiz i dalszych działań.

Odzwierciedla stan zdrowia, jednak w żaden sposób na niego nie wpływa. Dlatego wydatki

z tytułu używania samochodu osobowego na dowóz dziecka na wizyty u lekarza, dietetyczki

lub badania krwi mające na celu ustalenie poziomu fenyloanaliny nie mieszczą się w

zakresie wydatku rehabilitacyjnego podlegającego odliczeniu (np. Postanowienie Urzędu

Skarbowego w Nisku z 5 października 2005 r., nr US.I-OF-406/6/9/05).



Musisz być właścicielem

Samochód musi być własnością lub współwłasnością osoby niepełnosprawnej lub osoby, na

utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna. Przeniesienie własności następuje

w drodze umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do

przeniesienia własności rzeczy. Umowa użyczenia nie stanowi już tytułu własności

użytkowanego samochodu. Brak jest podstaw do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej przez

podatnika, który używa samochodu dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na

niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Jednak już przeszkodą do skorzystania z ulgi nie jest w tym przypadku brak posiadania

dowodu rejestracyjnego na niepełnosprawnego małżonka. Jeżeli między małżonkami istnieje

wspólność majątkowa, każdy z małżonków jest współwłaścicielem samochodu osobowego.

 Aleksandra Tarka



JAKIE WYDATKI MOŻNA ODLICZAĆ
Ulga z limitem i bez limitu

Ulga z limitem i bez limitu


Wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej można podzielić na dwie kategorie – z limitem odliczeń do określonych kwot oraz bez limitu. Te ostatnie trzeba odpowiednio udokumentować.



Ustawodawca określił szczegółowy zakres wydatków uprawniających do odliczeń, a przede wszystkim cel, na jaki powinny być przeznaczone. Dzielą się one na dwie grupy – zależne od tego, czy odpisy są ograniczone do określonej kwoty, czy też nie.


Nielimitowanych odliczeń można dokonywać tylko na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków


Bez ograniczenia

Do grupy wydatków odliczanych bez limitu należą wydatki poniesione na:

• adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,
• zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,
• odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt
w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,
• opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,
• opłacenie tłumacza języka migowego,
• kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia,
• odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż karetką,
w odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia.

Dla udokumentowania powyższych wydatków niezbędne jest posiadanie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.


 PRZYKŁAD OBLICZENIE LIMITU ULGI NA LEKI

Odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł.

W lutym 2006 roku Jan Kowalski wydał na leki kwotę 80 zł, w marcu 120 zł, a w kwietniu i czerwcu po 250 zł, zaś w październiku 60 zł. Żeby prawidłowo skorzystać z odliczenia, trzeba dla każdego miesiąca dokonać stosownego obliczenia i od kwoty wydatku na leki odjąć 100 zł. Jeżeli wynik jest dodani, to jest to kwota do odliczenia.

W przypadku Jana Kowalskiego będą to następujące kwoty:

Luty – 80 zł – 100 zł = – 20 (brak odliczenia)
Marzec – 120 zł – 100 zł = 20 zł (kwota do odliczenia)
Kwiecień – 250 zł – 100 zł = 150 zł (kwota do odliczenia)
Czerwiec – 250 zł – 100 zł = 150 zł (kwota do odliczenia)
Październik – 60 zł – 100 zł = – 40 zł (brak odliczenia)

Teraz kwoty nadwyżek ponad 100 zł z poszczególnych miesięcy należy zsumować i można odliczyć od dochodu. Jan Kowalski może w sumie odliczyć 320 zł (20 zł za marzec, po 150 zł za kwiecień i czerwiec)



Z ograniczeniem

Do grupy wydatków limitowanych należą wydatki poniesione na:

• używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne –do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł,
• opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa – w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł,
• utrzymanie przez osoby niewidome zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa psa przewodnika – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
• leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).

Z powyższym podziałem wiąże się bezpośrednio jeszcze jedna konsekwencja. W przypadku praktycznie wszystkich ulg ustawodawca nakłada na podatnika obowiązek odpowiedniego udokumentowania wydatku. W przypadku odliczeń nielimitowanych kwotowo podatnik musi posiadać dokumenty potwierdzające ich poniesienie.

Jeśli chodzi o wydatki limitowane, takiego wymogu nie ma. Uwaga! W przypadku wydatków na leki, które podlegają częściowemu limitowaniu, trzeba posiadać rachunki dokumentujące poniesienie wydatku.

Ustawodawca określił też, czego odliczyć nie można. Są to wydatki:

• które zostały wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
• sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
• sfinansowane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
• sfinansowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia,
• sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
• zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Nawet gdyby wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z powyższych funduszy (środków), odliczeniu podlega tylko różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.


WAŻNE

Wysokość wydatków związanych z używaniem samochodu, zatrudnieniem przewodników i psów przewodników dla osób niepełnosprawnych, ograniczone rocznym limitem 2280 zł, nie musi być dokumentowana
Aleksandra Tarka
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 18,1l. , Domowa terapia

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #80 dnia: Październik 29, 2006, 01:14:00 am »
Ważne adresy


NARODOWY FUNDUSZ ZDROWIA

Centrala, 02-390 Warszawa,
ul. Grójecka 186
tel. 572-60-00
faks 572-63-33
www.nfz.gov.pl


REGIONALNE ODDZIAŁY NFZ


Województwo dolnośląskie

Dolnośląski Oddział Wojewódzki NFZ
50-525 Wrocław,
ul. Joannitów 6
tel. (71) 797-91-00
faks (71) 797-93-25,
www.nfz-wroclaw.pl


Województwo kujawsko-pomorskie\

Kujawsko-Pomorski Oddział Wojewódzki NFZ
85-071 Bydgoszcz,
ul. Mickiewicza 15
tel. (52) 325-27-00
faks (52) 325-27-09
www.nfz-bydgoszcz.pl

Delegatura w Toruniu:
87-100 Toruń,
ul. Grudziądzka 46/48
tel. 056 65-82-600
faks 056 65-82-621

Delegatura we Włocławku:
87-800 Włocławek,
ul. Wieniecka 42
tel. (54) 411-22-03,
faks (54) 411-22-07


Województwo lubelskie

Lubelski Oddział Wojewódzki NFZ
20-124 Lublin,
ul. Szkolna 16
tel. (81) 531-05-00, -01, -02
faks (81) 531-05-28
www.nfz-lublin.pl


Województwo lubuskie

Lubuski Oddział Wojewódzki NFZ
65-057 Zielona Góra,
ul. Podgórna 9b
tel. (68) 328-76-00
faks (68) 328-76-57
www.nfz-zielonagora.pl


Województwo łódzkie

Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ
90-032 Łódź,
ul. Kopcińskiego 58
tel. (42) 94-88, 275-40-30
www.nfz-lodz.pl


Województwo małopolskie

Małopolski Oddział Wojewódzki NFZ
31- 053 Kraków,
ul. Ciemna 6
ul. Ciemna 6, tel. (12) 298-81-00
ul. Batorego 24, tel. (12) 298-83-00
ul. Racławicka, tel. (12) 298-84-00
faks (12) 430-64-40
www.nfz-krakow.pl
e mail: nfz@bci.krakow.pl


Województwo mazowieckie

Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ
00-613 Warszawa,
ul. Chałubińskiego 8
tel. (22) 582 84 40 do 43
www.nfz-warszawa.pl


Województwo opolskie

Opolski Oddział Wojewódzki NFZ
45-315 Opole,
ul. Głogowska 37
tel. (77) 402-01-00, 402-01-02
www.nfz-opole.pl


Województwo podkarpackie

Podkarpacki Oddział Wojewódzki NFZ
35-032 Rzeszów,
ul. Zamkowa 8
tel. (17) 852-81-24, 852-86-18
faks (17) 852-86-19
www.nfz-rzeszow.pl


Województwo podlaskie


Podlaski Oddział Wojewódzki NFZ
15-042 Białystok,
ul. Pałacowa 3
tel. (85) 745-95-00
faks (85) 745-95-39
www.nfz-bialystok.pl


Województwo pomorskie

Pomorski Oddział Wojewódzki NFZ
80-844 Gdańsk,
ul. Podwale Staromiejskie 69
tel. (58) 321-86-98, 321-86-35
faks (58) 321-85-15
www.nfz-gdansk.pl


Województwo śląskie

Śląski Oddział Wojewódzki NFZ
40-844 Katowice,
ul. Kossutha 13
tel. (32) 735-17-00
www.nfz-katowice.pl


Województwo świętokrzyskie

Świętokrzyski Oddział Wojewódzki NFZ
25-025 Kielce,
ul. Jana Pawła II 9
tel. (41) 343-03-24, 343-06-14
faks (41) 343-04-90, 362-90-72
www.nfz-kielce.pl


Województwo warmińsko-mazurskie

Warmińsko-Mazurski Oddział Wojewódzki NFZ
10-561 Olsztyn,
ul. Żołnierska 16
tel. (89) 532-74-14
faks (89) 533-91-74
www.nfz-olsztyn.pl


Województwo wielkopolskie

Wielkopolski Oddział Wojewódzki NFZ
61-823 Poznań,
ul. Piekary 14/15
tel./faks (61) 850 60 00
(61) 850 61 02
adres do korespondencji:
60-309 Poznań,
ul. Grunwaldzka 158
www.nfz-poznan.pl


Województwo zachodniopomorskie

Zachodniopomorski Oddział Wojewódzki NFZ
71-470 Szczecin,
ul. Arkońska 45
tel. (91) 425-10-00
faks (91) 425-11-88
www.nfz-szczecin.pl

Delegatura:
75-820 Koszalin,
ul. Konstytucji 3 Maja 7 (pomieszczenia na parterze)
tel. (94) 346-52-27, 346-52-28, 346-36-60
faks (94) 341-54-22
e-mail: koszalin@nfz-szczecin.pl
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #81 dnia: Październik 29, 2006, 01:17:12 am »
Przydatne telefony

POWIATOWE CENTRA POMOCY RODZINIE


Województwo dolnośląskie

Bolesławiec, 075 735 30 48
Bielawa, 074 833 98 95;
Głogów, 076 834 15 03;
Góra, 065 543 22 45 do 47
Jawor, 076 870 75 90
Jelenia Góra, 075 752 39 20
Kamienna Góra, 075 744 23 02, 744 45 74
Kłodzko, 074 865 82 60
Legnica, 076 862 50 97;
Lubań, 075 721 56 12;
Lubin, 076 844 17 39;
Lwówek Śląski, 075 782 56 17
Milicz, 071 384 13 84;
Oleśnica, 071 314 01 74
Oława, 071 303 29 71;
Polkowice, 076 847 49 68
Strzelin, 071 392 30 16 w. 34
Środa Śląska, 071 317 56 46 w. 24
Świdnica Śląska, 074 853 06 11 w. 348
Trzebnica, 071 387 05 96
Wałbrzych, 071 846 06 08
Wołów, 071 389 53 00
Wrocław, 071 344 36 41 do 49
Ząbkowice Śląskie, 074 815 60 00
Zgorzelec, 075 776 15 05
Złotoryja, 076 878 70 32


Województwo kujawsko-pomorskie

Aleksandrów Kujawski, 054 282 61 54
Brodnica, 056 493 37 29
Bydgoszcz, 052 349 74 13 do 415
Chełmno, 056 677 24 46
Golub – Dobrzyń, 056 683 54 76
Grudziądz, 056 642 69 60
Inowrocław, 052 355 02 02 w. 371, 357 48 20
Lipno, 054 287 20 95
Mogilno, 052 318 03 05;
Nakło, 052 386 08 04
Radziejów, 054 285 35 43
Rypin, 054 280 36 41
Więcbork, 052 389 85 01
Świecie, 052 333 21 41
Toruń, 056 660 83 11
Tuchola, 052 334 87 77
Wąbrzeźno, 056 688 24 52 w. 103
Włocławek, 054 411 24 31
Żnin, 052 303 12 26


Województwo lubelskie

Biała Podlaska, 083 343 36 11, 343 56 12
Biłgoraj, 084 686 06 67
Chełm, 082 565 52 11, 563 00 72
Hrubieszów, 084 697 07 83
Janów Lubelski, 015 872 03 09, 872 33 45
Krasnystaw, 082 576 72 97, 576 72 86 do 88 w. 23, 39
Kraśnik, 081 825 58 99
Lubartów, 081 854 33 29
Lublin, 081 422 10 20 do 24
Łęczna, 081 462 25 89
Łuków, 025 798 25 55
Opole Lubelskie, 081 827 52 05
Parczew, 083 354 11 12
Puławy, 081 888 04 92
Radzyń Podlaski, 083 352 74 00
Ryki, 081 865 48 52
Świdnik, 081 751 54 33 e-mail pcprswidnik@wp.pl
Tomaszów Lubelski, 084 664 41 11
Włodawa, 082 572 15 10 w. 53
Zamość, 084 639 23 74; 638 23 01; 638 55 16


Województwo lubuskie

Gorzów Wlkp., 095 728 60 62 do 65
Krosno Odrzańskie, 068 383 78 98
Międzyrzecz, 095 741 11 13
Nowa Sól, 068 356 31 29
Słubice, 095 758 21 40
Sulęcin, 095 755 52 43 do 46 w. 106
Świebodzin, 068 382 28 31
Zielona Góra, 068 325 38 36; 327 93 91
Żagań, 068 377 69 62
Żary, 068 374 22 06


Województwo łódzkie


Bełchatów, 044 833 06 42; 733 04 98
Kutno, 024 355 47 50; 355 47 51;355 47 52
Łask, 043 675 37 49
Łęczyca, 024 721 61 62
Łowicz, 046 837 03 44
Łódź, 042 674 51 36 w. 273
Opoczno, 044 754 25 69
Pabianice, 042 213 01 00 w. 128
Pajęczno, 034 311 10 56 w. 231
Piotrków Tryb., 044 733 05 45
Poddębice, 043 678 20 85
Radomsko, 044 683 44 22
Rawa Mazowiecka, 046 814 57 60
Sieradz, 043 827 18 07
Skierniewice, 043 833 45 14
Tomaszów Maz., 044 725 14 60
Wieluń, 043 843 14 90
Wieruszów, 062 783 19 95
Zduńska Wola, 043 824 99 99
Zgierz, 042 719 06 33; 715 14 58


Województwo małopolskie

Bochnia, 014 611 69 29;
Brzesko, 014 663 00 31
Chrzanów, 032 623 22 61 w. 20; 623 35 52
Dąbrowa Tarnowska, 014 642 24 31
Gorlice, 018 352 53 80;
Kraków, 012 634 42 66 w. 569
Limanowa, 018 337 53 60
Miechów, 041 383 40 84
Myślenice, 012 274 37 80
Nowy Sącz, 018 443 75 91; 443 82 51
Nowy Targ, 018 266 70 45 w. 51, 50
Olkusz, 032 643 39 41
Oświęcim, 033 842 42 27
Proszowice, 012 386 29 60
Sucha Beskidzka, 033 874 18 27
Tarnów, 014 621 56 83
Zakopane, 018 200-04-62
Wadowice, 033 873 98 25; 873 21 88
Wieliczka, 012 288 02 10


Województwo mazowieckie

Białobrzegi, 048 613 34 14
Ciechanów, 023 672 52 16
Garwolin, 025 682-35-41
Gostynin, 024 235 22 92
Grodzisk Mazowiecki, 022 724 15 70
Grójec, 048 670 44 27
Kozienice, 048 614 38 21
Legionowo, 022 784 83 33
Lipsk, 048 378 11 50 w. 34
Łosice, 083 359 05 51
Maków Mazowiecki, 029 717 12 74; 717 25 62
Mińsk Mazowiecki, 025 759 27 77
Mława, 023 654 43 56
Nowy Dwór Mazowiecki, 022 775 41 72
Ostrołęka, 029 764 57 88
Ostrów Mazowiecka, 029 745 29 61
Otwock, 022 719 48 10 do 14
Piaseczno, 022 750-60-17
Płock, ul. Wolskiego 4
Płońsk, 023 662 12 59; 662 75 49 wew. 13
Pruszków, 022 758 69 11
Przasnysz, 029 752 25 14 w. 118; 752 22 70
Przysucha, 048 675-55-17
Pułtusk, 023 692 54 83
Radom, 048 365 58 07
Siedlce, 025 644 81 72
Sierpc, 024 275-76-60
Sochaczew, 046 862 77 40
Sokołów Podlaski, 041 787 22 02
Szydłowiec, 048 617 10 08 w. 20
Warszawa, 022 840 05 82, 851 12 10
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie Warszawa Zachodnia (w skład powiatu wchodzą gminy – Błonie, Kampinos, Leszno, Stare Babice, Izabelin, Łomianki, Ożarów Mazowiecki), 022 733 72 51, 733 72 53 -55
Węgrów, 025 792 49 07
Wołomin, 022 776 44 94 w. 113
Wyszków, 029 742 50 52
Zwoleń, 048 676 36 23
Żuromin, 023 657 35 15
Żyrardów, 046 854 20 83
Województwo opolskie
Brzeg, 077 416 95 05
Głubczyce, 077 485 87 73
Kędzierzyn-Koźle, 077 481 02 82
Kluczbork, 077 414 23 53; 414 21 61 w. 60
Krapkowice, 077 466 40 00 w. 328 lub 329
Namysłów, 077 410 36 95 wew. 168 e-mail pcprnamyslow@poczta.onet.pl
Nysa, 077 433 33 04
Olesno, 034 350 51 25 do 27 e-mail pcprol@interia.pl
Opole (powiat opolski – ziemski), 077 541 50 01
Prudnik, 077 406 80 81
Strzelce Opolskie, 077 461 33 81


Województwo podkarpackie

Ustrzyki Dolne (powiat bieszczadzki), 013 471 10 80
Brzozów, 013 434 20 45
Dębica, 014 680 31 48
Jarosław, 016 624 62 85, 624 62 88
Jasło, 013 448 34 40
Kolbuszowa, 017 744 42 39
Krosno, 013 437 57 33, 432 42 58 (dział ds. osób niepełnosprawnych)
Lesko, 013 469 71 24, 469 71 30
Leżajsk, 017 242 82 58
Lubaczów, 016 632 91 30, 632 91 31
Łańcut, 017 225 69 69 e-mail pcprwlancut@poczta.onet.pl
Mielec, 017 583 12 41
Nisko, 015 841 63 68, 841 54 08
Przemyśl, 016 670 32 13, 670 79 74
Przeworsk, 016 649 09 10
Ropczyce (powiat ropczycko-sędziszowski), 017 222 75 76
Rzeszów, 017 862 75 11 w. 1422, 1423
Sanok, 013 464 35 93, 464 19 70
Stalowa Wola, 015 843 36 68
Strzyżów, 017 276 50 34
Tarnobrzeg, 015 822 69 44


Województwo podlaskie

Augustów, 087 643 20 71
Białystok, 085 732 20 52
Białystok, 085 743 36 44
Bielsk Podlaski, 085 730 23 53, 730 24 53
Grajewo, 086 273 87 09
Hajnówka, 085 873 10 15
Kolno, 086 278 13 34
Łomża, 086 216 40 88, 216 42 60
Łomża, 086 216 58 78
Mońki, 085 716 31 46, 716 61 00
Sejny, 087 516 20 66
Siemiatycze, 085 655 25 25, 655 27 11
Sokółka, 085 711 22 41 wew. 61
Suwałki, 087 566 62 20
Wysokie Mazowieckie, 086 275 35 68
Zambrów, 086 271 24 18


Województwo pomorskie

Bytów, 059 822 80 68 e-mail pcpr_bytow@zps.gda.pl
Chojnice, 052 397 14 50
Człuchów, 059 834 51 47, 834 31 45
Kartuzy, 058 685 33 20
Kościerzyna, 058 686 50 05
Kwidzyn, 055 279 99 15
Lębork, 059 862 81 06, 862 48 00
Malbork, 055 272 37 93
Nowy Dwór Gdański, 055 247 36 71 wew. 61
Gdynia, 058 782 01 21, 782 01 24
Puck, 058 673 41 93
Pruszcz Gdański, 058 773 20 85
Starogard Gdański, 058 563 01 47
Tczew, 058 532 07 84
Wejherowo, 058 672 40 63, 672 27 02
Sztum, 055 267 74 04


Województwo śląskie

Będzin, 032 267 81 08
Bielsko-Biała 033 813 63 13
Cieszyn, 033 851 04 44
Częstochowa, 034 361 95 26, 361 95 28
Gliwice, 032 332 66 14
Kłobuck, 034 319 88 10
Lubliniec, 034 351 01 12 wew. 108
Pszczyna, 032 449 01 45 e-mail pcprpszczyna@interia.pl
Racibórz, 032 415 20 28 e-mail hildeorand@wp.pl
Rybnik, 032 422 83 00 wew. 36, 43
Wodzisław Śląski, 032 455 14 30
Tarnowskie Góry, 032 285 60 90
Zawiercie, 032 671 07 48
Żywiec, 033 861 94 19
Bytom, 032 281 80 93, 281 69 25
Chorzów, 032 249 62 28, 249 62 26 e-mail opsch@z4
Dąbrowa Górnicza, 032 262 25 28, 262 40 40
Jastrzębie Zdrój, 032 471 77 68
Jaworzno, 032 618 18 40 e-mail jaworzno@ops.pl www.jaworznoops.pl
Piekary Śląskie, 032 287 95 03
Siemianowice Śląskie, 032 228 13 91
Sosnowiec, 032 266 19 11
Świętochłowice, 032 245 48 60, 245 51 04
Tychy, 032 227 22 71, 227 35 40
Zabrze, 032 277 78 00, 277 78 01, 277 79 00
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej
Miarki 11 43-300 Bielsko-Biała Tel. 033 498 78 84 Fax. 033 498 78 86
Częstochowa (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 034 324 47 65
Gliwice (Ośrodek Pomocy Społecznej), 032 231 40 33, 231 64 12
Katowice (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 032 251 00 87
Mysłowice (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej). 032 222 28 12, 222 12 89 Fax. 032 222 12 89
Ruda Śląska (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 032 244 29 36
Rybnik (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 032 422 11 11, 422 11 18
Żory (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 032 434 24 12, 434 37 13


Województwo świętokrzyskie

Busko Zdrój, 041 378 30 51 wew. 14, 378 35 78
Jędrzejów, 041 386 37 41, 386 36 00
Kazimierza Wielka, 041 352 21 36 wew. 38, 352 21 36 wew. 38
Kielce, 041 342 14 90, 342 15 35
Koński, 041 372 35 27, 372 84 06
Opatów, 015 868 44 09
Ostrowiec Świętokrzyski, 041 263 69 07 wew. 318
Pińczów, 041 357 60 01 (do 03)
Sandomierz, 015 832 32 43 wew. 56
Skarżysko-Kamienna, 041 252 32 40 wew. 38
Starachowice, 041 275 42 31
Staszów, 015 864 30 58
Włoszczowa, 041 394 49 93
Kielce, 041 331 25 24, 332 47 84


Województwo warmińsko-mazurskie

Bartoszyce, 089 762 97 50, 762 97 51
Braniewo, 055 244 13 19
Działdowo, 023 697 22 63
Elbląg, 055 233 71 43, 233 62 82
Ełk, 087 621 15 50
Giżycko, 087 429 10 89
Gołdap 19-500, pl. Zwycięstwa 14
Iława, 089 649 04 50
Kętrzyn, 089 751 09 00
e-mail pcprketrzyn@wp.pl
Mrągowo, 089 741 86 70, 741 86 71
Nidzica, 089 625 44 28
Nowe Miasto Lubawskie, 056 474 31 96, 472 56 00
Olecko, 087 520 02 22, 520 24 75
Olsztyn, 089 535 32 18, 535 02 59
Ostróda, 089 646 04 05, 646 04 07
Pisz, 087 423 36 20
Szczytno, 089 624-97-10
Węgorzewo, 087 427 27 32 wew. 13
Elbląg (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 055 230 60 00 e-mail mops@mops.elblag.pl www.mops.elblag.pl
Olsztyn (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), 059 534 04 14, 534 97 50, 527 66 16, 527 66 16


Województwo wielkopolskie

Chodzież, 067 282 28 91, 282 72 58
Gniezno, 061 425 52 98
Gostyń, 065 572 36 58
Grodzisk Wielkopolski, 061 444 88 75
Jarocin, 062 505 46 06
Kalisz, 062 765 72 17, 757 46 47
Kępno, 062 782 89 61
Koło, 063 261 78 16, 261 78 74
Konin, 063 243 03 07
Kościan, 065 511 01 66, 511 98 32
Krotoszyn, 062 722 88 91, 722 88 92
e-mail pcpr-krotoszyn@go2.pl
Leszno, 065 529 68 39, 520 80 97
Międzychód, 095 748 23 85
Nowy Tomyśl, 061 442 24 11, 442 21 21
Oborniki, 061 297 31 01, 296 65 80
Ostrów Wielkopolski, 062 735 51 52, 735 02 06
Ostrzeszów, 062 732 07 50
Piła, 067 214 42 54, 214 42 55 (do 57)
Pleszew, 062 742 31 47
Poznań, 061 848 42 18, 848 42 1
Rawicz, 065 546 43 33, 546 2211
Słupca, 063 213 24 44, 213 22 45
Szamotuły, 061 292 26 74
Śrem, 061 283 03 73
Środa Wielkopolska, 061 285 38 06 Fax 061 285 38 06
Turek, 063 289 24 07, 289 24 08
Wągrowiec, 067 262 76 14, 262 79 33
Wolsztyn, 068 384 27 00, 384 35 91, 384 35 38
Września, 061 437 03 67, 437 03 73
Złotów, 067 263 22 65
Konin, 063 242 63 32, 242 62 32, e-mail mopr@konet.pl
Kalisz, 062 767 42 13 (do 15), 767 42 25, 767 45 10
Leszno (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie), 065 520 70 46, 529 58 47
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie), 061 862 12 20, 862 12 22
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Grunwald), 061 866 11 21, 866 62 41
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Jeżyce), 061 847 32 12
37. Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Nowe Miasto), 061 876 58 91
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Piątkowo), 061 823 52 60
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Stare Miasto),
061 852 27 31, 852 26 15
Poznań (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie – Filia Wilda), 061 830 01 71


Województwo zachodniopomorskie

Białogard, 094 312 88 88
Choszczno, 095 765 25 78, 766 22 05
Drawsko Pomorskie, 094 363 37 62, 363 34 64
Goleniów, 091 418 38 60, 418 03 61
Gryfice, 091 385 68 08
Gryfino, 091 404 55 04
Kamień Pomorski, 091 382 33 86, 341 81 93
Kołobrzeg, 094 354 80 66
Koszalin, 094 341 81 93, 341 81 94
Myślibórz, 095 747 23 03, 747 20 61
Police, 091 312 36 66
Pyrzyce, 091 570 07 57
Sławno, 059 810 50 81
Stargard Szczeciński, 091 480 48 00
Wałcz, 067 387 32 06, 258 40 16
Łobez, 091 397 60 95
Koszalin, 094 341 56 09, 341 42 08
Szczecin, 091 422 70 27, 484 02 11 (do 13), 484 24 45
Świnoujście, 091 321 56 88
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #82 dnia: Styczeń 04, 2007, 05:14:15 pm »
Długa kolejka po rehabilitację
04.01.2007Łódź.
 
Pod MOPS-em ustawiły się tłumy po dotację do turnusów rehabilitacyjnych. Wnioski składali nie tylko niepełnosprawni, ale również organizatorzy wyjazdów, w tym... biura podróży.

To bardzo zirytowało niektórych łodzian. - Choć Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej jest otwarty od godz. 8, przyszłam dużo wcześniej. Przed drzwiami byłam w pierwszej trzydziestce, a dostałam numerek dopiero siedemset któryś - mówi prosząca o anonimowość czytelniczka. - To dlatego, że kilkaset zgłoszeń trafiło wcześniej od biur podróży, które postanowiły na tym zarobić.

Kobieta nie kryje rozgoryczenia: - Mam drugą grupę inwalidzką, niewysoką rentę i wyjazd na rehabilitację bardzo mi pomaga. W ubiegłym roku też przyszłam o godz. 7 i byłam w pierwszej setce. Teraz boję się, że nie wystarczy dla mnie pieniędzy - dodaje.

Wiele wskazuje na to, że w tym roku będzie naprawdę mniej pieniędzy. Sejm pracuje nad nowelizacją ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Jeśli projekt przejdzie, to większy nacisk ma zostać położony na rehabilitację zawodową, w tym dofinansowanie nowych miejsc pracy. To zaś oznacza - mniej pieniędzy na turnusy rehabilitacyjne.

Dotychczas obowiązywała w MOPS zasada kolejności zgłoszeń. W teorii, bo w praktyce pieniędzy było tyle, że dotację i tak dostawali wszyscy. Osoby, które złożyły wniosek, mogły liczyć (w zależności od grupy inwalidzkiej) na dofinansowanie od 444 do 657 zł. Dla rencistów to duże pieniądze. Nic więc dziwnego, że już wraz z początkiem roku MOPS był oblężony.

Na ponad 1900 wniosków z 2 stycznia, około połowę renciści złożyli samodzielnie. Resztę dostarczyli przedstawiciele różnych organizacji. Według Jadwigi Falborskiej, kierowniczki zespołu ds. rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych w MOPS, wszystko odbyło się zgodnie z prawem. - Wnioski można składać samodzielnie, ale także za pośrednictwem profesjonalnych organizatorów turnusów, którzy znajdują się w rejestrze wojewódzkim. Może tam być zarówno Polski Związek Niewidomych, jak i biuro podróży. Nie ma w tym nic dziwnego. Skoro biuro znajduje się w rejestrze, to znaczy, że spełnia wszystkie wymagania - mówi Falborska.

MOPS uspokaja i obiecuje, że każdy wniosek będzie rozpatrywał tak samo. Prawdopodobnie odejdzie też od kryterium kolejności zgłoszeń. - Pieniądze w pierwszym rzędzie będą dla tych, którzy nie skorzystali z dotacji w roku ubiegłym. Być może weźmiemy też pod uwagę stopień niepełnosprawności - zastanawia się Falborska.

Na razie dokładne zasady przyznawania dotacji nie są jeszcze znane. MOPS określi je po uchwaleniu ustaw okołobudżetowych na rok 2007, jak również po rozstrzygnięciu w sprawie nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Borys Martela
Źródło: Gazeta.pl
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #83 dnia: Marzec 05, 2007, 10:49:42 pm »
MINISTERSTWO PRACY O REHABILITACJI LECZNICZEJ
Niedozwolone opłaty

Za zaświadczenia związane z udziałem osób niepełnosprawnych w turnusach rehabilitacyjnych płacić powinien Narodowy Funduszu Zdrowia.

Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej nie mogą pobierać opłat za wydawanie wniosków o skierowanie na turnus rehabilitacyjny oraz informacji o stanie zdrowia – wynika z wyjaśnień resortu pracy i polityki społecznej. Opłaty takie w przypadku osób ubezpieczonych pobierane są przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej niesłusznie.

Darmowa diagnoza

W opinii ministerstwa wynika to z art. 16 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z tym przepisem świadczeniobiorcy na podstawie ustawy nie przysługują wprawdzie orzeczenia o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz inne orzeczenia i zaświadczenia lekarskie wydawane na jego życzenie, ale tylko, jeżeli nie są one związane z rehabilitacją. Ponieważ rehabilitacja, także lecznicza, realizowana jest w ramach turnusów rehabilitacyjnych, to zaświadczenia związane z uczestnictwem osób niepełnosprawnych w turnusach rehabilitacyjnych finansowane są ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia.

Tylko zarejestrowane ośrodki

Z kolei zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 123, poz. 776 z późn. zm.) turnusy rehabilitacyjne mogą być organizowane wyłącznie w ośrodkach, które uzyskały wpis do rejestru ośrodków, prowadzonego przez wojewodę, z wyłączeniem turnusów organizowanych w formie niestacjonarnej (np. poza sanatoriami, ośrodkami uzdrowiskowymi). Organizatorom turnusów przysługuje dofinansowanie z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Przekazanie dofinansowania z PFRON następuje nie później niż na 14 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu, pod warunkiem otrzymania przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie oświadczenia organizatora, które potwierdzi możliwość uczestnictwa osoby niepełnosprawnej w danym turnusie.

 Łukasz Guza

PODSTAWA PRAWNA • Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.).

Pisaliśmy o tym PFRON dopłaci do wyjazdu – GP nr 210 / 2006

TURNUSY REHABILITACYJNE
PFRON dopłaci do wyjazdu

Osoby niepełnosprawne mogą ubiegać się o dofinansowanie wyjazdu na turnus rehabilitacyjny. Mogą tam liczyć zarówno na fachową pomoc medyczną, jak i rozwijanie swoich zainteresowań.

Turnusy rehabilitacyjne są zorganizowaną formą rehabilitacji połączoną z elementami wypoczynku. Ich celem, najogólniej mówiąc, jest poprawa sprawności psychofizycznej oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników m.in. poprzez nawiązywanie kontaktów społecznych i rozwijanie zainteresowań.

WAŻNE

Informacja o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych oraz specjalne druki wniosków można uzyskać:

• Krajowym Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych – ul. Gałczyńskiego 4, Warszawa, tel. 022 826 48 22
• na stronie internetowej www.zurs.com.pl
• powiatowych centrach pomocy rodziny

Wyjazd za zgodą lekarza

Z turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, czyli takie, które mają ważne orzeczenie lekarskie:

• o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
• o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
• o niepełnosprawności osoby do ukończenia 16 roku życia.

Przy wyjeździe na turnus sam zainteresowany wybiera ośrodek na terenie kraju, do którego chciałby pojechać. Sam też decyduje o terminie wyjazdu. Jednak udział w turnusie wymaga zgody lekarza. Dlatego osoba niepełnosprawna jest tam kierowana na wniosek lekarza, pod opieką którego znajduje się. Może to być zarówno lekarz pierwszego kontaktu, jak i specjalista. Ośrodek, w którym odbędzie się turnus, musi być dostosowany do rodzaju dysfunkcji osoby niepełnosprawnej.

Wysokość dopłat zależy od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji materialnej uczestnika turnusu

Dofinansowanie turnusu

Aby wziąć udział w turnusie rehabilitacyjnym, należy liczyć się z tym, że za pobyt trzeba zapłacić z własnych środków. Można jednak ubiegać się o dofinansowanie z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Najczęściej turnusy trwają 14 dni i kosztują od kilkuset złotych do 1 tys. zł. Zasady dofinansowania reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej. Zgodnie z art. 10e o częściowe pokrycie kosztów pobytu na turnusie rehabilitacyjnym mogą ubiegać się osoby, których dochód nie przekracza:

• dla osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym – 1264 zł netto (50 proc. przeciętnego wynagrodzenia),
• dla osoby samotnej – 1643 zł netto (65 proc. przeciętnego wynagrodzenia).

W przypadku przekroczenia tych kwot, dofinansowanie kosztów turnusu rehabilitacyjnego ze środków PFRON pomniejsza się o kwotę, o którą dochód ten został przekroczony. Jednak w sytuacjach uzasadnionych trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej lub jej opiekuna, dopłaty z PFRON do uczestnictwa w turnusie mogą być przyznane bez pomniejszenia, mimo przekroczenia dopuszczalnej wysokości dochodu. Zgodę na to musi jednak wyrazić Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR), gdzie należy złożyć wniosek o przyznanie dofinansowania. Do wniosku należy dołączyć również dodatkowe dokumenty, takie jak:

• wniosek lekarski o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,
• kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
• poświadczenie o uzyskiwanych dochodach – np. odcinek renty, oświadczenie zakładu pracy.

Informację o przyznaniu dofinansowania oraz oświadczenie wnioskodawcy o wyborze turnusu może wysyłać osobiście lub za pośrednictwem Krajowego Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych (KCOTR) do organizatora turnusu. Bardzo ważne jest również to, że osoba niepełnosprawna może starać się o pokrycie części kosztów tylko raz w roku. Ponieważ na decyzję o częściowej refundacji kosztów turnusu czeka się dosyć długo, odpowiedni wniosek należy złożyć z co najmniej kwartalnym wyprzedzeniem. Wysokość dofinansowania waha się od 18 proc. do 35 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale (dane takie ogłasza Główny Urząd Statystyczny).

Wysokość dopłaty jest uzależniona od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji materialnej wnioskodawcy. Należy pamiętać, że wysokość dochodów umożliwiająca ubieganie się o dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych ulega zmianie co kwartał. Informacje te są podawane na stronach internetowych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej – www.mpips.gov.pl.

Jeżeli osoba zainteresowana uczestnictwem w turnusie rehabilitacyjnym uzyska dofinansowanie ze środków publicznych, to w terminie do 30 dni od otrzymania powiadomienia, nie później niż na 21 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu, informuje PCPR o turnusie, w którym będzie uczestniczyła. Aby przyznana refundacja trafiła do organizatora turnusu, muszą być spełnione warunki określone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz.U. nr 100, poz. 926). Są to:

• dane o turnusie muszą być zgodne z rejestrem organizatorów,
• wybór turnusu musi być zgodny ze zleceniem lekarza.

ROLA POWIATOWYCH CENTRÓW

Jedną z funkcji powiatowych centrów pomocy rodzinie jest udzielanie osobom zainteresowanym informacji o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych, posiadających wpisy do odpowiednich rejestrów. Ułatwia to niepełnosprawnym wybór najbardziej odpowiedniej placówki. Od 1 lutego 2003 r. wojewodowie prowadzą rejestr ośrodków, w których odbywają się turnusy dla osób korzystających z dofinansowania PFRON. Aktualne informacje o takich ośrodkach są dostępne na stronach: http//ebon. mps.gov.pl. Pamiętajmy: wpis do rejestru jest gwarantem jakości oferowanych usług.

WYSOKOŚĆ DOFINANSOWANIA DO TURNUSU

• Dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności – 682 zł
• Z umiarkowanym stopniem – 632 zł
• Z lekkim stopniem – 581 zł
• Dla zatrudnionych w zakładach pracy chronionych i opiekunów – 455 zł

GDZIE NA TURNUS

Oferta Krajowego Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych na 2006 rok obejmuje ponad 100 ośrodków organizujących turnusy rehabilitacyjne zlokalizowanych w najciekawszych regionach Polski:

• na Wybrzeżu – w 35 obiektach,
• w centrum kraju – w 25 obiektach,
• na południu Polski – w 45 ośrodkach.

Ośrodki te oferują również turnusy specjalistyczne, m.in. dla uczestników warsztatów terapii zajęciowej, laryngektomowanych, dla kobiet po mastektomii, a także żeglarski dla niewidomych, niedowidzących i wiele innych.

OŚRODEK TYLKO Z CERTYFIKATEM

Przy wyborze ośrodka warto uwzględnić informację o certyfikatach „Ośrodek Przyjazny Osobom Niepełnosprawnym”. Akcję przyznawania ich ośrodkom Krajowe Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych rozpoczęło w 2001 roku wspólnie z Fundacją Ochrony Zdrowia Inwalidów w Warszawie oraz Zarządem Głównym Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem w Warszawie. Oceny obiektów dokonuje specjalnie do tego celu powołana komisja weryfikacyjna. Profesjonalnie opracowany zestaw ponad 120 kryteriów oceny pozwala na obiektywną standaryzację obiektów. Otrzymanie takiego właśnie certyfikatu umożliwiają dobre oceny dotyczące przede wszystkim dostępności obiektu i otoczenia dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, wyżywienia, warunków socjalnych, estetyki obiektu oraz jego bazy rehabilitacyjnej i zaplecza sportowo-rekreacyjnego. Do chwili obecnej oceniono 51 obiektów, a więc ponad połowę ośrodków współpracujących z krajowym centrum.

 Dominika Sikora

G.P. 25.10 2006r i 5.03.2007r
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline zija

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 426
    • http://dzieciom.pl\4687
kilka nowych adresów
« Odpowiedź #84 dnia: Maj 14, 2007, 04:07:03 pm »
kamila 22l porażenie mózgowe  i epi wygasła

Offline Renek

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 518
    • http://www.monika.smyki.pl
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #85 dnia: Maj 14, 2007, 10:58:35 pm »
Właśnie doczekałam się odpowiedzi z PCPR na mój wniosek o dofinansowanie turnusu - oczywiście negatywny . Pani powiedziała mi że by dostać dofinansowanie powinnam zlożyć wniosek nie w lutym a w pierwszych dniach stycznia. To chore. Najgorsze, że walka o dofinansowanie do turnusów jest u nas co roku, natomiast po wakacjach PCPR dostaje drugą część pieniędzy i wówczas sami dzwonią i namawiają ludzi do wyjazdów... Ja rozumiem że ma to być rehabilitacja ale w listopadzie lub grudniu to niech sobie sami jadą  :evil: Ja już raz byłam na takim szarym, brzydkim i depresyjnym turnusie. Wyłam w poduszke co noc tęskniac jak małe dziecko za domem :(

kasiape

  • Gość
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #86 dnia: Maj 14, 2007, 11:01:00 pm »
to przykro :(
u nas wniosek składałam  w lutym i kasę dzielili na początku marca!

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #87 dnia: Maj 15, 2007, 11:04:38 pm »
Pierwszy raz wniosek skladalismy w lutym i decyzja była odmowna, bez prawa odwołania
(nie bylo drugiej puli)
potem przez trzy lata, zgodnie z podpowiedzią panienki z PCPR, skladaliśmy juz
 ok. 15 grudnia na następny rok i syn dostawał dofinansowanie
w tym roku zagapiliśmy się i dopiero ok.20 stycznia złożyliśmy
i czekamy, czekamy, czekamy :-(
i czarno to widzę
w pierwszej kolejności dostają osoby, które skladają za pośrednictwem np.stowarzyszenia a potem osoby indywidualne

-----------

czerwiec 2007

no i była odmowa, bo wniosek nie był na aktualnym druku, na nic zdały sie tłumaczenia syna że druk pobrał w styczniu 2007 ze strony PCPR (czyli ICH)
malo sympatyczny mężczyzna straszyl, potem kazał przyjśc w ilnnym terminie bo teraz mają zebranie, Darek wyszedł przed budynek zadzwonić do pracy, że się spóźni, bo sie uparl i bedzie czekał, mężczyzna nagle zawołał syna,odnalazl dokumenty, pozwolił uzupełnic brakujący krzyżyk i po 2 tyg. przyszło pozytywne powiadomienie


 :silly: ciekawa jestem co sobie niemiły pan pomyślał, że petent dzwoni do....?  :turn-l:
znajomego urzednika ? :changes:
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #88 dnia: Lipiec 09, 2007, 04:22:25 pm »
SOBIERADEK - kolonie dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną z Powiatu Konińskiego

 Zuzanna Janaszek

„Już za parę dni, za dni parę…”, czyli 11 lipca rusza kolonia SOBIERADEK, organizowana przez Fundację im. Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ. Kolonia przeznaczona jest dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie w wieku 10 – 18 lat. 22 dzieci wraz z kadrą wyjeżdża do Starkowa, gdzie przez 2 tygodnie będą dobrze się bawić, a przy okazji uczyć się samodzielności, elementów savoir vivre'u, zasad poruszania się po lesie, poznawania jego piękna i mieszkańców.

http://wiadomosci.ngo.pl/wiadomosci/293959.html
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #89 dnia: Lipiec 09, 2007, 04:52:52 pm »
Integracyjne półkolonie na Inflanckiej

W.O.W. „Wisła” Ośrodek „Inflancka” w Warszawie zaprasza na trzy turnusy bezpłatnych integracyjnych półkolonii dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną.

Zajęcia odbędą się w terminach: 25 czerwca – 6 lipca, 9 lipca – 20 lipca i 23 lipca – 3 sierpnia 2007, w godz.: 8.00 – 16.30

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/19095
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #90 dnia: Lipiec 28, 2007, 06:12:50 pm »
Dzieci Królowej Leśnych Elfów
Zakończyła się kolonia SOBIERADEK, organizowana przez Fundację im. Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie w wieku 10-18 lat. Kolonie rozpoczęły się 11 lipca 2007 r. i trwały dwa tygodnie.

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/19694
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Picio97

  • Gość
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #91 dnia: Styczeń 04, 2008, 04:22:08 pm »
cześć. Doradźcie jaki ośrodek nad morzem jest dostosowany dla dzieci na wózkach inwalidzkich. Chciałabym w maju jechać z synkiem nad morze na turnus z PFRON ale trzeba już rezerwować terminy a ja nie mam pojęcia gdzie możemy pojechać żeby uniknąć barier architektonicznych. Kiedyś byliśmy w Międzywodziu i było świetnie ale słyszałam ze teraz Jantar nie ma wpisu OR i nie będę mogla z tego ośrodka skorzystać

kasiape

  • Gość
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #92 dnia: Styczeń 04, 2008, 11:30:23 pm »
nad morzem my byliśmy w Darłówku w Róży Wiatrów, ośrodek fajny, ale problem, bo schodami schodzisz na plażę.

ale jak robiliśmy rekonesans to byliśmy też w Sarbinowie (k. Kołobrzegu) i tam był taki ośrodek Kamyczek - przystosowany dla dzieci na wózkach, i wejście na plażę też było dla wózków, wyglądał OK
http://www.kamyczek.afr.pl/ - znalazłam ich stronę, zobacz :turn-l: morze jest po drugiej stronie ulicy :turn-l:

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #93 dnia: Styczeń 05, 2008, 01:52:46 am »
Picio97

Zobacz tutaj,podane są ośrodki.

http://forum.darzycia.pl/topic,6115.htm
Sarbinowo Morskie
ośrodki rehabilitacyjne
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Picio97

  • Gość
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #94 dnia: Styczeń 13, 2008, 06:32:04 pm »
Znalazłam strone internetową z super wyszukiwarką ośrodków prowadzących turnusy rehabilitacyjne. Można szukać wg schorzeń, rodzajów niepełnosprawności lub wg miejscowości czy wg przystosowania obiektów - polecam tym którzy są jeszcze nie zdecydowani gdzie jechać na turnus.
http://www.turnusy.rehabilitacyjne.pl/index.php/wstep

Picio97

  • Gość
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #95 dnia: Styczeń 13, 2008, 06:35:10 pm »
I jeszcze może zapytam czy KTOŚ był w Ustroniu Morskim w ośrodku "Leśna Polana" . Chcę tam zarezerwować turnus ale może macie jakieś zastrzeżenia to prosze o informacje.

Offline amara

  • Aktywny Gadacz
  • *****
  • Wiadomości: 781
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #96 dnia: Styczeń 13, 2008, 09:15:16 pm »
Picio97 napisała
Cytuj
Kiedyś byliśmy w Międzywodziu i było świetnie ale słyszałam ze teraz Jantar nie ma wpisu OR i nie będę mogla z tego ośrodka skorzystać


Sprawdze tą informacje.
W Międzywodziu faktycznie jest świetnie  :ok:
"Człowieka poznaje się po tym co nosi w sercu"
terapeuta zajęciowy, mama Mateusza 11l z zD

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #97 dnia: Maj 30, 2008, 08:45:18 am »
Pierwsza kolonia Twojego dziecka
Decyzja o pierwszym wyjeździe na kolonię jest równie ważna dla dziecka, jak i dla jego rodziców. Jej podjęcie wymaga pewnych kroków i przygotowań już przed samym wyjazdem.

http://kobieta.wp.pl/kat,26337,wid,10000812,wiadomosc.html?P%5Bpage%5D=1&ticaid=15fa8
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Turnusy rehab./ośrodki lecznicze /kolonie -strony www
« Odpowiedź #98 dnia: Lipiec 01, 2008, 09:27:44 pm »
Organizator kolonii musi być w rejestrze

Danuta Frey 01-07-2008,

Obozy dla dzieci i młodzieży szkolnej może organizować tylko osoba wpisana do rejestru organizatorów turystyki


Tego wymagania nie muszą spełniać tylko szkoły i inne placówki edukacyjne, gdy organizują usługi turystyczne.

Sąd rozpatrywał skargę Janusza K., właściciela Firmy Handlowo-Usługowej Mega w Siemianowicach Śląskich. W ubiegłym roku wojewoda śląski stwierdził, że firma prowadzi od 2005 r. obozy letnie i zimowiska dla dzieci i młodzieży szkolnej. Zakwalifikował to jako imprezy turystyczne, do których wykonywania ustawa z 1997 r. o usługach turystycznych wymaga wpisu do rejestru organizatorów turystyki.

Firma Janusza K. działała na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Wojewoda uznał to za niewystarczające, a minister sportu i turystyki utrzymał trzyletni zakaz wykonywania działalności organizatora turystyki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Janusz K. stwierdził, że nie wykonuje usług turystycznych, lecz zgodnie z klasyfikacją GUS prowadzi działalność w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania. Nie podlega więc ustawie o usługach turystycznych i nie musi mieć wpisu do rejestru.

Sąd doszedł jednak do wniosku, że posługiwanie się inną definicją nie może prowadzić do omijania przepisów. Zimowiska i obozy letnie dla dzieci i młodzieży są imprezami turystycznymi. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ustawy taka impreza to co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny. Składają się na nie m.in. usługi hotelarskie oraz wszystkie inne świadczone turystom lub odwiedzającym. Za organizowanie imprez turystycznych bez wpisu grozi zakaz ich prowadzenia przez trzy lata.

WSA oddalił więc skargę Janusza K. Wyrok jest nieprawomocny.

http://www.rp.pl/artykul/156484.html
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 24766
Dzikie letnisko dla dzieci ze stolicy
« Odpowiedź #99 dnia: Lipiec 10, 2008, 08:06:22 am »
Dzikie letnisko dla dzieci ze stolicy

W skandalicznych warunkach odpoczywały pod namiotami dzieci z Warszawy. Kilkuletnie maluchy myły się w miskach, nie miały toalet i opieki medycznej. - Nie pamiętamy tak źle zorganizowanego wypoczynku - mówią epidemiolodzy.


Na letni obóz nad Jeziorem Kiełpińskim pod Lidzbarkiem Welskim przyjechało 29 dzieci w wieku 8 i 9 lat. Organizator, Klub Inteligencji Katolickiej z Warszawy, nie zgłosił jednak placówki - choć to obowiązek - ani sanepidowi, ani kuratorium oświaty.

Zdaniem Elżbiety Miszczak-Burzyńskiej, rzeczniczki wojewódzkiej stacji sanepidu, trudno o gorzej urządzony obóz. - Nie pamiętam, by wcześniej bywały takie przypadki, że wodę przynoszono w pojemnikach po wodzie mineralnej ze studni w sąsiednim gospodarstwie. Żywność była źle przechowywana - mówi.

Organizatorzy wypoczynku nie zabezpieczali próbek pożywienia, które należy przechowywać, by w razie zatrucia szybko ustalić jego źródło. Naczynia i sztućce po jedzeniu były myte w potoku. - Po pierwszej kontroli zaleciliśmy usunięcie nieprawidłowości. Następnego dnia nic się nie zmieniło, więc inspektorzy ukarali kierownika kolonii 300-złotowym mandatem i zapowiedzieli, że jeśli nie będzie poprawy, wystąpią do kuratorium oświaty o zamknięcie obozu - opowiada Miszczak-Burzyńska. Organizatorzy, zamiast usunąć nieprawidłowości, woleli zlikwidować obozowisko. Gdy w poniedziałek kontrolerzy przyjechali ponownie na miejsce, zastali już tylko pustą polanę.

To pierwszy w tym roku przypadek dzikiego letniska. Dotychczasowe 260 kontroli przeprowadzonych od początku wakacji nie wykazało większych nieprawidłowości. Gdyby rodzice mieli wątpliwości, w jakich warunkach wakacje spędzają ich dzieci, mogą dzwonić do sanepidu - 089 524 84 24 lub 524 84 45.

Listę obozów i kolonii można znaleźć na stronie internetowej olsztyńskiego kuratorium oświaty - www.ko.olsztyn.pl w zakładce "Wypoczynek i turystyka". - Udzielamy też informacji telefonicznie pod numerem 089 523 22 86 - mówi Krzysztof Nowacki, który w kuratorium nadzoruje letni wypoczynek uczniów.


Źródło: Gazeta Wyborcza Olsztyn
http://miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,5437512,Dzikie_letnisko_dla_dzieci_ze_stolicy.html
"Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić.
Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu."

Pozdrawiam
"Starsza Jesienna Miotełka"

 

(c) 2003-2014 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach