Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Dar Życia poleca Kalendarz ze zdjęciami oraz Foto Karty, powołując się na nasze forum otrzymają Państwo rabat w postaci darmowej wysyłki PREZENTÓW. Kod rabatowy to słowo DAR ŻYCIA a strony to Foto Karty oraz Kalendarze ze zdjęciami

Autor Wątek: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej  (Przeczytany 134162 razy)

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #100 dnia: Czerwiec 12, 2006, 11:29:49 pm »
dzięki za info :-)
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #101 dnia: Sierpień 08, 2006, 02:26:45 pm »
09.08.2006

Wchodzą w życie:

1) rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 134, poz. 943),

http://www.abc.com.pl/serwis/du/2006/0943.htm
Dziennik Ustaw z 2006 r. > Nr 134 > poz. 943

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1) z dnia 6 lipca 2006 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych
(Dz. U. z dnia 25 lipca 2006 r.)

Na podstawie art. 50 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 189, poz. 1598) § 3 otrzymuje brzmienie:

"§ 3. 1.      Specjalistyczne usługi są świadczone przez osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu: pracownika socjalnego, psychologa, pedagoga, logopedy, terapeuty zajęciowego, pielęgniarki, asystenta osoby niepełnosprawnej, opiekunki środowiskowej, specjalisty w zakresie rehabilitacji medycznej, fizjoterapeuty lub innego zawodu dającego wiedzę i umiejętności pozwalające świadczyć określone specjalistyczne usługi.
2.            Osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami
psychicznymi muszą posiadać co najmniej półroczny staż w jednej z następujących jednostek:
1)                szpitalu psychiatrycznym;
2)                jednostce organizacyjnej pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi;
3)                placówce terapii lub placówce oświatowej, do której uczęszczają dzieci z zaburzeniami rozwoju lub upośledzeniem umysłowym;
4)                ośrodku terapeutyczno-edukacyjno-wychowawczym;
5)                zakładzie rehabilitacji;
6)                innej jednostce niż wymienione w pkt 1-5, świadczącej specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
3.            W uzasadnionych przypadkach specjalistyczne usługi mogą być świadczone przez osoby, które zdobywają lub podnoszą wymagane kwalifikacje zawodowe określone w ust. 1, posiadają co najmniej roczny staż pracy w jednostkach, o których mowa w ust. 2, i mają zapewnioną możliwość konsultacji z osobami świadczącymi specjalistyczne usługi, posiadającymi wymagane kwalifikacje.
4.            Osoby świadczące usługi, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a, muszą posiadać przeszkolenie i doświadczenie w zakresie:
1)                umiejętności kształtowania motywacji do akceptowanych przez otoczenie zachowań;
2)                kształtowania nawyków celowej aktywności;
3)                prowadzenia treningu zachowań społecznych.".


§ 2. 1. Do dnia 31 grudnia 2006 r. specjalistyczne usługi mogą być świadczone przez osoby, które przed dniem 1 października 2005 r. były zatrudnione w jednostkach samorządu terytorialnego lub jednostkach niepublicznych jako osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi i spełniały kryteria wymagane przed tym okresem.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, które świadczyły specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, są traktowane jak osoby, które spełniały kryteria wymagane przed okresem wskazanym w ust. 1.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

______
1)  Minister Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - zabezpieczenie społeczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 października 2005 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 220, poz. 1891).
2)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 94, poz. 788, Nr 164, poz. 1366, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1487 i Nr 180, poz. 1493.

Akt prawny opublikowany przez Dom Wydawniczy ABC


9 SIERPNIA:
OPIEKA SOCJALNA > zmienione 6 lipca rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (DzU nr 134, poz. 943).
Dz.U. 2006 nr 134 poz. 943  Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych

http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=open&id=WDU20061340943
Dz.U. 2006 nr 134 poz. 943
  Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych

Status aktu prawnego:
   obowiązujący
Data ogłoszenia:
   2006-07-25
Data wydania:
   2006-07-06
Data wejścia w życie:
   2006-08-10
Data obowiązywania:
   2006-08-10
Organ wydający:
   MIN. PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=file&id=WDU20061340943&type=2&name=D20060943.pdf
w formacie pdf
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline ewaaaa

  • Nowy użytkownik
  • *
  • Wiadomości: 1
osobisty asystent :)
« Odpowiedź #102 dnia: Sierpień 10, 2006, 10:25:55 am »
od 7 sierpnia ruszyl program miasta "osobisty asystent osoby niepelnosprawnej". mysle, ze jest dobra wiadomosc dla rodzicow pelnoletnich dzieci z warszawy. asystent pomoze w domu, ale jego glownym zadaniem jest aktywizacja i integracja spoleczna. wiec moze pojechac z klientem (podopiecznym) na zajecia, do kina, do teatru, pojdzie na spacer, poczyta ksiazke, porozmawia, spedzi czas, dotrzyma towarzystwa. koszt uslugi to 4 zl za pierwsze 3,5 godziny i po zlotowce za kazda nastepna. wydaje mi sie, ze nie jest to za wiele, gdy potrzeba nagli. :) mozna zamowic asystenta nawet z dnia na dzien.  osobisci dzialaja od 8 do 22, a tel po ktorym mozna zasiegnac wiecej info 8 -18. 022-887-33-20. to w skrocie tak wyglada :)
bardzo pozdrawiam wszystkich serdecznie majac nadzieje, pozytywne wiesci przynioslam :)
ewka

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #103 dnia: Sierpień 10, 2006, 10:11:03 pm »
ewaaaa
Cytuj
od 7 sierpnia ruszyl program miasta "osobisty asystent osoby niepelnosprawnej". mysle, ze jest dobra wiadomosc dla rodzicow pelnoletnich dzieci z warszawy. asystent pomoze w domu, ale jego glownym zadaniem jest aktywizacja i integracja spoleczna. wiec moze pojechac z klientem (podopiecznym) na zajecia, do kina, do teatru, pojdzie na spacer, poczyta ksiazke, porozmawia, spedzi czas, dotrzyma towarzystwa. koszt uslugi to 4 zl za pierwsze 3,5 godziny i po zlotowce za kazda nastepna. wydaje mi sie, ze nie jest to za wiele, gdy potrzeba nagli.  mozna zamowic asystenta nawet z dnia na dzien. osobisci dzialaja od 8 do 22, a tel po ktorym mozna zasiegnac wiecej info 8 -18. 022-887-33-20. to w skrocie tak wyglada  
bardzo pozdrawiam wszystkich serdecznie majac nadzieje, pozytywne wiesci przynioslam  
ewka

źródło
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #104 dnia: Sierpień 12, 2006, 07:56:23 pm »
Soniu, to już może z jakiegoś przesytu, ale czytam już piąty raz i za nic rozumiem 2 ostatnich zdań (o tym kto nadal może - bo przedtem mógł, a kto nie może).
Światła kobieto, możesz to napisac 'swoimi' słowami?
pozdrówka :-)
PS
nie pamiętam czy juz się chwaliłam, że Krysia ma asystenta? Teraz nie wiem jak można życ bez  - bo to taka różnica! Na Górnym Śląsku bardzo się ruszyło i asystentów coraz więcej (oficjalnie z nazwy jako suo, ale właśnie z taką rolą). Cieszy mnie to pospolite ruszenie.

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #105 dnia: Sierpień 12, 2006, 08:58:38 pm »
Liliano dla mnie Ty jesteś autorytetem w tej sprawie  :ok:

Nasi prawnicy tak piszą prawo, abysmy za dokładnie nie wiedzieli.
Wg mnie Dz.U. mówi o tym o czym była dyskusja wyżej, czy każdy kto skończy kurs może być opiekunem dziecka niepełnosprawnego-twierdziłam, że nie.
zD, czy autyzm podchodzi pod zaburzenie sfery psychicznej także.

Bo czym in nym jest opieka nad osobą starszą, a zupełnie czynm innym opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym.
Nawet nie wiesz jak czekałam na ten zapis - dałam go dobę wcześniej zanim wszedł w życie  :D

Ten nowy Dz.U. jest uzupełnieniem Dz.U. 2005 nr 189 poz. 1598 par.3  Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych

http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=open&id=WDU20051891598
http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=file&id=WDU20051891598&type=2&name=D20051598.pdf
w pdf

Cytuj
"§ 3. 1. Specjalistyczne usługi są świadczone przez osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu

to są wymagania kwalifikacyjne dla tych osób, aby mogły wykonywać taki zawód przy dzieciach, także przy osobach z zaburzeniami psych.

właśnie o te kwalifikacje mi chodziło!!!! Teraz mogę zacząć załatwiać asystenta dziecka  niepełnosprawnego -ale do celów edukacyjnych.

Mam w planie tak:
aby przyznany asystent osoby niepełnosprawnej był z Moniką w szkole na lekacjach, wrócił z nią do domu (dowóz ma zapewniony), obiad, odpoczynek, spacer , na końcu lekcje.

Wystarczy mi 2x w tygodniu, jeśli nie będzie można częściej.
Mam wszelkie atuty, a teraz zapis prawny, na którym będę bazować.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #106 dnia: Sierpień 12, 2006, 09:39:41 pm »
o tych kwalifikacjach było już przed rokiem, diabeł tkwi w tym zapisie dalej. O ile się nie mylę, jeśli ktoś przed paźdzernikiem 2005 (poprzednie rozporządzenie) pracował niekoniecznie zgodnie z kwalifikacjami, to może tak pociągnąć jeszcze tylko pół roku. Te po październiku 2005 musiały już mieć te kwalifikacje.
Dodali jeszcze jedno miejsce robienia stażu "i inne nie wymienione wyżej"  :D tu chyba można uznać pracę w organizacjach pozarządowych (tak sobie gdybam, nie do końca pewna jestem)

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #107 dnia: Sierpień 14, 2006, 11:13:48 pm »
Kolejna dobra wiadomość nadesłana:

W Warszawie ruszył program osobistego asystenta

14.08.2006

Od poniedziałku 7 sierpnia 2006 zaczął działać w Warszawie program Asystenta Osoby Niepełnosprawnej.

Program jest prowadzony przez Centrum Usług Socjalnych i Szkolenia Kadr Pomocy Społecznej „Ośrodek Nowolipie”. (ul. Nowolipie 25 b). Osoby niepełnosprawne mogą zgłosić się osobiście, telefonicznie lub też mogą zostać zgłoszone przez rodzinę, ośrodki pomocy społecznej i organizacje pozarządowe, za ich wiedzą i zgodą.

Rolą osobistego asystenta osoby niepełnosprawnej jest

pobudzanie aktywności społecznej osób niepełnosprawnych,
pomoc w pokonywaniu codziennych barier, a w efekcie zwiększenie samodzielności osoby niepełnosprawnej.

Do zadań asystenta należy towarzyszenie i wspomaganie osoby niepełnosprawnej w pełnieniu ról społecznych tj.:

pomoc w dojeździe w wybrane miejsce (np. praca, rehabilitacja, szkoła, placówka rehabilitacyjna)
pomoc w załatwieniu spraw urzędowych i innych codziennych (zakupy, wizyta u lekarza)
pomoc w korzystaniu z dóbr kultury, rekreacji, sportu ewentualna pomoc w czynnościach pielęgnacyjnych, jeżeli tego wymaga udział w życiu społecznym
pomoc w komunikowaniu się z otoczeniem.

Asystent nie świadczy usług opiekuńczych, ani związanych z potrzebami czysto bytowymi.

Zgłoszenia osób niepełnosprawnych są przyjmowane w Ośrodku Nowolipie:

ul. Nowolipie 25 b
od poniedziałku do piątku w godz. 8-18
pod nr telefonu 022 887 33 20
zgłoszenie można przesłać także faksem pod ten sam numer lub mailem:
o.nowolipie@neostrada.pl
Usługi są świadczone w godz. 8.00-22.00 codziennie.

Odpłatność wynosi 4 zł za 3,5 godz. i 1 zł za każdą następną.
Warunkiem udzielenia usługi jest posiadanie: orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (znaczny, umiarkowany), grupy inwalidzkiej (I, II), orzeczenia o niezdolności do pracy lub orzeczenia o niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji.

Ośrodek zaprasza do korzystania z usług asystentów.

Jednocześnie cały czas trwa nabór osób chętnych do podjęcia pracy w charakterze asystenta.

Autor: Biuro Polityki Społecznej UM Warszawy
informacja pochodzi z serwisu www.niepelnosprawni.info

W Warszawie ruszył program osobistego asystenta
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #108 dnia: Sierpień 16, 2006, 07:44:13 pm »
GAZETA PRAWNA NR 158 (1776) 2006-08-16 > Kronika prawa


POMOC SPOŁECZNA

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 lipca 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz.U. nr 134, poz. 943)


Omówienie:
Do dnia 31 grudnia 2006 r. specjalistyczne usługi mogą być świadczone przez osoby, które przed dniem 1 października 2005 r. były zatrudnione w jednostkach samorządu terytorialnego lub jednostkach niepublicznych jako osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi i spełniały kryteria wymagane przed tym okresem.

Osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi muszą posiadać co najmniej półroczny staż w jednej z następujących jednostek: szpitalu psychiatrycznym, jednostce organizacyjnej pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi, placówce terapii lub placówce oświatowej, do której uczęszczają dzieci z zaburzeniami rozwoju lub upośledzeniem umysłowym, ośrodku terapeutyczno-edukacyjno-wychowawczym, zakładzie rehabilitacji, innej jednostce świadczącej specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
źródło:Gazeta Prawna Środa, 16 sierpnia 2006 r.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #109 dnia: Sierpień 16, 2006, 08:59:48 pm »
ale to wszystko to czysta powtórka z ostatniego rozporządzenia,
juz wiem co się zmieniło - dla tej grupy usługodawców, którzy świadczą suo wiążące się z szeroko pojętym uspołecznieniem, a nie z aktywizacją zawodową, nie z pomocą mieszkaniową,  nie z czystą pielęgnacją - czyli te, które nas tak naprawde interesują - to te osoby niestety, nawet jesli mają zawody jak ww, nawet po stażu jak ww mają niewystarczające kwalifikacje, bo nie maja tych 3 rodzajów szkoleń. Teraz znajdźcie mi mądrego, który powie, gdzie tak szkolą? I jak na razie to wydaje mi się, ze w styczniu nam jakis kataklizm grozi (w sensie 100% braku wykwalifikowanej kadry)

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #110 dnia: Sierpień 16, 2006, 09:05:33 pm »
Mam podobne uczucia Liliano.
U nas najpierw wymaga się oddolnie, zamiast zorganizować jasno z wyprzedzeniem odgórnie.
Teraz każdy MOPS będzie mógł odmówić, tłumacząc się, że nie ma wykwalifikowanej kadry zgodnie z najnowszym rozp w Dz.U.
Dobrze, że są takie wymagania, ale wdrożenie zajmie sporo czasu.
A kto niby ma aż takie kwalifikacje, żby mógł szkolić kadrę przyszłych asystentów?
Szkolić sumiennie powinny kadry naukowe medyczne, psycholodzy, terapeuci -nie małe organizacje pozarządowe.
Jak wyszkolą tak będą wymagać-a to waże dla naszych dzieci.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline jolanta

  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 150
    • http://www.ogodnezycie.host.sk
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #111 dnia: Sierpień 20, 2006, 11:10:32 am »
Asystentów szkolą szkoły pracowników służb społecznych na kierunku asystent osoby niepełnosprawnej. Takie kierunki są w Lublinie, Poznaniu, Warszawie, Toruniu ... jak będę miała czas to wyszukam i wkleje...
Ci ludzie są wyszkoleni teoretycznie i niestety niezbyt przygotowani do pracy.
Nasze stowarzyszenie uruchamia już trzecią edycję programu wsparcia " Asystent osoby niepełnosprawnej - działania przeciw izolacji dzieci niepełnosprawnych w wieku szkolnym". (Edycja to czas trwania roku szkolnego - od pierwszego dnia nauki do końca wakacji).
Jesteśmy wspólfinansowani przez PFRON z Programu PARTNER 2006 oraz z Funduszu Pracy i innych źródeł. Problem jest z doborem kadry ogromny. Pomimo duzego zaangażowania doradców zawodowych, psychologów z Powiatowego Urzędu Pracy nawet wyszkolone osoby często nie spełniaje oczekiwań a i praca asystenta z dzieckiem jest bardzo trudna i wymaga nie lada predyspozycji...

Być może trochę pobieżnie przeczytałam posty i moja wypowiedź trochę tu nie pasuje ale myślę ,że mogę cokolwiek podpowiedzieć jako praktyk.  Postaram się umieścić trochę informacji o naszym projekcie. Wypracowalismy dośc dobry system współpracy pomiędzy stowarzyszeniem organami samorządowymi, szkołami i inymi podmiotam. Na razie się to sprawdza u nas, myślę ze mozna z powodzeniem realizować podobne projekty gdzie indziej.
Pytajcie odpowiem...
"gdyby każdy miał to samo,
nikt nikomu nie byłby potrzebny" (ks. Jan Twardowski)
Jolanta/Bartek z.D.lat 8

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #112 dnia: Sierpień 20, 2006, 12:39:22 pm »
w myśl tego rozporządzenia asystent po szkole nie będzie mógl być asystentem osoby zaburzonej psychnicznie (autystycznej, upośledzonej, itd), zresztą nie mógl być już od roku (i słusznie, bo prawie nic nie umiał). Ale co do tych szkoleń, to wysłałam zapytanie gdzie też zdobywa się takie szkolenie  - i na razie cisza, może z powodu wakacji?... Rzeczywiście, rozwiązaniem zawsze są projekty org pozarządowych, ale wtedy i mnniejsze pieniądze dla usługodawców, MOPSy oferują jednak niezłe pieniądze (na G. Śląsku bardzo pozytywny ruch jeśli chodzi o asystentow i świadczenie własnie w zakresie - specjalnych usług opiekuńczych, na 100% nie jestem jedyna! :flasingsmile: )

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #113 dnia: Sierpień 26, 2006, 10:41:47 am »
Kontrowersyjna wiadomość, ale.....

Każdy człowiek ma określone potrzeby...
jedną z nich jest także potrzeba seksualna...

"Seksualni asystenci" dla niepełnosprawnych

"Gazeta Wyborcza": Szwajcarska organizacja pozarządowa szkoli grupę "seksualnych
asystentów". Mają oni oferować radość seksu tym, dla których była dotąd nieosiągalna.
Aiha Zemp, psychoterapeutka pilotująca kontrowersyjny projekt, działa w organizacji Fabs
(Niepełnosprawni i Seksualność). Jest to jedyna organizacja w Szwajcarii, która zajęła się
problemem seksualności niepełnosprawnych. Od dwóch lat zatrudnia trzech mężczyzn i kobietę, którzy świadczą odpłatnie masaż erotyczny niepełnosprawnym z niemieckojęzycznych kantonów Szwajcarii.

Od wiosny przyszłego roku Fabs chce rozszerzyć swoje usługi. Szkoli "seksualnych asystentów", którzy będą za pieniądze uprawiali pełny seks z niepełnosprawnymi. Zemp
zastrzega, że nie chodzi o stręczycielstwo. "Asystenci" zgadzają się na pracę z niepełnosprawnymi dobrowolnie i przechodzą kompleksowy trening psychologiczny, ucząc się wrażliwości na potrzeby ludzi na wózkach. "To zwyczajna prostytucja. Nazywajmy rzeczy po imieniu" - mówi agencji Swissinfo o projekcie Fabs Peter Wehrli psycholog i szef Centrum dla Niezależnego Życia w Zurychu, które również zajmuje się problemami niepełnosprawnych.

Ale szwajcarska psychoterapeutka upiera się, że wybrana przez nią metoda jest właściwa.

Stawia na szali swój autorytet i własne doświadczenie bycia niepełnosprawnym. Urodziła się z kikutami nóg i rąk, ale po bolesnej rehabilitacji nauczyła się z tym żyć, nie korzystając z protez. Od wielu lat zajmuje się psychologią ludzi niepełnosprawnych. W 1977 r. wystąpiła wraz z mężem w głośnym w krajach niemieckojęzycznych filmie dokumentalnym "Niepełnosprawna miłość".

Więcej w "Gazecie Wyborczej"

''Seksualni asystenci'' dla niepełnosprawnych ze Szwajcarii

- Jacek Pawlicki2006-08-26

Szwajcarska organizacja pozarządowa szkoli grupę "seksualnych asystentów". Mają oni oferować radość seksu tym, dla których była dotąd nieosiągalna
- Wszyscy zarzucają mi, że łamię tabu, ale tabu jest po to, by je łamać - mówi "Gazecie"
Aiha Zemp, psychoterapeutka pilotująca kontrowersyjny projekt.

Kiedy pytam ją, czy jest jakaś różnica między "pomocą seksualną" a prostytucją, odpowiada nerwowo: - Prostytutka bierze ok. 120 franków szwajcarskich za 10 minut pracy. Godzina naszej fachowej pomocy seksualnej będzie kosztowała 150 franków. 10 minut w wykonaniu zwyczajnej prostytutki to za mało dla człowieka na wózku, nie mówiąc już o okazywaniu wrażliwości i zrozumienia. Tego nie można zamówić w agencji towarzyskiej.

Czy "asystenci" mają za sobą doświadczenie w seksbranży? - pytam.

- Ależ skąd. Jedna z nich to były nauczyciel, mamy też tapicera i masażystkę - tłumaczy Zemp. - Niepełnosprawni też pragną seksu. Ale im dużo trudniej jest zaspokoić pragnienia - dodaje.

Zemp działa w organizacji Fabs (Niepełnosprawni i Seksualność). Namówiła federalne MSW, by wyłożyło na jej projekt 175 tys. franków szwajcarskich (ok. 430 tys. zł). Kolejne 50 tys. dały władze dwóch kantonów, a 22 tys. pochodzi z różnych organizacji charytatywnych. W przyszłym roku obiecały dalsze subsydia.

Fabs jako jedyna organizacja w Szwajcarii zajęła się problemem seksualności niepełnosprawnych. Nie ogranicza się tylko do wydawania broszurek czy organizowania warsztatów psychologicznych. Od dwóch lat zatrudnia trzech mężczyzn i kobietę, którzy świadczą odpłatnie masaż erotyczny niepełnosprawnym z niemieckojęzycznych kantonów Szwajcarii.

Od wiosny przyszłego roku Fabs chce rozszerzyć swoje usługi. Szkoli "seksualnych asystentów", którzy będą za pieniądze uprawiali pełny seks z niepełnosprawnymi. Zemp zastrzega, że nie chodzi o stręczycielstwo. "Asystenci" zgadzają się na pracę z niepełnosprawnymi dobrowolnie i przechodzą kompleksowy trening psychologiczny, ucząc się wrażliwości na potrzeby ludzi na wózkach.

Granica jest na tyle cienka, że wielu szwajcarskich psychologów kręci z niechęcią głowami.

- To zwyczajna prostytucja. Nazywajmy rzeczy po imieniu - mówi agencji Swissinfo o
projekcie Fabs Peter Wehrli psycholog i szef Centrum dla Niezależnego Życia w Zurychu,
które również zajmuje się problemami niepełnosprawnych.

Wątpliwości ma również profesor Małgorzata Kościelska, profesor psychologii, wieloletnia kierownik Katedry Psychologii Klinicznej na Uniwersytecie Warszawskim, obecnie związana z Akademią Bydgoską. - Jeśli społeczeństwo zgadza się na prostytucję dla sprawnych ludzi, to dlaczego mielibyśmy odmawiać prawa do niej niepełnosprawnym, którzy mają takie same potrzeby? - pyta retorycznie. Przyznaje jednak, że osobiście sprzeciwia się prostytucji i uważa, że szwajcarską inicjatywę trzeba nazywać po imieniu - prostytucja obudowaną specjalną filozofią.

Prof. Kościelska tłumaczy, że nigdy nie zgodzi się na sprowadzanie potrzeb erotycznych do technicznej redukcji napięcia. Jej zdaniem problemy z seksualnością ludzi niepełnosprawnych trzeba załatwiać inaczej - poprzez przełamywanie ich izolacji, ułatwianie im kontaktów z innymi osobami.

Ale szwajcarska psychoterapeutka upiera się, że wybrana przez nią metoda jest właściwa. Stawia na szali swój autorytet i własne doświadczenie bycia niepełnosprawnym. Urodziła się z kikutami nóg i rąk, ale po bolesnej rehabilitacji nauczyła się z tym żyć, nie korzystając z protez. Od wielu lat zajmuje się psychologią ludzi niepełnosprawnych. W 1977 r. wystąpiła wraz z mężem w głośnym w krajach niemieckojęzycznych filmie dokumentalnym "Niepełnosprawna miłość".

W rozmowie z "Gazetą" Zemp zapewnia, że nie odkrywa Ameryki, ale powiela dobre wzorce z innych krajów. Podobne rozwiązania stosowane są od wielu lat w Holandii i Danii. W krajach tych toczyła się nawet dyskusja, czy usługi seksualne dla niepełnosprawnych mogą być finansowane z ubezpieczenia społecznego. Najczęściej są jednak dotowane przez różne organizacje pozarządowe.

Szwajcarskie media nie wróżą jednak projektowi Fabs długiego życia. Trzy lata temu padł
podobny projekt edukacji seksualnej niepełnosprawnych. Organizacja Pro Infirmis wycofała grupę 12 zawodowych masażystów i masażystek, którzy mieli nieodpłatnie uczyć gry seksualnej ludzi o kulach i na wózkach. Powód był prozaiczny - zabrakło sponsorów.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #114 dnia: Sierpień 26, 2006, 05:17:06 pm »
rzeczywiście, temat wciąż pojawia się i znika, bo taki kontrowersyjny. Jeśli płatne usługi erotyczne (czy jak to się tam nazywa) sa odbierane negatywnie przez tak zwany ogół, to co dopiero dla niepełnosprawnych, którzy jako tacy są dziwnie odbierani? sama nie wiem. zastanawiam się kim są ochotnicy/ ochotniczki? ja bym chciała, żeby moja córka, która teoretycznie jest pozbawiona zdolności zakochania się - lubiła jakiegoś chłopaka bardziej od innych i żeby się jej z grubsza odwzajemniał. Płeć żeńska ma generalnie trudniejszą rolę do spełnienia, więc trudno mi sobie cokolwiek wyobrazić. Ciężki temat. Czy była któras z was na tych szkoleniach nt. seksualności u niepełnosprawnych intelektualnie? daje to coś? warto?

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #115 dnia: Sierpień 26, 2006, 05:53:45 pm »
Podczas spotkania z Wydawnictwem, które robi Poradnik medyczny o zD- własnie temat seksualności dzieci z zD jest "kością" nierozstrzygniętą.

moje obawy i wątpliwości budzi też w rozmowie z pania redaktor.
Jak zabraniać dziecku rzeczy naturalnej w trakcie rozwoju?
Powiedziałam, że nie będę wzbraniać córce, a w sposób umeijętny tłumaczyć, przestrzegać.

na co p. red.:

Cytuj
Przyznam, że moje obawy i wątpliwości budzi tylko jedna
sprawa: mówi Pani, że powinno się przyzwolić na urodzenie przez  koniety z
zespołem Downa dziecka, ryzykując, że też będzie obciążone podobną wadą
genetyczną. Skoro jednak one same nie mogą w dorosłym życiu być zupełnie
samodzielne, kogo uczynić odpowiedzialnym  za wychowanie ich dzieci?


Polecam dużą porcję informacji:

IV Ogólnopolska Konferencja z cyklu: CZAS DLA RODZICÓW
WIECZNE DZIECI CZY DOROŚLI. Problem seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną 20.03 - 21.03.2004, Warszawa, Zespół Szkół Nr 3, ul. Fontany 1
W marcu 2004 r. miała miejsce w Warszawie kolejna, organizowana przez nasze stowarzyszenie, konferencja z cyklu CZAS DLA RODZICÓW
więcej>>>
Problem seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną
Warto ściągnąć i poczytać

http://www.bardziejkochani.pl/konf/prog/konf_41.doc
Program "Amor"
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #116 dnia: Sierpień 26, 2006, 06:34:31 pm »
Cytuj
Skoro jednak one same nie mogą w dorosłym życiu być zupełnie
samodzielne, kogo uczynić odpowiedzialnym za wychowanie ich dzieci?

dla mnie sprawa jest prosta  - za wieczne dzieci odpowiedzialni są rodzice, zatem to oni będą odpowiedzilani za wychowanie,
czy to coś złego? - nie, byle to było przemyslane i tyle.

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #117 dnia: Sierpień 27, 2006, 01:00:46 pm »
Soniu, b. użyteczny link, kilka referatów z kategorii 'ciekawy' (jak np. stanowisko kościoła w tym wszystkim) oraz jeden b. użyteczny, wręcz użytkowy, dr Izabeli Formalik. Muszę przysiąść i przeczytać referaty z wszystkich konferencji.
A wracając do zmiany rozporządzenia o suo, to prawnik odesłał mnie do samego autora rozporządzenia w kwestii czy osoby zatrudnione po październiku 2005 spełniają wymagania (a propri) czy nie. Ha, ha, czyli nie tylko ja mam problem

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #118 dnia: Sierpień 29, 2006, 07:53:56 pm »
zobaczcie spec. usługi opiekuńcze- tu dla dzieci z autyzmem.

WYKORZYSTANIE SPECJALISTYCZNYCH USŁUG OPIEKUNCZYCH
JAKO JEDNEJ Z FORM WSPARCIA DLA OSÓB Z AUTYZMEM


Podstawę prawną specjalistycznych usług opiekuńczych stanowią:

ustawa z dn. 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 z pózn. zm.),
rozporzadzenie Ministra Polityki Społecznej z dn. 22 wrzesnia 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekunczych (Dz. U. z 2005r., Nr 189, poz. 1598)
oraz ustawa z dn. 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 1994 r., Nr 111, poz. 535 z pózn. zm.)


Specjalistyczne usługi opiekuncze dla osób z zaburzeniami psychicznymi sa swiadczeniem
niepieniężnym (usługowym) w ramach systemu pomocy społecznej. Usługi te są dla gmin zadaniem zleconym z zakresu administracji rzadowej......więcej w ww linku w formacie pdf.
http://www.synapsis.waw.pl/images/stories/poradnictwo/monitoring.pdf
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline gosia_75

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 42
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #119 dnia: Sierpień 29, 2006, 10:40:35 pm »
Nie bardzo rozumiem sens takich usług seksualnych, skoro dorosłe i dojrzałe fizycznie osoby niepełnosprawne nie posiadaja dojrzałości  intelektualnej. To tak samo jakby 9-letniej dziewczynce dojrzałej fizycznie (a często tak jest), miesiączkującej i zdolnej do macierzyństwa (fizycznie) "podsuwać" partnera seksualnego. Psychicznie ona jest kompletnie na to nie przygotowana. Tak samo jest z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Przecież chyba dlatego dzieci nie mają dzieci, bo nie są w stanie odpowiedzialnie się nimi zająć. A gdzie miłość, która nadaje sens naszemu życiui?  Dla mnie to jakaś paranoja. Myślę, że tym niepełnosprawnym intelektualnie bardziej niż takiej osoby świadczącej usługi seksualne potrzeba miłości i zainteresowania ze strony osoby odpowiedzialnej.
Mama Julki z ZD (7.XII.2002r) i Michałka (20.II.1999)

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #120 dnia: Sierpień 31, 2006, 09:19:35 pm »
Asystenci pomagają niepeołnosprawnym

Krzysztof Jóźwiak

Specjalnie przeszkoleni asystenci pomagają osobom niepełnosprawnym załatwić sprawy w urzędzie, wyjść po zakupy, zwiedzić Warszawę, dojechać do pracy lub na rehabilitację
Wszystko odbywa się w ramach projektu "Asystent osoby niepełnosprawnej". - Jego ideą nie jest opieka nad niepełnosprawnymi, ale ich aktywizacja społeczna. Asystenci mają wspierać ich w radzeniu sobie z codziennymi czynnościami, a nie wykonywać je za nich - wyjaśnia Marek Trosiński, koordynator programu.

Asystenci doradzą przy zakupie ubrania lub telefonu komórkowego, będą wspierać w czasie wyprawy do lekarza czy muzeum, pomogą w komunikowaniu się z innymi ludźmi. Będą oczami, uszami i rękami osób niepełnosprawnych. - W sierpniu zrealizowaliśmy 38 zleceń, nawet tak nietypowe jak pomoc w podróży do Paryża. A nasz telefon dzwoni coraz częściej - mówi Katarzyna Głaszczka z ośrodka Nowolipie, który włączył się w projekt.

W tej chwili ośrodek zatrudnia 20 asystentów. Dobierani są wśród osób, które mają odpowiednie wykształcenie i doświadczenie w opiece nad niepełnosprawnymi. - Od wielu lat pomagam osobom niepełnosprawnym. Dlatego jak tylko usłyszałem o projekcie, od razu się zgłosiłem. To bardzo pożyteczna praca - mówi Włodzimierz Grzybowski, jeden z asystentów.

Organizatorem akcji jest urząd miasta, a realizuje go Centrum Usług Socjalnych i Szkolenia Kadr Pomocy Społecznej "Ośrodek Nowolipie". Aby skorzystać z usług asystenta, należy zadzwonić pod numer 0 22 887 33 20 lub wysłać maila na adres: zamawiam@asystent-nowolipie.waw.pl. Asystentów można wzywać przez 7 dni w tygodniu w godzinach 8-22.

Gazeta Wyborcza 31.08.2006r

------------------

PROGRAM Asystent osoby niepełnosprawnej

Nie ma chętnych do pomocy

Na razie na jednego asystenta pomagającego osobom niepełnosprawnym przypada tysiąc podopiecznych. Urzędnicy podsumowali pierwsze dwa tygodnie działania nowego programu.

W stolicy jest ponad 20 tys. niepełnosprawnych. Od pierwszego sierpnia ratusz zatrudnił 20 osób w ramach programu "Asystent osoby niepełnosprawnej".

- Cały czas prowadzimy nabór chętnych - zapewniają urzędnicy.

Na razie asystenci nie mają dużo pracy. Przez czternaście dni do ośrodka przy ul. Nowolipie, gdzie znajduje się centrum dowodzenia akcji, zadzwoniło 19 osób.

- Realizacja programu powoli nabiera tempa. Mieliśmy już 38 zleceń -mówi p.o. dyrektora Biura Polityki Społecznej Teresa Sierawska.

Do tej pory asystenci pomagali niepełnosprawnym w załatwianiu urzędowych formalności, odnalezieniu zaginionej walizki, dostaniu się do pociągu.

Barierą w korzystaniu z pomocy asystenta mogą być pieniądze. Za 3,5 godziny jego pracy należy zapłacić 4 zł, za każde następne 60 minut dopłacić złotówkę. Urzędnicy zapewniają, że ci, których nie będzie stać na zapłatę, zostaną z niej zwolnieni. Nie opracowano jednak żadnych zasad.

- Każdy przypadek będzie rozważany indywidualnie - obiecuje zastępca p.o. prezydenta Marek Trosiński.

Na początku sierpnia w tekście "Chwalą się nie swoim" napisaliśmy, że Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego i "Hej, koniku" zarzuciły miastu, iż przywłaszczyło sobie program aktywizacji i asystowania osobom niepełnosprawnym przygotowywany przy te stowarzyszenia.

- My się jedynie zainspirowaliśmy projektem przedstawionym przez te panie - zapewnia Trosiński. - Tamten program był niedopracowany, bo obejmował określone grupy niepełnosprawnych.

Przyznaje jednak, że miasto wcześniej nie pracowało nad własną akcją. Nie wyklucza, że z czasem program aktywizacji zostanie przekazany organizacjom pozarządowym.

aska

Rzeczpospolita 31.08.2006r
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #121 dnia: Wrzesień 01, 2006, 02:16:34 pm »
USŁUGI OPIEKUŃCZE GMINY

Pomoc przy prostych czynnościach

Osoby starsze, które samodzielnie nie mogą już podejmować takich codziennych zajęć, jak np. robienie zakupów, sprzątanie, gotowanie, załatwianie spraw w urzędach itp., powinny otrzymać z gminy pomoc w postaci usług opiekuńczych.

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 z późn. zm.)  wskazuje, że pomoc w formie usług przysługuje osobom samotnym, które z powodu wieku, choroby lub innej przyczyny wymagają pomocy innych osób, a są jej pozbawione. Usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobom, które wymagają pomocy innych osób, a rodzina nie może takiej pomocy zapewnić.


Jaka pomoc

Wspomniane usługi mają być świadczone w mieszkaniu osoby, która potrzebuje pomocy lub w ośrodkach wsparcia, takich jak środowiskowe domy samopomocy, kluby samopomocy, dzienne domy pomocy.

Gminy muszą zapewnić osobom w swoim regionie także mycie, kąpanie, ubieranie, pomoc dla osób chorych, dozowanie lekarstw, prześciełanie łóżka, zapobieganie powstawaniu odleżyn i odparzeń, karmienie.

Usługi opiekuńcze mogą obejmować także:

• w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z rodziną i otoczeniem,
• specjalistyczne usługi opiekuńcze (w tym dla osób z zaburzeniami psychicznymi) –np. uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, asystowanie w codziennych czynnościach, pielęgnacja wspierająca proces leczenia, rehabilitacja fizyczna i usprawnianie zaburzonych funkcji organizmu. Jest to szczególny rodzaj usług dostosowanych do rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności. Są one świadczone przez specjalistów, np. psychologów, pedagogów, pracowników socjalnych, pielęgniarki, rehabilitantów, asystentów osób niepełnosprawnych.

WAŻNE
Szczegółowe zasady przyznawania pomocy osobom starszym oraz zasady odpłatności za usługi opiekuńcze określają uchwały gmin (rady gminy, rady miasta). Warto się więc wcześniej z nimi zapoznać

Jak zorganizować pomoc

O pomoc w formie usług opiekuńczych (także specjalistycznych) należy zwrócić się do ośrodka pomocy społecznej (OPS) w miejscu zamieszkania. Nie zawsze trzeba stawić się w tej placówce osobiście. Można skontaktować się również telefonicznie lub wysłać list.

Najczęściej (w zależności od miejsca zamieszkania – gminy) wymagane jest zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia uzasadniające korzystanie z usług opiekuńczych i zaleconą przez lekarza pielęgnację. W przypadku ubiegania się o specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zaświadczenie powinien wystawić lekarz psychiatra.

Po zgłoszeniu pracownik socjalny z OPS odwiedza osobę oczekującą pomocy w jej mieszkaniu i przeprowadza tzw. rodzinny wywiad środowiskowy, którego celem jest ocena sytuacji życiowej podopiecznego. Od wyników wywiadu zależy ustalenie wysokości ewentualnej odpłatności za usługi.

Ośrodek pomocy społecznej musi w ciągu 30 dni od otrzymania zgłoszenia zapotrzebowania na usługi wydać decyzję administracyjną (na piśmie) o przyznaniu – bądź nie – tej formy pomocy.

OPS organizują usługi opiekuńcze we współpracy z wyspecjalizowanymi w tym zakresie
organizacjami pozarządowymi lub firmami prywatnymi. Z nimi także można kontaktować się w sprawie usług.

Izabela Rakowska-Boroń, Gazeta Prawna 170 (1788) 2006-09-01 > Prawo i Życie


Liliano nam chodzi o realizację (to co dałam czerwonym kolorem)
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline lilianabujala

  • Podglądacz
  • *
  • Wiadomości: 20
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #122 dnia: Wrzesień 01, 2006, 06:49:01 pm »
tak suo to prawdziwy worek, myśę, że kiedys będzie można je wykorzystać do finansowania domów grupowych dla tych, których nikt nie chce ani w DPSach ani WTZ (autystów), taką nadzieję/ watpliwość też wykazali w Synapsis (w tym linku, który mi podesłałaś).
To ciekawe, w jakim wieku człowiek mniej przestaje się interesować terapiami, a bardziej myśli o zorganizowaniu przyszłości (jeśli los uważa sie za przesądzony)? Widze że to dotyka matki ON  oróżnym "stażu". Ale kłopot prawdziwy maja te beznadziejne przypadki, czyli głęboko upośl., autyści, może Alzheimerowcy...

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #123 dnia: Wrzesień 04, 2006, 11:16:52 pm »
OPŁATY ZA USŁUGI OPIEKUŃCZE. Zależą także od miejsca zamieszkania

Usługi opiekuńcze nie są bezpłatne. Wysokość opłat za nie zależy od wielu czynników i może być różna w różnych gminach.

Jednym z kryteriów wysokości opłat jest miejsce zamieszkania osoby, której pomoc ma być udzielona. W takim przypadku szczegółowe zasady odpłatności uchwalają władze gminy.

Dlatego może się zdarzyć, że dwie osoby mieszkające w różnych gminach mogą zapłacić różne sumy za taką samą usługę. W celu uregulowania zasad udzielania i odpłatności za usługi gmina podejmuje uchwałę. Uchwała powinna być udostępniana np. w sekretariacie lub dziale usług opiekuńczych ośrodka pomocy społecznej. Powinno być możliwe także znalezienie jej w Internetowym Biuletynie Informacji Publicznej ( http://www.bip.gov.pl ) na tzw. podmiotowej stronie danej gminy lub na innej stronie internetowej administrowanej przez gminę. Uchwały te są też zazwyczaj umieszczane na stronach internetowych ośrodków pomocy społecznej.

Dochód netto

Innym czynnikiem warunkującym wysokość opłat jest ich zależność od dochodu netto osoby, której ma być udzielona pomoc. Ustawa o pomocy społecznej wskazuje, że wydatki na usługi, pomoc rzeczową, zasiłki na ekonomiczne usamodzielnienie, zasiłki okresowe i zasiłki celowe przyznane pod warunkiem zwrotu podlegają zwrotowi w części lub całości, jeżeli dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej do zwrotu wydatków przekracza kwotę kryterium dochodowego. Jeśli więc dochód osoby, której mają być udzielane usługi opiekuńcze, nie przekracza kryterium dochodowego (do końca września 2006 roku wynosi ono na osobę w rodzinie 316 zł, a na osobę samotnie gospodarującą 461 zł, od 1 października 2006 r.

dochód na osobę w rodzinie wynosić będzie 351 zł, a na osobę samotnie gospodarującą – 477 zł), wówczas nie ponosi ona kosztów.

Koszt usługi opiekuńczej zależy także od jej rodzaju. W przypadku specjalistycznych usług
opiekuńczych zasady ustalania odpłatności określone są w rozporządzeniu ministra polityki
społecznej w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych. Oznacza to, że w przypadku
takich usług w całej Polsce obowiązują jednakowe zasady dotyczące ustalania zwolnienia z
opłat za usługi lub częściowej odpłatności za nie.

Natomiast stawkę (wartość) za godzinę specjalistycznych usług opiekuńczych ustala ośrodek pomocy społecznej. Oznacza to, że w różnych gminach obowiązują różne stawki (zazwyczaj jest to ok. 20 zł za godzinę). Wysokość ponoszonych opłat zależy od dochodu na osobę w rodzinie; od tego czy i o ile przekroczymy tzw. kryterium dochodowe z ustawy o pomocy społecznej, przy czym w przypadku usług specjalistycznych brane jest pod uwagę kryterium dotyczące osoby samotnie gospodarującej. Jeśli więc dochód nie przekracza 461 zł na osobę w rodzinie lub osobę samotnie gospodarującą, usługi świadczone są nieodpłatnie. Jeśli kryterium dochodowe jest przekroczone, płaci się określony procent ceny usługi, tym większy procent, im większe jest przekroczenie kryterium.

Szczególna sytuacja

Innym czynnikiem warunkującym wysokość opłat jest sytuacja osób ubiegających się o
wsparcie. Chodzi w tym przypadku o szczególną sytuację życiową osoby korzystającej z
pomocy. Ona bowiem może być powodem częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat za usługi (mimo przekroczenia kryterium dochodowego).

Powodem zwolnienia z opłat będzie przede wszystkim:

• zdarzenie losowe,
• konieczność korzystania z usług przez więcej niż jedną osobę w rodzinie,
• konieczność korzystania z co najmniej dwóch rodzajów usług, kiedy rodzina dodatkowo
ponosi koszty pobytu członka rodziny w domu pomocy społecznej lub ośrodku wsparcia,
• konieczność ponoszenia dużych wydatków na leczenie, leki, stosowanie specjalistycznej
diety, środki opatrunkowe, rehabilitację.

Stawkę opłat za godzinę specjalistycznych usług opiekuńczych ustala ośrodek pomocy
społecznej

Wywiad urzędnika

Ośrodek pomocy społecznej może przeprowadzić rodzinny wywiad środowiskowy u najbliższej rodziny osoby ubiegającej się o usługi. Wywiad ten ma na celu ustalenie, czy rodzina ta udziela pomocy. OPS może ustalić z rodziną wysokość wsparcia finansowego, jaką będzie ona świadczyć. Warto pamiętać, że ośrodek pomocy społecznej często będzie kierował się zasadą, że osoba wymagająca opieki i pomocy w pierwszej kolejności powinna oczekiwać jej od najbliższych.

 Izabela Rakowska-Boroń
izabela.rakowska@infor.pl

GAZETA PRAWNA NR 170 (1788) 2006-09-01 > Prawo i Życie
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #124 dnia: Wrzesień 06, 2006, 09:22:32 am »
O usługach opiekuńczych z Opieki Społecznej mamy też w wątku tutaj http://forum.darzycia.pl/topic,2693.htm

Usługi organizacji pozarządowych

Organizacje pozarządowe często wykonują usługi opiekuńcze na zlecenie ośrodków pomocy społecznej, ale można również zgłaszać się do nich bezpośrednio z prośbą o pomoc (nie tylko w sprawie usług opiekuńczych).

Usługami opiekuńczymi zajmują się różne stowarzyszenia, fundacje. Szukając wsparcia należy kontaktować się z oddziałem lokalnym, który najlepiej orientuje się co do możliwości udzielenia konkretnej pomocy. Poniżej podajemy dane do kontaktu z zarządami głównymi, radami naczelnymi i innymi centralami dużych ogólnopolskich organizacji sieciowych i organizacji wyspecjalizowanych w pomaganiu określonym grupom osób chorych. W miejscach tych powinno być możliwe uzyskanie informacji o najbliższej placówce lokalnej.

Największe organizacje ogólnopolskie świadczące lub organizujące usługi opiekuńcze, to:

CARITAS POLSKA
Skwer Kardynała Wyszyńskiego 9,
01-015 Warszawa
tel. (0-22) 334 85 00, 334 85 85,
fax 334 85 58
e-mail: caritaspolska@caritas.pl
http://www.caritas.pl

Przy wielu parafiach działają Parafialne Zespoły Charytatywne Caritasu, do których można
zwrócić się z prośbą o pomoc. Caritas prowadzi też Stacje Opieki, których zadaniem jest opieka nad mieszkańcami danej parafii. Organizują one opiekę pielęgniarską w domu oraz wypożyczają sprzęt ortopedyczny i rehabilitacyjny. Niektóre Stacje zajmują się również opieką socjalną. Do Stacji kierują zazwyczaj ośrodki pomocy społecznej lub zakłady opieki zdrowotnej. Można też zgłaszać się osobiście.

POLSKI CZERWONY KRZYŻ – ZARZĄD GŁÓWNY
ul. Mokotowska 14, 00-950 Warszawa
tel. (0-22) 326 12 00, 326 12 86,
fax 628 41 68
e-mail: info@pck.org.pl
http://www.pck.org.pl

POLSKI KOMITET POMOCY SPOŁECZNEJ – RADA NACZELNA
ul. Wiejska 18/20, 00–490 Warszawa
tel. (0-22) 621 58 77, 629 37 45, 629 63 26, fax 629 53 69
e-mail: rnpkps@zigzag.pl
http://www.pkps.org.pl

Do organizacji pomagających osobom chorym należą:

POLSKA FUNDACJA ALZHEIMEROWSKA
ul. Widok 10, 00-023 Warszawa
tel. (0-22) 827 35 86, 827 51 96
http://www.alzheimer.pl

POLSKIE STOWARZYSZENIE POMOCY OSOBOM Z CHOROBĄ ALZHEIMERA
ul. Hoża 54/1, 00-682 Warszawa
tel./fax (0-22) 622 11 22
e-mail: alzheimer_pl@hotmail.com
http://www.alzheimer.pl

POLSKIE TOWARZYSTWO STWARDNIENIA ROZSIANEGO
Al. Jerozolimskie 65/79,
00-697 Warszawa
tel. (0-22) 630 72 15,
0-801 313 333, fax 630 72 20
e-mail: biuro@ptsr.org.pl
http://www.ptsr.org.pl

POLSKIE TOWARZYSTWO ZWALCZANIA CHORÓB NERWOWO-MIĘŚNIOWYCH – ZARZĄD GŁÓWNY
ul. Św. Bonifacego 10, 02-914 Warszawa
tel./fax (0-22) 642 75 07
e-mail: zgtzchm@idn.org.pl
http://www.idn.org.pl/tzchm

POLSKIE STOWARZYSZENIE DIABETYKÓW – ZARZĄD GŁÓWNY
ul. Powstańców Wielkopolskich 33, 85-090 Bydgoszcz
tel. (0-52) 341 12 51, fax 346 06 92
e-mail: biurozg@diabetyk.org.pl
http://www.diabetyk.org.pl

STOŁECZNE STOWARZYSZENIE OSÓB Z CHOROBĄ PARKINSONA
ul. Wołoska 137, 02-507 Warszawa
tel. (0-22) 602 18 88
e-mail: parkinson@parkinson.net.pl
http://www.parkinson.net.pl

FUNDACJA SYNAPSIS
(Fundacja zajmuje się udzielaniem wsparcia osobom z autyzmem i ich rodzinom)
ul. Ondraszka 3, 02-085 Warszawa
tel. (0-22) 825 87 22, 825 87 22
http://www.synapsis.waw.pl

MINISTERSTWO PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
ul. Nowogrodzka 1/3/5
00-513 Warszawa
www.mpips.gov.pl
W ministerstwie można uzyskać informacje dotyczące m.in. usług pielęgnacyjnych oraz
przysługującej danej osobie formy pomocy społecznej.

GAZETA PRAWNA NR 170 (1788) 2006-09-01 > Prawo i Życie
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #125 dnia: Wrzesień 27, 2006, 03:54:47 am »
PFRON AKTYWIZACJA ZAWODOWA NIEPEŁNOSPRAWNYCH. Fundusz zapłaci za asystenta

Samorządy powiatowe zwrócą pracodawcom koszty zatrudnienia osób pomagających
niepełnosprawnym w pracy
.

zmiana prawa

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przygotowało projekt nowelizacji rozporządzenia z 13 maja 2003 r. w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym (Dz.U. nr 88, poz. 808 z późn. zm.). Zgodnie z nowymi przepisami samorządy będą mogły ze środków funduszu pokryć koszty zatrudnienia asystentów niepełnosprawnych pracowników. Chodzi tu o osoby, które pomagają niepełnosprawnym w wypełnianiu obowiązków w miejscu pracy. Dzięki dotacjom z PFRON władze lokalne sfinansują także pomoc świadczoną osobom niepełnosprawnym przez urzędy pracy (np. szkolenia, dopłaty do przejazdów), jeśli jej koszty będą wyższe niż limity określone w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 z późn. zm.).

Zmienić się ma także sposób finansowania działalności zakładów aktywizacji zawodowej.

Dotychczasowe przepisy uniemożliwiają samorządom wojewódzkim dofinansowanie prowadzonych przez nie ZAZ w kwocie wyższej niż połowa kwoty przypadającej średnio dla wszystkich województw na dotowanie kosztów takiej działalności. Jeśli nowelizacja rozporządzenia wejdzie w życie, samorządy będą mogły wykorzystać w ciągu roku połowę kwoty przypadającej w danym województwie (a nie średnią z wszystkich województw) na zadania dotyczące obsługi ZAZ. Jest to szczególnie ważne dla dużych województw, które do tej pory – pomimo istniejących potrzeb społecznych – nie mogły racjonalnie wykorzystać posiadanych środków.

- Łukasz Guza, Gazeta Prawna NR 187 (1805) 2006-09-26 > Praca
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #126 dnia: Luty 09, 2007, 12:09:20 am »
Cytuj
Centrum Usług Socjalnych i Szkolenia Kadr Pomocy Społecznej „Ośrodek Nowolipie” realizuje w Warszawie, pod egidą i dzięki funduszom Urzędu Miasta, program pod nazwą „Asystent Osoby Niepełnosprawnej”. – Podobne projekty były już wprowadzane w stolicy - mówi Zbigniew Ogonowski, dyrektor „Ośrodka Nowolipie”. – W tamtych jednak przypadkach, obejmowały one tylko osoby z określoną formą niepełnosprawności. Nasi asystenci natomiast mogą pomóc wszystkim niepełnosprawnym warszawiakom bez względu na rodzaj ich dysfunkcji.

Więcej: Zobaczy, poda, usłyszy, pomoże – warszawski asystent osoby niepełnosprawnej
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline matkakarolina

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący bywalec
  • **
  • Wiadomości: 146
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #127 dnia: Kwiecień 20, 2007, 11:42:08 am »
Soniu, mam pytanie.W przyszłym roku mój syn idzie do zerówki, więc wreszcie załapie się na obowiązek szkolny.Ma 3 razy w tygodniu zajęcia rehabilitacyjne oczywiscie w godzinach mojej pracy.Przydałby się więc ktoś taki jak asystent osoby niepełnosprawnej, bo dość mam rozmaitych naiń z łapanki.Chcę by osoba zajmujaca się moim dzieckiem miała umowę o pracę i ponosiła konsekwencje prawne swoich zaniedbań.Dość mam płacenia za wątpliwe usługi na których jakość nie mam gwarancji i żadnego wpływu.Jak się do tego zabrać i jakie kryterium dochodowe jest tu przwidziane?

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #128 dnia: Lipiec 30, 2007, 10:18:35 pm »
Niepełnosprawni potrzebują twojej pomocy
 
Zostań wolontariuszem i pomóż niepełnosprawnym w codziennych obowiązkach. W Warszawie właśnie trwa nabór kandydatów w ramach programu "Asystent osoby niepełnosprawnej". Zakwalifikowani do programu to właśnie wolontariusze, którzy przy boku wykwalifikowanego asystenta przez sześć miesięcy będą mu towarzyszyć w codziennej pracy, pomagać, a tym samym uczyć się, jak profesjonalnie zajmować się niepełnosprawnymi. Po półrocznym okresie wolontariackim mogą skończyć kurs i otrzymać uprawnienia asystenta osoby niepełnosprawnej.
Taki asystent pomaga niepełnosprawnym w dotarciu na zajęcia rehabilitacyjne, robi zakupy, wychodzi na spacery, pomaga uregulować sprawy w urzędzie. Są dostępni dla niepełnosprawnych przez siedem dni w tygodniu między godziną 8 a 22.

- Musi to być osoba wykształcona, która już wcześniej miała kontakt z osobami niepełnosprawnymi - wyjaśnia Katarzyna Głaszczka z ośrodka Nowolipie.

Ośrodek ten przyjmuje zgłoszenia osób potrzebujących pomocy z oznaczonym stopniem niepełnosprawności. W lipcu tego roku z usług asystentów skorzystało już ok. pół tysiąca osób.

Chętni, którzy chcą zostać wolontariuszami, mogą do 30 lipca wypełnić formularz w internecie pod adresem: www.asystent.warszawa.pl. Szczegóły pod numerem telefonu: 0 22 595 32 15.
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #129 dnia: Wrzesień 05, 2007, 04:44:48 pm »
Samodzielność wymaga wsparcia

http://ekonomiaspoleczna.pl/x/304093
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #130 dnia: Wrzesień 25, 2007, 01:49:21 pm »
Asystent osobisty - jak to jest w Kopenhadze

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/20479

Giełda z asystentem

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/20472
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #131 dnia: Listopad 17, 2007, 03:17:11 am »
Niepełnosprawni studenci dostaną asystenta

UCZELNIE DOSTAŁY 41 MILIONÓW DOTACJI NA TEN CEL

Niepełnosprawni studenci mogą liczyć na opłacanego z budżetu państwa asystenta - pisze dziennik "Polska".

Pomoże im m.in. sporządzać notatki z wykładów, wypożyczać książki i dojechać na uczelnię. Prawie wszystkie publiczne uczelnie dostały już obiecane pieniądze. Przeznaczono na ten cel 41 milionów złotych, a największa część puli trafiła na Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytet Śląski. Dostały od ponad miliona do 2 milionów złotych.

- Mogą wydać te środki według własnego uznania na szeroko pojęte kształcenie i rehabilitację studentów niepełnosprawnych. Muszą tylko pamiętać, że te pieniądze nie służą do zakupu środków trwałych o wartości przekraczającej 3,5 tys. zł – powiedział dyrektor Departamentu Ekonomicznego Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego Witold Pakuła.

Swojego zadowolenia nie ukrywają uczelnie. - Studiuje u nas około pięciuset osób z różną niepełnosprawnością. Są niewidomi, niedowidzący, niesłyszący, osoby z niedowładem kończyn. Każdy z nich ma szansę na dodatkową pomoc. Wystarczy przedstawić orzeczenie o niepełnosprawności – mówi pełnomocnik ds. studenckich śląskiej uczelni Anna Wandzel.

Asystenci i nie tylko

Pieniądze będą przeznaczone przede wszystkim na opłacenia asystentów. Każdy z nich dostanie od 6 do 10 złotych za godziną. Więc miesięcznie będzie mógł dorobić co najmniej kilkaset złotych. Oprócz tego otrzymane z budżetu pieniądze uczelnie mogą rozdysponować na specjalne oprogramowanie dla niedosłyszących, komputery, laptopy czy przenośne odtwarzacze do odtwarzania książek mówionych.

jak, TVN24
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #132 dnia: Listopad 22, 2007, 11:36:51 am »
Emilianka źródło

Artykuł o sytuacji Polskich studentów w Polsce i w Niemczech


Niesłyszący student w Niemczech ma dwóch asystentów...

Kilka dni temu w mediach pojawiła się wiadomość o możliwości opłacania z budżetu państwa asystentów dla niepełnosprawnych studentów. Polski ustawodawca nie wymyślił niczego nowego. W Niemczech asystenci towarzyszą niepełnosprawnym od dawna. Niektórzy studenci mają ich nawet dwóch.


O tym, jak wygląda pomoc dla niepełnosprawnych studentów w Polsce i w Niemczech rozmawiałam z Ewą Astapczyk. Dziewczyna w Polsce skończyła anglistykę. Obecnie kończy pedagogikę - studia rozpoczęła w Poznaniu, po kilku latach przeniosła się do Niemiec. Tam studiuje, pracuje i najprawdopodobniej zostanie po skończeniu edukacji. Dlaczego? Bo życie niewidomej osoby jest tam normalne...

Pierwsze studia skończyłaś w Poznaniu, na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Teraz studiujesz w Hamburgu. Jaki był komfort studiowania w niemałym ośrodku akademickim w Polsce, a jaki jest w Niemczech?

- Jest duża różnica, przede wszystkim jeśli chodzi o przystosowanie architektoniczne. W Niemczech wszędzie są podjazdy, drzwi otwierają się na przyciski (przy czym przycisk jest naprawdę na wysokości ręki osoby siedzącej na wózku). Są też windy, które na szczęście coraz częściej spotykane są również na polskich uniwersytetach. Tam, gdzie windy nie da się umieścić, montowane są specjalne podnośniki dla wózków.

Dla osób niewidomych znacznym ułatwieniem są instalowane w chodnikach metalowe płyty, które ułożone są na wszystkich rozwidleniach dróg. Na zakrętach położone są specjalne płyty, żeby osoba niewidoma, uderzając laską o podłoże, mogła się zorientować, że właśnie tam należy skręcić. Cały kampus jest wyłożony takimi ułatwiającymi poruszanie kostkami. Po tej drodze jeżdżą też osoby na wózkach. Niestety, większość Niemców myśli, że jest to droga rowerowa i czasami zdarzają się dziwne sytuacje.

Dla mnie niesamowitym ułatwieniem jest sala komputerowa przystosowana dla osób niewidomych, w której znajdują się udźwiękowione komputery i komputery z linijkami brajlowskimi i skanerami. Podręczniki w brajlu, podobnie jak w Polsce, nie są w Hamburgu dostępne. Powszechnie dostępne są natomiast skanery, które u nas - na szczęście - też zaczynają się pojawiać. Osoby niesłyszące natomiast mają tłumacza, który chodzi z nimi na wykłady. Dodatkowo, jeśli taka osoba jest całkowicie głucha, na wykładach towarzyszą jej aż dwie osoby, z których jedna tłumaczy, a druga robi notatki.

A jak wygląda sytuacja z dojściem na uczelnię?

- Wszystkie osoby niepełnosprawne, które nie mogą sobie poradzić same z dojściem na uniwersytet czy z poruszaniem się po nim mają specjalnego przewodnika, który im we wszystkim pomaga.

Każdy niepełnosprawny może liczyć na taką pomoc? Kto za to płaci?

- Tak, pomoc jest dla wszystkich niepełnosprawnych, którzy jej potrzebują. Zapewnia ją niemiecka kasa chorych. Student nie dopłaca do tego ani grosza.

Jak w takim razie wygląda sytuacja na polskich uczelniach?

- W Polsce bariery architektoniczne bez pomocy znajomych są w zasadzie nie do pokonania. Gdy studiowałam anglistykę na UAM, w moim instytucie była winda dla niepełnosprawnych, ale i tak były również 3 czy 4 schodki, które osoba na wózku musiała jakoś pokonać. O specjalnych podnośnikach i innych udogodnieniach nie było mowy. Na szczęście trafiłam na wspaniałych ludzi, którzy poświęcili dużo czasu żeby umożliwić mi studiowanie. Niby nic takiego - po prostu jeździli ze mną na uczelnię, przychodzili po mnie do akademika, skanowali książki - każdy przyjaciel by tak zrobił. Ale przez te kilka lat nazbierało im się naprawdę wiele godzin bezinteresownego pomagania. Nie każdy niepełnosprawny student ma takie szczęście.

Czy w Polsce można się dopatrzyć jakiś plusów w podejściu do studentów niepełnosprawnych?

- Oczywiście, że tak. U nas wszystko opiera się raczej na życzliwości prowadzących zajęcia, niż na rozwiązaniach instytucjonalnych. Ja nigdy nie miałam większych problemów z nauką. Wykładowcy wykazywali się przeważnie dobrą wolą i logicznym myśleniem. W Niemczech nie ma barier w dostępie do materiałów, ale trochę brakuje życzliwości.

Dziękuję za rozmowę
- Dziękuję.
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #133 dnia: Czerwiec 04, 2008, 10:37:13 pm »
źródło

Iza Kozłowska

Cytuj
Potrzebuję pomocy!Franek ma 6 lat,jest obecnie diagnozowany w kierunku autyzmu.Do lutego wiedzieliśmy,że ma mpdz,padaczkę,oczopląs,zeza,ale pewna pani doktor,dla mnie autorytet,z przerażeniem stwierdziła że dziecko wykazuje cechy autystyczne i tym powinniśmy się zająć.Jednak na dziś panie z poradni autyzmu nie podzielają tego zdania.Pragną nam jakoś pomóc.Problem jest w tym,że nie chcą Frania w przedszkolu,bo nie słucha co się do niego mówi,nie włącza się do zabawy preferując swoją działalność(zabawa w kuchni),reaguje agresją na próby wciągnięcia go do zabawy organizowanej przez nauczycielkę-robi co chce.Mogę go zaprowadzać do przedszkola 2 razy po 1 godz.Panie z zerówki otwarcie mówią,że nie wyobrażają sobie pracy z nim.A poradnia pedagogiczna,neurolog,wszyscy mówią,że Franek musi znależć się w grupie,między dziećmi.Ja też chciałabym bo jestem już wykończona,uczę go w domu(byłam kiedyś nauczycielką w przedszkolu),ćwiczę ale to nie zastąpi grupy rówieśników .Usłyszałam o specjalistycznych usługach opiekuńczych i pomyślałam,czy asystent w zerówce,który pomagałby dziecku skupić uwagę,sprowadzał z powrotem do grupy,pomagał zrozumieć polecenie,to jest rozwiązanie.Jakie schorzenie musiałby mieć Franek by uzyskać prawo do asystenta?
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline Ulka

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 10988
Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #134 dnia: Sierpień 12, 2008, 10:24:38 pm »
Potrzebna asysta?

Pomoc w urzędzie, u lekarza, ale także wspólne wyjścia do kina czy na zakupy. Asystenci osób z niepełnosprawnoscią to coraz częściej poszukiwani pracowncy. Od września pierwszych asystentów zatrudni urząd miejski w Białymstoku.

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/25889
Ulka-Darek30mpdz & Magda31 &   wspomnienia

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #135 dnia: Marzec 31, 2009, 10:31:32 pm »
W Tychach zmusza się matki do życia z pomocy
- Małgorzata Goślińska 2009-03-31 Gazeta Katowice

Dzięki asystentowi dla chorego dziecka możesz wrócić do pracy? Przestań pracować, bo nie będzie cię stać na asystenta! Absurd? Liliana Bujała z Tychów właśnie go doświadczyła.

Asystent osoby niepełnosprawnej wspiera w sprzątaniu, gotowaniu, zakupach, wyjściu do szkoły, pracy, urzędu, na spacer czy w rehabilitacji. Nie wyręcza, ale uczy samodzielności, uaktywnia społecznie, jest pomostem między chorym a światem zewnętrznym. Usługa kosztuje mniej więcej złotówkę za godzinę.

Krysi z Tychów - w ramach specjalistycznych usług opiekuńczych - asystenta przyznał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Liliana Bujała, mama Krysi, walczyła o taką pomoc cztery lata. 14-letnia dziś dziewczynka cierpi na autyzm. Mama uczyła ją mycia zębów, ubierania się, prasowania, przekładania naczyń z suszarki do szafki. Zrezygnowała dla Krysi z pracy i przez pierwszych pięć lat jej życia siedziała w domu. Aż się wypaliła. - Chciałabym wrócić do pracy, uwolnić córkę od siebie, żeby miała własny świat - marzyła. Na zatrudnienie wyszkolonego opiekuna nie było jej stać, ma jeszcze dwójkę dzieci i z własnej kieszeni opłaca rehabilitację Krysi - dogoterapię, hipoterapię, terapię behawioralną, słuchową.

MOPS odrzucał prośby o asystenta. Uzasadniał, że skoro Bujała nie pracuje, sama może zająć się dzieckiem. Zgadzał się jedynie na dwie godziny usług tygodniowo. Bujała chciała 20 godzin, jej sprawa trafiła na sesję rady miejskiej. Ostatecznie w 2006 roku wygrała w sądzie.

Asystent z definicji jest jak anioł stróż. Towarzyszy osobie niepełnosprawnej przez cały dzień. Krysia miała swojego anioła tylko pięć godzin dziennie, w dodatku już trzeciego z kolei. Asystenci zatrudniani są w fundacjach na umowy-zlecenia i gdy znajdują lepsze zajęcia, odchodzą. Po każdej zmianie Bujała przez trzy miesiące musiała więc uczyć nowego asystenta, jak opiekować się jej córką.

Etat nie wchodził w grę, mama Krysi założyła firmę. Zajmowała się w domu tłumaczeniami, pracując głównie nocami. Interes rozwijał się coraz lepiej, musiała więc częściowo płacić za asystenta. Najpierw 300 zł miesięcznie, w zeszłym roku już 700. Od stycznia koszt wzrósł aż do 14,85 zł za godzinę.

Marianna Feith, dyrektorka tyskiego MOPS-u, wyjaśnia, że takie jest rozporządzenie ministra polityki społecznej. - Rodzina osiąga dochód w granicach 275-282,5 proc. kryterium, co kwalifikuje ją do ponoszenia odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze w wysokości 55 proc. pełnej odpłatności - mówi. I dodaje: - Wysokość pomocy jest zgodna z możliwościami finansowymi ośrodka.

- Najpierw brałam kredyty, w końcu zawiesiłam działalność, bo przestało mnie być stać na asystenta - mówi Bujała. Napisała do najwyższych władz: "Płaciłam podatki, nie byłam ciężarem dla państwa. Można powiedzieć, chociaż to nie do końca prawda, że miałam równe szanse z rodzicami dzieci sprawnych. Teraz, żeby zrównać się z rodzicami zdrowych dzieci, muszę najpierw zarobić 1500 zł. Byłam symbolem dla wielu rodziców, że warto walczyć. Teraz będę wielkim symbolem upadku. Państwo ukarało mnie za to, że sobie radzę. Miejsce rodzica dziecka niepełnosprawnego jest w domu, z wiecznie wyciągniętą ręką po jałmużnę".

Minister polityki społecznej w odpowiedzi zgodził się z tyskim MOPS-em. - W ministerstwie rozpoczęły się prace nad zmianą ustawodawstwa w kierunku uwolnienia z nędzy rodzin, w których jest osoba niepełnosprawna. Na razie zwiększony zostanie zasiłek pielęgnacyjny, który wciąż będzie otrzymywać tylko rodzic, który nie pracuje, ale niezależnie od dochodu rodziny. Głębszych zmian można się spodziewać dopiero w przyszłym roku - mówi Marek Plura, poseł z Katowic, który w sejmie jest rzecznikiem osób niepełnosprawnych.

- Pani Bujała pewnie rozwinęłaby skrzydła i kiedyś mogłaby sama opłacić asystenta. Ale państwo zmusza ludzi do życia z pomocy społecznej albo szarej strefy - dodaje poseł.

Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #136 dnia: Maj 10, 2009, 07:48:25 am »
Nowy zawód: rodzic-asystent dziecka z niepełnosprawnością

Autor: Magdalena Gajda, fot: Piotr Stanisławski, Źródło: inf. własna

Pod hasłem: „Wsparcie dla rodzin z osobami niepełnosprawnymi”, obchodzony był w Sejmie RP, przypadający na 5 maja, Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych. W holu głównym odbył się wernisaż wystawy fotograficznej „Patrzeć z nadzieją” poświęcony osobom z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD). Organizacje pozarządowe zostały też zaproszone do debaty o problemach rodzin opiekujących się osobami z niepełnosprawnością.


Cytuj
Walczymy też o stworzenie nowego zawodu: rodzica  asystenta, który, w sytuacji gdy rezygnuje z pracy zawodowej na rzecz opieki nad dzieckiem, otrzymywałby za to specjalny, co miesięczny ekwiwalent pieniężny


http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/42962
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #137 dnia: Maj 10, 2009, 07:35:24 pm »
Więcej także o tym:
Rodzice dzieci niepełnosprawnych chcą zmian w prawie
- Marta Rydel 06-05-2009
źródło: Rzeczpospolita

Wyższe świadczenie pielęgnacyjne
"Patrzeć z nadzieją"
Petycję z postulatami zmian w prawie złożyli 5 maja br. marszałkowi Sejmu Stowarzyszenie Rodziców Dzieci z Porażeniem Mózgowym oraz prof. UM dr hab. med. Marek Jóźwiak.

Dziś przepisy nie zapewniają ani dostatecznych środków finansowych, ani zinegrowanego systemu opieki medycznej osób niepełnosprawnych.


Jak jest teraz

Zgodnie z ustawą z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (DzU. z 2006 r. Nr 139,poz. 1654) osobom niepełnosprawnym przysługują świadczenia opiekuńcze, czyli zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie pielęgnacyjne.

Świadczenie pielęgnacyjne dostają osoby, na których zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym ciąży obowiązek alimentacyjny, a także opiekunowie faktyczni dziecka (rodzice). Przysługuje ono z tytułu rezygnacji z pracy zarobkowej (lub nie podjęcia zatrudnienia) w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. To oznacza, że gmina przyzna świadczenie tylko wówczas, gdy np. matka nie pracuje.

Obecnie świadczenie pielęgnacyjne wynosi 420 zł, ale przysługuje tylko tylko wtedy, gdy dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 538 zł

Poza tym dziecko musi mieć orzeczeniem o niepełnosprawności ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Jeśli dziecko ukończyło szesnaście lat, musi posiadać orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Gmina przyznaje też zasiłek pielęgnacyjny na częściowe pokrycie wydatków związanych z koniecznością zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z jej niepełnosprawnością. Zasiłek przysługuje m.in. niepełnosprawnemu dziecku i osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli posiada orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Zasiłek pielęgnacyjny wynosi obecnie 153 zł miesięcznie, przy czym nie bierze się pod uwagę ani sytuacji materialnej rodziny, ani tego czy pracują.


O co postulują rodzice i opiekunowie

Przede wszystkim postuluje się odejście od instytucjonalizacji opieki społecznej (obecnie utrzymanie osoby niepełnosprawnej w domu opieki społecznej kosztuje 3 tys zł) i zapewnienie większych środków i ułatwień bezpośrednio dla rodziców i opiekunów (dla przypomnienia - świadczenie pielęgnacyjne wynosi 420 zł miesięcznie).


Najważniejsze postulowane zmiany w prawie

- przyznawanie rodzicom statusu asystenta - opiekuna dziecka niepełnosprawnego. Asystent otrzymywałby świadczenie socjalne w wysokości minimalnego wynagrodzenia miesięcznego (nie zależnie od całkowitego dochodu w rodzinie). Asystent dziecka niepełnosprawnego zostałby objęty składkami na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz zdrowotne na okres sprawowania opieki. Rodzic/opiekun prawny samotnie wychowujący dziecko miałby prawo zrzec się statusu asystenta (z wszystkimi przysługującymi uprawnieniami)

- przyznawanie świadczeń socjalnych oboju rodzicom, którzy rezygnują z pracy na rzecz opieki nad więcej niż jednym dzieckiem niepełnosprawnym w rodzinie wymagającym opieki

- zastąpienie zasiłku pielęgnacyjnego świadczeniem pielęgnacyjnym, które przysługiwałoby niezależnie od dochodu rodziny

Stowarzyszenie Rodziców Dzieci z Porażeniem Mózgowym postuluje także o utworzenie wzorcowych placówek diagnostyczno-terapeutycznych i centralnego rejestru dzieci i osób z porażeniem mózgowym.


Pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych Jarosław Duda zapewnił dziennikarzy, że uchwalenie ustaw o wyrównywaniu szans osób niepełnosprawnych, to jeden z priorytetu rządu na ten rok. Nowa ustawa ma nie tylko podnieść kwotę świadczenia pielęgnacyjnego, czy znieść progi podatkowe (wszystko o ulgach rehabilitacyjnych w naszym serwisie rp.pl » Prawo » Podatki » Podatki Kowalskiego » Podatek dochodowy » Roczne rozliczenie podatkowe » Ulgi i odliczenia » Ulga rehabilitacyjna), ale także wprowadzić rozwiązania, takie jak mieszkalnictwo chronione czy instytucja asystenta osoby niepełnosprawnej.

Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #138 dnia: Sierpień 12, 2009, 09:29:29 am »
Dzieci z ADHD będą miały w szkołach asystentów

Od września w 25 wrocławskich szkołach podstawowych zaczną pracę asystenci uczniów z ADHD - czytamy w "Polsce". We wrocławskich podstawówkach jest prawie 200 dzieci z ADHD na ponad 80 szkół.


Cytuj
Kamila Buryła, kierownik projektu we Wrocławskim Centrum Doskonalenia Nauczycieli właśnie poszukuje takich asystentów. Mają oni pracować z uczniem na lekcjach, odrabiać z nim zadania, pomóc dziecku koncentrować się na zajęciach. Siedząc z nim w ławce, będą okazywać mu swoją uwagę.

Dyrektor jednej ze szkół podstawowych we Wrocławiu tłumaczy, że dzieci z ADHD wymagają dużego zainteresowania nauczyciela, którego on nie może takiemu dziecku poświęcić. Jego zdaniem zatrudnienie asystenta, który pomagałby skupić się takim dzieciom na lekcji, to strzał w dziesiątkę.



Więcej:
ADHD - zespół nadpobudliwości psychoruchowej

http://forum.darzycia.pl/index.php?topic=174.msg151562#new
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #139 dnia: Sierpień 31, 2009, 10:31:45 am »
Katowice: szkolenie dla asystentów

Autor: Anna Godziuk. Fot.: www.sxc.hu, Źródło: inf. własna
Śląskie Forum Organizacji Pozarządowych KAFOS organizuje szkolenie "Doradca i asystent personalny - Punkty Aktywizacji Osób Niepełnosprawnych - budowanie współpracy publiczno-społecznej".

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/49923
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #140 dnia: Wrzesień 04, 2009, 03:33:08 pm »
Niepełnosprawny uczeń powinien mieć asystenta

Część niepełnosprawnych dzieci, które mogłyby uczyć się w szkołach ogólnodostępnych, nie może tego robić


Zawód asystenta osoby niepełnosprawnej jest wpisany do klasyfikacji zawodów szkolnictwa wyższego już od kilku lat. Jednak miejscem pracy asystenta jest przede wszystkim dom i najbliższe otoczenie osoby niepełnosprawnej, a nie szkoły.

Marek Michalak, rzecznik praw dziecka, wystąpił do Katarzyny Hall, ministra edukacji narodowej, w sprawie zmiany prawa, która umożliwiałaby zatrudnianie indywidualnego asystenta, który będzie pomagał niepełnosprawnemu dziecku podczas nauki w szkole lub przedszkolu.

– Dzięki dodatkowej pomocy więcej dzieci niepełnosprawnych mogłoby realizować naukę w szkole ogólnodostępnej – uważa rzecznik.

Jak podkreślają eksperci, byłoby to dużo udogodnienie, np. dla dzieci z autyzmem. Te dzieci podczas nauki w klasie wymagają większego zainteresowania ze strony nauczyciela.

– A ten nie zawsze może im je zapewnić, bo w klasie są jeszcze inni uczniowie. Dlatego autystyczne dzieci często uczą się indywidualnie – mówi Piotr Krawczyk, prezes Stowarzyszenia Terapeutów w Warszawie.

Marek Michalak dodaje, że w wielu gminach organizacje pozarządowe, powiatowe urzędy pracy i ośrodki pomocy społecznej opracowały zasady pracy takich asystentów. Natomiast o pomoc dla dziecka w szkole rodzice muszą się starać sami. Rzecznik proponuje utworzenie instytucji asystenta, który byłby do dyspozycji dziecka przez ustaloną liczbę godzin. Miałby pomagać dziecku w funkcjonowaniu w szkole lub przedszkolu i realizowaniu programu nauczania.

Zdaniem rzecznika niektórzy dyrektorzy szkół są zainteresowani takim rozwiązaniem, ale samorządy zwracają uwagę na brak odpowiedniego prawa w tym zakresie.

Źródło: GP

Artykuł z dnia: 2009-09-04,
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #141 dnia: Grudzień 16, 2009, 10:01:28 am »
Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością

Autor: Dominika Trębacz. Fot.: Piotr Stanisławski, Źródło: IntegracjaInfo

Asystent osobisty jako zawód figuruje w naszym kraju od 2001 roku. W przepisach brak szerszej definicji tej profesji.

Do zawodu asystenta osoby z niepełnosprawnością przygotowują w Polsce 63 szkoły policealne i niektóre uczelnie wyższe, które, głównie na kierunkach pedagogiki specjalnej, wprowadzają specjalizacje z zakresu asystencji osobistej.

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/56888
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

Offline myszek

  • User z prawami do pisania
  • Gadacz
  • *****
  • Wiadomości: 1240
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #142 dnia: Grudzień 17, 2009, 10:53:55 pm »
Witam, po przerwie :-)
Ja właśnie od września br podjełam naukę na kierunku asystent ON. Jest to studium policealne składające sie z trzech semestrów. Póki co mi się podoba, mam nadzieję że będę dobrym asystentem, ciekawe czy będę mogła być dla swojego dziecka? wszystko się dowiem ale pewnie blizej ukończenia szkoły.Pozdrawiam cieplutko.
Viola mama Patryka 21 lat autyzm, upośledzenie i inne...

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #143 dnia: Październik 27, 2010, 06:20:14 pm »
Asystenci niepełnosprawnych siłują się z barierami

Rozmawiała Anna Goc
2010-10-26

Asystent powinien umieć przekonać, że rzeczy niemożliwe mogą stać się dostępne. Powinien być obok, towarzyszyć i pomagać w budowaniu samodzielności osób niepełnosprawnych - mówi Danuta Bener, kierowniczka sekcji ds. zarządzania projektami w MOPS.

Anna Goc: Asystent osoby niepełnosprawnej w założeniu jest takim "siłaczem" - pisał Arkadiusz Żukiewicz we wstępie do publikacji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "Asystent osoby niepełnosprawnej. Nowy zawód i nowa usługa systemu pomocy społecznej". Skąd słowo "siłacz"?

Danuta Bener: Asystent siłuje się z barierami, na jakie natrafia każdego dnia osoba niepełnosprawna, ale też ze swoimi. Jest towarzyszem i osobą wspierającą. Jest kimś, kto motywuje niepełnosprawnego do samodzielności, ale nie wyręcza. Nigdy nie wykonuje za niego czynności, ale umożliwia mu ich wykonanie.

Przykładem może być sytuacja niepełnosprawnego po porażeniu mózgowym, który ma kłopot z mówieniem.

Asystent towarzyszy mu podczas rozmowy w urzędzie pracy. Nie prowadzi jednak rozmowy w jego imieniu, ale jedynie pomaga w najtrudniejszych momentach. Tłumaczy, jeśli coś jest niezrozumiałe. W ten sposób niepełnosprawny buduje swoją samodzielność.

Jakie cechy powinien mieć asystent?

- Powinien być przede wszystkim wrażliwy, ale też silny psychicznie. Ponadto ważna jest także pogoda ducha, umiejętność nakłonienia do zamiany i wiara w sukces.

To nowy zawód w Polsce?

- Asystent osób niepełnosprawnych został wpisany do klasyfikacji zawodów w 2001 r. W 2006 r. weszło rozporządzenie ministra edukacji, które ustanowiło podstawę programową dla tego zawodu. W Polsce ten zawód pojawił się znacznie później niż w innych krajach Unii Europejskiej.

Co spowodowało, że u nas z pomocy asystenta niepełnosprawni mogą korzystać dopiero od kilku lat?

- Usługa ta jest dość droga. Dopiero dzięki dofinansowaniu staje się dostępna dla przeciętnej osoby niepełnosprawnej. W finansowanych z funduszy unijnych programach możliwe jest zagwarantowanie niepełnosprawnym bezpłatnej pomocy asystentów. MOPS w Krakowie realizuje od
października 2008 r. projekt "Pora na aktywność", w ramach którego możliwa jest pomoc asystenta.

Jest to program, z którego korzystać mogą osoby będących w wieku aktywności zawodowej. W tym roku z usług sześciu asystentów korzysta obecnie 68 osób. W tym roku przy udziale asystenta pracę znalazło kilkunastu niepełnosprawnych.

Jakie perspektywy ma zawód asystenta osoby niepełnosprawnej?

- Wzrasta zainteresowanie usługą zarówno wśród osób, które chciałyby pracować w tym zawodzie, jak również wśród tych, którzy potrzebują pomocy.

Na krakowskich uczelniach powstają nawet specjalistyczne kierunki przygotowujące do pracy w zawodzie asystenta. Przykładem jest Uniwersytet Pedagogiczny, który otworzył kierunek pedagogika 'ze specjalnością asystent osoby niepełnosprawnej.

Także dzisiejsza konferencja "Asystent osoby niepełnosprawnej - zawód z przyszłością" miała na celu rozpowszechnienie informacji na temat pracy asystenta.


Źródło: Gazeta Wyborcza Kraków


Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Offline Kartezjusz

  • User z prawami do pisania
  • Raczkujący Gadacz
  • ****
  • Wiadomości: 450
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #144 dnia: Listopad 23, 2010, 01:23:33 pm »
Dzięki,że o tym napisano,bo postanowiłem się zająć tym typem pomagania.

Offline Gaga

  • Administrator
  • Rozgadany Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 26268
Odp: Osobisty asystent osoby niepełnosprawnej
« Odpowiedź #145 dnia: Styczeń 08, 2011, 11:19:21 pm »
Kraków. Kurs "Asystent osoby niepełnosprawnej"

Autor: Małgorzata Urbanowska, Źródło: Ngo.pl

Stowarzyszenie Znaczny Stopień Integracji zaprasza do zapoznania się z programem kursu "Asystent osoby niepełnosprawnej", który będzie realizowany w styczniu 2011 w Krakowie. Udział w zajęciach jest odpłatny. Rekrutacja trwa do 5 stycznia 2011.

http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/79496
Pozdrawiam :))
"Starsza Letnia Miotełka"

 

(c) 2003-2017 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach