Ogłoszenia Zwierzęta
Aktualności: Dar Życia poleca Kalendarz ze zdjęciami oraz Foto Karty, powołując się na nasze forum otrzymają Państwo rabat w postaci darmowej wysyłki PREZENTÓW. Kod rabatowy to słowo DAR ŻYCIA a strony to Foto Karty oraz Kalendarze ze zdjęciami

Autor Wątek: Oburęczność - przywilej czy wada rozwojowa  (Przeczytany 24073 razy)

Offline sonia

  • User z prawami do pisania
  • Rozgadany Weteran
  • *******
  • Wiadomości: 25632
    • Dar Życia
Oburęczność - przywilej czy wada rozwojowa
« dnia: Lipiec 30, 2012, 09:48:13 pm »
http://dzieci.pl/breedingAid,14792069,title,Oburecznosc-przywilej-czy-wada-rozwojowa,wychowanie_artykul.html?smgputicaid=6ee65
Oburęczność - przywilej czy wada rozwojowa?

Dzieci, u których brak wyraźnych różnic w pracy obydwu rąk, nazywamy oburęcznymi. Zdarza się to raz na 100 przypadków. Choć wydawać by się mogło, że to wieli przywilej: mieć obydwie ręce jednakowo sprawne, w rzeczywistości oburęczność wcale nie jest korzystna dla rozwoju dziecka. Zazwyczaj jest jednak zjawiskiem przejściowym.

Naukowcy do końca nie potrafią wyjaśnić tego zjawiska. Jest to dla nich bardzo intrygujące – nie wiedzą, jak to się dzieje, że pewna część ludzi potrafi jednakowo sprawnie posługiwać się obydwiema rękoma i nie robi im różnicy, która dłoń napisze wyraz, czy którą pokroją marchewkę w kostkę. Zazwyczaj oburęczność wiąże się z opóźnieniem rozwojowym nazywanym fachowo opóźnieniem procesu lateralizacji.
 
 Przyczyny oburęczności

 Przyjrzyjmy się najpierw, jak to się dzieje, że jedne dzieci są lewo-, a inne praworęczne. O tym czy dziecko jest leworęczne, praworęczne czy oburęczne decyduje genotyp, który określa predyspozycje do określonego typu lateralizacji czyli upraszczając - predyspozycje do niesymetrycznego rozwoju. Lateralizacja to inaczej asymetria funkcjonalna – czyli fakt, że prawa i lewa strona człowieka nie są jednakowo sprawne, silne, precyzyjne itd.

Do 6 miesiąca życia dziecko jeszcze nie przejawia wyraźnej dominacji jednej ze stron. Po ukończeniu przez nie sześciu miesięcy, można zauważyć pierwsze przejawy preferowania jednej z rąk. Gdy dziecko zaczyna chodzić - przejawy lateralizacji słabną na chwilę, ponieważ chód jest czynnością symetryczną i jego nauka angażuje mocno obie półkule mózgowe. Około drugiego roku życia, gdy chodzenie jest już pewne i dzieje się automatycznie, lateralizacja znowu zaczyna się umacniać, aby pomiędzy 3 a 4 rokiem życia wykształcić się ostatecznie, choć bywa, że kształtuje się aż do 6 roku życia. Przyjmuje się, że dziecko idące do szkoły powinno mieć już okres lateralizacji zamknięty. Bywają jednak wyjątki - dzieci, u których proces ten trwa dłużej bądź jest bardzo słaby.
 
 Typy lateralizacji

 Wśród typów lateralizacji wyróżnia się lateralizację jednorodną (lewostronną lub prawostronną) oraz niejednorodną (nieustaloną i skrzyżowaną). Oburęczność to taki typ lateralizacji, kiedy żadna strona nie dominuje (nieustalona). Jeśli ma to miejsce u dziecka przed 10 rokiem życia, można zakładać, że jest to po prostu specyficzne opóźnienie rozwojowe. Jeśli jednak oburęczność utrzymuje się po 10 roku życia, uznawane jest to za anomalię (patologię).
 
 Zdarza się, że oburęczność jest skutkiem przestawiania dziecka leworęcznego na praworęczność, co obecnie zdarza się rzadko, ale jeszcze 20-30 lat temu było zjawiskiem nagminnym. Mówimy wówczas o oburęczności wtórnej, która jest konsekwencją treningu jednej ze stron.

Typowe problemy oburęcznych
 Wróćmy jednak do oburęczności pierwotnej. Jako zjawisko rzadkie, obejmujące zaledwie 1 proc. populacji, od lat interesuje ona naukowców. Dlatego przeprowadzono szereg badań, porównujących
dzieci oburęczne z dziećmi prawo- lub leworęcznymi. Wnioski nie są optymistyczne dla tych pierwszych. Otóż oburęczne dzieci 7-8-letnie znacznie częściej (dokładnie 2 razy częściej) niż ich "jednoręczni" rówieśnicy mają problemy z nauką – zwłaszcza z pisaniem i czytaniem. Częściej też mają kłopoty z koncentracją – bywają nadpobudliwe, rozproszone, nie mogą na dłuższy czas skupić uwagi. U wielu z nich zdiagnozowano ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej).
 
 Dzieci o lateralizacji opóźnionej i osłabionej miewają też zaburzenia orientacji przestrzennej. Długo nie mogą się nauczyć, która strona jest prawa, a która lewa, mylą kierunki. Mają trudności w odwzorowywaniu kształtów geometrycznych - trudno im odrysowywać według wzorów. Często też dzieci oburęczne mają trudność z nauką płynnego czytania oraz pisania, ponieważ mylą im się litery i cyfry symetryczne czyli np. b-d, b- p, d-g, n-u, 6-9. Zjawisko to nazywamy inwersją statyczną. Oprócz inwersji statycznej w czytaniu i pisaniu występuje inwersja dynamiczna, która polega na przestawianiu kolejności liter i cyfr, np.: sok - kos, kot - tok, sz – zs, 24 - 42 itp., zmianie kolejności sylab w wyrazach: gada – daga.
Najczęściej jednak u dzieci oburęcznych spotyka się chaotyczny sposób pisania, w którym pojawiają się lustrzane wersje pojedynczych liter, zamiany kolejności liter lub sylab w wyrazach obok napisanych całkiem poprawnie słów. Często też pismo jest niestaranne i pokreślone, co świadczy o tym, że koncentrując się na prawidłowości zapisu, dziecku trudno skupić się na staranności pisma.
 
 Choć wyniki badań wskazują, że dzieci oburęczne częściej niż inne mają trudności z nauką, koncentracją i zachowaniem, nie oznacza to, że problem dotyczy wszystkich. Jeśli więc widzicie u swojego dziecka oburęczność, nie martwcie się na zapas – być może maluch z tego wyrośnie, a jeśli nie – być może wcale nie będzie miał problemów w szkole. Warto mieć jednak świadomość podwyższonego ryzyka i w razie niepokojących objawów, zasięgnąć porady doświadczonego pediatry. Warto też ćwiczyć z dzieckiem, co ułatwi mu prawidłowy rozwój lateralizacji.
 
 Zasady postępowania

 Mając na uwadze różnorodne trudności, jakie napotykają dzieci obustronne, konieczne jest wykonywanie ćwiczeń wspomagających dziecko w ustalaniu dominacji jednej ze stron.
 Przykłady ćwiczeń
 Ćwiczenia manualne oraz percepcji wzrokowej:
  nawlekanie koralików,
  lepienie z plasteliny,
  wydzieranki,
  rysowanie po śladzie,
  kalkowanie,
  odwzorowywanie,
  obrysowywanie,
  przewlekanie kolorowego sznurka przez dziurki,
  zawiązywanie kokardek,
  układanki typu puzzle,
  układanie klocków,
  rysowanie szlaczków pionowych i poziomych.
 
 Ćwiczenia całego ciała (koordynacji wzrokowej i ruchowej):
  wskazywanie lewej i prawej strony ciała,
  ćwiczenia równoważne,
  chodzenie po liniach prostych, krzywych, łamanych, po wąskiej ławce
  chwytanie piłeczek raz lewą raz prawą ręką,
  ćwiczenia rytmiczne,
  kreślenie kształtów w powietrzu,
  malowanie figur geometrycznych pędzlem na dużych arkuszach papieru,
  wypełnianie farbami konturów.
 
 Rady dla pedagogów
 Biorąc pod uwagę, że u dzieci oburęcznych mogą występować pewne trudności, nauczyciele uczący dzieci oburęczne powinni mieć większą wyrozumiałość dla wskazanych wyżej trudności w koncentracji, pisaniu i czytaniu tych uczniów. Powinni też uwzględniać podczas nauczania ćwiczenia wspomagające rozwój lateralizacji.
 Anna Maria Jasieńska
 pediatra
 
Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.
Sonia, mama Moniki z zD- 19,10l. , Domowa terapia

Pan Rajek

  • to weteran
  • polecający usługi
  • *******
 

(c) 2003-2017 Team Dar Życia :: nota prawna :: o plikach Cookies :: biuro@darzycia.pl
Polecamy:   Forum o zwierzętach