Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Jeśli uważasz że serwis Dar Życia jest potrzebnym miejscem Wesprzyj nas. Chcemy reaktywować serwis, dostosować graficznie i technicznie do aktualnych standardów, ale potrzebujemy Twojego wsparcia. Dziękujemy za wsparcie.

Autor Wątek: Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?  (Przeczytany 12437 razy)

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« dnia: Wrzesień 16, 2004, 01:17:15 am »
JAK UCZYĆ DZIECKO ODDYCHANIA PRZEZ NOS?

Jednym z warunków zdrowia dziecka z zespołem Downa jest prawidłowo funkcjonujący układ oddechowy.

Dzieci te na ogół mają trudności z oddychaniem. Oddychają ustami, stąd buzia ich jest ciągle otwarta, nos niedrożny, oddech ciężki (czasem nawet głośny i charczący) i nieświeży.

Warunkiem oddychania przez nos jest jego pełna drożność, zwarcie warg i prawidłowy tor oddechowy (głęboki oddech przy współudziale płuc, przepony brzusznej, mięśni międzyżebrowych i innych mięśni oddechowych).

Wszystkie ćwiczenia, które ułatwiają oddychanie (przykłady podano poniżej) winny być wykonywane systematycznie codziennie, w miarę możliwości o stałych porach. Zaleca się wykonywać je trzy razy dziennie, a niektóre nawet częściej, jeśli zachodzi taka potrzeba. Częstotliwość i nasilenie wykonywanych ćwiczeń zależy od możliwości i potrzeb dziecka.

Pracę z dzieckiem zawsze rozpoczynamy od ćwiczeń najprostszych, najłatwiejszych, przechodząc do ćwiczeń trudniejszych, bardziej złożonych. Jednorazowo nie można zmuszać dziecka do zbyt, wielu ćwiczeń, gdyż ono szybko się męczy i zniechęca.
U dzieci z zespołem Downa wargi, jak również mięśnie twarzy (mimiczne), mięśnie oddechowe krtani, przepony brzusznej i inne są czasem bardzo wiotkie, hipotoniczne, tj. pozbawione właściwego im napięcia. Zwięk¬szenie napięcia mięśni uczestniczących w procesie oddychania, a w następstwie tego i mowy uzyskuje się poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia usprawniające.

Przykłady ćwiczeń

Ćwiczenie wstępne z użyciem smoczka z kółkiem (smoczek do zabawy)

Matka lub ojciec (opiekunka) trzymając dziecko na kolanach wkłada mu smoczek cło buzi. Kiedy ono podejmie czynność: ssania ciągnąc smoczek dziąsłami i językiem, osoba opiekująca się próbuje delikatnie wyjąć go dziecku. W tym momencie dziecko na ogól mocniej zaciska dziąsłami wargi na smoczku. Zabawa taka musi przebiegać w sposób radosny i ciepły. Unikać należy ostrych ruchów, szarpania, by nie przestraszyć dziecka i nie zniechęcić do współpracy.

Ćwiczenie z użyciem plastikowej płytki przedsionkowej z uchwytem

Płytkę można nabyć w sklepach rozprowadzających sprzęt i aparaturę medyczną lub w poradni ortodontycznej czy logopedycznej. Kształt płytki dobieramy do kształtu łuków zębowych dziecka, dbając o to, by płytka nie uwierała wrażliwej śluzówki jamy ustnej. Celem tego ćwiczenia jest zwiększanie napięcia warg dziecka w wyniku oporu ze strony mięśnia okrężnego ust.

Płytkę taką zakłada się dziecku pod wargi, opierając ją o zwarte zęby lub dziąsła. W pierwszej fazie ćwiczenia ułożyć wargi dziecka na płytce, okalając ich pierścieniem uchwyt płytki. Równocześnie trasować je. Kiedy dziecko nauczy się zaciskania warg na płytce, przystępujemy do kolejnego etapu ćwiczeń. Polega on na próbie „mocowania się" matki z dzieckiem trzymającym wargami płytkę. Zaciśnięte na płytce wargi dziecka stawiają opór. Nie wypuszczają jej z przedsionka jamy ustnej, pomimo dość mocnego pociągania uchwytu płytki.

W zabawie tej dziecko musi zwyciężyć. Matce lub osobie opiekującej się dzieckiem nie udaje się „wyrwać" płytki z jego ust. Zwycięstwo to jest czynnikiem aktywizującym dziecko do pokonywania kolejnych trudności. Po kilku próbach wysiłkowych dziecko rozluźnia wargi i odpoczywa.

Potem powtarzamy ćwiczenie powoli i dokładnie. Powinno ono trwać minutę lub dwie. Niezbędne są częste przerwy ze względu na szybkie męczenie się dzieci z zespołem Downa i łatwe ich zniechęcanie się niepowodzeniem.

Ćwiczenia z użyciem płytki przedsionkowej powtarzamy parokrotnie w ciągu dnia (od 5 do 10 razy) aż do uzyskania oczekiwanego rezultatu, tj. nawyku zamykania buzi i oddychania przez nos.

Gdy mamy do czynienia z dziećmi starszymi (cztero-, pięcioletnimi lub jeszcze starszymi) dobieramy dla nich ćwiczenia trudniejsze, bardziej złożone, będące często kompilacją ćwiczeń oddechowych, glonowych i rytmicznych.

Przykłady takich ćwiczeń:

-   przywoływanie psa charakterystycznym cmokaniem,
-   gwizdanie
-   próba naśladowania kosa,
-   przetaczanie powietrza w przedsionku jamy ustnej z jednej na drugą stronę (z lewej na prawą),
-   gromadzenie powietrza pod górną wargą z jednoczesnym „wtórem" znanej dziecku melodyjki (nuceniem jej, mruczeniom).

Utrudnieniem tego ćwiczenia może być wprowadzenie wody do przedsionka jamy ustnej zamiast powietrza. Zalecane są również ćwiczenia z użyciem kartki papieru przytrzymywanej wargami lub krążków Friela. W obu tych przypadkach chodzi o utrzymanie przedmiotu wargami podczas rytmicznych wdechów i wydechów.
W tego rodzaju ćwiczeniach dziecko wciąga powietrze nosem, a wypuszcza je ustami.... E.M.Minczakiewicz

inne info:
Prawidłowe oddychanie
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******

Offline ala

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 116
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #1 dnia: Październik 22, 2004, 06:49:30 pm »
a co robic jesli dziecko niechce oddychac buzia nawet w chwili gdy nos jest niedrozny ? Moj malutki w takich przypadkach zachowuje sie tak jak by mial sie zachwile udusic :?:
Patryk (ZD) ur22 luty 04 + syn 18 córka 17 lat
Kropla miłości znaczy więcej niż ocean rozumu

Offline Anna

  • User z prawami do pisania
  • Weteran
  • ******
  • Wiadomości: 4459
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #2 dnia: Październik 22, 2004, 09:24:23 pm »
Ala, to jest poważny problem. Moja Alicja kiedy była młodsza podczas  kataru miała w czasie snu bezdechy. Wtedy siedziałam przy niej nawet całą noc. Teraz też je miewa, ale po krótkiej chwili sama łapie powietrze ustami.

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #3 dnia: Październik 22, 2004, 10:06:06 pm »
Warunkiem oddychania przez nos jest jego pełna drożność, zwarcie warg i prawidłowy tor oddechowy (głęboki oddech przy współudziale płuc, przepony brzusznej, mięśni międzyżebrowych i innych mięśni oddechowych).

wynika z tego, że należy wyćwiczyć powyższe niezbędne miejsca.
Zadbać szczególnie o wiotkie mięśnie twarzy.
W przypadku katarku, zawsze mojej Monice dawałam małą podusię zwiniętą pod kark aby ułatwić jej oddychanie.
Pod nosek dawałam maść majerankową, wdychając ją udrażniała sobie nosek i oddychanie.

U dzieci z zespołem Downa często występują dysfunkcje oddychania i połykania.
Następstwem nieprawidłowego sposobu oddychania i połykania mogą być wady zgryzu (przodozgryz, zgryz otwarty), wady wymowy (międzyzębowa artykulacja głosek) oraz infekcje górnych dróg oddechowych (przewlekły nieżyt nosa, często z dysfunkcją. zatok przynosowych, utrudniającą oddychanie wydzieliną śluzową itp.).

Wczytaj się proszę w poniższe urywki w linkach- znajdziesz też ćwiczenia na to:
Jak przygotować dziecko do mówienia?
Mowa czynna - usprawnianie
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Oddychanie- ćwiczenia
« Odpowiedź #4 dnia: Październik 25, 2004, 03:20:41 am »
JAK UCZYĆ DZIECKO ODDYCHANIA PRZEZ NOS?

Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?

Jednym z warunków zdrowia dziecka z zespołem Downa jest prawidłowo funkcjonujący układ oddechowy.

Dzieci te na ogół mają trudności z oddychaniem. Oddychają ustami, stąd buzia ich jest ciągle otwarta, nos niedrożny, oddech ciężki (czasem nawet głośny i charczący) i nieświeży.

Warunkiem oddychania przez nos jest jego pełna drożność, zwarcie warg i prawidłowy tor oddechowy (głęboki oddech przy współudziale płuc, przepony brzusznej, mięśni międzyżebrowych i innych mięśni oddechowych).

Wszystkie ćwiczenia, które ułatwiają oddychanie (przykłady podano poniżej) winny być wykonywane systematycznie codziennie, w miarę możliwości o stałych porach. Zaleca się wykonywać je trzy razy dziennie, a niektóre nawet częściej, jeśli zachodzi taka potrzeba. Częstotliwość i nasilenie wykonywanych ćwiczeń zależy od możliwości i potrzeb dziecka.

Pracę z dzieckiem zawsze rozpoczynamy od ćwiczeń najprostszych, najłatwiejszych, przechodząc do ćwiczeń trudniejszych, bardziej złożonych. Jednorazowo nie można zmuszać dziecka do zbyt, wielu ćwiczeń, gdyż ono szybko się męczy i zniechęca.
U dzieci z zespołem Downa wargi, jak również mięśnie twarzy (mimiczne), mięśnie oddechowe krtani, przepony brzusznej i inne są czasem bardzo wiotkie, hipotoniczne, tj. pozbawione właściwego im napięcia. Zwięk¬szenie napięcia mięśni uczestniczących w procesie oddychania, a w następstwie tego i mowy uzyskuje się poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia usprawniające.

Przykłady ćwiczeń

Ćwiczenie wstępne z użyciem smoczka z kółkiem (smoczek do zabawy)

Matka lub ojciec (opiekunka) trzymając dziecko na kolanach wkłada mu smoczek cło buzi. Kiedy ono podejmie czynność: ssania ciągnąc smoczek dziąsłami i językiem, osoba opiekująca się próbuje delikatnie wyjąć go dziecku. W tym momencie dziecko na ogól mocniej zaciska dziąsłami wargi na smoczku. Zabawa taka musi przebiegać w sposób radosny i ciepły. Unikać należy ostrych ruchów, szarpania, by nie przestraszyć dziecka i nie zniechęcić do współpracy.

Ćwiczenie z użyciem plastikowej płytki przedsionkowej z uchwytem

Płytkę można nabyć w sklepach rozprowadzających sprzęt i aparaturę medyczną lub w poradni ortodontycznej czy logopedycznej. Kształt płytki dobieramy do kształtu łuków zębowych dziecka, dbając o to, by płytka nie uwierała wrażliwej śluzówki jamy ustnej. Celem tego ćwiczenia jest zwiększanie napięcia warg dziecka w wyniku oporu ze strony mięśnia okrężnego ust.

Płytkę taką zakłada się dziecku pod wargi, opierając ją o zwarte zęby lub dziąsła. W pierwszej fazie ćwiczenia ułożyć wargi dziecka na płytce, okalając ich pierścieniem uchwyt płytki. Równocześnie trasować je. Kiedy dziecko nauczy się zaciskania warg na płytce, przystępujemy do kolejnego etapu ćwiczeń. Polega on na próbie „mocowania się" matki z dzieckiem trzymającym wargami płytkę. Zaciśnięte na płytce wargi dziecka stawiają opór. Nie wypuszczają jej z przedsionka jamy ustnej, pomimo dość mocnego pociągania uchwytu płytki.

W zabawie tej dziecko musi zwyciężyć. Matce lub osobie opiekującej się dzieckiem nie udaje się „wyrwać" płytki z jego ust. Zwycięstwo to jest czynnikiem aktywizującym dziecko do pokonywania kolejnych trudności. Po kilku próbach wysiłkowych dziecko rozluźnia wargi i odpoczywa.

Potem powtarzamy ćwiczenie powoli i dokładnie. Powinno ono trwać minutę lub dwie. Niezbędne są częste przerwy ze względu na szybkie męczenie się dzieci z zespołem Downa i łatwe ich zniechęcanie się niepowodzeniem.

Ćwiczenia z użyciem płytki przedsionkowej powtarzamy parokrotnie w ciągu dnia (od 5 do 10 razy) aż do uzyskania oczekiwanego rezultatu, tj. nawyku zamykania buzi i oddychania przez nos.

Gdy mamy do czynienia z dziećmi starszymi (cztero-, pięcioletnimi lub jeszcze starszymi) dobieramy dla nich ćwiczenia trudniejsze, bardziej złożone, będące często kompilacją ćwiczeń oddechowych, glonowych i rytmicznych.

Przykłady takich ćwiczeń:

-   przywoływanie psa charakterystycznym cmokaniem,
-   gwizdanie
-   próba naśladowania kosa,
-   przetaczanie powietrza w przedsionku jamy ustnej z jednej na drugą stronę (z lewej na prawą),
-   gromadzenie powietrza pod górną wargą z jednoczesnym „wtórem" znanej dziecku melodyjki (nuceniem jej, mruczeniom).

Utrudnieniem tego ćwiczenia może być wprowadzenie wody do przedsionka jamy ustnej zamiast powietrza. Zalecane są również ćwiczenia z użyciem kartki papieru przytrzymywanej wargami lub krążków Friela. W obu tych przypadkach chodzi o utrzymanie przedmiotu wargami podczas rytmicznych wdechów i wydechów.
W tego rodzaju ćwiczeniach dziecko wciąga powietrze nosem, a wypuszcza je ustami.... E.M.Minczakiewicz

inne info:
Prawidłowe oddychanie

Dykcja - oddychanie dynamiczne
autor artykułu : Władysław Pitak - logopeda
Prezes Towarzystwa Terapii i Kształcenia Mowy LOGOS, Koszalin

Oddychanie dynamiczne (w czasie wydawania głosu) polega na ścisłej korelacji mechaniki oddechu z logiką wypowiadanego tekstu. Istotną sprawą jest ekonomia oddechu : skracanie momentu wdechu, a zarazem wydłużanie momentu wydechu.

Rodzaje oddychania:
- szczytowe (podnoszenie górnych żeber, ale bez podnoszenia obojczyka i żeber),
- zniżone ( brzuszne- za pomocą obniżania przepony)
- totalne (górno-piersiowo-brzuszne z dominacją fazy brzusznej)

Najbardziej higieniczne - ODDYCHANIE TOTALNE


ĆWICZENIA ODDECHOWE: (bez fonacji)

1. Leżąc na plecach połóż rękę na brzuchu i sprawdź, jak oddychasz. To samo powtórz siedząc na krześle.
2. Za pomocą sekundnika (stopera) sprawdź czas trwania wdechu i wydechu w spoczynku i podczas czytania. Jakie są proporcje między czasem wdechu a wydechu w tych sytuacjach?
3. Sprawdź dotykiem ruchy krtani przy połykaniu, mówieniu, śpiewie:
wykonaj następnie ćwiczenia dwufazowe:
Wdech: - chwytanie powietrza cala przestrzenia jamy ustnej i nosowo-gardłowej i cała krtanią otwartą do głębi (jak gdyby łapanie wymyślonej, miękkiej "piłki" powietrznej), albo stopniowe wciąganie tego powietrza jakby przez słomkę. Wydech- wydmuchiwanie przez szczelinę niedomkniętych lub lekko rozwartych ust. Wargi powinny stawiać lekki opór.
4. Oddech całym ciałem. Stoimy w małym rozkroku, w postawie całkowicie rozluźnionej.
Skłon swobodny (ręce i głowa zwisają swobodnie w dół ). Jest to pozycja na wydechu.
Prostujemy tułów i unosimy ręce w górę nabierając nosem powietrze. W momencie pełnego wdechu znajdujemy się w pozycji wyprostowanej z rękami uniesionymi w górę.
Po chwili - skłon swobodny (jak na początku ćwiczenia).
5. Zdmuchiwanie pyłków - Siedzimy na krześle lub stoimy w dowolny sposób. Na określony sygnał zdmuchujemy pyłki z ubrania, rak, ramion, piersi i nóg. Dmuchnięcia są krótkie i niezbyt mocne.
6. Chłodzenie zupy- Ręce ułożone na kształt głębokiego talerza. Dmuchamy ciągłym, długim strumieniem.
7. Jesteśmy balonikiem, piłką, dętką. Wypuszczamy z siebie powietrze (długie sssss...).

ZABURZENIA W ODDYCHANIU

Częstym zaburzeniem jest oddech płytki, niepełny, z krótka fazą wydechową, co powoduje zwiększenie częstości oddechów.
Nieprawidłowe jest także robienie pauz na wdech w połowie frazy.
Zakłócenie rytmu oddychania, a także płynności mowy może być spowodowane przez zaburzenia napięcia mięśni.
Zaburzenia w oddychaniu występują u jąkających się na skutek skurczów mięśni oddechowych, a przede wszystkim przepony.
Nieprawidłowe oddychanie w czasie fonacji obserwuje się także u osób głuchych, zwłaszcza z głuchotą wrodzoną. Na skutek braku kontroli słuchowej mięśnie są zbytnio napięte.
Duże nieprawidłowości w oddychaniu występują u dysartryków, tzn. osób mających niedowłady, porażenia i w związku z tym zazwyczaj zwiększone napięcie mięśniowe. Bardzo krotki wydech umożliwia im wypowiedzenie zaledwie paru wyrazów.
W powyższych wypadkach ćwiczenia oddechowe powinny być prowadzone w taki sposób, aby ich celem było rozluźnienie mięśni, usuwanie ich napięcia.

Celem niżej podanych ćwiczeń jest wyrobienie:
a/ oddechu przeponowego lub pełnego
(Tego oddychania nie należy uczyć małych dzieci. Starszym dzieciom można wytłumaczyć działanie przepony i fizjologię oddychania) .
Oddychania totalnego najłatwiej nauczyć się w pozycji leżącej. Ruchy brzucha i klatki piersiowej można kontrolować ręką.

1.Ćwiczący kładzie jedną rękę na brzuchu (w dolnej części klatki piersiowej), a drugą- na górnej części klatki piersiowej.
Przepona przesuwając się przy wdechu do dołu wywiera nacisk na brzuch, który się uwypukla; przy wydechu przepona wraca do swego położenia poprzedniego, tzn. unosi się, a brzuch opada.
Ćwiczenie wykonujemy kilka razy, wydmuchując powietrze przez usta i wymawiając głoskę [ s ] lub [ f ]. Ręka na brzuchu powinna się unosić, a leżąca na piersiach - poruszać w znacznie mniejszym stopniu.
2. Należy wykonać kilka oddechów w pozycji stojącej. Ruchy dolnej części klatki piersiowej można kontrolować obejmując dłońmi jej boki tak, aby kciuki były zwrócone do tyłu. Dłonie naciskają dolną część klatki piersiowej; przy wdechu należy pokonać opór palców.
- Powyższe ćwiczenia powtarzamy w pozycji siedzącej. Należy siedzieć prosto, trzymając ręce na kolanach lub na biodrach, czy też z tyłu.

Łączenie oddychania z ruchami rąk i tułowia:
- wdech z jednoczesnym szybkim wzniesieniem rąk do boku, wydech -z powolnym przesuwaniem rak do przodu, aż do zupełnego ich skrzyżowania.
- wdech z jednoczesnym wzniesieniem rak bokiem do góry, a następnie - opuszczanie rąk, wydychając powoli powietrze.
- Położyć dłonie na karku, przy wdechu przesunąć łokcie silnie do tyłu, przy wydechu łokcie powoli wracają do przodu, aż do ich zetknięcia się.

UWAGA!
Nie należy zalecać ćwiczeń dot. PODPARCIA ODDECHOWEGO ( kiedy w czasie wydechu klatka piersiowa pozostaje w pozycji wdechowej około 6-8 sek., natomiast przepona traci swoje napięcie i powoli unosi-dla przedłużenia fazy wydechowej. Ciśnienie powietrza znajdującego się poniżej wiązadeł głosowych zwiększa się, wiązadła są dobrze napięte, dzięki czemu glos staje się silniejszy, równiejszy i pełniejszy) podczas terapii mowy ze względu na obawę zwiększenia napięcia mięśni w wypadkach, gdy chodzi nam o jego zmniejszenie.


b/ długiej fazy wydechowej

Aby osiągnąć długą fazę wydechowa ,należy wykonywać podane wyżej ćwiczenia, zwiększając stopniowo wydech do 5-8-10 sek.

c/ równomierności siły wydechu,

Równomierność siły wydechu można ćwiczyć, wymawiając głoskę lub też wydmuchując powietrze na palącą się świeczkę, na kartkę papieru lub na wiszącą watkę. Przy równomiernym wydechu płomień świecy (watka) powinien być odchylony w równym stopniu.
Wydechy należy także wykonywać, równomiernie wymawiając (raz cicho, raz głośno ) głoskę .

d/ ekonomicznego zużywania powietrza,

Ekonomicznego zużywania powietrza i właściwego dawkowania go uczą ćwiczenia wydechowe z pauzami. Na jednym wydechu można powiedzieć parę krótkich fraz. Niekiedy podczas wypowiadania tekstu robimy przerwy zatrzymując jednocześnie powietrze, wydychamy je dopiero wtedy, gdy zaczynamy mówić dalszy ciąg zdania.

Ćwiczenia z zatrzymywaniem wydechu wzmacniają poza tym mięśnie oddechowe:
- wymawiać długie , robiąc pauzy co trzy sekundy . W czasie pauzy powietrza nie wypuszczać.
- wymawiać długie , przerywając je 10 razy.

e/ umiejętności synchronizowania pauz oddechowych ( tzn. wdechu) z treścią wypowiedzi.

Wybrany tekst dzielimy na grupy rytmiczne (frazy). Krótkie frazy (częste pauzy) ułatwiają zrozumienie tekstu. Tekst powinien być wypowiadany przez cały czas starannie, wyraźnie i bez przyspieszania tempa mowy, np.

Pan kotek był chory i leżał w łóżeczku,
I przyszedł kot Doktór : "jak się masz koteczku!"
- Źle bardzo ... – i łapkę wyciągnął do niego.
Wziął za puls pan Doktór poważnie chorego,
I dziwy mu śpiewa : „zanadto się jadło,
Co gorsza, nie myszki , lecz szynki i sadło: (Stanisław Jachowicz)
***


Relaksacja oddechowa dla dzieci
autor artykułu : Władysław Pitak - logopeda
Prezes Towarzystwa Terapii i Kształcenia Mowy LOGOS, Koszalin

Stosowaną powszechnie techniką relaksacyjno - usprawniającą jest gimnastyka oddechowa. Szczególnie przydatne są to ćwiczenia w przypadku dzieci astmatycznych, oddychających ustami i nerwicowych – także z zaburzeniami mowy.      

Poniżej przedstawiamy kilka ćwiczeń w wersji zabawowej:    

Pranajama (pobieranie energii) dla przedszkolaków (tempo realizacji ćwiczenia bardzo wolne i spokojne)

- Kładziemy się wygodnie i nieruchomo na plecach
- Oddychamy spokojnie i równo.
- Kładziemy obie rączki na brzuszku i zaczynamy oddychać lekko i spokojnie; nasze rączki lekko unoszą się na brzuszku.
- Kiedy powietrze wchodzi do naszego brzuszka, rączki lekko unoszą się, a kiedy powietrze wychodzi z nas - rączki opadają.
- Oddychamy łagodnie i powoli, lekko i spokojnie.
- Powietrze wchodzi do naszego brzuszka przez nosek, a wychodzi buzią

- Buzię wysuwamy do przodu, tak jak do dmuchania na gorącą zupę.
- Powietrze wchodzi przez nosek, a wychodzi buzią.
- Dmuchamy - chłodzimy zupę.
- Powietrze wchodzi przez nosek, a wychodzi buzią.
- Dmuchamy - chłodzimy zupę.
- Powietrze wchodzi przez nosek, a wychodzi buzią.
- Dmuchamy - chłodzimy zupę.

- Teraz - oddychamy tylko noskiem.
- Oddychamy łagodnie i powoli.
- Powietrze jest łagodne, dobre i lekkie.
- Jest nam przyjemnie i ciepło, jak pod ciepłą kołderką.
- Oddychamy spokojnie i lekko.
- Jest nam dobrze i przyjemnie.
- Jest nam dobrze i przyjemnie.
- Jest nam lekko, jest nam ciepło.

- Zatykamy paluszkiem prawą dziurkę od nosa, a lewą mocno wciągamy powietrze. Ta samą dziurką szybko wpuszczamy całe powietrze.
- Teraz zatykamy lewą dziurkę od nosa, a prawą mocno wciągamy powietrze. Tą samą dziurką szybko wypuszczamy całe powietrze
(To ćwiczenie wykonujemy trzy razy)

- Znowu oddychamy równo i spokojnie.
- Oddychamy swobodnie.
- Oddychamy zupełnie swobodnie.
- Oddychamy równo i spokojnie.
- Oddychamy lekko.

- Czujemy lekki powiew powietrza na szyi.
- Nasza szyja staje się chłodna.
- Oddychamy lekko, równo i spokojnie.
- Oddychamy lekko, równo i spokojnie.
- Oddychamy lekko, równo i spokojnie.
- Jest nam lekko. Jest nam dobrze.
- Jest nam dobrze i ciepło.
- Tylko szyja jest chłodna.
- Jest nam dobrze, jak w ciepłym łóżeczku.
- Jest nam dobrze, ciepło i przyjemnie.

- Otwieramy oczy. Podnosimy do góry rączki. Przeciągamy się.
- Mocno . Jeszcze trochę.
- Opuszczamy rączki.
- Przewracamy się brzuszek.
- Leżymy na brzuszku.
- Przewracamy się na bok.
- Przewracamy się na drugi bok.
- jeszcze raz na brzuszek.
- Kulimy się. Jesteśmy teraz tacy mali, jak mały piesek.
- Podnosimy się na rękach i kolanach.
- Siadamy na piętach i podnosimy ręce do góry.
- Przeciągamy się.
- Opuszczamy ręce, wstajemy i bawimy się wesoło.
- Tańczymy wesoło.
- Jest nam dobrze.
- Jest nam lekko.
- Jest nam wesoło.
 
Oddychanie wg De Mill’a
dla dzieci 6-10 lat (to ćwiczenie- jak i poprzednie- należy wykonywać w ciszy, w której słychać głos terapeuty lub wytypowanej przez niego osoby. Jeżeli pracujemy z grupą- nie powinna być większa niż 5-7 osób.)

- Wyobraźmy sobie, że przed nami jest złota rybka. Pływa ona dookoła nas i wpływa do naszych ust.
- Zamknij usta. Zrób teraz głęboki wdech nosem. Złota rybka jest teraz w twoich płucach i pływa tam. Przez chwilę nie oddychaj.
- Zrób teraz głęboki wydech ustami i pozbądź się tej rybki. Już! Teraz rybka pływa po pokoju. Zamknij usta i oddychaj tylko nosem.
- Teraz wdychasz dużo małych, złotych rybek. Złote rybki pływają w twojej piersi.
- Nie oddychaj!
- Zrób teraz głęboki wydech ustami i pozbądź się tych rybek.

- A teraz zobaczymy, jakie jeszcze rzeczy można wdychać nosem i pozbywać się wydychając przez usta.
- Wdychasz dużo płatków różnych kwiatów. Czujesz, jak miękko składają się w twojej piersi. Zrób wydech i już nie ma płatków.
- A teraz wdychasz zeschłe liście, dużo zeschłych liści. Unoszą się one w twojej piersi, jak gdyby gnane wiatrem. Zrób wydech i już nie ma tam zeschłych liści.
- Wdychasz teraz krople deszczu. Słyszysz, jak uderzają one o ścianki twojej klatki piersiowej. Zrób wydech i już nie ma kropli deszczu w twojej piersi.
- A teraz wdychasz piasek. Jest on w twojej piersi. Czujesz jak wypełnia ci płuca. Zrób wydech i już pozbyłeś się piasku.
- A teraz wdychasz dużo małych petard. Pękają one w twojej piersi, dym cię dusi. Zrób szybko wydech i pozbądź się tych petard.
- Teraz wdychasz dużo małych lwiątek. Ryczą one w twojej piersi. Szybko zrób wydech i pozbądź się ich.
- Masz przed sobą suche drzewo. Wydychasz wodę na to drzewo. Drzewo powoli ożywa. Rozwijają się jego liście i jest ono całe zielone.

- Co teraz chcesz wdychać? Dobrze, zrób to ...

- A teraz bądź rybą. Pływasz w oceanie i wdychasz wodę z oceanu. Jak ci się to podoba?
- Teraz bądź wielbłądem na pustyni. Wdychasz gorące pustynne powietrze. Owiewa cię gorący żar. Jak się czujesz?
- Bądź ptakiem. Latasz wysoko w czystym, przezroczystym powietrzu. Wdychasz chłodne powietrze. Jak ci się to podoba?
- A teraz bądź kamieniem i nie oddychaj wcale. Jak ci się to podoba?
- A teraz bądź tym, kim jesteś i oddychaj powietrzem tego pokoju. Jak ci się to podoba?
- Otwórz okno i popatrz przez chwilę na zewnątrz. Kilka razy wciągnij powietrze nosem i wypuść je ustami.
- A teraz usiądź i posiedź przez chwilę spokojnie.
- Możesz wstać i rób teraz to, co chciałeś od dawna zrobić."
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #5 dnia: Październik 25, 2004, 03:25:21 am »
Dykcja - oddychanie dynamiczne
autor artykułu : Władysław Pitak - logopeda
Prezes Towarzystwa Terapii i Kształcenia Mowy LOGOS, Koszalin

Relaksacja oddechowa dla dzieci
autor artykułu : Władysław Pitak - logopeda
Prezes Towarzystwa Terapii i Kształcenia Mowy LOGOS, Koszalin

Stosowaną powszechnie techniką relaksacyjno - usprawniającą jest gimnastyka oddechowa.

Szczególnie przydatne są to ćwiczenia w przypadku dzieci astmatycznych, oddychających ustami i nerwicowych – także z zaburzeniami mowy.

Oddychanie
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline ala

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 116
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #6 dnia: Listopad 01, 2004, 03:55:25 am »
Patryczek nie ma wiotkosci   buzi  mimo ze napoczatku niezapowiadalo sie to ciekawie niechcial ssac piersi zachowywal sie jak by tego nie potrafil z dniem dzisiejszym  patryk gryzie sam krakersiki pije z kubeczka raczej kubasa  ( uparl sie na ten kubek w ktorym ja pije kawe wielki i ciezki) malych plastikowych nie zaakceptowal gryzie ziemiaczki i marchew do cwiczen mam gumki dla dzieci powyzej  roku  ma tak silny zgryz , ale  nie umie ciagnac smoczka choc chcialam   go na niego nauczyc  smoczek mu wypada   cignie tylko swojego paluszka w gaworzeniu mowi mama   baba   ala  am   lala , am  powtarza rowniez przy jedzeniu  otwierajac buzke na nastepna porcje  .Nie ma tez zadnej infekcji   on sie zachowuje jak by nie wiedzial ze buzia tez mozna oddychac .Porobie mu masaze  te kolo noska i policzkow  mam nadzieje ze to cos pomoze .Malutki ma reflex zoladkowy   i czasem jak mu sie zamocno pokarm cofnie   dusi  sie mimo ze odetkam buzie   zaczyna oddychac dopiero po udroznieniu noska   z tym reflexem  to tez  utrapienie    w jakim wieku  to przechodzi?
Patryk (ZD) ur22 luty 04 + syn 18 córka 17 lat
Kropla miłości znaczy więcej niż ocean rozumu

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26484
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #7 dnia: Listopad 01, 2004, 08:40:35 am »
ala w kąciku   Inne schorzenia  znajdziesz na temat refluksu.
Refluks żołądkowo-przełykowy
Pozdrawiam :))
"Starsza Wiosenna Miotełka"

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #8 dnia: Listopad 01, 2004, 11:29:45 am »
"ala" w moim odczuciu trzeba wspomóc mięsień okrężny warg, by dziecko umiało ssać. To odruch bezwarunkowy, jesteśmy ssakami i aż dziwne, że ono tego nie umie. Tak bywa u dzieci mających wady serca.
Być może wiotkosć!!!!
Ćwiczenia mięśnia okrężnego warg

Cmokaj, dmuchaj, parskaj, chuchaj. Ćwiczenia oddechowe i artykulacyjne dla najmłodszych

Katarzyna Szłapa
Wydawnictwo: Harmonia
Data wydania: 2004
ISBN: 83-7134-164-4
Format: A4, Stron: 44+gra
Okładka: miękka
Cena: 10.80 zł




Cmokaj, dmuchaj, parskaj, chuchaj to zestaw zróżnicowanych pod względem formy ćwiczeń oddechowych i artykulacyjnych dla dzieci w wieku od czterech do siedmiu lat.
Możemy tu znaleźć między innymi zabawy kształtujące prawidłowy tor oddechowy, pogłębiające oddech, usprawniające mięśnie języka, warg i pierścienia zwierającego gardło, przedstawione tak, by były interesujące dla dzieci i dostarczały im rozwrywki i
satysfakcji. Mały czytelnik znajdzie tu labirynty, historyjki obrazkowe, rysowanie po śladzie i wiele innych ciekawych zadań. Ich rozwiązanie nie tylko posłuży kształtowaniu jego mowy, ale rozwinie wyobraźnię, pamięć, zdolność koncentracji, percepcję wzrokową, koordynację wzrokowo-ruchową oraz usprawni rękę. Książki zawiera dodatkowo dwie gry - planszową i pamięciową.
Ćwiczenia zostały tak opracowane, aby mogli z nich korzystać nie tylko logopedzi, terapeuci czy nauczyciele, ale także rodzice. Do kazdej zabawy został dołączony krótki komentarz, w którym wskazano jej cel, niektóre zadania wzbogacono o fotografię dziecka demonstrującego sposób wykonania ćwiczenia.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25627
    • Dar Życia
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #9 dnia: Listopad 05, 2004, 09:22:07 am »
DLACZEGO WARTO ĆWICZYĆ ODDYCHANIE

W Chinach, Japonii, Indiach i w innych krajach od wieków dokumentowano rolę oddechu w funkcjonowaniu istoty ludzkiej, opierając się na specyficznych dyscyplinach, takich jak leczenie, ćwiczenie jogi lub sztuki tai chi. W naszej kultu-rze, gdy ktoś jest zdenerwowany, radzimy mu, aby wziął głęboki oddech. Podczas płaczu proponujemy dzieciom, aby wydmuchały nos, co je uspokaja. Są to sposoby zaczerpnięte z wiedzy ludowej, która od dawna zauważała kojący wpływ głębokiego oddechu.

Wpływ oddechu na funkcjonowanie organizmu.
Przeprowadzono wiele badań nad związkiem oddechu z metabolizmem. Kierując oddechem, świadomie zwal-niając jego rytm, można zmniejszyć tempo przemian metabolicznych oraz procesów nerwowych, wprowadzić się w stan uspokojenia i medytacji. Podczas głębokiego oddechu zachodzi wiele przemian fizjologicznych. Przede wszystkim płuca i cały organizm zostają oczyszczone z dwutlenku węgla. Oddychając przeponą, czerpiemy więcej energii, zmuszając do pracy jej mięśnie. Lepsze krążenie krwi umożliwia szybsze i dokładniejsze usuwanie związków przemiany materii z jelit oraz efektywniejsze przyswojenie składników odżywczych, a co za tym idzie - wzmocnienie sił witalnych.  

Istotną zasadą "dobrego" oddychania jest właśnie tzw. oddychanie brzuszne Obserwując małe dzieci, możemy zauważyć jak rytmicznie porusza się ich brzuszek. Świadczy to o pracy przepony. Jest to naturalny sposób oddychania każdego człowieka, który, niestety, zatracamy z wiekiem na skutek różnego rodzaju lęków. Nasz oddech w miarę upływu czasu przesuwa się coraz wyżej, dlatego starsi ludzie oddychają płytko i szybko, często dostając zadyszki. Opanowanie oddechu może wpływać również na mechanizm bólu, ponieważ oddech ma wpływ na działanie centralnego układu nerwowego. Prawdopodobnie uspokajające działanie wydłużonego w czasie, pogłębionego oddychania zależne jest od wzmożonego wydzielania endorfiny- substancji znanej w akupunkturze z właściwości znieczulających ból.  Zapanowawszy nad oddechem, tzn. nabierając powietrza rytmicznie i głęboko do brzucha, możemy zmienić reakcję układu nerwowego. Nauka prawidłowego oddychania poprzez różnego rodzaje treningi umożliwia wyciszenie umysłu i relaks.

Regularne ćwiczenia oddechowe mogą także przeciwdziałać efektom starzenia się. Bez treningu sportowego lub bez ciężkiej pracy ilość wdychanego powietrza wynosi około 500 cm. Odpowiednie ćwiczenia oraz praca mogą ją zwiększyć do 3500 cm3. Oddychanie ma również znaczenie podczas snu. Najlepiej jest spać na prawym boku w pozycji zwiniętej, wtedy płuca z łatwością mogą się poruszać. Spanie na plecach spłyca oddech. Wstajemy zmęczeni, gdyż nasz mózg ma za mało tlenu.

Zasady prawidłowego oddychania

Mechanizm odpowiedzialny za oddychanie człowieka znajduje się w rdzeniu przedłużonym, blisko potylicy, gdzie czaszka styka się z kręgosłupem. Dlatego właściwa postawa, czyli trzymanie głowy nad wyprostowanym kręgosłupem, poprawia oddychanie.

Ćwiczenia rozciągające, obszerne, otwierające ruchy należy wykonywać przy wydechu. Przy ruchach odwrotnych, skupiających, powietrze wdychamy. Wdech  przenika w głąb ciała, ciśnienie sprężającego się powietrza wypycha energię. Wydech jest naturalnym
uwolnieniem wewnętrznego ciśnienia.

Pamiętaj, że: osoby, które cierpią na arteriosklerozę oraz na nadciśnienie, powinny być szczególnie ostrożne przy wykonywaniu wszelkich ćwiczeń oddechowych.

Nawyk prawidłowego oddychania można wyrobić przez poddawanie się wzmacniającemu organizm ruchowi

Oddech podczas ćwiczenia powi-nien być głęboki, długotrwały, wolny i rytmiczny. Ideałem jest tak go udo-skonalić, by stał się niesłyszalny nawet dla samego ćwiczącego.

Oddychanie ustami jest płytkie, dlatego należy zawsze oddychać przez nos-ułatwia to działanie przepony, która pracując masuje narządy wewnętrzne i pobudza krwiobieg.

Ćwiczenia możemy wykonywać w pozycji siedzącej lub stojącej, zwracając szczególną uwagę na wyprostowany kręgosłup. Stosujemy metodę oddychania brzusznego (przeponowego).
Ćwiczenia oddechowe powinniśmy wykonywać w miejscach, gdzie jest dużo świeżego powietrza, np. w lesie. Jogging uprawiany wzdłuż arterii samochodowych o nasilonym ruchu raczej zatruwa nasz organizm niż mu pomaga. Ćwicząc w pomieszczeniu, należy zadbać o dobrą wentylację.

Ćwiczenia oddechowe połączone z powolnym ruchem

1. Siedzimy z wyprostowaną lewą nogą, prawą zginamy w kolanie i przysuwamy stopę jak najbliżej prawego pośladka. Stopę ujmujemy splecionymi dłońmi.
2. Wydychając powietrze, wyprostowujemy prawą nogę, nie odrywając dłoni od stopy.
3. Robimy wdech i wracamy do pozycji wyjściowej.
4. Powtarzamy ruch 5 razy.
5. Wyciągamy do przodu prawą nogę, a lewą zginamy w kolanie. Stopę ujmujemy dłońmi ze splecionymi palcami. Wydychając powietrze i nie odrywając dłoni od stopy, wyprostowujemy lewą nogę.
6. Robiąc wdech, wracamy do pozycji wyjściowej.
7. Powtarzamy 5 razy.

Uwaga: Ćwiczenia nie wolno wykonywać wieczorem, gdyż pobudza krążenie krwi w głowie.

Ćwiczenie wpływające na nerki

1. W postawie stojącej podnosimy prawe kolano i chwytamy je obydwiema dłońmi.
2. Łagodnie przyciągamy wyżej kolano i przyciskamy parokrotnie do klatki piersiowej.
3. Podnosząc nogę, robimy wdech.
4. Powoli rozluźniamy się i opuszczamy nogę, wydychając powietrze.
5. Powtarzamy ruch 3 razy, a następnie robimy to samo drugą nogą.

Ćwiczenie oddziałujące korzystnie na kręgosłup i układ nerwowy

1. Stoimy wyprostowani, łączymy stopy na całej długości.
2. Mężczyźni trzymają prawą ręki nieco niżej od lewej, kobiety - lewą niżej od prawej, na wysokości bioder. Dłonie zwracamy wnętrzem w dół, kciuk dłoni ułożonej wyżej powinien dotykać wewnętrznej strony kciuka drugiej ręki, a palec wskazujący przykrywać
jej mały palec.
3. Tak ułożonymi dłońmi przykrywamy punkt znajdujący się poniżej pępka, tuż nad kością łonową.
4. Unosimy pięty i wciągamy powietrze. Prostujemy kręgosłup, ściągamy podbródek.
5. Powoli opuszczamy pięty, wydychając powietrze.
6. Powtarzamy ten ruch kilka razy, ale nie więcej niż 7.

Ćwiczenia wspomagające naukę oddychania brzusznego (przeponowego)

Dłoń kładziemy na brzuchu, abyśmy mogli czuć jego uwypuklanie się. Następnie nosem nabieramy jak najwięcej powietrza, czując jednocześnie, jak przepływa ono w okolice brzucha, "wypychając" go do góry. Przy wydechu kurczenie się i zapadanie jamy brzusznej spowoduje opadanie dłoni.

Ćwiczenia wpływające korzystnie na płuca

1. Rozstawiamy stopy na odległość większą niż szerokość barków.
2. Przeginamy się w pasie, lekko uginamy kolana, opuszczamy głowa race trzymamy luźno zwisające.
3. Zaczynamy delikatnie kołysać górną partią tułowia i ramionami, pozwalając rękom swobodnie się poruszać.
4. Powoli przechodzimy do pozycji wyprostowanej, robiąc przy tym wdech i nadal mając ugięte kolana.
5. Robimy wydech i jednocześnie powoli rozkładamy na boki wyciągnięte ręce, z dłońmi zwróconymi w górę i lekko ugiętymi palcami.
Powtarzamy ruch."
/-Enc. M. Dz.Nr 5 XII-99 str 77-78/
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline gbaska

  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 348
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #10 dnia: Czerwiec 28, 2005, 12:26:26 pm »
Gdy pierwszy raz byłam u laryngologa z Lukaszkiem stwierdził że nie umie oddychać noskiem więc zaczęliśmy go uczyć,logopedka powiedziała że ma ładnie umięśnine policzki,wargi ,język i powinien zamykać buzię a tu niestety cały czas lekko uchylona i oddycha buzią.Dostałam się ostatnio do por.lar.w Prokocimiu i po dokładnym badaniu lekarka stwierdziła że Łukaszek ma bardzo zwężone przegrody nosowe mocno powiększone jakieś tam skrzydełka które przy każdym wdechu zatykają nos i niestety trzeba liczyć się z tym że musi oddychać buzią.Nieraz w czasie snu zamykałam mu buzię to wydawało się że się udusi z takim trudem oddychał nosem.Jestem tym zaniepokojona bo zawsze jesienią i zimą łapie anginę,tchawicę myślałam że z czasem z tego wyrośnie  a tu oddychanie buzią jeszcze bardziej będzie nasilało nawroty tych chorób.

pozdrawiam
mama Łukaszka 4l3mies.

Offline Nadziejka

  • Gadacz
  • *****
  • Wiadomości: 1522
Jak uczyć dziecko oddychania przez nos?
« Odpowiedź #11 dnia: Czerwiec 28, 2005, 03:32:02 pm »
Michałek pięknie wydmuchuje nosek, cmoka, dmucha, ale śpi z otwartą buzią. Jednak nie mam pewności, czy nią oddycha, czy mimo wszystko nosem. Gdyby to był przerost trzeciego migdała, to przecież by chrapał, a on śpi zawsze cichutko. Więc skąd ta otwarta buzia?
Mama Michałka (5 lat)

 

(c) 2003-2019 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach